Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 14:28

Εφόσον όλα όσα έχουν γραφτεί από τους Προφήτες έχουν ειπωθεί εν Αγίω Πνεύματι, είναι προφανές ότι και η αναγραφή του χρόνου της προφητείας δεν έχει παρεμβληθεί μάταια. Διότι ποιο είναι το όφελος από το να μάθουμε ότι αυτός ο λόγος απευθύνθηκε προς τους αλλοφύλους κατά το έτος που πέθανε ο Άχαζ, ο βασιλιάς της Ιουδαίας; Αναλογιζόμαστε, λοιπόν, ότι όπως ακριβώς είναι γραμμένο στο βιβλίο της Εξόδου: «Πέθανε ο βασιλιάς της Αιγύπτου, και αναστέναξαν οι υιοί του Ισραήλ από τα έργα τους, και ανέβηκε η κραυγή τους και εισάκουσε ο Θεός τους στεναγμούς τους». Διότι, όσο ζούσε ο πονηρός βασιλιάς, δεν μπορούσαν να στενάξουν προς τον Θεό· καθώς τους καταπίεζε με σκληρά έργα, μην επιτρέποντάς τους να υψώσουν το βλέμμα τους προς τον Θεό. Όταν όμως ο πονηρός εξέλιπε, τότε άρμοζε να επικροτούν και να επιχαίρουν για την πτώση του εχθρού.

Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι και στη ζωή του καθενός μας, όταν η αμαρτία που βασιλεύει στο θνητό μας σώμα πεθάνει, τότε πραγματώνεται μέσα μας ο λόγος του Κυρίου. Διότι ίσως κάθε αμαρτία έχει κάποια αναλογία προς καθέναν από τους βασιλείς που κατηγορούνται και είναι γενικώς αξιοκατάκριτοι στις Γραφές, των οποίων τα ονόματα αναφέρονται σε πολλά σημεία σε ολόκληρη τη Γραφή· όπως και τώρα ο Άχαζ ερμηνεύεται ως «κατάσχεση», αποτελώντας σύμβολο ενός πονηρού δόγματος που έχει προκαταλάβει και κατέχει την ψυχή μας. Όταν αυτό πεθάνει, η ψυχή μας, ελευθερωμένη από αυτό που την κατέχει, καθίσταται ικανή να θεωρήσει το ρήμα εναντίον των αλλοφύλων.

Το προφανές λοιπόν νόημα είναι το εξής: Μην ευφραίνεσθε, όλοι οι αλλόφυλοι, διότι συντρίφθηκε ο ζυγός εκείνου που σας έπληττε. Μη νομίσετε, ω Φιλισταίοι, ότι με τον θάνατο του Άχαζ θα ελευθερωθείτε από τον φόβο του Ισραήλ που σας βαραίνει· επομένως, μην ευφραίνεσθε για την πτώση του βασιλιά.

Επειδή δηλαδή θεωρούσαν ότι η δύναμη των Ασσυρίων ήταν φοβερή και ακαταμάχητη, ότι δεν υποχωρούσε σε κανέναν και δεν δεχόταν την ήττα, ήταν επόμενο εξαιτίας αυτού να δυσπιστήσουν στα λόγια της προφητείας. Γι' αυτό λοιπόν πολύ εύλογα δεν τους αφήνει να πάθουν αυτό το πράγμα· και σχεδόν τους εκλιπαρεί και αποκόπτει εκ των προτέρων τη νόσο της απιστίας, λέγοντας: «Το χέρι το υψηλό ποιος θα το αποστρέψει;» <Το έτος που πέθανε ο Άχαζ, έγινε ο λόγος αυτός: Μην ευφραίνεστε, όλοι οι αλλόφυλοι, διότι συνετρίβη ο ζυγός εκείνου που σας χτυπούσε. Διότι από το σπέρμα των φιδιών θα προέλθουν απόγονοι ασπίδων, και οι απόγονοί τους θα προέλθουν ως φίδια ιπτάμενα.> Διάφορες αποκαλύψεις γίνονταν κατά καιρούς στους αγίους προφήτες, οι οποίες συμφωνούσαν με τη φύση των πραγμάτων για την ωφέλεια των ανθρώπων της εποχής εκείνης. Αν και ο Ισραήλ είχε σκληρυνθεί και είχε καταφρονήσει τους θείους νόμους, ο Θεός των όλων ήθελε να τον μεταπλάσει ώστε να φρονεί τα καλύτερα, ευεργετώντας τον με πολλούς τρόπους, και εγείροντας την οργή Του εναντίον εκείνων που του αντιστέκονταν, ενώ επανέφερε αυτούς που κατοικούσαν στην αγία πόλη, δηλαδή την Ιερουσαλήμ, σε αγαθές ελπίδες, ώστε να γνωρίσουν ότι ένας και μόνος είναι ο Κύριος των όλων, και κανένας άλλος δεν υπάρχει εκτός από Αυτόν.