Ἐξῆλθε γὰρ ἄγγελος Κυρίου,» φησὶ, «καὶ ἀνεῖλεν ἐκ τῆς παρεμβολῆς τῶν Ἀσσυρίων ἐν μιᾷ νυκτὶ ἑκατὸν ὀγδοήκοντα πέντε χιλιάδας.» Ἔσται τοίνυν, φησὶν, ἀσφάλεια ἐν τῇ πόλει τῇ ἐμῇ. Καὶ ὅτι γέγονα κινδυνεύουσιν ἐπίκουρος ἐγὼ, διαφανὲς οὕτω τοῖς ἁπανταχόσε γενήσεται, ὡς ἔστι λαμπρὸν καὶ ἀκμαιότατον τὸ ἐν μεσημβρίᾳ φῶς. Ἡλίου γὰρ μεσημβρίζοντος, καὶ ἀκμαιοτάτην ἄνωθεν τοῖς ἐπὶ τῆς γῆς ἐνιέντος τὴν ἀκτῖνα, πλουσιωτάτῳ φωτὶ τὰ πάντα καταλαμπρύνεται. Ἔσται τοίνυν, φησὶ, κινδυνεύουσιν ἡ παρ᾽ ἐμοῦ δοθησομένη τὸ τηνικάδε χάρις τε καὶ ἀσφάλεια, ὥσπερ ἂν εἰ καὶ νεφέλη δρόσου ἐν ἡμέραις ἀμητοῦ πρὸ τοῦ θερισμοῦ. Καὶ τί δὴ βούλεται δηλοῦν, ἐρῶ πάλιν· Ἔθος τοῖς ἀμῶσι μὴ πρότερον τοῖς ἀστάχυσιν ἐπαφεῖναι τὸν σίδηρον, εἰ μὴ ἄρα πως προκατενεχθεῖσα δρόσος, εὐαφεστέραν αὐτοῖς τὴν καλάμην ἐργάσηται. Ἐν εὐχῇ τοιγαροῦν τὸ χρῆμα αὐτοῖς, τὸ καθιεῖσθαί φημι παρὰ Θεοῦ τὴν δρόσον. Τριπόθητος οὖν τοῖς ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἡ παρὰ Θεοῦ γέγονεν ἀσφάλεια, καθάπερ ἀμέλει καὶ ἡ δρόσος ἐν ἡμέραις ἀμητοῦ πίπτουσα πρὸ τοῦ θερισμοῦ. <Ὅταν συντελεσθῇ στάχυς, καὶ ὄμφαξ ἀνθήσῃ ἄνθος ὀμφακίζουσα. Καὶ ἀφελεῖ τὰ βοτρύδια τὰ μικρὰ τοῖς δρεπάνοις, καὶ τὰς κληματίδας ἀφελεῖ, καὶ κατακόψει καὶ καταλήψει ἄμα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς.
Μετάφραση
«Διότι εξήλθε άγγελος Κυρίου», λέει, «και θανάτωσε από το στρατόπεδο των Ασσυρίων σε μία νύχτα εκατόν ογδόντα πέντε χιλιάδες». Θα υπάρξει λοιπόν, λέει, ασφάλεια στην πόλη μου. Και το ότι εγώ έγινα βοηθός σε αυτούς που κινδύνευαν, θα γίνει τόσο φανερό σε όλους παντού, όσο λαμπρό και ισχυρότατο είναι το φως το μεσημέρι. Διότι, όταν ο ήλιος μεσουρανεί και στέλνει από ψηλά την πιο δυνατή ακτίνα του στους κατοίκους της γης, τα πάντα καταυγάζονται με το πιο πλούσιο φως. Έτσι λοιπόν, λέει, θα είναι η χάρη και η ασφάλεια που θα δοθεί τότε από εμένα σε αυτούς που κινδυνεύουν, σαν νέφος δροσιάς κατά τις ημέρες του θέρους πριν από τον θερισμό. Και τι άραγε θέλει να δηλώσει, θα το πω πάλι: Είναι συνήθεια σε εκείνους που θερίζουν να μην βάζουν το δρεπάνι (τον σίδηρο) στα στάχυα, αν δεν πέσει προηγουμένως δροσιά, ώστε να κάνει το καλάμι πιο εύκολο στην κοπή. Αποτελεί λοιπόν αντικείμενο προσευχής γι' αυτούς αυτό το πράγμα, εννοώ το να σταλεί η δροσιά από τον Θεό. Έτσι, τριπόθητη έγινε για τους κατοίκους των Ιεροσολύμων η ασφάλεια από τον Θεό, όπως ακριβώς και η δροσιά που πέφτει τις ημέρες του θέρους πριν από τον θερισμό. <Όταν ολοκληρωθεί ο κύκλος του σταχυού, και η αγουρίδα ανθίσει βγάζοντας άνθος. Και θα κόψει τα μικρά τσαμπιά με τα δρεπάνια, και θα αφαιρέσει τις κληματίδες, και θα τις κατακόψει και θα τις εγκαταλείψει στα πετεινά του ουρανού και στα θηρία της γης.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες