Ὅταν τοίνυν τοῖς παρὰ Θεοῦ δοθεῖσιν ἀγαθοῖς, ἢ σωματικοῖς ἢ πνευματικοῖς, μὴ δὴ χρῷτό τις ὀρθῶς, μήτε μὴν εἰς δόξαν αὐτοῦ, πράττοι δὲ ἀπερισκέπτως τὰ δι᾽ ὧν ἂν προσκρούοι, καὶ ἁλίσκοιτο λυπῶν, κατοιχήσεται μὲν εἰς ὄλεθρον, ἔσται δὲ κλῆρος τοῦ διαρπάζοντος σατανᾶ, καὶ ἀκάνθης ἐναύλισμα, ἀγρίων δηλονότι καὶ ἐκτόπων ἐπιθυμιῶν· καὶ καρποὺς ἡμέρους οὐκ ἂν ἔχοι κατὰ τὸν νοῦν. πάθοιεν δ᾽ ἂν τοῦτο καὶ πρό γε τῶν ἄλλων αἱρετικοὶ, τὴν τοῦ λόγου χρείαν δαπανῶντες δυσσεβῶς εἰς τὸ παραλύειν ἀδελφούς· καὶ “τύπτειν αὐτῶν ἀσθενοῦσαν τὴν συνείδησιν,” καίτοι Χριστοῦ παθόντος ὑπὲρ ἡμῶν. <Ἥκασιν αἱ ἡμέραι τῆς ἐκδικήσεως, ἥκασιν αἱ μέραι τῆς ἀνταποδόσεώς σου, καὶ κακωθήσεται Ἰσραὴλ ὥσπερ ὁ προφήτης ὁ παρεξεστηκὼς, ὁ ἄνθρωπος ὁ πνευματοφόρος.> Ἔθος ἦν τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ τοὺς τῶν ἁγίων προφητῶν ἀποσείεσθαι λόγους, καὶ οὐδὲν ἡγεῖσθαι τὰ παρὰ Θεοῦ, καίτοι πολλάκις ὅτι παθεῖν αὐτοῖς συμβήσεται τὰ δεινὰ προηγορευκότος. καὶ γοῦν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς προσπεφώνηκέ που τῷ προφήτῃ λέγων Ἰεζεκιήλ “Υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ ”οἶκος Ἰσραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν. Ἡ “ὅρασις ἣν οὗτος ὁρᾷ εἰς ἡμέρας πολλὰς, καὶ εἰς καιροὺς ”οὗτος προφητεύει. διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς Τάδε “λέγει Ἀδωναῒ Κύριος Οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ ”λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· ὅτι λαλήσω λόγον καὶ “ποιήσω, λέγει Ἀδωναῒ Κύριος.”
Μετάφραση
Όταν, λοιπόν, τα αγαθά που δόθηκαν από τον Θεό, είτε σωματικά είτε πνευματικά, δεν τα χρησιμοποιεί κανείς σωστά, ούτε για τη δόξα Του, αλλά πράττει απερίσκεπτα εκείνα με τα οποία Τον προσβάλλει, και συλλαμβάνεται να Τον λυπεί, θα οδηγηθεί στην καταστροφή, και θα γίνει κλήρος του σατανά που διαρπάζει, και κατοικία ακανθών, δηλαδή άγριων και άτοπων επιθυμιών· και δεν θα έχει ήμερους καρπούς στον νου του. Αυτό θα το πάθουν, και μάλιστα πριν από τους άλλους, οι αιρετικοί, οι οποίοι καταναλώνουν τη χρήση του λόγου με τρόπο ασεβή για να παραλύουν τους αδελφούς και να «πλήττουν την ασθενή συνείδησή τους», μολονότι ο Χριστός έπαθε για εμάς. <Ήλθαν οι ημέρες της εκδικήσεως, ήλθαν οι ημέρες της ανταποδόσεώς σου, και θα κακωθεί ο Ισραήλ όπως ο προφήτης που έχει χάσει τα λογικά του, ο άνθρωπος που φέρει πνεύμα.> Ήταν συνήθεια στους Ισραηλίτες να απορρίπτουν τα λόγια των αγίων προφητών και να θεωρούν ένα τίποτα τα όσα προέρχονται από τον Θεό, μολονότι πολλές φορές είχε προαγγείλει ότι θα τους συμβεί να πάθουν δεινά. Γι' αυτό άλλωστε ο Θεός των όλων προσφώνησε κάπου τον προφήτη Ιεζεκιήλ λέγοντας: «Υιέ ανθρώπου, ιδού ο οίκος του Ισραήλ που παραπικραίνει, λέγοντας λένε: Το όραμα που αυτός βλέπει είναι για πολλές ημέρες, και για καιρούς μακρινούς αυτός προφητεύει. Γι' αυτό πες τους: Αυτά λέει ο Κύριος Αδωναΐ: Δεν θα χρονοτριβήσουν πλέον όλοι οι λόγοι μου που θα λαλήσω· διότι θα λαλήσω λόγο και θα τον εκτελέσω, λέει ο Κύριος Αδωναΐ».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες