Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 14:24

Τάδε λέγει ο Κύριος Σαβαώθ: Όπως ακριβώς το έχω πει, έτσι θα γίνει· και όπως το έχω αποφασίσει, έτσι θα παραμείνει· να εξολοθρεύσω τους Ασσυρίους επί της γης μου και επί των ορέων μου. Και θα γίνουν καταπάτημα, και θα αφαιρεθεί από αυτούς ο ζυγός τους, και το βάρος τους από τους ώμους τους.

Επειδή, όπως είναι φυσικό, δέχεται τεράστια ποσότητα υδάτων, και λένε μάλιστα ότι την διασχίζει ένας ποταμός κόβοντάς την στα δύο, συνέβη, επειδή κανείς δεν διοχέτευε την ορμή των ρευμάτων προς τους τόπους όπου θα έπρεπε λογικά να κατευθυνθούν, να διασκορπιστεί το νερό σε όλη της την έκταση και να δημιουργήσει πλήθος από βάλτους. Έτσι, αυτή που παλαιότερα ήταν λαμπρή και ξακουστή, και ονομαζόταν βασίλισσα των άλλων πόλεων και ενδοξότατη, κατέστη βάραθρο λάσπης και αιτία καταστροφής για όσους πέφτουν μέσα. <Αυτά λέγει ο Κύριος Σαβαώθ: Όπως το έχω πει, έτσι θα γίνει, και όπως το έχω αποφασίσει, έτσι θα παραμείνει, ώστε να εξολοθρεύσω τους Ασσυρίους πάνω στη γη μου και πάνω στα βουνά μου· και θα γίνουν καταπάτημα, και θα αφαιρεθεί από αυτούς ο ζυγός τους, και το βάρος τους θα αφαιρεθεί από τους ώμους τους.> Προφητεύει μεν ο μακάριος Ησαΐας κατά τη βασιλεία του Οζία, του Ιωάθαμ, του Άχαζ και του Εζεκία· φαίνεται όμως ότι αυτούς εδώ τους λόγους –εννοώ αυτούς εναντίον της Βαβυλώνας, ή και ολόκληρης της γης των Ασσυρίων– τους διατυπώνει ενώ ζούσε ακόμη και κατείχε τη βασιλική εξουσία στα χέρια του ο Οζίας, ο οποίος ονομάζεται και Αζαρίας.

Επειδή δε, κατά τη βασιλεία του Εζεκία, εκστράτευσε εναντίον της Ιουδαίας ο Σενναχειρείμ ο Ασσύριος, και κυρίευσε τις περισσότερες πόλεις της Σαμάρειας, τιμωρήθηκε όμως από το χέρι του Θεού όταν επιτέθηκε στα ίδια τα Ιεροσόλυμα· διότι μέσα σε μία νύχτα πέθαναν εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες από τους αλλοφύλους, εξολοθρευμένοι από το χέρι αγγέλου· για την αιτία αυτή, προκειμένου να μη φανεί ότι διαψεύδεται κάτι από όσα έχει πει ο Θεός για την παρηγοριά του Ισραήλ, προαναγγέλλει και τούτο και λέει, ότι με όποιον τρόπο έχω πει, έτσι θα γίνει· διότι θα καταποντιστεί, λέει, σε βάραθρο πηλού η πόλη των Βαβυλωνίων· και θα ερημωθεί, αλλά θα παραμείνει ισχυρό και το εξής· και οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο θα φτάσει, λέει, σε αίσιο τέλος εκείνο που έχω αποφασίσει και έχω κυρώσει με τις δικές μου αποφάσεις, το να καταστρέψω τους Ασσυρίους πάνω στη γη μου, και πάνω στα βουνά μου· και θα καταπατηθούν· και θα αφαιρεθεί ο ζυγός τους, και το βάρος τους από τους ώμους τους. Διότι είχε σταλεί από τον Σενναχειρείμ ο Ραψάκης από τη Λαχίς στην Ιερουσαλήμ.

Και τα υπόλοιπα, βέβαια, θα τα εφαρμόσεις από μόνος σου στο νόημα που δόθηκε, μαζί με το να προσαρμόζεις και στον αισθητό βασιλιά, που γίνεται άμεσα αντιληπτός, όσα δηλώνονται μέσω της προφητείας. Αφού λοιπόν ο προφήτης προθέσπισε αυτά και όσα τα ακολουθούν σχετικά με τον άρχοντα της Βαβυλώνας και σχετικά με την ίδια την πόλη, καθώς και σχετικά με το έθνος των Ασσυρίων, στη συνέχεια προσθέτει: «αυτά λέει ο Κύριος Σαβαώθ: Όπως έχω πει, έτσι θα γίνει, για να εξολοθρευτούν οι Ασσύριοι πάνω στη γη μου και πάνω στα όρη μου», διδάσκοντας ότι και η χώρα των Βαβυλωνίων, καθώς και τα βουνά που βρίσκονταν σε αυτήν, δεν του ήταν ξένα· διότι «στον Κύριο ανήκει η γη και ό,τι την γεμίζει». «Θα γίνουν», λοιπόν, λέει, οι Ασσύριοι «για καταπάτημα», αφού υποταχθούν σε εκείνους που αργότερα θα τους κυριαρχήσουν, αλλά «και θα αφαιρεθεί από αυτούς ο ζυγός», τον οποίο, όταν κυριαρχούσαν, επέβαλλαν σε εκείνους που εξουσιάζονταν από αυτούς, κρεμώντας τους έναν «ζυγό» βαρύ και δυσβάσταχτο, «και το κύρος τους όμως», που είναι η δόξα, «θα αφαιρεθεί», το οποίο παλαιότερα βρισκόταν πάνω στους «ώμους» τους· διότι, όπως έχει ειπωθεί για τον Σωτήρα: «του οποίου η εξουσία βρίσκεται πάνω στον ώμο του», έτσι και εδώ αναφέρεται ότι «το κύρος» των Ασσυρίων βρίσκεται «πάνω στους ώμους τους», το οποίο ο λόγος απειλεί ότι «θα αφαιρεθεί» από αυτούς. Και αφού, λοιπόν, η προφητεία ολοκλήρωσε τον λόγο περί της Βαβυλώνας μέχρι αυτό το σημείο, ανατρέχει πάλι στα αρχικά της προκειμένης υποθέσεως και λέει: «αυτή είναι η βουλή, την οποία βουλεύθηκε ο Κύριος για όλη την οικουμένη»· διότι τέτοιου είδους κρίση που έχει εκδοθεί για τη Βαβυλώνα και για τους κατοίκους της, τέτοια θα είναι και εκείνη για όλους τους άθεους και ασεβείς άνδρες που κυριάρχησαν στην οικουμένη· διότι, σύμφωνα με τον λόγο του δικαίου, τα ίδια θα υποστούν εκείνοι που διέπραξαν τις ίδιες ασέβειες. Γι' αυτό προσθέτει: «και αυτή είναι η χείρα η υψηλή πάνω σε όλα τα έθνη», εννοώντας εμείς επιπρόσθετα ως έθνη τα έθνη των άθεων και ασεβών ανδρών· διότι δεν αρμόζει να εκλαμβάνονται αυτά αδιάκριτα εις βάρος των ευσεβών και εκείνων που έχουν αφιερωθεί στον Θεό.

Αυτά λέει ο Κύριος Σαβαώθ ... όπως έχω βουληθεί, έτσι θα παραμείνει, να εξολοθρεύσω τους Ασσυρίους από τη γη μου και από τα βουνά μου· ... και θα αφαιρεθεί από αυτούς ο ζυγός τους, και το φορτίο τους θα αφαιρεθεί από τους ώμους τους ...

ΤΙΤΛΟΣ Βʹ. — Περί της βουλής του Θεού· και ότι είναι αμετάβλητη και ακατάληπτη στους ανθρώπους. «Ο Κύριος ματαιώνει τις βουλές των εθνών, και ακυρώνει τους λογισμούς των λαών.» «Πόσο φοβερός είναι στις βουλές του πάνω από τους υιούς των ανθρώπων.» «Πολλοί λογισμοί υπάρχουν στην καρδιά του ανθρώπου· η βουλή όμως του Θεού παραμένει στον αιώνα.» «Αυτά που έχει βουληθεί ο άγιος Θεός, ποιος θα τα ματαιώσει; Και το υψωμένο του χέρι ποιος θα το αποστρέψει;» «Αυτά λέγει ο Κύριος Σαβαώθ: Όπως έχω πει, έτσι θα γίνει, και όπως έχω βουληθεί, έτσι θα παραμείνει.» —«Πού είναι οι σοφοί σου; Ας σου αναγγείλουν τι έχει βουληθεί ο Κύριος Σαβαώθ.» «Ποιος γνώρισε τον νου του Κυρίου, ή ποιος έγινε σύμβουλός του, για να τον καθοδηγήσει; Ή με ποιον συνεβουλεύθη, και τον δίδαξε; Ο αιώνιος Θεός, που κατασκεύασε τα άκρα της γης. Δεν θα πεινάσει, ούτε θα κοπιάσει, ούτε είναι δυνατόν να εξιχνιαστεί η φρόνησή του.» «Εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος εκτός από εμένα. Όλη η βουλή μου θα σταθεί, και όλα όσα έχω βουληθεί, θα τα πράξω· μίλησα, και τα έφερα εις πέρας· έκτισα και το έπραξα.» «Ο λόγος μου, ο οποίος θα εξέλθει από το στόμα μου, δεν θα επιστρέψει σε εμένα κενός, μέχρις ότου συντελέσει όλα όσα θέλησα.» «Ποιος από τους ανθρώπους θα γνωρίσει τη βουλή του Θεού; Ή ποιος θα αναλογιστεί τι θέλει ο Κύριος; Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί, και επισφαλείς οι επινοήσεις τους.»