Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 14:7

Αλλά ο Σωτήρας συνέτριψε τον ζυγό των αμαρτωλών, αποβάλλοντας μεν εκείνον, και υποβάλλοντάς μας μάλλον στον δικό του ζυγό, και πλήττοντας ένα έθνος με αθεράπευτη πληγή. Ποιο έθνος όμως, παρά οπωσδήποτε αυτό των δαιμόνων, τους οποίους και διέταξε να απέλθουν στην άβυσσο; Και μάλιστα τους επέφερε βαρύτατες τιμωρίες· γι' αυτό άλλωστε κραύγασαν λέγοντας: «Έα, τι σχέση υπάρχει ανάμεσα σε εμάς και σε σένα, Ιησού Ναζαρηνέ; Ήρθες εδώ πριν από την ώρα μας για να μας καταστρέψεις;». <Όλη η γη βοά με ευφροσύνη, και τα ξύλα του Λιβάνου ευφράνθηκαν για σένα, καθώς και η κέδρος του Λιβάνου, λέγοντας: από τότε που εσύ κοιμήθηκες, δεν ανέβηκε πλέον αυτός που μας κόβει.> Και αυτό αποτελεί μέρος του θρήνου· και όσον αφορά μεν την ιστορική αφήγηση, υπήρξε ευφροσύνη σε όλη τη γη, επειδή πορθήθηκε η χώρα των Ασσυρίων και επειδή εξέλιπε ο καταπιεστής, ο οποίος απαιτούσε από όλους να υποτάσσονται σε αυτόν. Αυτούς ο προφητικός λόγος τους ονομάζει ξύλα του Λιβάνου· παρομοιάζοντας με κέδρους εκείνους που προφανώς κατείχαν τις αρχές και τις εξουσίες των εθνών.

Ήδη, λοιπόν, από αυτό το σημείο το προφητικό Πνεύμα παρέχει διδασκαλία σε εκείνους που πρόκειται να εντρυφήσουν στην προφητική γραφή στα μεταγενέστερα χρόνια, σχετικά με το πώς πρέπει να δοξάζουν και να ευλογούν τον Θεό για τις ευεργεσίες που τους έχει δωρίσει, και πώς πρέπει να θρηνούν τον βασιλιά της Βαβυλώνας. Γι' αυτό λέει: «Και θα πεις εκείνη την ημέρα: Πώς αναπαύθηκε ο απαιτητής;». Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι μέχρι αυτά τα σημεία προχώρησε ο δέκατος έκτος τόμος των εξηγητικών υπομνημάτων του Ωριγένη στον προφήτη. «Θα πεις» λοιπόν, «εκείνη την ημέρα», λέει, «Πώς αναπαύθηκε ο απαιτητής και αναπαύθηκε ο επισπουδαστής;». Αντί αυτού, ο Σύμμαχος μετέφρασε: «πώς... καταλύθηκε η φορολογία» και πρόσθεσε: «Συνέτριψε ο Κύριος τη ράβδο των ασεβών, τη ράβδο των εξουσιαστών», και πάλι, αντί του: «αναπαύθηκε με ασφάλεια όλη η γη», ο Σύμμαχος λέει: «αναπαύθηκε και βρήκε ευστάθεια όλη η γη».

Ολόκληρη η γη βοά με ευφροσύνη, και τα δέντρα του Λιβάνου ευφράνθηκαν για σένα, καθώς και η κέδρος του Λιβάνου: Από τότε που εσύ κοιμήθηκες, δεν ανέβηκε πια αυτός που μας κόβει. Ο άδης από κάτω πικράθηκε όταν σε συνάντησε· ξεσηκώθηκαν μαζί σου όλοι οι γίγαντες που κυβέρνησαν τη γη, αυτοί που σήκωσαν από τους θρόνους τους όλους τους βασιλιάδες των εθνών. Όλοι θα αποκριθούν και θα σου πουν: Και εσύ αλώθηκες... ...και το σκέπασμά σου είναι σκουλήκι. Πώς έπεσε από τον ουρανό ο εωσφόρος, που ανέτελλε το πρωί; Συντρίφτηκε στη γη αυτός που έστελνε εντολές προς όλα τα έθνη. Εσύ δε είπες στον λογισμό σου: Στον ουρανό θα ανεβώ... τώρα όμως θα κατέβεις στον άδη και στα θεμέλια της γης. Αυτοί που θα σε δουν θα απορήσουν μαζί σου και θα πουν: Αυτός είναι ο άνθρωπος που τάραζε τη γη, που συγκλόνιζε βασιλιάδες, ... και κατέστρεψε τις πόλεις του, που δεν ελευθέρωσε τους αιχμαλώτους. Όλοι οι βασιλιάδες των εθνών κοιμήθηκαν με τιμή, ... εσύ όμως θα ριχτείς στα βουνά ως βδελυρός νεκρός, μαζί με πολλούς νεκρούς που κατατρυπήθηκαν από μαχαίρια και κατεβαίνουν στον άδη. Όπως ένα ένδυμα λερωμένο με αίμα δεν μπορεί να είναι καθαρό, έτσι ούτε και εσύ θα είσαι καθαρός ... σπέρμα πονηρό. Ετοίμασε για σφαγή τα παιδιά σου εξαιτίας των αμαρτιών του πατέρα σου, για να μην αναστηθούν ... και γεμίσουν τη γη με πόλεις ... και θα καταστήσω τη Βαβυλωνία έρημη ώστε να κατοικείται από σκαντζόχοιρους, και θα καταντήσει ένα τίποτα· και θα τη μετατρέψω σε βούρκο πηλού για καταστροφή.