Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 17:13

«Σαν κυματισμένη θάλασσα, έτσι θα ταραχθείτε· και το πλήθος πολλών εθνών θα ηχήσει σαν το νερό. Σαν πολύ νερό τα πολλά έθνη, σαν την ορμή άφθονου νερού που κατεβαίνει με βία. Και θα τον αποδιώξει, και θα τον κυνηγήσει μακριά, σαν το χνούδι του άχυρου που το λιχνίζουν απέναντι στον άνεμο, και σαν τη σκόνη του τροχού που την παρασέρνει η καταιγίδα.» Δεν αφήνει χωρίς παρηγοριά τους απογόνους του Ισραήλ ο Θεός των όλων, επειδή είναι φιλάνθρωπος, αλλά πολλές φορές κάνει την ελπίδα για τα αγαθά να έρχεται μαζί με τον φόβο, και αυτό κατά θεία οικονομία, ώστε και με τα δύο να ωφελεί τους ακροατές. Ότι, λοιπόν, θα ερημωθούν οι πόλεις τους, έχει ειπωθεί με σαφήνεια· και ποια ήταν η αιτία για τα πάθη τους, το δίδαξε λέγοντας ότι «Εγκατέλειψες τον Κύριο τον Θεό σου και δεν θυμήθηκες τον Κύριο τον βοηθό σου». Αλλά Εκείνος που πλήγωσε υπόσχεται αμέσως και να θεραπεύσει. Και εξηγεί ένα γεγονός, το οποίο είναι αναγκαίο να πούμε σύντομα λόγω της ανάγκης. Όταν ο Εζεκίας την εποχή της βασιλείας του κατείχε τον θρόνο στα Ιεροσόλυμα, ανέβηκε ο Σενναχηρείμ, ο βασιλιάς των Ασσυρίων, εναντίον των οχυρωμένων πόλεων της Ιουδαίας και τις κατέλαβε. Διότι έχει γραφτεί ως εξής: «Έπειτα στέλνει τον Ραψάκη από τη Λαχίς στην Ιερουσαλήμ για να την πολιορκήσει», ο οποίος, όταν έφτασε, μίλησε ασεβώς κατά της δόξας του Θεού και Σωτήρα όλων μας. Διότι ο παράφρων ισχυριζόταν ότι ο Θεός δεν μπορούσε να τους διασώσει, ακόμη κι αν ήθελε να το κάνει.

Τους ονομάζει εδώ «νώτα πολλών εθνών», επειδή πολλά έθνη καταδιώχθηκαν από αυτούς. Διότι οι διώκτες τρέχουν πάντα και με κάθε τρόπο πίσω από τα νώτα εκείνων που φεύγουν. Έπειτα τι ακολουθεί; Θα τον αποδιώξει, λέει, δηλαδή θα τον στείλει πίσω, και θα τον κυνηγήσει μακριά, σαν το χνούδι του άχυρου εκείνων που λιχνίζουν απέναντι στον άνεμο, και σαν τη σκόνη από τροχό που σηκώνει η καταιγίδα. Διότι τι είναι τόσο εύκολο να διασκορπιστεί, όσο το χώμα από τον τροχό και το αλώνι, όταν φυσάει σφοδρός άνεμος; Και ότι ο Σενναχειρείμ έφυγε ως φυγάς, το βεβαιώνει ο Θεός των όλων λέγοντας προς αυτόν δια της φωνής του Ησαΐα: «Και θα βάλω φίμωτρο στη μύτη σου και χαλινάρι στα χείλη σου, και θα σε στρέψω πίσω στον δρόμο από τον οποίο ήρθες.» <Προς το βράδυ θα υπάρξει πένθος, πριν το πρωί, και έπειτα δεν θα υπάρχει. Αυτή είναι η μερίδα εκείνων που σας λεηλάτησαν, και η κληρονομιά εκείνων που σας κατακυρίευσαν.> Όπως προείπα, ο Ραψάκης, αφού περικύκλωσε τα Ιεροσόλυμα με τον στρατό του και απείλησε ότι δεν θα αργήσει να τα κυριεύσει, καταστράφηκε με όλο του τον στρατό πριν από την αυγή και το ξημέρωμα. Επομένως θα υπάρξει πένθος, λέει, προς το βράδυ, επειδή οπωσδήποτε εκείνοι στα Ιεροσόλυμα περίμεναν ότι το πρωί θα γινόταν η πολεμική επίθεση, αλλά αυτή σταμάτησε πριν από την αυγή.

Γι' αυτό λέει: «Αλίμονο στο πλήθος των πολλών εθνών· θα βουίξουν σαν το νερό». Διότι, όπως ακριβώς οι ράχες των κυμάτων της θάλασσας, όταν ορθώνονται και υψώνονται στο ύψος κατά την τρικυμία και την ταραχή από τους ανέμους, προκαλούν τεράστιο βουητό και φόβο σε όσους πλέουν, έτσι και τα πλήθη των εθνών, τα οποία παρέμειναν στην απιστία και την ειδωλολατρία τόσο στην ίδια τη Δαμασκό όσο και στις υπόλοιπες χώρες, υποκινούμενα από τα αόρατα πνεύματα δίκην κυμάτων της θάλασσας, θα βουίξουν επαναστατώντας κατά της εκκλησίας του Θεού. Γι' αυτό έχει ειπωθεί: «θα βουίξουν σαν το νερό, και τα πολλά έθνη σαν το πολύ νερό, σαν πολύ νερό που ορμάει». Πρόσεξε δε πώς μέσα από πολλά παραδείγματα φανερώνει το άθεο και ασεβές φρόνημα όσων προαναφέρθηκαν, παραβάλλοντας πρώτα τους θυμούς τους με «φουρτουνιασμένη θάλασσα», έπειτα παρομοιάζοντας τις εναντίον της εκκλησίας βουλές τους με «νερό που βουίζει», και τρίτον με «πολύ νερό που ορμάει με βία», υποδηλώνοντας έτσι το ρευστό και φθαρτό του βίου τους. Λέγοντας δε «σαν πολύ νερό που ορμάει με βία», καταδεικνύει ότι επιχειρούν αυτά τα έργα εναντίον της εκκλησίας καθοδηγούμενοι και ωθούμενοι από άλλους. Πλην όμως, περιγράφει το τέλος τους λέγοντας στη συνέχεια: «και θα τον αποπέμψει με οργή και θα τον καταδιώξει μακριά», σύμφωνα δε με τη μετάφραση του Ακύλα: «και θα τον επιτιμήσει και θα φύγει μακριά», και σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «και θα τον επιπλήξει αυστηρά και θα φύγει μακριά».

Και σε ποιον θα οργιστεί ή θα επιτιμήσει, παρά στο προαναφερθέν πλήθος των άπιστων εθνών ή και στον διάβολο που ενεργεί μέσα σε αυτά; Ποιος δε θα τα επιτιμήσει, παρά μόνο εκείνος για τον οποίο έχει ειπωθεί: «Είθε να σε επιτιμήσει ο Κύριος, αυτός που εξέλεξε την Ιερουσαλήμ»; Και αφού ο Κύριος τον επιτιμήσει, προσθέτει το τι πρόκειται να συμβεί: «και θα τον διώξει μακριά, σαν το χνούδι του άχυρου που λιχνίζουν ενάντια στον άνεμο, και σαν τη σκόνη του τροχού που παρασύρει η καταιγίδα», ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «και σαν τροχό μπροστά από την καταιγίδα».

Αλίμονο στο πλήθος των πολλών εθνών· όπως η φουρτουνιασμένη θάλασσα, έτσι θα ταραχθείτε, και η μάζα πολλών εθνών θα ηχήσει σαν το νερό· έθνη πολλά σαν το πολύ νερό, σαν την ορμή του άφθονου νερού που κατεβαίνει βίαια. Και θα τον αποδιώξει, και θα τον κυνηγήσει μακριά, σαν το χνούδι του άχυρου εκείνων που λιχνίζουν απέναντι στον άνεμο, και σαν τη σκόνη του τροχού που παρασέρνει η καταιγίδα. Προς το βράδυ θα υπάρχει πένθος, πριν έρθει το πρωί δεν θα υπάρχει πια. Αυτή είναι η μερίδα εκείνων που σας λεηλάτησαν...