Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 17:7

Κάτι τέτοιο λέει ότι θα συμβεί σε αυτούς που βρίσκονται στη Σαμάρεια· διότι ισχυρίζεται ότι θα πάθουν ό,τι ακριβώς και το στάχυ, όταν πέφτει στα χέρια αυτών που θερίζουν· και ότι θα απομείνει σε αυτήν σαν καλαμιά, δηλαδή, λίγοι από τους πιο ασήμαντους, ή σαν δύο ή τρεις ρώγες ελιάς που διέφυγαν από το μάτι αυτών που τρυγούν, επειδή ήταν κρυμμένες στα ψηλότερα κλαδιά. <Αυτά λέει ο Κύριος ο Θεός του Ισραήλ: Εκείνη την ημέρα ο άνθρωπος θα έχει την πεποίθησή του σε Αυτόν που τον δημιούργησε, και τα μάτια του θα αποβλέπουν στον Άγιο του Ισραήλ· και δεν θα έχουν πια την πεποίθησή τους στους βωμούς, ούτε στα έργα των χεριών τους, τα οποία έφτιαξαν τα δάχτυλά τους, αλλά θα έχουν την πεποίθησή τους στον Άγιο του Ισραήλ. Και δεν θα αποβλέπουν στα ιερά δέντρα τους, ούτε στα βδελύγματά τους.> Ο σοφότατος Παύλος, γνωρίζοντας ότι το να παιδαγωγούνται αυτοί που κλήθηκαν μέσω αυτού στην επίγνωση της αλήθειας δεν είναι κάτι ανώφελο ούτε μάταιο, γράφει στην επιστολή του και λέει: «Αν υπομένετε την παιδαγωγία, ο Θεός σας συμπεριφέρεται ως προς υιούς· διότι ποιος είναι ο υιός τον οποίο δεν παιδαγωγεί ο πατέρας;» Παραθέτει μάλιστα και τα λόγια από τη θεόπνευστη Γραφή· διότι προσθέτει αμέσως: «Γιε μου, μην καταφρονείς την παιδαγωγία του Κυρίου, ούτε να αποθαρρύνεσαι όταν ελέγχεσαι από Αυτόν. Διότι αυτόν που αγαπά ο Κύριος τον παιδαγωγεί, και μαστιγώνει κάθε υιό που αποδέχεται». Επειδή ακριβώς ο Δημιουργός των όλων είναι αγαθός, «θέλει να σωθούν όλοι οι άνθρωποι και να έλθουν σε επίγνωση της αλήθειας.»

Μετά δε την αναφορά στους αποστόλους, με απόλυτη συνέπεια προφητεύει την επιστροφή των άλλοτε πολυθεϊστικών εθνών στον Θεό των συμπάντων. Γι' αυτό στη συνέχεια αναφέρεται: 〈Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ: Εκείνη την ημέρα θα έχει ο άνθρωπος την πεποίθησή του στον Δημιουργό του, και οι οφθαλμοί του θα προσβλέπουν στον Άγιο του Ισραήλ, και δεν θα στηρίζονται πλέον στους βωμούς ούτε στα έργα των χεριών τους, τα οποία κατασκεύασαν τα δάχτυλά τους, και δεν θα στρέφουν το βλέμμα τους στα δέντρα ούτε στα βδελύγματά τους〉. Διότι δεν θα δίνουν πλέον προσοχή στα άλση ούτε στα ψηλά 〈δέντρα〉, όπως έκαναν παλαιότερα, αλλά θα αναγνωρίσουν μόνο 〈τον Άγιο του Ισραήλ〉 εκείνοι που κάποτε ήταν «απαλλοτριωμένοι» από τη γνώση του Θεού «και ξένοι προς τις διαθήκες της επαγγελίας» 〈εκείνη την ημέρα〉, δηλαδή στον καθορισμένο χρόνο.

Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ: Την ημέρα εκείνη ο άνθρωπος θα στηρίζει την πεποίθησή του στον Δημιουργό του, και τα μάτια του θα προσβλέπουν στον Άγιο του Ισραήλ. Και δεν θα έχουν πλέον πεποίθηση στους βωμούς, ούτε στα έργα των χεριών τους, τα οποία έφτιαξαν τα δάχτυλά τους, και δεν θα στρέψουν το βλέμμα προς τα δέντρα ούτε προς τα βδελύγματά τους. Την ημέρα εκείνη οι πόλεις σου θα εγκαταλειφθούν, όπως ακριβώς εγκατέλειψαν οι Αμορραίοι και οι Ευαίοι ενώπιον των υιών του Ισραήλ, και θα γίνουν έρημες· διότι εγκατέλειψες τον Θεό τον σωτήρα σου, και δεν θυμήθηκες τον Κύριο τον Θεό σου. Γι' αυτό θα φυτέψεις φύτευμα άπιστο· και την ημέρα που θα το φυτέψεις, θα πλανηθείς». 〈ΛΒ΄. Του ιδίου〉. «Κύριε, Θεέ μου, θα σε δοξάσω, θα υμνήσω το όνομά σου, διότι έπραξες θαυμαστά πράγματα, βουλή αρχαία, αληθινή. Ας γίνει, Κύριε. Διότι μετέτρεψες πόλεις σε χώμα, πόλεις οχυρές ώστε να καταρρεύσουν τα θεμέλιά τους. Πόλη ασεβών δεν πρόκειται ποτέ στον αιώνα να ανοικοδομηθεί. Γι' αυτό θα σε ευλογήσει ο πτωχός λαός, και πόλεις αδικημένων ανθρώπων θα σε ευλογήσουν. Διότι έγινες βοηθός σε κάθε ταπεινή πόλη, και σκέπη σε όσους απελπίστηκαν εξαιτίας της στέρησης. Και ο Κύριος Σαβαώθ θα πράξει για όλα τα έθνη: πάνω σε αυτό το όρος θα πιουν ευφροσύνη, θα πιουν οίνο· θα χριστούν με μύρο σε τούτο το όρος. Παράδωσε όλα αυτά στα έθνη· διότι η βουλή αυτή αφορά όλα τα έθνη.

Και μέσω αυτών ο λόγος παρουσιάζει σαφέστατα τον μικρό αριθμό εκείνων που θα σωθούν κατά τον καιρό της απώλειας των ασεβών, ώστε να μην υπάρχει περιθώριο να υποθέσει κανείς ότι αδιακρίτως όλοι ανεξαιρέτως όσοι προέρχονται από την περιτομή και ολόκληρο το έθνος των Ιουδαίων θα επιτύχουν τις υποσχέσεις του Θεού. 〈〈μγʹ〉.〉 «Και κατά την ημέρα εκείνη θα υπάρξει έκλειψη της δόξας του Ιακώβ, και τα πλούτη της δόξας του θα κλονιστούν. Και θα συμβεί όπως ακριβώς όταν κάποιος συγκεντρώνει όρθια σπαρτά για θερισμό, και θερίζει τον σπόρο των σταχυών· και θα συμβεί όπως όταν κάποιος μαζεύει στάχυα σε πετρώδη φάραγγα, και απομείνουν σε αυτήν μόνο καλαμιές· ή όπως απομένουν δύο ή τρεις καρποί ελιάς στην ψηλότερη κορυφή, ή τέσσερις ή πέντε πάνω στα κλαδιά της. Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ. Την ημέρα εκείνη ο άνθρωπος θα στηρίζει την πεποίθησή του στον Δημιουργό του, και τα μάτια του θα αποβλέπουν στον Άγιο του Ισραήλ, και δεν θα έχουν πλέον την εμπιστοσύνη τους στους βωμούς ούτε στα έργα των χεριών τους, τα οποία κατασκεύασαν τα δάχτυλά τους».

Εκείνη την ημέρα ο άνθρωπος θα έχει την πεποίθησή του στον Δημιουργό του, και τα μάτια του θα προσβλέπουν στον Άγιο του Ισραήλ. Και δεν θα έχουν πλέον την εμπιστοσύνη τους σε εκείνους που τους αδίκησαν, ούτε στους βωμούς, ούτε στα έργα των χεριών τους, τα οποία κατασκεύασαν τα δάχτυλά τους, αλλά θα στηρίζονται στον Άγιο του Ισραήλ, και θα κόψουν τα δέντρα και τα βδελύγματά τους. Αν λοιπόν το οπτικό αισθητήριο της διάνοιάς τους δεν είχε εντελώς τυφλωθεί, και το αισθητήριο της ακοής δεν είχε τόσο πολύ φράξει, θα τους λέγαμε: Κοιτάξτε και ακούστε και προσέξτε την αλήθεια, και μην απειθείτε στα θεόπνευστα λόγια. Τώρα όμως, αφού έχουν φτάσει στο έσχατο σημείο παραφροσύνης, τι άραγε θα μπορούσε να τους πει κανείς, παρά εκείνο που έχει ειπωθεί στα Ευαγγέλια; Ότι αν δεν ακούν τον Μωυσή και τους προφήτες, ούτε εάν κάποιος αναστηθεί από τους νεκρούς πρόκειται να τον ακούσουν.