Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 10:26

Και βρήκε ο βασιλιάς των Ασσυρίων αδικία στον Ωσηέ, διότι έστειλε αγγελιαφόρους προς τον Σηγώρ, τον βασιλιά της Αιγύπτου· και δεν έφερε το δώρο υποτελείας (Μαναά) στον βασιλιά των Ασσυρίων εκείνο το έτος. Και τον συνέλαβε ο βασιλιάς των Ασσυρίων, και τον έδεσε στη φυλακή, και ανέβηκε στη Σαμάρεια, και την πολιόρκησε τρία έτη. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι και ο Άχαζ, ο πατέρας του Εζεκία, όταν τον πολεμούσε ο βασιλιάς των Δαμασκηνών, εξαγόρασε τη βοήθεια από τους Ασσυρίους, πράγμα για το οποίο λυπήθηκε σφόδρα ο Θεός. Επιφέρω λοιπόν, λέει, σε εσένα πληγή, για να δεις την οδό της Αιγύπτου· όμως ακόμα λίγο, και θα παύσει η οργή, και ο θυμός μου θα στραφεί εναντίον του σχεδίου τους. Διότι καταστράφηκαν, όπως είπα, από τη θεία οργή. Και αφού σχεδίασαν να υποτάξουν και αυτήν την Ιερουσαλήμ, απέτυχαν του σκοπού τους, και η σκέψη τους έμεινε άπρακτη, καθώς ο Θεός μετέβαλε το τέλος τους στο εντελώς αντίθετο από τα προσδοκώμενα, <Και θα εγείρει ο Θεός εναντίον τους μάστιγα κατά την πληγή του Μαδιάμ σε τόπο θλίψεως, και ο θυμός του στην οδό προς τη θάλασσα, προς την οδό της Αιγύπτου.> Θα πέσουν, λέει, καθώς επήλθε εναντίον τους οργή άνωθεν και από τον Θεό· και δεν θα χρειαστεί απολύτως κανένας κόπος από εκείνους του Ισραήλ.

Αλλά βοήθησε και τότε ο Θεός, και έσωσε αυτούς που κινδύνευαν διά χειρός του Γεδεών, ο οποίος είχε πολύ λίγους συμπολεμιστές, οι οποίοι προκάλεσαν σύγχυση στις φάλαγγες των αντιπάλων, σπάζοντας τις υδρίες μέσα στη νύχτα και στο σκοτάδι, φανερώνοντας τις δάδες και σαλπίζοντας με τα κέρατα, με αποτέλεσμα να πάθουν κάτι τέτοιο οι Μαδιανίτες. Διότι, επειδή περιήλθαν σε σύγχυση τα στρατεύματά τους, καθώς ο Θεός τους ενέβαλε τρόμο, μη μπορώντας μέσα στο σκοτάδι και τη νύχτα να διακρίνουν ποιος είναι φίλος ή συγγενής ή ποιος είναι εχθρός, συνεπλάκησαν μεταξύ τους, ενεργώντας ως εχθροί, και εξοντώθηκαν οικτρά από τα χέρια ο ένας του άλλου. Θα επιβληθεί, λοιπόν, λέγει, σύμφωνα με την πληγή του Μαδιάμ στον τόπο της θλίψεως.

Τόπο θλίψης, δηλαδή καιρό, ονομάζει αυτόν κατά τον οποίο συνέβησαν αυτά. Το ότι μάλιστα ο Θεός σχεδόν θα αποπλανήσει τον θυμό του βαρβάρου και θα τον στρέψει εναντίον άλλων, το φανερώνει λέγοντας: «Και ο θυμός αυτού στην οδό την κατά θάλασσαν, στην οδό την προς την Αίγυπτο». Διότι ο βασιλιάς των Ασσυρίων Θεγλαφαλασάρ, αυτός που κατέλαβε κατά κράτος τη Σαμάρεια, επέβαλε δασμούς στους κατοίκους της, και απαιτούσε τέλη και φόρους από αυτούς που κατά καιρούς βασίλευαν στον Ισραήλ. Επειδή όμως τα πράγματα έφτασαν σε αυτό το σημείο, και επικράτησε στη Σαμάρεια ο Ωσηέ, ο γιος του Ηλά, δεν έστειλε δώρο στον βασιλιά των Ασσυρίων, όπως έχει γραφτεί. Επειδή όμως γνώριζε πολύ καλά ότι εκείνος οπωσδήποτε θα αγανακτούσε, μίσθωνε τη βοήθεια των Αιγυπτίων, στην περίπτωση που αυτός που επέβαλε δασμούς και τέλη θα ήθελε να οπλιστεί με τον νόμο του πολέμου εναντίον τους. Αυτό το υπόσχονταν και μάλιστα πολύ πρόθυμα εκείνοι που κυβερνούσαν την Αίγυπτο τότε. Εξοργισμένος γι' αυτό ο Ασσύριος, επιτέθηκε με όλο του τον στρατό εναντίον των Αιγυπτίων, προσάπτοντας στους άρχοντές της ως έγκλημα το ότι αποσκίρτησε ο Ωσηέ και απέσεισε τον ζυγό του, παίρνοντας ως αφορμή για την αποκοτιά του την υπόσχεση της δικής τους βοήθειας. Ότι λοιπόν τον θυμό του βαρβάρου, όπως μόλις ανέφερα, ο Θεός θα τον μεταθέσει σε άλλους, το φανέρωσε λέγοντας: «Και ο θυμός αυτού στην οδό την κατά θάλασσαν, στην οδό την προς την Αίγυπτο».

Και αυτή η 〈πληγή〉 εναντίον σου με 〈ράβδο〉 δεν θα είναι άδικη·⌝ 〈διότι ακόμη λίγο και θα παύσει η οργή〉. ⌜Μην αγνοείς όμως την αιτία για την οποία επιτράπηκε στον Ασσύριο να χρησιμοποιήσει εναντίον σου μετριασμένη 〈πληγή〉· διότι στην 〈οδό της Αιγύπτου〉 παρέδωσες και πάλι τον εαυτό σου, έχοντας προσκολληθεί στην ειδωλολατρία κατά τους χρόνους του Άχαζ. Εξαιτίας αυτού σας παρέδωσα στη 〈ράβδο〉 του Ασσυρίου για σωφρονισμό και επιστροφή.⌝ Όμως, πολύ σύντομα 〈θα παύσει ο θυμός μου〉, εφόσον εσείς μεταβάλλεστε προς το καλύτερο και έχετε γνωρίσει αληθινά τον Θεό, μαζί με τον βασιλιά σας Εζεκία. Γι' αυτό και η αγανάκτησή μου εναντίον σας 〈θα παύσει〉, και επειδή εγώ θα υπερασπίζομαι τη σωτηρία σας, ο Ασσύριος θα τραπεί σε φυγή με άδοξο τρόπο μέσα από τη χώρα σας και μέσα από τις πόλεις σας, δραπετεύοντας από τόπο σε τόπο.⌝ Αντί δε του: 〈διότι θα επιφέρει εναντίον σου πληγή για να στραφείς στην οδό της Αιγύπτου〉, ο Σύμμαχος λέει: 〈με ράβδο〉 〈θα σε πλήξει και θα υψώσει το ραβδί του εναντίον σου εξαιτίας της οδού της Αιγύπτου〉. Διότι αυτά θα σου κάνει ο Ασσύριος 〈εξαιτίας της οδού της Αιγύπτου〉 την οποία ακολούθησες, όμως 〈ο Θεός θα εγείρει εναντίον του〉, λέει, 〈μάστιγα, όπως την πληγή του Μαδιάμ σε τόπο θλίψης〉. Αντί αυτού ο Σύμμαχος το ερμήνευσε με τον εξής τρόπο: 〈και θα εξεγείρει εναντίον του ο Κύριος των δυνάμεων μάστιγα, όπως την πληγή του Μαδιάμ στο Σουρ Ωρήβ〉.

Η ιστορία αυτή βρίσκεται στον Μωυσή, στο βιβλίο των Αριθμών, όταν «μίλησε ο Κύριος προς τον Μωυσή λέγοντας: Εκδικήσου την εκδίκηση των υιών Ισραήλ από τους Μαδιανίτες», και στη συνέχεια ο Μωυσής είπε στον λαό: «Εξοπλίστε από ανάμεσά σας άνδρες και παραταχθείτε ενώπιον του Κυρίου εναντίον της Μαδιάμ, για να αποδώσετε εκδίκηση, χίλιους από κάθε φυλή», τότε που «σκότωσε κάθε αρσενικό και τους βασιλείς της Μαδιάμ», ανάμεσα στους οποίους ήταν «και ο Βαλαάμ, ο υιός του Βεώρ». Αυτά δε έγιναν στη Σουρ του Χωρήβ· διότι η μεν έρημος ονομαζόταν Σουρ, καθώς η Γραφή διδάσκει λέγοντας: «οδήγησε ο Μωυσής τους υιούς Ισραήλ έξω από την Ερυθρά Θάλασσα και τους έφερε στην έρημο Σουρ», το δε όρος ονομαζόταν Χωρήβ· διότι έχει γραφτεί: «και είπε ο Κύριος προς τον Μωυσή: Προπορεύσου του λαού, λάβε στο χέρι σου τη ράβδο με την οποία χτύπησες τον ποταμό, και πορεύσου. Και ιδού, εγώ στέκομαι εκεί πριν από εσένα πάνω στην πέτρα, στο Χωρήβ». Όπως λοιπόν τότε επέφεραν την πληγή στη Μαδιάμ, έτσι λέει θα κάνω και στους Ασσυρίους, και όσοι πληγούν από τη δική μου μάστιγα θα επιστρέψουν από τον δρόμο προς τη θάλασσα. Και θα αφαιρεθεί ο ζυγός του Ασσυρίου από τον ώμο σου, και ο φόβος του από εσένα. Και εσύ μεν θα είσαι ελεύθερος και απαλλαγμένος από κάθε φόβο, ενώ αυτός που τρέπεται σε φυγή, αρχικά μεν θα φτάσει στην πόλη Αγγαί, έπειτα από εκεί θα περάσει σε άλλον τόπο και, αφού αποκάμει εκεί, θα αποθέσει τα σκεύη του.

Και ποιους προστάζει να 〈παρηγορούν〉, το προσθέτει στη συνέχεια: 〈οι βουνοί που βρίσκονται στην Ιερουσαλήμ〉· διότι παραγγέλλει σε αυτούς που έχουν ανυψωθεί και έχουν εξυψωθεί στην ψυχή και στο φρόνημα κατά Θεόν, να 〈παρηγορούν〉 τον λαό. Επειδή ήταν φυσικό, όταν η πληγή του Θεού έπληξε τους Ασσυρίους, με αποτέλεσμα να πέσουν νεκροί από αυτούς ‹εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες› μέσα σε μία νύχτα, οι επιζήσαντες μαζί με τον ίδιο τον βασιλιά να τραπούν σε φυγή μέσα από τις πόλεις, τα χωριά και τους τόπους που κατονομάζονται στην προφητεία. Και το πώς ο Ασσύριος διήλθε φεύγοντας 〈από τον παραθαλάσσιο δρόμο προς τον δρόμο της Αιγύπτου〉, μας το παρουσίασε η ιστορία, πληροφορώντας μας ότι οι Αιθίοπες εξεγέρθηκαν εναντίον του. Μέχρι αυτό το σημείο ολοκληρώνεται η προφητεία που ειπώθηκε για τον Ασσύριο, ενώ τα όσα ακολουθούν προφητεύονται από διαφορετική αφετηρία σχετικά με τον Θεό.