Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 18:3

Σχεδόν υποτάχθηκαν κάτω από τα πόδια εκείνων· ή μπορείς να εκλάβεις τα λεγόμενα και διαφορετικά. Διότι, αφού έπεσαν στα χέρια των Ασσυρίων, απέβαλαν κάθε ελπίδα χαράς και καταπατήθηκαν τόσο πολύ, ώστε να μην μπορούν ποτέ να ανακάμψουν, τρόπον τινά, και να έχουν υποταχθεί και στρωθεί κάτω από τα πόδια των νικητών τους. <Τώρα όλοι οι ποταμοί της γης, σαν κατοικημένη χώρα, έτσι θα κατοικηθεί η χώρα τους.> Προαναγγέλλει ωφέλιμα και τον τρόπο της άλωσης. Διότι αυτοί που κατείχαν τη γη των Αιγυπτίων νόμιζαν ότι είχαν καταστεί απόρθητοι από τους Βαβυλώνιους, επειδή ολόκληρη η χώρα τους περιβαλλόταν από πάρα πολλούς και μάλιστα μεγάλους ποταμούς, και επειδή είχε ευρείες και μακριές λίμνες. Διότι οι τέτοιου είδους χώρες είναι κατά κάποιον τρόπο δυσπρόσιτες και δεν κατακτώνται εύκολα από εκείνους που θέλουν να τις λεηλατήσουν. Επειδή όμως ο Θεός οργίστηκε εναντίον τους, το κατέστησε και αυτό εύκολο στους Βαβυλώνιους.

Διότι, αφού αποξήρανε κάθε συγκέντρωση υδάτων, κατέστησε για αυτούς το υγρό στοιχείο βατό για τους ίππους. Αυτό νομίζω πως δηλώνει ο προφήτης λέγοντας τα εξής: «Τώρα όλοι οι ποταμοί της γης, σαν κατοικημένη χώρα, θα κατοικηθεί η χώρα τους». Διότι τα πλωτά, λέει, και τα πάντοτε υγρά μέρη θα γίνουν τέτοια κατά τον καιρό του πολέμου, ώστε να δίνουν την εντύπωση ότι είναι πλέον μια χώρα μονίμως κατοικημένη, και απλώς μια ξηρά χωρίς καθόλου νερά. Τι δεν θα μπορούσε άλλωστε να κατορθώσει η θεία, παντοδύναμη και ύψιστη φύση; «Σαν το σημείο που υψώνεται από το βουνό, θα ακουστεί σαν φωνή σάλπιγγας.» Οι αρχηγοί των στρατευμάτων, κατά τον καιρό του πολέμου, τοποθετώντας κάποιους πάνω σε λόφους, τους βάζουν πολλές φορές να υψώνουν ένα σημείο· και αυτό γίνεται ένα ξεκάθαρο σύνθημα για τον στρατό. Χρησιμοποιούν επίσης τους ήχους των σαλπίγγων, είτε για να τους ξεσηκώσουν για μάχη με κάποιον συνηθισμένο ρυθμό, είτε για να τους αποσύρουν από τον πόλεμο, σύμφωνα με αυτό που οι ίδιοι κρίνουν σωστό. Είναι λοιπόν και το σημείο που υψώνεται ψηλά κάτι το εξαιρετικά φανερό.

Έπειτα τους μεταδίδει θάρρος λέγοντας: «Τώρα όλοι οι ποταμοί θα είναι σαν κατοικημένη χώρα· θα κατοικηθεί η χώρα τους· διότι τώρα, κατά τη δική σας πορεία, οι ποταμοί της γης θα κατοικηθούν όπως και όλες οι χώρες τους». Μου φαίνεται δε ότι μέσα από αυτά αινίσσεται ως «ποταμούς» μεν τα πλήθη των λαών που πρόκειται να γνωρίσουν τον Θεό, και ως «χώρες» τους τις εκκλησίες. Διότι, όπως παραπάνω παρομοίασε «τα πλήθη των απίστων εθνών με κύμα θαλάσσης και με ταραγμένα ύδατα», έτσι τώρα παρομοιάζει τους λαούς του Χριστού με γλυκούς «ποταμούς» που κινούνται με ευστάθεια, φανερώνοντας ως «χώρα» τους την εκκλησία. Παλαιότερα, λοιπόν, αυτοί οι «ποταμοί» ήσαν ακατοίκητοι και «αποξενωμένοι από τον Θεό», και η «χώρα» τους έρημη από θεοσέβεια, τώρα όμως, λέει, μέσω του δικού σας κηρύγματος οι προαναφερθέντες «ποταμοί» και η «χώρα» τους θα γίνουν «οικουμένη».

Αυτό δε θα τους το προσπορίσει το σημείο του Χριστού, το οποίο έτσι θα γίνει γνωστό ή και θα είναι φανερό σε όλους, σαν να υψωνόταν σημείο από υψηλό όρος ή σαν φωνή σάλπιγγας που ηχεί δυνατά· διότι με τον ίδιο τρόπο και το δικό σας κήρυγμα θα γίνει έκδηλο και περίβλεπτο και ξακουστό σε όλους τους ανθρώπους. Το πώς δε θα μπορέσουν οι ποταμοί και η προαναφερθείσα χώρα τους να κατοικούνται ατάραχα, το διδάσκει αναγκαίως λέγοντας: «διότι έτσι μου είπε ο Κύριος: Ασφάλεια θα υπάρχει στη δική μου πόλη». Η δε προαναφερθείσα χώρα είναι δική μου πόλη, του Κυρίου· γι' αυτό θα υπάρχει ασφάλεια σε αυτήν, καθώς εγώ θα τη φυλάττω και θα την ασφαλίζω από παντού, ώστε δικαίως να λέγεται για αυτήν: «Δεδοξασμένα ελαλήθησαν περί σου, η πόλις του Θεού», και: «Του ποταμού τα ορμήματα ευφραίνουν την πόλη του Θεού». Έτσι δε συνηθίζει ο λόγος να ονομάζει την κατά Θεόν πολιτεία, στην οποία, αφού είπε ότι θα υπάρξει ασφάλεια, προσθέτει ότι θα υπάρξει και φως στην ίδια πόλη, όχι κάποιο τυχαίο, αλλά τέτοιο που θα μπορούσε κανείς να παραβάλει με το ακμαίο και μεσημβρινό φέγγος του ήλιου. Ενώ δε θα υπάρχει τέτοιο φως και οιονεί μεσημβρινό καύμα στη δική μου πόλη, δεν θα υπάρξει, λέει, βλάβη ούτε λύπη σε όσους καταυγάζονται από ένα τέτοιο φως. Γιατί ... με το ... το το ... το και νεφέλ...