ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ ιδʹ Καὶ ἐλεήσει Κύριος τὸν Ἰακὼβ καὶ ἐκλέξεται τὸν Ἰσραήλ. Νομίζω λόγον ἔχειν τὸ μὲν Ἐλεήσει, τετάχθαι ἐπὶ τοῦ Ἰακὼβ, ὅπερ ἐχρημάτιζεν ὄνομα μέχρι τῆς πάλης τῆς ἐπὶ τοῦ Ἰακώβ, τὸ δὲ Ἐκλέξεται ἐπὶ τοῦ Ἰσραὴλ, ὅπερ ἆθλον ἐπὶ τῇ πάλῃ δέδοται τῷ πατριάρχῃ. Ἐμφαίνει δὲ τὸ μὲν ταπεινότερον ὁ ἐλεούμενος, τὸ δὲ διαφορώτερον ὁ ἐκλεγόμενος. Διόπερ Ὁ Κύριος ἐλεήσει μὲν τὸν Ἰακὼβ, ἐκλέξεται δὲ τὸν Ἰσραὴλ, ὅμοιόν ἐστι τούτῳ· Ἰακὼβ ὁ παῖς μου, ἀντιλήψομαι αὐτοῦ· Ἰσραὴλ ὁ ἐκλεκτός μου, προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου. Τὸ μὲν γὰρ Ἰακὼβ ἐπὶ τοῦ ἔτι στοιχειουμένου καὶ σωματικοῦ λαμβάνεται, τὸ δὲ Ἰσραὴλ ἐπὶ τοῦ κρείττονος καὶ πνευματικοῦ. —Ὅλως δὲ ὁ Ἰακὼβ καὶ ὁ Ἰσραὴλ Ἀναπαύσονται ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, γῆς ἐκείνης, περὶ ἧς εἴρηται· Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν· ἥτις οὐκ ἔστι μέρος ταύτης τῆς γῆς, τῆς ὑπὸ κατάραν γεγενημένης, ἣν ἐν λύπαις ἐσθίει πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ ὁ ἐργαζόμενος αὐτήν. —Προστεθήσεται δὲ καὶ ὁ γειώρας τῷ Ἰακὼβ καὶ τῷ Ἰσραὴλ, ἀναπαυομένῳ ἐπὶ τῆς γῆς αὐτοῦ. Ὁ περὶ τὴν γῆν διαπονούμενος, ὁ προσήλυτος, οὗτός ἐστιν ὁ γειώρας. Τάχα οὗτός ἐστιν ὁ ἐξ ἐθνῶν λαὸς, ὁ προστιθέμενος τῷ Ἰακὼβ, ὃν γειώραν ἡ Γραφὴ προσαγορεύει, οἷον πάροικον καὶ προσήλυτον ὄντα.
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΙΔʹ Και θα ελεήσει ο Κύριος τον Ιακώβ και θα εκλέξει τον Ισραήλ. Νομίζω πως έχει λογική το ότι η λέξη «ελεήσει» έχει χρησιμοποιηθεί για τον Ιακώβ, το οποίο αποτελούσε το όνομά του μέχρι την πάλη του, ενώ το «θα εκλέξει» για τον Ισραήλ, όνομα το οποίο δόθηκε ως έπαθλο στον πατριάρχη για αυτήν την πάλη. Διότι αυτός που ελεείται φανερώνει μια κατάσταση πιο ταπεινή, ενώ αυτός που εκλέγεται μια κατάσταση ανώτερη. Επομένως το χωρίο «Ο Κύριος θα ελεήσει μεν τον Ιακώβ, θα εκλέξει δε τον Ισραήλ», είναι όμοιο με το εξής: «Ιακώβ ο δούλος μου, θα τον βοηθήσω· Ισραήλ ο εκλεκτός μου, αυτόν αποδέχθηκε η ψυχή μου». Διότι το μεν όνομα Ιακώβ λαμβάνεται για εκείνον που βρίσκεται ακόμη στο στάδιο της βασικής κατήχησης και είναι σωματικός, ενώ το Ισραήλ για εκείνον που βρίσκεται σε ανώτερη και πνευματική κατάσταση. Γενικά δε, ο Ιακώβ και ο Ισραήλ θα αναπαυθούν στη γη τους, στη γη εκείνη για την οποία έχει ειπωθεί: «Μακάριοι οι πράοι, διότι αυτοί θα κληρονομήσουν τη γη»· η οποία δεν αποτελεί μέρος αυτής εδώ της γης, η οποία έχει βρεθεί υπό κατάρα, και από την οποία τρέφεται με λύπες και κόπους όλες τις ημέρες της ζωής του αυτός που την καλλιεργεί. Θα προστεθεί δε και ο γηώρας στον Ιακώβ και στον Ισραήλ, που αναπαύεται στη γη του. Αυτός που κοπιάζει για τη γη, ο προσήλυτος, αυτός είναι ο γηώρας. Ίσως αυτός να είναι ο λαός που προέρχεται από τα έθνη, ο οποίος προστίθεται στον Ιακώβ, και τον οποίο η Γραφή ονομάζει γηώρα, επειδή είναι σαν πάροικος και προσήλυτος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες