Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 17:9

Το άριστο λοιπόν είναι να προφυλάσσεται κανείς και να αποτρέπει με κάθε δύναμη τη θεία οργή, και να μην περιμένει να γνωρίσει τις συμφορές από εμπειρία. Απεναντίας, μάλλον να αποβάλλει και μάλιστα πολύ γρήγορα τις αιτίες για τις οποίες θα μπορούσε να οργιστεί ο Θεός, και πριν έρθει η πληγή και η μάστιγα να απολογηθεί σε Εκείνον που έχει λυπηθεί, αποφεύγοντας τα αισχρά, τιμώντας τα κάλλιστα, και ασκώντας με κάθε τρόπο την αρετή. <Εκείνη την ημέρα οι πόλεις σου θα είναι εγκαταλελειμμένες, όπως ακριβώς εγκατέλειψαν οι Αμορραίοι και οι Ευαίοι μπροστά από το πρόσωπο των υιών Ισραήλ· και θα είναι έρημες, διότι εγκατέλειψες τον Θεό τον Σωτήρα σου, και δεν θυμήθηκες τον Κύριο τον βοηθό σου.> Από αυτά τα ίδια τα γεγονότα τους πείθει να κατανοήσουν ότι τα πράγματα αντιστράφηκαν εις βάρος τους.

Και αφού μέσα από αυτά φανερώθηκε η κλήση των εθνών, στη συνέχεια προστίθεται: «εκείνη την ημέρα», δηλαδή κατά τον ίδιο χρόνο, «οι πόλεις σου θα είναι εγκαταλελειμμένες, όπως ακριβώς τις εγκατέλειψαν οι Αμορραίοι και οι Ευαίοι μπροστά από το πρόσωπο των υιών του Ισραήλ, και θα είναι έρημες, διότι εγκατέλειψες τον Θεό τον σωτήρα σου και δεν θυμήθηκες τον Κύριο τον Θεό σου». Και με τρόπο ιδιαίτερα εκπληκτικό, δεν προφήτευσε απλώς ότι οι πόλεις τους θα εγκαταλειφθούν έτσι, αλλά κατά τον τρόπο «των Αμορραίων και των Ευαίων»· διότι, όπως λέει, «όπως ακριβώς, αφού εκείνοι καταστράφηκαν, ήλθαν άλλοι και κατέλαβαν τις πόλεις και τις χώρες τους, έτσι και οι δικές σου πόλεις θα αποκτήσουν άλλους κατοίκους, ενώ εσείς θα αποβληθείτε και θα εκδιωχθείτε». Αυτό ακριβώς μπορεί κανείς να το διαπιστώσει με τα ίδια του τα μάτια· διότι την ίδια την Ιερουσαλήμ την κατοικούν Έλληνες, χωρίς να τολμά κανένας Ιουδαίος να πατήσει στον τόπο, και πολλές άλλες πόλεις του Ισραήλ τις κατέχουν αλλογενείς. Πάρα πολλές μάλιστα από αυτές, αφού πολιορκήθηκαν από τους Ρωμαίους, καταστράφηκαν εκ θεμελίων και περιήλθαν σε έσχατη ερήμωση, σύμφωνα με την προφητεία. Και λέει ότι αυτά θα τα υποστούν, επειδή ακριβώς «εγκατέλειψαν» τον ίδιο τους «τον σωτήρα». Εδώ ακριβώς η εβραϊκή λέξη κάνει μνεία και στον ίδιο τον Ιησού, τον «σωτήρα» μας· διότι το όνομα του «Ιησού», όταν μεταφράζεται στην ελληνική γλώσσα, σημαίνει «σωτήρας».

Αυτά λέει ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ: Την ημέρα εκείνη ο άνθρωπος θα στηρίζει την πεποίθησή του στον Δημιουργό του, και τα μάτια του θα προσβλέπουν στον Άγιο του Ισραήλ. Και δεν θα έχουν πλέον πεποίθηση στους βωμούς, ούτε στα έργα των χεριών τους, τα οποία έφτιαξαν τα δάχτυλά τους, και δεν θα στρέψουν το βλέμμα προς τα δέντρα ούτε προς τα βδελύγματά τους. Την ημέρα εκείνη οι πόλεις σου θα εγκαταλειφθούν, όπως ακριβώς εγκατέλειψαν οι Αμορραίοι και οι Ευαίοι ενώπιον των υιών του Ισραήλ, και θα γίνουν έρημες· διότι εγκατέλειψες τον Θεό τον σωτήρα σου, και δεν θυμήθηκες τον Κύριο τον Θεό σου. Γι' αυτό θα φυτέψεις φύτευμα άπιστο· και την ημέρα που θα το φυτέψεις, θα πλανηθείς». 〈ΛΒ΄. Του ιδίου〉. «Κύριε, Θεέ μου, θα σε δοξάσω, θα υμνήσω το όνομά σου, διότι έπραξες θαυμαστά πράγματα, βουλή αρχαία, αληθινή. Ας γίνει, Κύριε. Διότι μετέτρεψες πόλεις σε χώμα, πόλεις οχυρές ώστε να καταρρεύσουν τα θεμέλιά τους. Πόλη ασεβών δεν πρόκειται ποτέ στον αιώνα να ανοικοδομηθεί. Γι' αυτό θα σε ευλογήσει ο πτωχός λαός, και πόλεις αδικημένων ανθρώπων θα σε ευλογήσουν. Διότι έγινες βοηθός σε κάθε ταπεινή πόλη, και σκέπη σε όσους απελπίστηκαν εξαιτίας της στέρησης. Και ο Κύριος Σαβαώθ θα πράξει για όλα τα έθνη: πάνω σε αυτό το όρος θα πιουν ευφροσύνη, θα πιουν οίνο· θα χριστούν με μύρο σε τούτο το όρος. Παράδωσε όλα αυτά στα έθνη· διότι η βουλή αυτή αφορά όλα τα έθνη.