Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 15:8

Διότι η βοή έφτασε στο όριο της Μωαβίτιδας, στη Γαλλίμ, καθώς και ο ολολυγμός της. Το όριο της Μωαβίτιδας έχει ονομαστεί Γαλλίμ. Όμως, ερμηνεύεται ως «κεκριωμένον», παίρνοντας την ονομασία του από το ηγεμονικό και αρχικό ζώο. Επειδή, λοιπόν, το ίδιο σημείο μπορεί να είναι και πέρας μιας χώρας και αρχή, το όριο της Μωαβίτιδας έχει λάβει τώρα την ονομασία του από την αρχή. Και ο ολολυγμός της έχει γεμίσει τα πάντα.

Ονομάζει δε, όπως είναι φυσικό, φάραγγα τη Νεβρίμ, επειδή βρίσκεται σε κοίλο τόπο. Και τούτο μολονότι οι άλλες πόλεις βρίσκονταν σε υψόμετρο και πάνω σε βουνά. Επειδή όμως δεν ήταν μόνο ένα μέρος της χώρας των Μωαβιτών που συντρίφθηκε από τον πόλεμο, αλλά ολόκληρη η χώρα συγκλονίστηκε βαθύτατα και σαλεύτηκε σαν τον μεθυσμένο, για τον λόγο αυτόν λέει ότι η βοή θα ενωθεί από τη μία άκρη έως την άλλη, η βοή προφανώς αυτών που οδύρονται και οι οποίοι συνηθίζουν να προετοιμάζουν τον θρήνο για όσους πρόκειται να πεθάνουν. Διότι λέει: Η βοή συνέδεσε τα σύνορα της Μωαβίτιδος, έως την Αγαλλείμ, και ο οδυρμός της έφτασε έως το φρέαρ του Ελείμ. Ονομάζει δε τις εξωτερικές πόλεις, εκείνες που βρίσκονται στα ίδια τα σύνορα, εννοώ δηλαδή την Αγαλλείμ και το φρέαρ του Ελείμ. Διαβεβαιώνοντας δε, όπως είπα, ότι ο θρήνος έχει εξαπλωθεί σε ολόκληρη τη χώρα τους, έπειτα λέει ότι: Το ύδωρ της Ρεμμών θα γεμίσει με αίμα.

Αυτά βεβαίως εκπληρώθηκαν ιστορικά κατά την επίθεση των Ασσυρίων και των Βαβυλωνίων, καθώς και επί εκείνων που στους μετέπειτα χρόνους κυριάρχησαν στη χώρα των Αράβων, κατά τους οποίους ο Θεός απειλεί ότι 〈θα επιφέρει τους Άραβες〉 εναντίον τους, υπονοώντας ίσως τους γειτονικούς 〈Άραβες〉 ή και τους Σαρακηνούς που βρίσκονται στα ενδότερα αυτών, στους οποίους, όπως αναφέρει ο Λόγος, θα παραδώσει τον Μωάβ. Επομένως, δεν είναι αναγκαίο να εξετάζουμε διεξοδικά όσα συνέβησαν στις υπόλοιπες πόλεις που βρίσκονται γύρω από τη Μωαβίτιδα, ούτε να ερευνούμε περιττά τα χωριά και τις περιοχές που αναφέρονται στην προφητεία, εννοώ δηλαδή τη 〈Ναβαύ〉 ή την 〈Εσεβών〉 ή την 〈Ελεάλη〉 ή την 〈Ιασσά〉 ή τη 〈Δηβών〉 ή τη 〈Λουήθ ή την οδό των Αράβων〉, στην οποία βρίσκεται 〈το ύδωρ της Νενηρείμ〉, ή την 〈Αγαλλείμ ή το πηγάδι στην Ελήμ ή το ύδωρ της Δηβών〉 ή την 〈Αριήλ〉 και την 〈Αδαμά〉 ή τον τόπο που ονομάζεται 〈Αρνών〉. Διότι, εφόσον αυτοί οι τόποι και τα χωριά εξακολουθούν ακόμη και σήμερα να είναι γνωστά γύρω από την περιοχή της νυν ονομαζόμενης Αρεοπόλεως, είναι περιττό να ερευνούμε τις απειλές που διατυπώθηκαν γι' αυτά, από τη στιγμή που έχουν ήδη εκπληρωθεί κατά γράμμα κατά τους χρόνους της πολιορκίας τους. Νομίζω δε ότι και η αλληγορική ερμηνεία επ' αυτών είναι βεβιασμένη, όπως ακριβώς και στην περίπτωση των Βαβυλωνίων προφήτευε ο Λόγος ότι θα εγερθούν οι ‹Μήδοι› εναντίον της Βαβυλώνας.

Αρωνιείμ (Ησ. 15, 5). Οδός. Ησαΐας. Α΄ Ορωναΐμ, 〈Σ΄〉 Αραννείμ. Στο όραμα «κατά της Μωαβίτιδος». 〈Αγαλλείμ (Ησ. 15, 8). Ο Ησαΐας στο όραμα «κατά της Μωαβίτιδος».〉 Και σήμερα υπάρχει η κώμη Αιγαλλείμ προς νότο της Αρεοπόλεως, σε απόσταση οκτώ μιλίων.