Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 12:1

Τότε, λοιπόν, θα πει ο λαός: «Θα σε δοξολογήσω, Κύριε, διότι οργίστηκες εναντίον μου, αλλά απέστρεψες τον θυμό σου και με ελέησες». Πολλές φορές κάποιος αφήνεται και εγκαταλείπεται, επειδή κάποτε παρασύρθηκε στα αιγυπτιακά κακά, και για κάποιο χρονικό διάστημα υφίσταται τις συνέπειες της ίδιας του της απερισκεψίας, ώστε να θερίσει όσα κακώς έσπειρε. Αυτός, όταν δεν εγκαταλειφθεί ολοκληρωτικά, αλλά τύχει κάποιας ευεργεσίας, θα πει το: «Θα σε δοξολογήσω, Κύριε, διότι οργίστηκες εναντίον μου και απέστρεψες τον θυμό σου και με ελέησες». Παρόμοιο με αυτό είναι και το: «Θα υπομείνω την οργή του Κυρίου, διότι αμάρτησα απέναντί Του, έως ότου Εκείνος δικαιώσει την υπόθεσή μου». Και μετά από αυτό, θα φέρει την κρίση εις πέρας. Διότι δεν θα οργίζεται μέχρι τέλους, ούτε θα κρατάει τον θυμό Του στον αιώνα. Εκείνος δε που λέει: «Θα σε δοξολογήσω, Κύριε, διότι οργίστηκες εναντίον μου και με ελέησες», έχοντας αίσθηση της ευεργεσίας του Θεού, θα καυχηθεί για αυτήν και λέει: «Ιδού ο Θεός μου, ο Σωτήρας μου, θα έχω απόλυτη εμπιστοσύνη σε Αυτόν και δεν θα φοβηθώ, διότι η δόξα μου και η αίνεσή μου είναι ο Κύριος».

Έτσι δοξάστηκε και το πρόσωπο του Μωυσή, επειδή γνώριζε καλά να δοξάζει τον Θεό. Με τη δόξα δε συμφωνεί και η αίνεση, ώστε αυτός που δοξάζει σωστά, θα αινέσει και υγιώς. —Και κανείς από εκείνους που έχουν εσφαλμένες αντιλήψεις για τον Θεό ας μη νομίζει ότι είναι δεκτές οι αινέσεις του μέσω των ψαλμωδιών. Διότι της ίδιας καρδιάς γνώρισμα είναι το να δοξάζει ορθά και να αινεί υγιώς. —Επειδή, λοιπόν, το υπόλειμμα του λαού στην Αίγυπτο έλεγε: «Θα σε ευλογήσω, Κύριε, διότι οργίστηκες εναντίον μου και απέστρεψες τον θυμό σου και με ελέησες», αυτοί, αφού πέρασαν την Αίγυπτο, θα πουν: «Δεν θα φοβηθώ, διότι η δόξα μου και η αίνεσή μου είναι ο Κύριος, και έγινε σε μένα σωτηρία».

Επομένως, λέει, κατά τον καιρό εκείνο κατά τον οποίο θα υπάρξει διάβαση στην Αίγυπτο, δηλαδή, για εκείνους που πρεσβεύουν τον ευαγγελικό και σωτήριο λόγο, εσύ, λέει, που βρισκόσουν παλαιότερα σε βαθύ σκοτάδι, και ήσουν σκληρός ειδωλολάτρης, χωμένος στις απάτες των δαιμόνων, όταν με τα μάτια της διανοίας αναβλέψεις προς το φως· όταν δεις τη δόξα Εκείνου που σε κάλεσε, και συναισθανθείς από ποια κατάσταση σε ποια έχεις μεταβεί· και ότι, ενώ ήσουν υποζύγιο σε σκληρό τύραννο, απαλλάχτηκες από την αρπακτικότητά του και κατέφυγες στη βοήθεια του παντοδύναμου Θεού που διασώζει τους χαμένους· τότε ακριβώς, νιώθοντας πολύ μεγάλη χαρά για τον εαυτό σου, με απόλυτα δικαιολογημένο τρόπο θα αναφωνήσεις λέγοντας: Θα σε δοξολογήσω, Κύριε, διότι οργίστηκες εναντίον μου, αλλά απέστρεψας τον θυμό σου από εμένα και με ελέησες. Και προσφέρουν τις ευχαριστίες τους, και αναπέμπουν τις δοξολογίες, όχι επειδή βρέθηκαν υπό τη θεία οργή, αλλά επειδή, αφού βρέθηκαν υπό αυτήν, ελεήθηκαν. Και λέμε ότι ο Θεός των όλων έχει οργιστεί με αυτούς που λένε αυτά, δηλαδή προφανώς με τους ειδωλολάτρες.

