Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 10:2

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ι΄ Αλίμονο σε εκείνους που γράφουν πονηρία. Διότι, όταν γράφουν, γράφουν πονηρία, διαστρέφοντας την κρίση των φτωχών, αρπάζοντας το δίκαιο των πενήτων του λαού μου, ώστε να αποτελεί γι’ αυτούς η χήρα αντικείμενο αρπαγής και το ορφανό αντικείμενο λεηλασίας. Και τι θα κάνουν κατά την ημέρα της επισκοπής; Διότι η θλίψη σας θα έλθει από μακριά. Και σε ποιον θα καταφύγετε για να βοηθηθείτε; Και πού θα εγκαταλείψετε τη δόξα σας, για να μην περιπέσετε σε αιχμαλωσία; Και θα πέσουν κάτω από τους σφαγμένους. — Παρ’ όλα αυτά δεν αποστράφηκε η οργή, αλλά το χέρι είναι ακόμη υψωμένο.

Διότι συντάσσοντας γραπτά, γράφουν πονηρία, εκτρέποντας την κρίση των φτωχών και αρπάζοντας τα δικαιώματα των πενήτων του λαού μου, ώστε να γίνει γι' αυτούς η χήρα αντικείμενο αρπαγής και το ορφανό λάφυρο. Και τι θα κάνουν κατά την ημέρα της θείας επισκοπής;

Διότι η θλίψη θα έρθει σε εσάς από μακριά· και σε ποιον θα καταφύγετε για να βοηθηθείτε; Και πού θα αφήσετε τη δόξα σας, για να μην πέσετε σε συμφορά; Όταν ο προφητικός λόγος μας εξηγεί εκτενέστερα τις συμφορές των Ιουδαίων και τις μελλοντικές καταστροφές από το χέρι των εχθρών, τότε ακριβώς πολύ σοφά και με πνεύμα οικονομίας παραθέτει τις αιτίες για τις οποίες έχει λυπηθεί ο Θεός των όλων, και προσπαθεί να διδάξει ότι εκδόθηκε εναντίον τους δίκαιη απόφαση που τους καλεί σε κρίση. Διότι δεν απλώνονται άδικα τα δίχτυα για τα πτηνά, σύμφωνα με το γεγραμμένο. Αλίμονο λοιπόν, λέει, σε αυτούς που γράφουν πονηρία. Διότι, γράφοντας, γράφουν πονηρία, διαστρέφοντας την κρίση των φτωχών, και αρπάζοντας τα δικαιώματα των πενήτων του λαού μου. Επειδή μεταξύ των Ιουδαίων υπήρχαν οι ονομαζόμενοι γραμματείς. Και το έργο τους ήταν να καθιστούν σαφή τον σκοπό του νόμου για κάθε ζήτημα σε εκείνους που επιθυμούσαν να μάθουν, και να υποδεικνύουν αυτά σε εκείνους που είχαν αναλάβει την ευθύνη να δικάζουν τον λαό.

Είναι γραμμένο ότι, «Τα χείλη του ιερέα θα διαφυλάξουν την κρίση, και τον νόμο θα αναζητήσουν από το στόμα του.» Νικημένοι λοιπόν από τα αισχρά κέρδη, συνέτασσαν άδικα γραπτά, καπηλευόμενοι ανόσια τα προστάγματα του θείου νόμου, και σαν να ανέμειγνυαν το κρασί με το νερό, καθιστώντας κίβδηλο το καθαρό ασήμι, για να αδικήσουν τη χήρα και να αρπάξουν τα δίκαια των φτωχών, υποβάλλοντας το ορφανό στα δεινά της πλεονεξίας, σαν κάποια λεία ριγμένη έτοιμη σε εκείνους που θέλουν να πλουτίσουν. Αλλά αυτοί, λέει, τι θα κάνουν κατά την ημέρα της επισκοπής; Και ως ημέρα επισκοπής εννοεί τον καιρό του πολέμου, κατά τον οποίο ο Θεός επισκέφθηκε αυτούς που γράφουν πονηρίες και διαστρέφουν τις ορθές κρίσεις του νόμου. Διότι, λέει, ποιος πλούτος θα σας βοηθήσει; Και με ποιον τρόπο θα σας ωφελήσει η συσσώρευση αυτών που έχετε συγκεντρώσει από πλεονεξία; Αδικήσατε, καταστρέψατε τον νόμο, καταπατήσατε τον σκοπό του νομοθέτη. Έπειτα πού άραγε θα βαδίσετε; Και τι κάνοντας ή λέγοντας θα διαφύγετε την ημέρα της επισκοπής; Διότι η θλίψη θα έρθει σε εσάς από μακριά. Επειδή οι Ιουδαίοι πολεμούσαν μεν πολλές φορές εναντίον των γειτονικών εθνών, αναφέρομαι στους Ιδουμαίους και τους Ελαμίτες, τους Μωαβίτες, και τους Σύριους, και αυτούς που ονομάζονται Φιλισταίοι· και συνέβαινε να αναδεικνύονται και ανώτεροι από πολλούς, επικρατώντας στις μάχες.

Επειδή, λοιπόν, και τώρα εντοπίστηκαν στη Θεσσαλονίκη και παραδόθηκαν σε εμάς τα πονηρά συγγράμματα του Ακινδύνου, ο οποίος, μετά τη φυγή εκείνου του Βαρλαάμ, έχει τεθεί επικεφαλής της αίρεσής του, πρέπει να τα φέρουμε και αυτά στο φως, αντιπαραθέτοντας εγγράφως τη φανέρωση της αλήθειας, έτσι ώστε, όπως ακριβώς φέτος, λέγοντας ασεβή πράγματα σε μεγάλη σύνοδο ελέγχθηκε από εμάς που του αντισταθήκαμε κατά πρόσωπο, έτσι και τώρα που τα παραδίδει γραπτώς, αφού καταντροπιαστεί από τα δικά μας υπέρ της αλήθειας συγγράμματα, να εμποδιστεί, τουλάχιστον στο μέτρο που εξαρτάται από εμάς, από το να διαδίδει την κακοδοξία του. Αλλά από πού να κάνω την αρχή απέναντι σε αυτόν που ελέγχθηκε πρόσφατα συνοδικά και ο οποίος όχι μόνο δεν επέλεξε καθόλου να αλλάξει προς το καλύτερο, αλλά επιχειρεί μέσω μακροσκελών γραμμάτων να επικυρώσει την ασέβεια; Από πού αλλού παρά από τη φωνή του μεγαλοφωνότατου Ησαΐα; «Ουαί σε αυτούς που γράφουν πονηρία, διότι γράφοντας γράφουν πονηρία· και τι θα κάνουν κατά την ημέρα της επισκοπής;» Και δεν εννοώ μόνο την επισκοπή που θα τους επιβληθεί όταν ο Κύριος των εκδικήσεων «θα έρθει» έτσι, σύμφωνα με τους αψευδείς θεολόγους, «όπως ακριβώς εμφανίστηκε ή επιδείχθηκε στους μαθητές στο όρος, με τη θεότητα να υπερνικά τη σάρκα», αλλά και τον έλεγχο που ασκείται τώρα από εμάς, σύμφωνα με τις σεπτές και πατερικές διδασκαλίες και με την επίγνωση της αλήθειας που μας χορηγήθηκε από τη χάρη του Θεού.

Διότι, γράφοντας, καταγράφουν την πονηρία, διαστρέφοντας την κρίση των φτωχών, αρπάζοντας τα κτήματα των πενήτων του λαού μου, ώστε να γίνει γι' αυτούς η χήρα αντικείμενο αρπαγής και το ορφανό λεία. Και τι θα κάνουν την ημέρα της επισκοπής;

Και πάλι λέει: Αλίμονο σε εκείνους που σέρνουν τις αμαρτίες τους σαν με μακρύ σχοινί και τις ανομίες τους σαν με λουρί ζυγού δαμαλίδας· αλίμονο σε αυτούς που αποκαλούν το κακό καλό και το καλό κακό, σε αυτούς που παρουσιάζουν το σκοτάδι ως φως και το φως ως σκοτάδι, σε αυτούς που παρουσιάζουν το πικρό ως γλυκό και το γλυκό ως πικρό. Αλίμονο στους ισχυρούς σας, στους δυνάστες, σε αυτούς που αναμειγνύουν τα μεθυστικά ποτά, σε αυτούς που αθωώνουν τον ασεβή για χάρη δώρων και αφαιρούν το δίκαιο από τον δίκαιο, σε αυτούς που διαστρέφουν την κρίση των φτωχών και αρπάζουν το δικαίωμα των πενήτων, ώστε να γίνει σε αυτούς η χήρα λάφυρο και το ορφανό λεία. Και τι θα κάνουν την ημέρα της θείας επισκέψεως; Και σε ποιον θα καταφύγουν για να βοηθηθούν; Και πού θα αφήσουν τη δόξα τους για να μην πέσουν σε αιχμαλωσία; Όπως ακριβώς θα καεί η καλαμιά από τα κάρβουνα της φωτιάς και θα κατακαεί από την αναμμένη φλόγα, έτσι η ρίζα τους θα γίνει σαν χνούδι, και το άνθος τους θα υψωθεί σαν σκόνη· διότι δεν θέλησαν τον νόμο του Κυρίου Σαβαώθ, αλλά περιφρόνησαν τον λόγο του Αγίου του Ισραήλ.