Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 2:11

14 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός· καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–14 από 14

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοὶ, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός. Ἵνα μὴ νομίσῃς σωματικήν τινα τὴν ἀπὸ Θεοῦ ἀναχώρησιν συμβουλεύειν, ἐπήγαγε τὸ Οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοὶ, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός. Τὸν ἐξ ὕψους ἀποσκοπεύοντα οὐδὲν τῶν κάτω λανθάνει, πάντων ὑπ᾽ ὄψιν ὄντων καὶ μηδενὸς ἐπισκοτοῦντος τοῖς ὀφθαλμοῖς. Ταπεινὸς δὲ ἄνθρωπος, ἢ ὁ τῇ συγκρίσει τῆς τοῦ Θεοῦ μεγαλοπρεπείας τὸ μηδὲν ἑαυτὸν λογιζόμενος, ἢ ὁ διὰ μετριοπάθειαν τὸ ἀλοζονικὸν ἀποθέμενος φρόνημα, ἢ ὁ διὰ τῆς ἁμαρτίας ἐκ τοῦ προτέρου ὕψους ἑαυτὸν καταῤῥίψας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί, ο δε άνθρωπος ταπεινός. Για να μη νομίσεις ότι συμβουλεύει κάποια σωματική απομάκρυνση από τον Θεό, πρόσθεσε το «Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί, ο δε άνθρωπος ταπεινός». Από Αυτόν που παρατηρεί από το ύψος τίποτα από τα κάτω δεν διαφεύγει, αφού τα πάντα βρίσκονται ενώπιόν Του και τίποτα δεν επισκοτίζει τους οφθαλμούς Του. Ταπεινός δε άνθρωπος είναι είτε εκείνος που σε σύγκριση με τη μεγαλοπρέπεια του Θεού θεωρεί τον εαυτό του ως μηδέν, είτε εκείνος που λόγω μετριοπάθειας απέβαλε το αλαζονικό φρόνημα, είτε εκείνος που εξαιτίας της αμαρτίας κατακρήμνισε τον εαυτό του από το προηγούμενο ύψος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων. Ἐν τοῖς κατόπιν τὸ ὕψος ἐταπεινοῦτο καὶ κατηγορίας ἄξιος ὁ ἄνθρωπος· Ἔκυψε γὰρ ἄνθρωπος καὶ ἐταπεινώθη ἀνήρ. Ἐνταῦθα δὲ ὠφέλιμος ἡ ταπείνωσις. Ἡ γὰρ ἀπόθεσις τοῦ ματαίου φρονήματος καὶ ἡ ἀπὸ τοῦ ἐπάρματος καὶ ὕψους ἀλαζονικοῦ καὶ οἰήματος διακένου τὴν οἰκείαν ἀξίαν ἐπάνοδος, ταπείνωσίς ἐστιν ἐπαινετή. Τῶν γὰρ προσφυγόντων τῇ πέτρᾳ καὶ ἐν τῇ γῇ ἑαυτῶν ποιησάντων τὸ σῶμα ἐν ἐλπίδι τῆς μετὰ Χριστοῦ ἀναστάσεως, πίπτει μὲν τὰ ἐξ ἀλογίας ὑψώματα καὶ ἡ περὶ ἑαυτῶν ὑπόληψις αὐτῶν ματαία· ἀναπέμπεται δὲ παρ᾽ αὐτῶν μόνῳ τῷ Θεῷ ἡ ἀληθὴς μαρτυρία τοῦ ὕψους.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα ταπεινωθεί το ύψος των ανθρώπων. Στα προηγούμενα, το ύψος ταπεινωνόταν και ο άνθρωπος ήταν άξιος κατηγορίας· «Διότι έσκυψε άνθρωπος και ταπεινώθηκε άνδρας». Εδώ όμως η ταπείνωση είναι ωφέλιμη. Διότι η αποβολή του μάταιου φρονήματος και η επάνοδος στην οικεία αξία, μακριά από την έπαρση, το αλαζονικό ύψος και την κούφια οίηση, είναι ταπείνωση αξιέπαινη. Διότι, για όσους κατέφυγαν στην πέτρα και εναπέθεσαν το σώμα τους στη γη με την ελπίδα της μετά του Χριστού αναστάσεως, καταρρέουν μεν τα υψώματα της αλογίας και η μάταιη ιδέα που είχαν για τον εαυτό τους, αναπέμπεται δε από αυτούς μόνο προς τον Θεό η αληθινή μαρτυρία του ύψους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Ὡς ἐπιγινωσκομένην ἡμέραν καὶ ὑπὸ πάντων ὁμολογουμένην ὁ λόγος ἡμᾶς ἀναπέμπει. Ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, τῇ ἐσχάτῃ πασῶν ἡμερῶν, ἣ οὔτε νὺξ διακόπτει, οὐ χρόνος περιορίζει, οὐ σωματικὸν φῶς ἀρχὴν αὐτῇ παρέχει καὶ τέλος, ἀλλὰ μία ἐστὶν ὁμοία πρὸς ἑαυτὴν, ἀκίνητος, ἀνέσπερος, ἀδιάδεκτος. Ἐν οὖν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος, ὅτε πεσεῖται μὲν πᾶν ὑπερηφάνων φρόνημα, πᾶσα δὲ λαμπρότης τῶν μακαρίων δυνάμεων τῇ ὑπερβολῇ τῶν μαρμαρυγῶν τῆς δόξης ἐκείνης ἐναφανίζεται. Κἂν Προφήτης ᾖ, κἂν Ἀπόστολος, κἂν ἅγιαι Δυνάμεις ὦσι καὶ ὑπερκόσμιοι· ἐκφανέντος τοῦ ἀληθινοῦ Ὕψους, πάντα ταπεινὰ λογισθήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα υψωθεί μόνος ο Κύριος κατά την ημέρα εκείνη. Ο λόγος μάς παραπέμπει σε αυτήν ως ημέρα αναγνωρισμένη και από όλους ομολογουμένη. Κατά την ημέρα εκείνη, την έσχατη από όλες τις ημέρες, την οποία ούτε η νύχτα διακόπτει, ούτε ο χρόνος περιορίζει, ούτε κάποιο υλικό φως τής παρέχει αρχή και τέλος, αλλά είναι μία, όμοια με τον εαυτό της, ακίνητη, ανέσπερη και αδιάδοχη. Κατά την ημέρα, λοιπόν, εκείνη θα υψωθεί μόνος ο Κύριος, όταν θα καταπέσει κάθε φρόνημα των υπερηφάνων, και κάθε λαμπρότητα των μακάριων δυνάμεων θα αφανιστεί μπροστά στην υπερβολή των μαρμαρυγών τής δόξας εκείνης. Είτε είναι Προφήτης, είτε Απόστολος, είτε άγιες και υπερκόσμιες Δυνάμεις· όταν φανερωθεί το αληθινό Ύψος, τα πάντα θα θεωρηθούν ταπεινά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Οὐδεῖς οὖν ἀξιούμενος ἐνορᾷν τῇ τοῦ Θεοῦ ἀγαθότητι καὶ σοφίᾳ, δυνήσεται ἢ ἑαυτῷ, ἢ ἄλλῳ σοφίαν ἢ δύναμιν μαρτυρῆσαι. Οἱ γὰρ Ἅγιοι πάντες οἷον φῶς εἰσι λυχνιαῖον ἐν μεσημβρίᾳ σταθηρᾷ ὑπεραυγαζόμενον τῷ ἡλίῳ. Διὰ τοῦτο ὑπερυψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κανείς, λοιπόν, που αξιώνεται να ενορά την αγαθότητα και τη σοφία του Θεού, δεν θα μπορέσει να αναγνωρίσει σοφία ή δύναμη ούτε στον εαυτό του ούτε σε άλλον. Διότι όλοι οι Άγιοι είναι σαν το φως ενός λύχνου στο καταμεσήμερο, το οποίο υπερκαλύπτεται από το φως του ηλίου. Γι' αυτό, μόνος ο Κύριος θα υπερυψωθεί την ημέρα εκείνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Φωτὸς ἀναφανέντος, ἀφανίζεται σκότος· καὶ ὑγείας παρούσης, τὰ ὀχληρὰ τῆς νόσου πέπαυται· καὶ ἀληθείας ἀποδειχθείσης, τοῦ ψεύδους ἡ φύσις ἐλέγχεται. Καὶ τοῦ ἀληθινῶς ὑψηλοῦ γνωρισθέντος, ὅσον ἐστὶν ὑπὲρ πάντα νοῦν ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ πάσης τῆς ἀληθινῆς θεωρίας καταληφθείσης, τὰ πρότερον ὑψηλὰ καὶ μετέωρα εὐκαταφρόνητα δόξει. Μόνῳ οὖν Θεῷ τὸ ἀληθινῶς ὑψηλὸν καὶ μέγα παρὰ πάσης λογικῆς φύσεως μαρτυρηθήσεται, τῶν τέως ἠπατημένων τὰς ἐπὶ τοῖς καθ᾽ ἕκαστον ψευδοδοξίας ἀποθεμένων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα υψωθεί μόνος ο Κύριος κατά την ημέρα εκείνη. Όταν φανεί το φως, εξαφανίζεται το σκοτάδι· και όταν είναι παρούσα η υγεία, παύουν οι οχλήσεις της ασθένειας· και όταν αποδειχθεί η αλήθεια, ελέγχεται η φύση του ψεύδους. Και όταν γνωρισθεί το αληθινά υψηλό, το πόσο υπέρτερο και ανυψωμένο είναι πάνω από κάθε νου, και όταν κατανοηθεί κάθε αληθινή θεωρία, όσα προηγουμένως φάνταζαν υψηλά και μετέωρα θα θεωρηθούν ευκαταφρόνητα. Μόνο στον Θεό, λοιπόν, θα μαρτυρηθεί από κάθε λογική φύση το αληθινά υψηλό και μέγα, αφού όσοι μέχρι πρότινος πλανώντο θα έχουν αποβάλει τις επιμέρους ψευδείς δοξασίες τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Διὰ τοῦτο ὁ μὲν Ἄνθρωπος ταπεινωθήσεται, ὁ δὲ ἀνὴρ ἀτιμασθήσεται· ὅτι ὁ μὲν τὸ κοινὸν οὐκ ἐφύλαξεν, ὁ δὲ καὶ τὸ ἐξ ἀσκήσεως αὐτῷ περιγενόμενον ἀγαθὸν διὰ τῆς ἐπὶ τὸ χεῖρον τροπῆς ἐζημιώθη. Ὁ μὲν γὰρ ἄνθρωπος ταπεινοῦται· οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοὶ, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός. Ὁ δὲ ἀνὴρ ἀτιμάζεται, ὡς ἐξουθενῶν τὸν Θεὸν διὰ τῆς τῶν Ἐντολῶν παραβάσεως. Οἱ γὰρ ἐξουθενοῦντες αὐτὸν ἀτιμασθήσονται, ὡς ἐν τῇ πρώτῃ τῶν Βασιλειῶν ἠκούσαμεν τοῦ Κυρίου, λέγοντος· Τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω, καὶ οἱ ἐξουθενοῦντές με ἀτιμασθήσονται. Ἀτιμασθήσεται οὖν ἀνὴρ ὑπὸ τῆς ἰδίας ἁμαρτίας· ἀτιμοποιὸς γὰρ ἡ ἁμαρτία. Ἀναστήσονται γὰρ (φησὶν) οὗτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον, καὶ οὗτοι εἰς ὀνειδισμὸν καὶ αἰσχύνην αἰώνιον. — Ἐπειδὴ γὰρ τιμή ἐστι γέρως ἀπόδοσις, γέρας δέ ἐστιν ἆθλον ἀρετῆς, τοῖς μὲν Ἁγίοις καὶ τιμὴ καὶ γέρας ἀπονέμεται, τοῖς δὲ ἀσεβέσι τὰ ἐναντία. Τιμᾷ μὲν γὰρ ὁ Θεὸς τοὺς ἀξίους· Αὐτὸς γάρ ἐστι τὸ ὄντως τίμιον καὶ τιμῆς παρεκτικόν· διότι οὐ δύναται τὴν τιμὴν περιποιῆσαι ὁ ἠτιμωμένος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό ο μεν άνθρωπος θα ταπεινωθεί, ο δε ανήρ θα ατιμαστεί· διότι ο μεν δεν διαφύλαξε το κοινό αγαθό, ο δε ζημιώθηκε, εξαιτίας της μεταστροφής του προς το χειρότερο, ακόμη και το αγαθό που είχε αποκτήσει από την άσκηση. Ο μεν άνθρωπος ταπεινώνεται· διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί, ενώ ο άνθρωπος ταπεινός. Ο δε ανήρ ατιμάζεται, επειδή εξουθενώνει τον Θεό μέσω της παραβάσεως των Εντολών. Διότι όσοι Τον εξουθενώνουν θα ατιμαστούν, όπως ακούσαμε στο πρώτο βιβλίο των Βασιλειών από τον Κύριο, ο οποίος λέγει: Εκείνους που Με δοξάζουν θα τους δοξάσω, και όσοι Με εξουθενώνουν θα ατιμαστούν. Θα ατιμαστεί, λοιπόν, ο ανήρ από την ίδια του την αμαρτία· διότι η αμαρτία προξενεί ατιμία. Διότι θα αναστηθούν (λέγει) αυτοί μεν εις ζωήν αιώνιον, αυτοί δε εις ονειδισμόν και αισχύνην αιώνιον. — Επειδή δηλαδή η τιμή είναι απόδοση βραβείου, και το βραβείο είναι έπαθλο της αρετής, στους μεν Αγίους απονέμεται και τιμή και βραβείο, στους δε ασεβείς τα αντίθετα. Διότι ο Θεός τιμά τους αξίους· επειδή Αυτός είναι το όντως τίμιο και Εκείνος που παρέχει την τιμή· διότι δεν δύναται να παράσχει τιμή ο ατιμασμένος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοὶ, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινὸς, καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.> Εἰδωλολατρούσης τῆς Ἱερουσαλὴμ, μᾶλλον δὲ ἁπάσης πεπλανημένης τῆς Ἰουδαίας, καὶ ἀπονευούσης ἀχαλίνως πρὸς πᾶν ὁτιοῦν τῶν ἀπηχθημένων τῷ φιλαρέτῳ Θεῷ· κατεχεῖτο τρόπον τινὰ τῆς Ἰουδαίας ἁπάσης ὁ Βαβυλωνίων πόλεμος, οἳ πᾶσαν καταδῃώσαντες, ἀπεκτόνασι μὲν τοὺς κατειλημμένους, γύναια δὲ καὶ παῖδας ἀπεκόμισαν εἰς τὴν ἑαυτῶν· καὶ ἐν τῇ τῶν δορυκτήτων ὄντες τάξει, μακροὺς διατετελέκασι χρόνους. Πλὴν τῆς ἐφόδου προαπηγγελμένης, καὶ μελλούσης ἔσεσθαι, τοσοῦτον τοῖς Ἰουδαίοις γέγονε δεῖμα, καὶ ἀγωνίας εἰς τοῦτο πεπτώκασιν, ὡς ἔν τε σπηλαίοις καὶ τοῖς τῶν ὀρῶν ῥωγμοῖς κατακρύπτεσθαι, καὶ τόπους ἀβάτους καταλαμβάνειν, ἁπάσης αὐτῶν ἀτονούσης χειρὸς πρὸς τὴν τῶν ἐπιόντων ἀντίστασιν. Οὐκοῦν ὡς ὅσον οὐδέπω παρεσομένων δεινῶν, μᾶλλον δὲ ἤδη θυρῶν τε εἴσω γεγενημένων, καὶ ἐπ᾽ αὐτῆς ὄντων τῆς χώρας, κρύπτεσθαι κελεύει, καὶ μονονουχὶ κατορύττεσθαι τῇ γῇ ζῶντας ἕτι, ἀπὸ τοῦ φόβου Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν, τοῦτ᾽ ἔστι, συντρίψαι τὴν γῆν. Ὅτι δὲ ὑψηλαὶ καὶ ὑπὲρ πάντας ἀνθρώπους αἱ θεῖαι βουλαί τε καὶ σκέψεις, οὐκ ἄν τις αὐταῖς ἀντιμαχήσεται τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, σαφὲς καθίστησι λέγων· «Οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί, ενώ ο άνθρωπος είναι ταπεινός, και θα ταπεινωθεί η υπεροψία των ανθρώπων, και θα υψωθεί μόνος ο Κύριος κατά την ημέρα εκείνη.» Επειδή η Ιερουσαλήμ είχε παραδοθεί στην ειδωλολατρία, ή μάλλον επειδή ολόκληρη η Ιουδαία είχε πλανηθεί, και απέκλινε αχαλίνωτα προς οτιδήποτε είναι απεχθές στον φιλάρετο Θεό, ξεχύθηκε, κατά κάποιον τρόπο, εναντίον ολόκληρης της Ιουδαίας ο πόλεμος των Βαβυλωνίων, οι οποίοι, αφού καταλεηλάτησαν τα πάντα, φόνευσαν μεν αυτούς που συνέλαβαν, ενώ τις γυναίκες και τα παιδιά τα μετέφεραν στη δική τους χώρα· και παραμένοντας στην τάξη των αιχμαλώτων πολέμου, διήνυσαν μακρούς χρόνους. Πλην όμως, καθώς η επιδρομή αυτή είχε προαναγγελθεί και επρόκειτο να συμβεί, τόσο μεγάλος φόβος κυρίευσε τους Ιουδαίους, και σε τέτοιο σημείο αγωνίας περιέπεσαν, ώστε να κρύβονται σε σπήλαια και σε σχισμές των βουνών, και να καταφεύγουν σε άβατους τόπους, καθώς κάθε χέρι τους ατονούσε απέναντι στην απόκρουση των επιδρομέων. Επομένως, καθώς τα δεινά επρόκειτο να έλθουν από στιγμή σε στιγμή, ή μάλλον είχαν ήδη βρεθεί μέσα από τις πύλες και βρίσκονταν πάνω στην ίδια τη χώρα, τους προτρέπει να κρύβονται και σχεδόν να θάβονται ζωντανοί μέσα στη γη, από τον φόβο του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος Του, όταν Εκείνος θα εγερθεί για να θραύσει τη γη, δηλαδή να συντρίψει τη γη. Και ότι οι θείες βουλές και σκέψεις είναι υψηλές και πάνω από όλους τους ανθρώπους, και κανείς από τους επιγείους δεν θα μπορούσε να αντιμαχήσει σε αυτές, το καθιστά σαφές λέγοντας: «Διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ὀφθαλμοὺς γὰρ Κυρίου ἐν τούτοις φησὶν, τὰς οἱονεὶ προαναβλέψεις τε καὶ βουλὰς αὐτοῦ, καὶ τὰς ἐφ᾽ ἑκάστῳ πράγματι κρίσεις. Ἄνθρωποι μὲν γὰρ μικροὶ μετὰ τὴν φύσιν ὅντες καὶ τὸν νοῦν, μικρὰ καὶ βουλεύονται, καὶ λογίζονται ταπεινά. Ὑψηλὸς δὲ ὑπάρχων ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, καὶ ἐν ἀποῤῥήτοις ὑπεροχαῖς ταῖς κατὰ πάντων νοούμενος, ἄμαχον ἔχει τὴν σκέψιν. Οὐ γὰρ ἂν δύναιτό τις ἀνθυπενεγκεῖν, ἢ βουλὴν, ἢ ἐπικουρίαν ἀποσκευάσασθαι δυναμένην τὰς ἐκ τῶν θείων σκεμμάτων ἐπαγωγάς. Μαθήσεσθαι δὲ τοῦτό φησι, καίτοι πάλαι μὴ εἰδότας τοὺς Ἰουδαίους, ὅταν αὐτῶν ὁ δεινὸς κατασκήψῃ πόλεμος, καὶ πᾶσα μὲν ἡ ἐπαμύνουσα χεὶρ ἀτονήσῃ, ἀπρακτήσῃ δὲ καὶ σκέψις, καὶ ἀνθρωπίνης βουλῆς εὑρήματα, δι᾽ ὧν ἐνόμισαν τάχα που καὶ διαφεύγειν δύνασθαι τὰς ἐκ τοῦ πολέμου συμφοράς. Οὐκοῦν ἡ πεῖρα δείξει, φησὶν, ὅτι ταπεινὸς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, ὑψωθήσεται δὲ Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Ὥσπερ ἔφην ἀρτίως, ἐλεγχομένης αὐτῶν ἰσχύος ἁπάσης ὡς ἀδρανοῦς, τῆς θείας δυνάμεως ἡ ὑπεροχὴ γνωριμωτάτη τοῖς πεποιθόσι γενήσεται. Πάνδεινον οὖν ἄρα τὸ προσκρούειν Θεῷ, καὶ ἁπάσης ἡμῖν παραίτιον συμφορᾶς τὸ χρῆμα γίνεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ως «οφθαλμούς Κυρίου» σε αυτά εννοεί, τρόπον τινά, τις προνοητικές βλέψεις και τις βουλές Του, καθώς και τις κρίσεις Του για κάθε πράγμα. Επειδή οι άνθρωποι, όντας μικροί κατά τη φύση και τον νου, μικρά βουλεύονται και σκέπτονται ταπεινά. Ενώ ο Θεός των όλων, επειδή είναι υψηλός και νοείται σε άρρητες υπεροχές πάνω από τα πάντα, έχει τη σκέψη του ακαταμάχητη. Διότι κανείς δεν θα μπορούσε να αντιπαραθέσει ούτε βουλή ούτε βοήθεια ικανή να αποκρούσει τις συνέπειες που προέρχονται από τις θείες αποφάσεις. Και λέει ότι αυτό θα το μάθουν οι Ιουδαίοι, αν και παλαιότερα δεν το γνώριζαν, όταν κατασκήψει εναντίον τους ο δεινός πόλεμος, και κάθε χέρι που τους υπερασπίζεται θα ατονήσει, και θα αποβεί άπρακτη κάθε σκέψη και τα εφευρήματα της ανθρώπινης βουλής, μέσω των οποίων νόμισαν ίσως ότι θα μπορούσαν να διαφύγουν τις συμφορές του πολέμου. Συνεπώς, η πείρα θα αποδείξει, λέει, ότι ο άνθρωπος είναι ταπεινός, και θα ταπεινωθεί η έπαρση των ανθρώπων, ενώ θα υψωθεί μόνος ο Κύριος εκείνη την ημέρα. Όπως ακριβώς ανέφερα προηγουμένως, όταν ελεγχθεί όλη η ισχύς τους ως αδρανής, η υπεροχή της θείας δυνάμεως θα γίνει απολύτως γνωστή σε όσους έχουν εμπιστοσύνη σε αυτήν. Είναι συνεπώς πάνδεινο το να εναντιώνεται κανείς στον Θεό, και το γεγονός αυτό γίνεται η αιτία κάθε συμφοράς για εμάς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
προλέγει δὲ ταῦτα ὁ προφήτης μαρτυρόμενος ‹τὴν μέλλουσαν› αὐτοὺς καταλήψεσθαι ‹ὀργήν›, εἰ μὴ παραδέξοιντο ‹φῶς κυρίου›. ⌜κατὰ τὸ αὐτὸ δὲ θεσπίζει καθαίρεσιν ἔσεσθαι τῆς ἐν ἀνθρώποις εἰδωλολατρίας, 〈μόνον〉 δὲ παρὰ τοῖς πᾶσιν 〈ὑψοῦσθαι τὸν κύριον〉 παντὸς ὑψώματος ἐπαιρομένου κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ ταπεινουμένου.⌝ Ἡγοῦμαι τὸν προφήτην διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἀποδυσπετοῦντα ἐφ᾽ οἷς ἐθέσπισεν περὶ τῶν ἀλλοφύλων τῶν μελλόντων οἰκεῖν τὴν χώραν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, αὐτήν τε τὴν Ἰερουσαλὴμ κατέχειν καὶ ὡς ἐν εὐχῇ δεηθέντα τοῦ θεοῦ καὶ εἰρηκότος· «μὴ 〈ἀνῇς αὐτοῖς〉», ἀκολούθως κατηξιῶσθαι ‹τῆς τοῦ θεοῦ δικαιοκρισίας› δεικνύντος αὐτῷ τοῦ κυρίου ‹τὴν ἡμέραν τῆς ἐκδικήσεως› τῆς πάντας τοὺς ἀσεβεῖς μετελευσομένης, ἣν προθεωρήσας παραινεῖ ἐντεῦθεν ἤδη φυλάττεσθαι ‹τὴν μέλλουσαν› ἐπιέναι πᾶσιν τοῖς ἀσεβέσιν ‹ὀργήν›. διὸ ὡς πρὸς αὐτοὺς ἐκείνους τοὺς μέλλοντας οἰκήσειν τὴν χώραν ἀποτεινόμενός φησιν 〈εἰσέρχεσθαι εἰς τὰς πέτρας καὶ κρύπτεσθαι εἰς τὴν γῆν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτά δε τα προλέγει ο προφήτης, μαρτυρώντας για την οργή που πρόκειται να τους καταλάβει, εάν δεν αποδεχθούν το φως του Κυρίου. Παράλληλα δε, προφητεύει ότι θα επέλθει καθαίρεση της ειδωλολατρίας μεταξύ των ανθρώπων, και ότι μόνον ο Κύριος θα υψωθεί ανάμεσα σε όλους, ενώ κάθε ύψωμα που εγείρεται ενάντια στη γνώση του Θεού θα ταπεινωθεί. Θεωρώ ότι ο προφήτης, επειδή δυσφόρησε μέσω των προηγουμένων για όσα προφήτευσε σχετικά με τους αλλοφύλους οι οποίοι επρόκειτο να κατοικήσουν τη χώρα του ιουδαϊκού έθνους και να καταλάβουν την ίδια την Ιερουσαλήμ, και έχοντας δεηθεί προς τον Θεό ωσάν σε προσευχή λέγοντας: «μην τους συγχωρήσεις», ακολούθως αξιώθηκε της δικαιοκρισίας του Θεού, καθώς ο Κύριος του έδειξε την ημέρα της εκδικήσεως η οποία θα επέλθει εναντίον όλων των ασεβών. Έχοντας δε προΐδει αυτήν, προτρέπει από τώρα κιόλας να προφυλαχθούν από την οργή που πρόκειται να επέλθει σε όλους τους ασεβείς. Γι' αυτό, απευθυνόμενος σαν προς εκείνους ακριβώς που επρόκειτο να κατοικήσουν τη χώρα, τους λέει να εισέλθουν στους βράχους και να κρυφτούν στη γη από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος Του, όταν αναστεί για να συντρίψει τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός· καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ〉· ⌜ταῦτα γὰρ ἡγοῦμαι περὶ τῆς ἡμέρας τῆς κρίσεως λέγεσθαι, διὸ οὐ περὶ μόνον Ἰουδαίων ὁ λόγος τὰ παρόντα θεσπίζει, καθολικῶς δὲ περὶ πάντων τῶν τοιῶνδε ἀνθρώπων.⌝ ἐπιλέγει δ᾽ οὖν ἑξῆς· 〈ἡμέρα γὰρ κυρίου σαβαὼθ ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ ταπεινωθήσονται〉· σαφῶς γὰρ διὰ τούτων καθολικὴν εἰσάγει κατὰ πάντων τῶν ἀσεβῶν κρίσιν. διόπερ οὔτε ἡ Ἑβραϊκὴ ἀνάγνωσις οὔτε οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ τὸ 〈καὶ νῦν〉 εἰρήκασιν, ὅπερ ἐν τῇ παρ᾽ ἡμῖν ἀναγνώσει φέρεται, καθ᾽ ἣν εἴρηται· 〈καὶ νῦν εἰσέρχεσθε εἰς τὰς πέτρας καὶ κρύπτεσθε〉, ἐπεὶ μὴ περὶ τοῦ ἐνεστῶτος καιροῦ ταῦτα ἐθέσπισεν, περὶ δὲ τῆς καθολικῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί, ενώ ο άνθρωπος ταπεινός· και θα ταπεινωθεί το ύψος των ανθρώπων, και θα υψωθεί μόνος ο Κύριος κατά την ημέρα εκείνη»· διότι θεωρώ ότι αυτά αναφέρονται στην ημέρα της κρίσεως, γι' αυτό και ο λόγος δεν προφητεύει τα παρόντα μόνο για τους Ιουδαίους, αλλά καθολικά για όλους τους παρόμοιους ανθρώπους. Προσθέτει λοιπόν στη συνέχεια: «διότι έρχεται ημέρα του Κυρίου Σαβαώθ επί παντός υβριστού και υπερηφάνου και επί παντός υψηλού και μετεώρου, και θα ταπεινωθούν»· διότι είναι σαφές ότι μέσω αυτών εισάγει την καθολική κρίση εναντίον όλων των ασεβών. Γι' αυτόν τον λόγο, ούτε το εβραϊκό κείμενο ούτε οι υπόλοιποι ερμηνευτές ανέφεραν το «και τώρα», το οποίο παραδίδεται στη δική μας ανάγνωση, σύμφωνα με την οποία έχει ειπωθεί: «και τώρα εισέλθετε στους βράχους και κρυφτείτε», επειδή δεν προφήτευσε αυτά για τον παρόντα χρόνο, αλλά για την καθολική κρίση του Θεού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εὐαγγελικὴ ἀπόδειξις
Καὶ περὶ μὲν τῶν ἐθνῶν ἁπάντων τοιαῦτα θεσπίζει· περὶ δὲ τῶν Ἰουδαίων ἑξῆς οἷα ἐπιλέγει ἄκουε· «ἀνῆκεν γὰρ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ Ἰακώβ· ὅτι ἐνεπλήσθη ὡς τὸ ἀπ᾽ ἀρχῆς ἡ χώρα αὐτῶν κληδονισμῶν, ὡς ἡ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ τέκνα πολλὰ ἀλλόφυλα ἐγενήθη αὐτοῖς. ἐνεπλήσθη γὰρ ἡ χώρα αὐτῶν ἀργυρίου καὶ χρυσίου, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τῶν θησαυρῶν αὐτῶν», καὶ τὰ ἑξῆς τούτων, ὄντα πλείω. οἷς ἐπιφέρει· «καὶ προσεκύνησαν οἷς ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν, καὶ ἔκυψεν ἄνθρωπος καὶ ἐταπεινώθη, καὶ οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούς. καὶ νῦν εἰσέλθετε εἰς τὰς πέτρας, καὶ κρύπτεσθαι εἰς τὴν γῆν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου, καὶ ἀπὸ προσώπου τῆς δόξης αὐτοῦ, ὅτ᾽ ἂν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν»· δι᾽ ὧν σαφῶς ἀνάστασίν τινα τοῦ κυρίου διδάσκει ἔσεσθαι, ἐν ᾗ θραυσθήσεσθαι πᾶσαν τὴν γῆν τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους. περὶ αὐτῶν γὰρ ὁ πᾶς ἦν λόγος, ὥσπερ καὶ ἑξῆς, δι᾽ οὗ φησιν· «ἡμέρα γὰρ κυρίου Σαβαὼθ ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον, καὶ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον», καὶ τὰ τούτοις ἀκόλουθα. ἐν ταύτῃ τοιγαροῦν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἀναστάσεως τοῦ κυρίου τὰ κατὰ τῶν ἐπαιρομένων κατὰ τῆς γνώσεως τοῦ θεοῦ προαγορεύσας, ἐν αὐτῇ ταύτῃ, φησίν, τῇ ἡμέρᾳ «ὑψωθήσεται κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και για μεν όλα τα έθνη προφητεύει τέτοια πράγματα· άκουσε δε στη συνέχεια τι επιλέγει να πει για τους Ιουδαίους: «Διότι εγκατέλειψε τον λαό του, τον οίκο του Θεού του Ιακώβ· επειδή η χώρα τους γέμισε, όπως από την αρχή, με μαντείες, όπως η χώρα των αλλοφύλων, και πολλά αλλόφυλα τέκνα γεννήθηκαν σε αυτούς. Διότι η χώρα τους γέμισε από ασήμι και χρυσάφι, και ήταν αναρίθμητοι οι θησαυροί τους», και όσα ακολουθούν αυτά, τα οποία είναι περισσότερα. Στα οποία προσθέτει: «Και προσκύνησαν αυτά που έφτιαξαν τα δάχτυλά τους, και έσκυψε ο άνθρωπος και ταπεινώθηκε, και δεν πρόκειται να τους συγχωρήσω. Και τώρα εισέλθετε μέσα στους βράχους και κρυφτείτε στη γη από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου, και από το πρόσωπο της δόξας του, όταν θα εγερθεί για να συντρίψει τη γη»· μέσω των οποίων διδάσκει σαφώς ότι θα υπάρξει κάποια ανάσταση του Κυρίου, κατά την οποία θα συντριβεί όλη η γη του ιουδαϊκού έθνους. Διότι για αυτούς γινόταν όλος ο λόγος, όπως και στη συνέχεια, όπου λέει: «Διότι η ημέρα του Κυρίου Σαβαώθ θα έρθει επί παντός υβριστού και υπερηφάνου, και επί παντός υψηλού και μετεώρου», και όσα ακολουθούν αυτά. Προφητεύοντας, λοιπόν, σε αυτήν την ημέρα της αναστάσεως του Κυρίου όσα πρόκειται να συμβούν εναντίον εκείνων που επαιίρονται κατά της γνώσεως του Θεού, λέει ότι αυτήν ακριβώς την ημέρα «θα υψωθεί ο Κύριος εκείνη την ημέρα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός. Εἶτα ἵνα μηδεὶς τῶν ἀκουόντων τότε ἀπιστῇ τοῖς λεγομένοις (πολὺ γὰρ παρ᾽ ἐλπίδας τὸ συμβησόμενον καὶ προσδοκίας ἁπάσης ἀνώτερον), κατέφυγεν ἐπὶ τὴν δύναμιν τοῦ ποιοῦντος καὶ τὴν εὐτέλειαν τῶν πασχόντων. Οὔτε γὰρ Θεοῦ, φησίν, ὑψηλότερόν τί ἐστιν, οὔτε ἀνθρώπων εὐτελέστερον. Μὴ τοίνυν ἀπόρει, εἰ ὁ μέγας οὗτος καὶ ἰσχυρὸς τοὺς εὐτελεῖς ἀθρόον οὕτω ταπεινῶσαι δυνήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί, ενώ ο άνθρωπος είναι ταπεινός. Έπειτα, για να μην απιστήσει στα λεγόμενα κανείς από όσους τα άκουγαν τότε (διότι αυτό που επρόκειτο να συμβεί ξεπερνούσε κατά πολύ τις ελπίδες και ήταν ανώτερο από κάθε προσδοκία), κατέφυγε στη δύναμη Εκείνου που ενεργεί και στην ευτέλεια εκείνων που πάσχουν. Διότι, λέει, δεν υπάρχει τίποτα υψηλότερο από τον Θεό, ούτε πιο ευτελές από τους ανθρώπους. Μην απορείς, λοιπόν, εάν αυτός ο Μέγας και Ισχυρός θα μπορέσει να ταπεινώσει μεμιάς με αυτόν τον τρόπο τους ευτελείς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Καὶ καλῶς εἶπεν· Οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί. Οὐκ εἶπεν· Ἡ δύναμις, ἀλλ᾽· Οἱ ὀφθαλμοὶ Κυρίου, ὡς ἀρκούσης καὶ τῆς ὄψεως μόνης ἅπαντα τὰ ἐναντιούμενα καθελεῖν· ὅπερ καὶ ὁ Δαυῒδ ἑτέρωθι ἔλεγεν· Ὁ ἐπιβλέπων ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ποιῶν αὐτὴν τρέμειν· καὶ ἕτερος πάλιν προφήτης· Ἐπιβλέψομαι πρὸς αὐτὸν καὶ δυνήσομαι αὐτῷ. Καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ. Τῆς γὰρ παραδόξου γενομένης νίκης καὶ τῶν λαμπρῶν καὶ θαυμαστῶν τροπαίων ἐκείνων, καὶ δαίμονες ἠλέγχθησαν καὶ εἴδωλα ἠτιμώθη καὶ ψευδοπροφῆται ἐπεστομίσθησαν καὶ τῶν βαρβάρων ἡ τυραννὶς κατελύθη, καὶ πᾶν τῷ Θεῷ στόμα ἐναντιούμενον ἐνεφράγη. Διὰ τοῦτό φησιν· Ὑψωθήσεται Κυρίος μόνος. Οὐδεὶς ἔσται λοιπὸν ὁ ἀντερῶν, οὐδὲ ἀμφιβάλλων περὶ τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως, τῆς τῶν πραγμάτων ἀποδείξεως οὕτω σαφεστάτης γεγενημένης. Τὸ μὲν γὰρ τῆς φύσεως ὕψος ἔχει διηνεκές, οὐδέποτε ἀρξάμενον, ἀλλὰ ἀεὶ ὄν· ὑψοῦσθαι δὲ λέγεται ἐν τῇ διανοίᾳ τῶν ἀνθρώπων, ὅταν οἱ ἀντιλέγοντες καὶ ἐναντιούμενοι, ἀπ᾽ αὐτῆς τῶν πραγμάτων πεισθέντες τῆς ἀποδείξεως, ὑποκύψωσι, καὶ τὴν προσήκουσαν ἀνενέγκωσιν εὐφημίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και σωστά είπε: Οι οφθαλμοί του Κυρίου είναι υψηλοί. Δεν είπε: Η δύναμή Του, αλλά: Οι οφθαλμοί του Κυρίου, διότι αρκεί και μόνο το βλέμμα Του για να καθαιρέσει όλα τα εναντιούμενα· πράγμα που και ο Δαβίδ σε άλλο σημείο έλεγε: Αυτός που επιβλέπει τη γη και την κάνει να τρέμει· και πάλι ένας άλλος προφήτης λέει: Θα στρέψω το βλέμμα μου προς αυτόν και θα υπερισχύσω εναντίον του. Και θα ταπεινωθεί η έπαρση των ανθρώπων και θα υψωθεί μόνος ο Κύριος κατά την ημέρα εκείνη. Διότι, με την παράδοξη νίκη που επιτεύχθηκε και με εκείνα τα λαμπρά και θαυμαστά τρόπαια, οι δαίμονες ελέγχθηκαν, τα είδωλα ατιμάστηκαν, οι ψευδοπροφήτες αποστομώθηκαν, η τυραννία των βαρβάρων καταλύθηκε, και κάθε στόμα που εναντιωνόταν στον Θεό έφραξε. Γι' αυτό λέει: Θα υψωθεί μόνος ο Κύριος. Δεν θα υπάρχει πλέον κανένας που να αντιλέγει, ούτε να αμφιβάλλει για τη δύναμη του Θεού, εφόσον η απόδειξη των ίδιων των πραγμάτων έχει γίνει πια τόσο σαφής. Διότι το ύψος της φύσης Του το κατέχει στο διηνεκές, χωρίς ποτέ να έχει αρχή, αλλά υπάρχοντας αιώνια· λέγεται όμως ότι υψώνεται στη διάνοια των ανθρώπων, όταν εκείνοι που αντιλέγουν και εναντιώνονται, έχοντας πειστεί από την ίδια την απόδειξη των πραγμάτων, υποκύψουν και Του αναπέμψουν την πρέπουσα δοξολογία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης Ὁμολογία πίστεως
Καὶ πάλιν: «καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ ἐσχάτῃ πασῶν ἡμερῶν, ἣν οὔτε νὺξ διακόπτει, οὐ χρόνος περιορίζει, οὐ σωματικὸν φῶς ἀρχὴν αὐτῇ παρέχει καὶ τέλος· ἀλλὰ μία ἐστὶν ὁμοία πρὸς ἑαυτὴν ἀκίνητος, ἀνέσπερος, ἀδιάδεκτος».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι: «και θα υψωθεί μόνος ο Κύριος σε εκείνη την ημέρα, την έσχατη όλων των ημερών, την οποία ούτε η νύχτα διακόπτει, ούτε ο χρόνος περιορίζει, ούτε το υλικό φως τής παρέχει αρχή και τέλος· αλλά είναι μία, όμοια με τον εαυτό της, ακίνητη, ανέσπερη, αδιάδεκτη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες