τί γὰρ ἴσον, τί δὲ οὐκ ἔλαττον Υἱοῦ τε Θεοῦ καὶ βασιλέως; <Ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.> Ἀπελάκτισεν ἐν τούτοις ὁ ἠγαπημένος Ἰσραὴλ, καὶ τῆς πρὸς Θεὸν φιλίας ἀναφανδὸν ἐξάλλεται, καὶ κατὰ τὴν Μωυσέως φωνὴν ἐγκαταλέλοιπε Θεὸν τὸν γεννήσαντα αὐτὸν, “καὶ Κυρίου τοῦ βοηθοῦ αὐτοῦ οὐκ ἐμνήσθη.” ἄθρει γὰρ ὅπως “ὄψις πόρνης ἐγένετο” αὐτῷ κατὰ τὸ γεγραμμένον, “ἀπηναισχύντησε πρὸς πάντας,” ἀπείρηκε τὸ ἴδιον καύχημα, καὶ τὸν ἑαυτοῦ δεσπότην ἠρνήσατο. ἐπὶ τούτοις αὐτοῖς ᾐτιᾶτο διὰ φωνῆς Ἱερεμίου λέγων καὶ πάλαι Θεός “Ὅτι πορεύθητε εἰς νήσους Χεττιεὶμ, καὶ εἰς Κηδὰρ ”ἀποστείλατε, καὶ γνῶτε εἰ ἀλλάξονται ἔθνη θεοὺς αὐτῶν, “καὶ οὗτοι οὐκ εἰσὶ θεοί· ὁ δὲ λαός μου ἠλλάξατο τὴν ”δόξαν αὐτοῦ,” καὶ πάλιν “Ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτῳ ”καὶ ἔφριξεν ἐπὶ πλεῖον σφόδρα, λέγει Κύριος, ὅτι δύο καὶ “πονηρὰ ἐποίησεν ὁ λαός μου· ἐμὲ ἐγκατέλιπον πηγὴν ”ὕδατος ζωῆς, καὶ ὤρυξαν ἑαυτοῖς λάκκους συντετριμμένους “οἳ οὐ δυνήσονται ὕδωρ συνέχειν.” τῶν γὰρ ἑτέρων ἐθνῶν τῶν ἀνὰ πᾶσαν ὄντων τὴν οἰκουμένην τῆς ἰδίας πλάνης ἀπρὶξ ἐξημμένων, ἀραρότως τε ἀγαπώντων οὓς ἐνόμισαν εἶναι θεοὺς, καὶ οὐ λίαν εὐμετάφορον εἰς ἀπόστασιν ἐχόντων διάνοιαν, οὔτε μὴν εὐκόλως εἰς ἑτέρας μεθισταμένων λατρείας, ἀπεπήδησεν ὁ Ἰσραὴλ τῇ τοῦ Καίσαρος ἑαυτὸν προσνέμων ἀρχῇ, καὶ τὴν τοῦ Θεοῦ βασιλείαν ἀπεδύσατο.
Μετάφραση
Διότι τι είναι ίσο, και τι δεν είναι κατώτερο από τον Υιό του Θεού και βασιλέα; <Αποκρίθηκαν οι αρχιερείς: Δεν έχουμε βασιλιά παρά μόνο τον Καίσαρα.> Με αυτά τα λόγια ο αγαπημένος Ισραήλ αποσκίρτησε, και ολοφάνερα εγκαταλείπει τη φιλία του με τον Θεό, και σύμφωνα με τα λόγια του Μωυσή εγκατέλειψε τον Θεό που τον γέννησε, «και δεν θυμήθηκε τον Κύριο, τον βοηθό του». Διότι παρατήρησε πώς «πήρε όψη πόρνης» σύμφωνα με το γεγραμμένο, «συμπεριφέρθηκε με αναισχυντία προς όλους», αποποιήθηκε το ίδιο του το καύχημα και αρνήθηκε τον δικό του Δεσπότη. Για αυτά ακριβώς τα πράγματα τον κατηγορούσε παλαιά ο Θεός διά της φωνής του Ιερεμία λέγοντας: «Πηγαίνετε στα νησιά των Χεττιείμ, και στείλτε στην Κηδάρ, και μάθετε αν αλλάζουν τα έθνη τους θεούς τους, και μάλιστα ενώ αυτοί δεν είναι θεοί· ο λαός μου όμως αντάλλαξε τη δόξα του», και πάλι «Εξεπλάγη ο ουρανός για αυτό και έφριξε πάρα πολύ, λέγει ο Κύριος, διότι δύο πονηρά πράγματα έπραξε ο λαός μου· εγκατέλειψαν εμένα, την πηγή του ύδατος της ζωής, και έσκαψαν για τον εαυτό τους ραγισμένες δεξαμενές, οι οποίες δεν θα μπορέσουν να συγκρατήσουν νερό.» Διότι, ενώ τα άλλα έθνη σε όλη την οικουμένη είναι σφιχτά προσκολλημένα στη δική τους πλάνη, και αγαπούν σταθερά εκείνους που νόμισαν ότι είναι θεοί, και δεν έχουν διάνοια που εύκολα ρέπει προς την αποστασία, ούτε βέβαια μεταβαίνουν εύκολα σε άλλες λατρείες, ο Ισραήλ αποσκίρτησε, υποτάσσοντας τον εαυτό του στην εξουσία του Καίσαρα, και απεκδύθηκε τη βασιλεία του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες