Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 12:6

Διότι τα συγγράμματά τους μας στηρίζουν προς εδραίωση και βεβαίωση στην πίστη και την αλήθεια. <Και θα πεις κατά την ημέρα εκείνη: Υμνείτε τον Κύριο, επικαλείστε το όνομά του, αναγγείλετε στα έθνη τα ένδοξα έργα του· να θυμάστε ότι υψώθηκε το όνομά του. Υμνήστε το όνομα του Κυρίου, διότι έπραξε μεγαλουργήματα· αναγγείλετε αυτά σε όλη τη γη. Αγαλλιάστε και ευφραίνεστε, οι κάτοικοι της Σιών, διότι υψώθηκε ο Άγιος του Ισραήλ στο μέσο σου.> Ω, τι παράδοξο πράγμα! Αυτός που μόλις μυσταγωγήθηκε, και έπειτα βρήκε τις πηγές της σωτηρίας και άντλησε το ζωοπάροχο νάμα, φαίνεται να έχει επιτύχει τόση πρόοδο, εννοώ ως προς το να είναι πιστός και γνήσιος, ώστε να επιδεικνύει αμέσως αποστολικό έργο. Και όχι μόνο ο ίδιος έσπευδε να δοξολογεί, αλλά ήδη προστάζει και όλους τους άλλους να πράττουν το ίδιο λέγοντας: Υμνείτε τον Κύριο, επικαλείστε το όνομά του. Και σε ποιους άραγε προστάζει να τον επικαλούνται, το καθιστά σαφές προσθέτοντας αμέσως: Αναγγείλετε στα έθνη τα ένδοξα έργα του. Διότι ας μη μένει κρυφή, λέει, η δόξα του Σωτήρα, ας γίνει σε όλους καταφανής η θεοπρεπής δύναμη και η εξουσία του.

Αγαλλιάσθε, λοιπόν, και ευφραίνεσθε εσείς που κατοικείτε στη Σιών, δηλαδή εσείς που έχετε εδραία την πίστη μέσα στις Εκκλησίες, διότι υψώθηκε ο Άγιος του Ισραήλ στο μέσον σου. Διότι, αν και έγινε άνθρωπος ο Άγιος του Ισραήλ, και συγκατέβη λαμβάνοντας μορφή δούλου για εμάς κατά θεία οικονομία, ωστόσο, μέσα από τα αποτελέσματα και τη λαμπρότητα των έργων του, υψώθηκε θεοπρεπώς· και αναγνωρίσαμε ποιος είναι κατά φύσιν.

Στη συνέχεια των προλεχθέντων προστάζει να λέγονται ακόμη και αυτά: «Και θα πεις κατά την ημέρα εκείνη: Υμνείτε τον Κύριο, επικαλείσθε με βοή το όνομά Του». Το «θα πεις» σημαίνει ότι θα προσφωνήσεις τον χορό των ευαγγελιστών του Σωτήρα μας. Διότι λέγει: «κατά την ημέρα εκείνη», δηλαδή κατά τον προφητευόμενο καιρό, «θα πεις» εσύ, ο κήρυκας του σωτηρίου Ευαγγελίου, προς τους Αιγυπτίους που δέχθηκαν το κήρυγμα: «Υμνείτε τον Κύριο, βοάτε το όνομά Του, αναγγείλατε στα έθνη τα ένδοξα έργα Του· μνημονεύετε ότι υψώθηκε το όνομά Του». Αυτά λοιπόν εσύ, ο αποστολικός χορός, θα πεις διδάσκοντας εκείνους που μαθητεύονται σε σένα, παραγγέλλοντάς τους να μη σιωπούν, αλλά να εξαγγέλλουν σε όλους και να διακηρύσσουν με φωνή ακουστή τη χάρη της σωτηρίου ευεργεσίας. Έπειτα πάλι προσφωνεί τους ίδιους, διδάσκοντάς τους να λέγουν: «Υμνήσατε το όνομα του Κυρίου, διότι έκανε υψηλά έργα· αναγγείλατε όλα αυτά σε όλη τη γη». Μετά από όλα αυτά προσθέτει: «Αγαλλιάσθε και ευφραίνεσθε, οι κάτοικοι της Σιών, διότι υψώθηκε ο Άγιος του Ισραήλ στο μέσον της». Ήδη όμως με περισσότερα λόγια έχει αποδοθεί ως «Σιών» ο ευαγγελικός λόγος, επάνω στον οποίο οικοδομήθηκε η Εκκλησία του Θεού.

Επειδή, λοιπόν, ο 〈Άγιος του Ισραήλ υψώθηκε στο μέσο〉 της εκκλησίας του, δικαιολογημένα λέει, 〈αγαλλιάστε〉 〈και ευφραίνεστε, όσοι κατοικείτε〉 σε αυτήν, εφόσον έχετε ανάμεσά σας αυτόν, 〈τον Άγιο του Ισραήλ〉, σύμφωνα με την υπόσχεση την οποία και ο ίδιος έδωσε λέγοντας: «όπου είναι δύο ή τρεις συγκεντρωμένοι στο όνομά μου, εκεί είμαι στο 〈μέσο τους».⌝ Εντούτοις, και πάλι το προφητικό πνεύμα χρησιμοποιεί το όνομα και προτρέπει με αυτά τα λόγια τη 〈Σιών να αγαλλιά〉 〈και να ευφραίνονται〉 όσοι βρίσκονται σε αυτήν, φέρνοντας σε ευθυμία όσους προέρχονται από την περιτομή, διότι νομίζουν ότι αυτά λέγονται γι' αυτούς και με αυτήν την πεποίθηση περιβάλλουν με σεβασμό τη βίβλο, θεωρώντας ότι προφητεύει τα καλύτερα για εκείνους.

Και θα πεις την ημέρα εκείνη: Θα σε δοξολογήσω, Κύριε ... ιδού ο Θεός ο σωτήρας μου, ... και θα αντλήσετε ύδωρ με χαρά από τις πηγές της σωτηρίας. Και θα πεις την ημέρα εκείνη: Υμνείτε τον Κύριο, διαλαλείτε το όνομά του, αναγγείλετε στα έθνη τα ένδοξα έργα του. Να θυμάστε ότι υψώθηκε το όνομά του. Υμνήστε το όνομα του Κυρίου, διότι επιτέλεσε έργα υψηλά ... αγαλλιάσθε και ευφραίνεσθε οι κατοικούντες στη Σιών, διότι υψώθηκε ο Άγιος του Ισραήλ στο μέσο της.