Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 11:16

Διότι όπου υπάρχει φίδι που δαγκώνει και σκορπιός, ας παραμένουν τα υποδήματα στα πόδια, προστατεύοντας τα πόδια εκείνου που τα φοράει· όταν όμως κάποιος φθάσει πλέον στον άγιο τόπο, τότε ας βγάλει τα υποδήματά του, όπως οι Απόστολοι του Χριστού, στους οποίους ελέχθη να μην παίρνουν μαζί τους ούτε υποδήματα. —Και θα είναι για τον Ισραήλ όπως η ημέρα που εξήλθε από τη γη της Αιγύπτου. Διότι και τότε με υποδήματα πέρασε την Ερυθρά Θάλασσα, επειδή την επιτίμησε ο Δυνατός, και ξεράθηκε. Και τον Ιορδάνη τον πέρασαν με τα πόδια, διατηρώντας το ίχνος τους άβρεχο, επειδή κάθε υγρασία υποχωρούσε από το πάτημά τους.

Και θα υπάρξει δίοδος για τον λαό μου που απέμεινε στην Αίγυπτο· και θα είναι για τον Ισραήλ όπως η ημέρα που βγήκε από τη γη της Αιγύπτου. Ο εφευρέτης και πατέρας της αμαρτίας κυριάρχησε από πλεονεξία σε όλους τους ανθρώπους κάτω από τον ουρανό. Αφού αποπλάνησε τον άνθρωπο από την αλήθεια, τον έκανε προσκυνητή της αγέλης των δαιμόνων και τον υπέταξε στους δικούς του ζυγούς· οι δε Αιγύπτιοι έγιναν οι πιο δεισιδαίμονες από όλους τους άλλους και τρομεροί σε αυτό.

Τότε, λοιπόν, λέει, θα υπάρχει δίοδος στην Αίγυπτο για τον λαό μου που έχει απομείνει. Και ποιος ήταν αυτός; Αυτοί από τον Ισραήλ που πίστεψαν, για τους οποίους και ο προφήτης Ησαΐας λέει: «Αν ο αριθμός των υιών του Ισραήλ είναι σαν την άμμο της θάλασσας, το υπόλειμμα θα σωθεί». Ως απαρχή δε αυτού του υπολείμματος είναι οι μακάριοι μαθητές και όσοι είναι μαζί τους, ένας από τους οποίους υπήρξε και ο θεσπέσιος Μάρκος. Αλλά και θα είναι, λέει, όπως η ημέρα που εξήλθαν από τη γη της Αιγύπτου· δηλαδή, όσοι κατάγονται εξ αίματος από τον Ισραήλ, αφού διακηρύξουν τον θείο και ουράνιο λόγο σε αυτούς που βρίσκονται στην Αίγυπτο, θα χαρούν πάρα πολύ, όπως ακριβώς βέβαια χάρηκαν και εκείνη την ημέρα, που εξήλθαν από τη γη της Αιγύπτου. Διότι και πάλι αυτοί απομακρύνονταν από τη δουλεία στην Αίγυπτο. Έχοντας γίνει δε ιερουργοί των θείων κηρυγμάτων και γνήσιοι οικονόμοι των ευαγγελικών θεσπισμάτων, δεν απάλλασσαν τους Αιγυπτίους από σαρκική δουλεία, αλλά βγάζοντάς τους από το χέρι του διαβόλου, τους καθιστούσαν ελεύθερους. Και με τη μεσιτεία μεν του πάνσοφου Μωυσή, ο ποταμός μεταβαλλόταν σε αίμα· τώρα δε έγινε γι' αυτούς εν Χριστώ το ύδωρ σωτήριο. Διότι έχουμε σωθεί μέσω του αγίου βαπτίσματος. Πνίγονταν τότε στην Ερυθρά θάλασσα καθώς επιτίθεντο όσοι καταδίωκαν τον Ισραήλ· διδάχθηκαν δε μέσω των αγίων αποστόλων να διαπλέουν τον κλύδωνα του παρόντος βίου και να αναδεικνύονται ανώτεροι από τα κοσμικά κύματα· έπεφτε πάνω τους τότε το χαλάζι φοβερό και σφοδρότατο.

Επομένως, λέει, κατά τον καιρό εκείνο κατά τον οποίο θα υπάρξει διάβαση στην Αίγυπτο, δηλαδή, για εκείνους που πρεσβεύουν τον ευαγγελικό και σωτήριο λόγο, εσύ, λέει, που βρισκόσουν παλαιότερα σε βαθύ σκοτάδι, και ήσουν σκληρός ειδωλολάτρης, χωμένος στις απάτες των δαιμόνων, όταν με τα μάτια της διανοίας αναβλέψεις προς το φως· όταν δεις τη δόξα Εκείνου που σε κάλεσε, και συναισθανθείς από ποια κατάσταση σε ποια έχεις μεταβεί· και ότι, ενώ ήσουν υποζύγιο σε σκληρό τύραννο, απαλλάχτηκες από την αρπακτικότητά του και κατέφυγες στη βοήθεια του παντοδύναμου Θεού που διασώζει τους χαμένους· τότε ακριβώς, νιώθοντας πολύ μεγάλη χαρά για τον εαυτό σου, με απόλυτα δικαιολογημένο τρόπο θα αναφωνήσεις λέγοντας: Θα σε δοξολογήσω, Κύριε, διότι οργίστηκες εναντίον μου, αλλά απέστρεψας τον θυμό σου από εμένα και με ελέησες. Και προσφέρουν τις ευχαριστίες τους, και αναπέμπουν τις δοξολογίες, όχι επειδή βρέθηκαν υπό τη θεία οργή, αλλά επειδή, αφού βρέθηκαν υπό αυτήν, ελεήθηκαν. Και λέμε ότι ο Θεός των όλων έχει οργιστεί με αυτούς που λένε αυτά, δηλαδή προφανώς με τους ειδωλολάτρες.

Γι' αυτό, καθώς δεν υφίσταται πλέον η βασιλεία των Αιγυπτίων και καθώς η δαιμονική ενέργεια σε αυτούς έχει κατασβεστεί, το ευαγγελικό κήρυγμα τους αναγγελλόταν ανενόχλητα, σύμφωνα με τον προφητικό λόγο που αναφέρει: «και θα υπάρξει δίοδος για τον λαό μου που έχει απομείνει στην Αίγυπτο, αλλά και θα γίνει», λέει, «για τον Ισραήλ όπως την ημέρα που εξήλθαν από τη γη της Αιγύπτου». Διότι, όπως ο λαός του Μωυσή διέβη πεζός την Ερυθρά Θάλασσα σαν «δια ξηράς», και έπειτα μετά τη διάβαση «έψαλαν την ωδή λέγοντας: Ας ψάλουμε στον Κύριο, διότι ένδοξα έχει δοξαστεί», με τον ίδιο τρόπο και οι ευαγγελιστές του Σωτήρα μας που είχαν προφητευθεί, όντας οι ίδιοι εκείνοι που απέμειναν από ολόκληρο το ιουδαϊκό έθνος, κάνοντας την πορεία τους ανεμπόδιστα και διατρέχοντας όλη τη χώρα των Αιγυπτίων, αφενός μεν κηρύσσοντας το ευαγγέλιο στους Ιουδαίους μέσα στις συναγωγές τους, αφετέρου δε συγκροτώντας Εκκλησίες του Χριστού από την επιστροφή των εθνικών, δίδασκαν σε όσους ωφελήθηκαν μέσω αυτών να ψάλλουν ένα «καινό άσμα», παρόμοια με εκείνους της εποχής του Μωυσή.