Για ποιον λόγο; Ο θεσπέσιος Παύλος θα μας το αποσαφηνίσει γράφοντας: «Ισχυριζόμενοι ότι είναι σοφοί, έγιναν ανόητοι. Και αντάλλαξαν τη δόξα του άφθαρτου Θεού με ομοίωμα εικόνας φθαρτού ανθρώπου, πτηνών, ερπετών και τετράποδων. Γι' αυτό», λέει, «τους παρέδωσε ο Θεός σε αδόκιμο νου και σε πάθη ατιμίας, ώστε να πράττουν τα μη πρέποντα». Διότι εκείνοι που παραχάραξαν τη θεία δόξα και απέδωσαν το εξαίρετο κάλλος της ανώτατης φύσης σε τόσο οικτρά κτίσματα, πώς να μην υποβληθούν, και πολύ δικαιολογημένα, στις συνέπειες της θείας οργής; Επειδή όμως, λέει, απέστρεψες τον θυμό σου, με ελέησες (διότι έχω κληθεί σε επίγνωση μέσω της πίστης, όχι σύμφωνα με τα έργα που πράξαμε εμείς, όπως έχει γραφτεί, αλλά σύμφωνα με το πολύ Του έλεος)· γι' αυτό, λέει, έχοντας αντιληφθεί βαθιά αυτή τη μεγαλοδωρία, θα σου προσφέρω ακατάπαυστη δοξολογία, και μάλιστα θα πω: Ιδού ο Θεός μου, ο Κύριος ο Σωτήρας μου, σε αυτόν θα έχω πεποίθηση και μέσω αυτού θα σωθώ. Διότι παλαιότερα, αφού προσέπιπταν σε ξύλα και λίθους, και προσέφεραν θυσίες στα αναίσθητα αγάλματα, παρακαλούσαν να σωθούν μέσω αυτών.

Το δε «ὠργίσθης μοι» φανερώνει την εξομολόγηση των προηγούμενων αμαρτημάτων, εξαιτίας των οποίων οι Αιγύπτιοι ήταν άξιοι της οργής του Θεού πριν από τη σωτήρια κλήση τους. Το δε «ἀπέστρεψας τὸν θυμόν σου καὶ ἠλέησάς με» σημαίνει την άφεση των αμαρτιών που τους δωρήθηκε μετά την κλήση. Διότι «η χάρη και η αλήθεια που ήλθε δια του Ιησού Χριστού» δώρισε και στους ίδιους τους Αιγυπτίους και σε όλους όσοι αποδέχθηκαν τον Υιό του Θεού τη λύση των δεσμών και τη συγχώρεση των αμαρτιών. Στη συνέχεια αυτών προσθέτει: «καὶ ἀντλήσετε ὕδωρ μετ᾽ εὐφροσύνης ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου». Και πάλι όμως εδώ πρέπει να εκλάβουμε αλληγορικά το «νερό» και τις «πηγές του σωτηρίου»· θα τα κατανοήσεις δε αυτά ακούγοντας τον ίδιο τον Σωτήρα να λέει: «εάν κάποιος διψά, ας έλθει προς εμένα και ας πίνει. Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, καθώς είπε η Γραφή, ποταμοί ζωντανού νερού θα ρεύσουν από την κοιλιά του». Επομένως, «πηγές σωτηρίου» ήταν οι ευαγγελικοί λόγοι που εκχέονται ως βροχή από το Άγιο Πνεύμα, όπως ακριβώς οι προφητικοί λόγοι ονομάζονταν «πηγές» του Ισραήλ από τη Γραφή που λέει: «στις εκκλησίες ευλογείτε τον Θεό, τον Κύριο από τις πηγές του Ισραήλ». Αλλά βέβαια, προφητεύεται ότι από τις πηγές του σωτήριου λόγου θα πιουν οι Αιγύπτιοι και εκείνοι που τους διακόνησαν το σωτήριο ποτό.

Και θα πεις την ημέρα εκείνη: Θα σε δοξολογήσω, Κύριε ... ιδού ο Θεός ο σωτήρας μου, ... και θα αντλήσετε ύδωρ με χαρά από τις πηγές της σωτηρίας. Και θα πεις την ημέρα εκείνη: Υμνείτε τον Κύριο, διαλαλείτε το όνομά του, αναγγείλετε στα έθνη τα ένδοξα έργα του. Να θυμάστε ότι υψώθηκε το όνομά του. Υμνήστε το όνομα του Κυρίου, διότι επιτέλεσε έργα υψηλά ... αγαλλιάσθε και ευφραίνεσθε οι κατοικούντες στη Σιών, διότι υψώθηκε ο Άγιος του Ισραήλ στο μέσο της.