Ὅταν οὖν αὐτοὶ ἐμπλησθῶμεν τοῦ πόματος τῶν ἐκ τοῦ σωτηρίου πηγῶν, τότε καὶ ἑτέρους προσλαμβάνομεν, ἐγκελευόμενοι αὐτοῖς καὶ λέγοντες· Ὑμνεῖτε τὸν Κύριον, βοᾶτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ. —Ἡ δὲ βοὴ φωνή ἐστι μέγεθος ἔχουσα, δυνάμενον διικνεῖσθαι καὶ πρὸς τοὺς πόῤῥω. Βοᾶτε οὖν· ἀντὶ τοῦ μὴ μικρὰ περὶ Θεοῦ φρονεῖτε, ἀλλὰ μεγάλῃ τῇ διανοίᾳ τὰ περὶ αὐτοῦ ἐννοοῦντες, οὕτω θεολογεῖτε, ὥστε καὶ τοῖς μακρὰν οὖσι τῆς σωτηρίας δυνηθῆναι ἐξάκουστον ὑμῶν τὸν λόγον, διὰ τὸ τρανὸν τῆς διδασκαλίας γενέσθαι.
Μετάφραση
Όταν, λοιπόν, εμείς οι ίδιοι πληρωθούμε από το πόμα των πηγών του σωτηρίου, τότε προσλαμβάνουμε κοντά μας και άλλους, προτρέποντάς τους και λέγοντας: Υμνείτε τον Κύριο, βοάτε το όνομά Του. — Η δε βοή είναι φωνή που έχει τέτοια ένταση, ώστε να μπορεί να φθάσει και σε αυτούς που βρίσκονται μακριά. Βοάτε, λοιπόν· δηλαδή, αντί να σκέπτεστε μικρά πράγματα περί του Θεού, κατανοώντας τα περί Αυτού με μεγαλείο διανοίας, έτσι να θεολογείτε, ώστε να μπορέσει ο λόγος σας να γίνει ακουστός και σε εκείνους που βρίσκονται μακριά από τη σωτηρία, επειδή η διδασκαλία σας θα έχει καταστεί σαφής και ηχηρή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες