Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 2:19

13 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–13 από 13

Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν, εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια, καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα κρύψουν όλα τα χειροποίητα, μεταφέροντάς τα στα σπήλαια, και στις σχισμές των βράχων, και στις τρώγλες της γης, εξαιτίας του φόβου του Κυρίου και της δόξας της ισχύος Του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Φοβερὰ γὰρ δαίμοσιν ἡ σωτήριος τῷ κόσμῳ παντὶ τοῦ Χριστοῦ ἐπιδημία· καὶ καταλελοίπασι νῦν τοὺς περιβοήτους τόπους, τὰ τῆς ἀπάτης ἐργαστήρια. Οὐκέτι Δελφοὶ, οὐκέτι τὰ χρηστήρια· καὶ σιωπᾷ μὲν ἡ πρόμαντις· πίνεται δὲ ἡ Κασταλία, καὶ σωφρονοῦσιν οἱ πίνοντες· φυγὰς ὁ Ἀμφιάραος· ὁ Ἀμφίλοχος οὐδαμοῦ, καὶ τὰ ἀφιδρύματα ἐξηφάνισται· καὶ αἱ ἀόρατοι δυνάμεις ὑποκεχωρήκασιν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Ἀφ᾽ οὗ ὀνομάζεται ὁ σταυρὸς, ἐφυγαδεύθη τὰ εἴδωλα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είναι φοβερή για τους δαίμονες η σωτήρια για ολόκληρο τον κόσμο έλευση του Χριστού· και έχουν πλέον εγκαταλείψει τους περιβόητους τόπους, τα εργαστήρια της απάτης. Δεν υπάρχουν πια οι Δελφοί, δεν υπάρχουν πια τα μαντεία· και η μεν μάντισσα σιωπά, το δε νερό της Κασταλίας πίνεται, και σωφρονούν εκείνοι που το πίνουν· φυγάς κατέστη ο Αμφιάραος· ο Αμφίλοχος δεν υπάρχει πουθενά, και τα αφιδρύματα έχουν εξαφανιστεί· και οι αόρατες δυνάμεις έχουν υποχωρήσει από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος Του. Από τότε που επικαλείται ο σταυρός, φυγαδεύτηκαν τα είδωλα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Εἰς τὸν προφήτην Ἠσαΐαν
Τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν προσκυνεῖν τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῆ θραῦσαι τὴν γῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι εκείνη την ημέρα ο άνθρωπος θα απορρίψει τα αργυρά και τα χρυσά του βδελύγματα, τα οποία κατασκεύασαν για να προσκυνούν τα μάταια είδωλα και τις νυχτερίδες, για να εισέλθει στα κοιλώματα του στερεού βράχου και στις σχισμές των πετρών, μπροστά στον φόβο του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος Του, όταν Εκείνος εγερθεί για να συντρίψει τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Δυσδιάφυκτον οὖν τὸ τοῦ Θεοῦ κρῖμα, καθ᾽ ὧν ἂν γένοιτο· καὶ ἀμαθὲς καὶ ἀνόσιον μὴ οὐχὶ δὴ μᾶλλον ἠρτῆσθαι φιλεῖν τῆς εἰς αὐτὸν ἐλπίδος, κενοῖς δὲ καὶ ἀσυνέτοις διαπαίζεσθαι λογισμοῖς οἰομένους, ὅτι κἂν εἰ βούλοιτο τὸ σώζειν αὐτοὺς, ἐξελεῖται δέ τις ἕτερος καὶ τῆς ἐξ ἀνθρώπων ἐπικουρίας ἡ συνδρομὴ, καὶ περιέσται ποτὲ τῶν παρ᾽ αὐτοῦ νευμάτων. Ἐὰν γὰρ κλείσῃ κατὰ ἀνθρώπου, φησὶ, τίς ἀνοίξει; Ἀγαθὸν τοίνυν τὸ ἐλπίζειν ἐπὶ Κύριον, ἢ ἐλπίζειν ἐπ᾽ ἄνθρωπον, κατὰ τὴν τοῦ ψάλλοντος φωνήν. <Καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν, εἰσενεγκόντες εἰς τὰ σπήλαια, καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.> Γέλωτος ἀξίαν τὴν τῶν Ἰουδαίων ἀποφαίνει σκέψιν, εἰ κατακρύπτουσι τοὺς θεοὺς, καὶ σώζειν ἐπείγονται τοὺς προσκυνουμένους. Καίτοι πῶς οὐκ ἔδει σωτῆρας αὐτοὺς ἔσεσθαι προσδοκᾷν, εἴπερ ὅντως ᾔδεσαν θεούς; Ἀλλ᾽ αὐτοὶ τῶν ἰδίων καταδικάζοντες βουλευμάτων, καὶ μαρτυροῦντες αὐτοῖς τὸ πρὸς πᾶν ὁτιοῦν ἀδρανὲς, ἐπαμύνουσι τοῖς θεοῖς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είναι δύσκολο λοιπόν να ξεφύγει κανείς από την κρίση του Θεού, εναντίον όποιων κι αν αυτή στραφεί. Και είναι ανόητο και ανίερο το να μην προτιμά κανείς να εξαρτά την ελπίδα του από Αυτόν, αλλά αντίθετα να εμπαίζεται από κενούς και ασύνετους λογισμούς νομίζοντας ότι, έστω και ενάντια στο δικό Του θέλημα, θα τους γλιτώσει κάποιος άλλος και η συνδρομή της ανθρώπινης βοήθειας, και ότι αυτή θα υπερισχύσει ποτέ των δικών Του αποφάσεων. Διότι, «εάν Αυτός κλείσει τη θύρα απέναντι σε άνθρωπο», λέει, «ποιος θα την ανοίξει;». Καλό είναι λοιπόν να ελπίζει κανείς στον Κύριο, παρά να ελπίζει σε άνθρωπο, σύμφωνα με τη φωνή του ψαλμωδού. «Και τα χειροποίητα είδωλα όλα θα τα κρύψουν, μεταφέροντάς τα στα σπήλαια, στις σχισμές των βράχων και στις τρύπες της γης, από τον φόβο του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος Του, όταν θα εγερθεί για να συντρίψει τη γη». Αποδεικνύει έτσι ότι η σκέψη των Ιουδαίων είναι άξια γέλιου, αφού κρύβουν τους θεούς τους και σπεύδουν να σώσουν αυτούς που οι ίδιοι προσκυνούν. Καίτοι πώς δεν θα έπρεπε να περιμένουν ότι εκείνοι θα τους έσωζαν, εάν πράγματι πίστευαν ότι είναι θεοί; Όμως αυτοί, καταδικάζοντας τις ίδιες τους τις επιλογές και επιβεβαιώνοντας την πλήρη αδυναμία των θεών τους για το οτιδήποτε, σπεύδουν οι ίδιοι να τους υπερασπιστούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καὶ εἷς Κύριος Ἰησοῦς Χριστὸς, δι᾽ οὗ τὰ πάντα, καὶ ἡμεῖς δι᾽ αὐτοῦ.» <Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησε προσκυνεῖν τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς, στερεὰς πέτρας, καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.> Τοὺς παρ᾽ αὐτῶν γεγονότας καὶ ψευδωνύμους θεοὺς ὅτι κατακρύπτειν ἔμελλον, οὐκ αἰδοῖ τῇ περὶ αὐτοὺς ἔτι νικώμενοι, κατεγνωκότες δὲ μᾶλλον ὡς ὕλης ἀχρήστου καὶ ἀδρανοῦς καθίστησιν ἐναργὲς προσεπενεγκὼν οἷς ἔφη· «Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ, ἃ ἐποίησε προσκυνεῖν αὐτοῖς καὶ ταῖς νυκτερίσιν.» Ἱδρυσάμενοι γὰρ ἐν σηκοῖς τὰ χειροποίητα προσκεκυνήκασιν ἀνοσίως· ᾤοντο γὰρ εἶναι θεούς. Ἐπειδὴ δὲ παρόντα τεθέανται τὸν τοῦ πολέμου καιρὸν, εἶτα τῆς ἐπικουρίας οὐδεὶς ἦν ὅλως αὐτοῖς ὁ τρόπος, λίθοι δὲ ὄντες καὶ ξύλα πεφώρανται, ὕλη τε χρυσῆ καὶ περιάργυρος, οὓς ἐνόμισαν ἔσεσθαι σωτῆρας καὶ λυτρωτὰς, ἐξέβαλλον τῶν ναῶν, καὶ κατέκρυπτον ἐν σπηλαίοις, φειδόμενοι μᾶλλον τῆς ὕλης, καὶ οὐχ ὡς θεοὺς τιμῶντες ἔτι. Εἰκαῖος δὲ ὅτι καὶ ἀνόνητος ὁ πόνος αὐτοῖς ὁ περὶ τὴν τῶν εἰδώλων ποίησιν, διέδειξεν εἰπών· «Ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ ἃ ἐποίησε προσκυνεῖν αὐτοῖς καὶ ταῖς νυκτερίσιν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Και ένας Κύριος Ιησούς Χριστός, μέσω του οποίου έγιναν τα πάντα, και εμείς μέσω αυτού.» «Την ημέρα εκείνη θα πετάξει ο άνθρωπος τα αργυρά και τα χρυσά βδελύγματά του, τα οποία κατασκεύασε για να τα προσκυνά μαζί με τα μάταια είδωλα και τις νυχτερίδες, για να εισέλθει στις τρύπες της γης, σε στερεές πέτρες και στις σχισμές των βράχων, εξαιτίας του φόβου του Κυρίου και εξαιτίας της δόξας της ισχύος του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη.» Το ότι επρόκειτο να κρύψουν τους κατασκευασμένους από αυτούς και ψευδώνυμους θεούς, όχι επειδή κυριεύονταν πλέον από σεβασμό προς αυτούς, αλλά επειδή μάλλον τους είχαν καταδικάσει ως άχρηστη και αδρανή ύλη, το καθιστά σαφές προσθέτοντας σε όσα είπε τα εξής: «Την ημέρα εκείνη θα πετάξει ο άνθρωπος τα βδελύγματά του, τα οποία κατασκεύασε για να τα προσκυνά μαζί με τις νυχτερίδες.» Διότι, αφού έστησαν τα χειροποίητα είδωλα μέσα σε ναούς, τα προσκύνησαν ανόσια, νομίζοντας ότι είναι θεοί. Όταν όμως είδαν να φτάνει ο καιρός του πολέμου και έπειτα δεν υπήρχε κανένας απολύτως τρόπος να τους βοηθήσουν, αλλά αποκαλύφθηκε πως ήταν λίθοι και ξύλα και ύλη χρυσή και επαργυρωμένη, αυτούς που νόμισαν ότι θα είναι σωτήρες και λυτρωτές, τους πέταξαν έξω από τους ναούς και τους έκρυψαν σε σπήλαια, λυπούμενοι μάλλον για την ύλη τους, και όχι επειδή τους τιμούσαν πλέον ως θεούς. Το ότι, λοιπόν, ήταν μάταιος και ανώφελος ο κόπος τους για την κατασκευή των ειδώλων, το απέδειξε λέγοντας: «Θα πετάξει ο άνθρωπος τα βδελύγματά του, τα οποία κατασκεύασε για να τα προσκυνά μαζί με τις νυχτερίδες.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Εἶτ᾽ ἐπειδήπερ ἐμνημόνευσεν διὰ τῶν ἔμπροσθεν, ὅπως «ἐνεπλήσθη ἡ γῆ βδελυγμάτων τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν οἷς ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν· καὶ ἔκυψεν ἄνθρωπος, καὶ ἐταπεινώθη ἀνήρ», ἀκολούθως διὰ τῶν μετὰ χεῖρας θεσπίζει λέγων· 〈καὶ τὰ χειροποίητα κατακρύψουσιν εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς〉, καὶ πάλιν· 〈τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησεν προσκυνεῖν αὐτοῖς〉· ⌜τηνικαῦτα γὰρ ἐπιστάσης τῆς τοῦ θεοῦ ἡμέρας τὰς 〈δόξας〉 αὐτῶν, ἃς εἶχον πρότερον ἐν τῇ ψυχῇ αὐτῶν περὶ τῆς πολυθέου πλάνης, 〈κατακρύψουσιν〉 ἐν ταῖς διερρωγυίαις αὐτῶν διανοίαις, ἀλλὰ καὶ 〈ἐκβαλοῦσιν〉 καὶ ἀπορρίψουσιν τοῦ ἑαυτῶν λογισμοῦ πᾶσαν τὴν ψευδῆ περὶ τῶν εἰδώλων ἑαυτῶν ὑπόληψιν.⌝ καὶ τοῦτο πράξουσιν 〈ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου〉, πλὴν ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῆς πρώτης τοῦ σωτῆρος ἡμῶν παρουσίας ἐκ μέρους ταῦτα συντελεῖσθαι ἤρξατο μετὰ τὸν κηρυχθέντα πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν εὐαγγελικὸν λόγον. ἤδη γοῦν καθ᾽ ἡμᾶς ἐλήλεκται τῶν πάλαι νομιζομένων τοῖς ἔθνεσι θεῶν ἡ πλάνη τῷ μὴ καὶ ἑαυτοῖς δύνασθαι ἐπικουρεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, επειδή ακριβώς μνημόνευσε στα προηγούμενα πώς «γέμισε η γη από τα βδελύγματα των έργων των χεριών τους, και προσκύνησαν αυτά που έφτιαξαν τα δάχτυλά τους· και έσκυψε ο άνθρωπος, και ταπεινώθηκε ο άνδρας», ακολούθως, μέσω των προκειμένων λόγων, προφητεύει λέγοντας: «και τα χειροποίητα είδωλα θα τα κρύψουν, φέρνοντάς τα μέσα στα σπήλαια και στις σχισμές των βράχων και στις τρύπες της γης», και πάλι: «εκείνη την ημέρα θα πετάξει ο άνθρωπος τα αργυρά και τα χρυσά του βδελύγματα, τα οποία κατασκεύασε για να τα προσκυνά»· διότι τότε, όταν θα έχει φτάσει η ημέρα του Θεού, τις «δοξασίες» τους, τις οποίες είχαν προηγουμένως στην ψυχή τους σχετικά με την πολυθεϊστική πλάνη, «θα τις κρύψουν» μέσα στις διερρηγμένες τους διάνοιες, αλλά και «θα τις αποβάλουν» και θα απορρίψουν από τον λογισμό τους κάθε ψευδή αντίληψη για τα είδωλά τους. Και αυτό θα το πράξουν «από τον φόβο του Κυρίου». Εντούτοις, και κατά την πρώτη παρουσία του Σωτήρος μας, αυτά άρχισαν εν μέρει να συντελούνται μετά το κήρυγμα του ευαγγελικού λόγου σε όλα τα έθνη. Ήδη λοιπόν, στην εποχή μας έχει ελεγχθεί η πλάνη των θεών που άλλοτε θεωρούσαν ως τέτοιους τα έθνη, από το γεγονός ότι δεν μπορούν να βοηθήσουν ούτε τους εαυτούς τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησεν προσκυνεῖν τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνη την ημέρα θα απορρίψει ο άνθρωπος τα αργυρά και τα χρυσά του βδελύγματα, τα οποία κατασκεύασε για να προσκυνά τα μάταια και τις νυχτερίδες, για να εισέλθει στις τρύπες της στερεής πέτρας και στις σχισμές των βράχων, εξαιτίας του φόβου του Κυρίου και της δόξας της ισχύος Του, όταν Εκείνος εγερθεί για να συντρίψει τη γη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Κρύπτεσθε γάρ, φησίν, εἰς τὴν γῆν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. Οὐκ εἶπεν ἁπλῶς ἀπὸ τῆς ἰσχύος, ἀλλά· Ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ. Τοιαῦτα γὰρ αὐτοῦ τὰ κατορθώματα, τοιαῦτα τὰ τρόπαια, πολλὴν ἔχοντα τὴν περιφάνειαν καὶ τὴν λαμπρότητα. Ἐνταῦθά μοι δοκεῖ τὴν νίκην τὴν ἐπὶ τοῦ Ἐζεχίου σημαίνειν, γῆν τὸ πλῆθος τῶν ἀνθρώπων καλῶν καὶ θραῦσιν τὴν κατάπτωσιν, ἀνάστασιν δὲ αὐτοῦ τὴν ἐπὶ τὴν ἀντίληψιν ἔξοδον. Ἐπεὶ καὶ ὁ Δαυῒδ οὕτω φησίν· Ἀναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ· καὶ πάλιν· Ἀνάστα, ὁ Θεός, κρῖνον τὴν γῆν· ἀπὸ τῶν ἀνθρωπίνων σχημάτων τοῦ Θεοῦ τὰς ἐνεργείας χαρακτηρίζων.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Διότι, κρυφτείτε», λέει, «μέσα στη γη από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη». Δεν είπε απλώς «από την ισχύ», αλλά: «Από τη δόξα της ισχύος του». Διότι τέτοια είναι τα κατορθώματά του, τέτοια τα τρόπαιά του, που διαθέτουν πολλή μεγαλοπρέπεια και λαμπρότητα. Εδώ μου φαίνεται ότι υποδηλώνει τη νίκη επί των ημερών του Εζεκία, ονομάζοντας «γη» το πλήθος των ανθρώπων και «σύντριψη» την κατάπτωσή τους, ενώ «έγερσή» του ονομάζει την εμφάνισή του προς βοήθεια. Επειδή και ο Δαβίδ έτσι λέει: «Ας αναστηθεί ο Θεός, και ας διασκορπιστούν οι εχθροί του»· και πάλι: «Ανάστα, ω Θεέ, κρίνε τη γη», χαρακτηρίζοντας έτσι τις ενέργειες του Θεού μέσα από ανθρώπινα σχήματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν, εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. Τοσοῦτον γὰρ ἀφέξουσιν αὐτῶν, φησίν, οἱ θεοὶ παρασχεῖν τινα συμμαχίαν, ὅτι καὶ τῆς παρὰ τῶν ἀνθρώπων δεήσονται βοηθείας καὶ τόπων ἀσφαλείας, ὥστε μὴ ἁλῶναι· Ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν. Ἵνα γὰρ μή τις τῇ τῶν βαρβάρων ἐφόδῳ ταῦτα λογίζηται, μηδὲ τῆς ἰσχύος τῆς ἐκείνων εἶναι νομίζῃ τὸν φόβον, ἀνάγει τὸν λόγον ἐπὶ τὸν τῶν ὅλων Θεόν, λέγων ὅτι αὐτὸς τοῦ πολέμου στρατηγεῖ τούτου, καὶ παρ᾽ ἐκείνου δύναμις † ἐν τοσούτῳ κινδύνῳ τῶν ἤδη πεπλημμελημένων †.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όλα τα χειροποίητα θα τα κατακρύψουν, μεταφέροντάς τα στα σπήλαια και στις σχισμές των βράχων και στις τρύπες της γης, από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη. Διότι τόσο πολύ θα απέχουν οι θεοί τους, λέγει, από το να τους παράσχουν κάποια βοήθεια, ώστε θα έχουν ανάγκη και από την ανθρώπινη προστασία και από ασφαλείς τόπους, για να μην αιχμαλωτιστούν: «Από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη». Διότι, για να μην αποδώσει κάποιος τα γεγονότα αυτά σε επιδρομή βαρβάρων, ούτε να νομίσει ότι ο φόβος οφείλεται στη δική τους ισχύ, ανάγει τον λόγο στον Θεό των πάντων, λέγοντας ότι ο ίδιος διευθύνει ως στρατηγός αυτόν τον πόλεμο, και από Εκείνον προέρχεται η δύναμη εν μέσω τόσο μεγάλου κινδύνου εξαιτίας των ήδη διαπραχθέντων αμαρτημάτων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀπολογητικὸς λόγος ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων
Καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἐθνῶν πολλῶν. Οἱ γὰρ ἄρτι τῷ λόγῳ τῆς χάριτος προσερχόμενοι, καὶ τὸ δέον μεταμανθάνοντες, τῆς πρὶν κεκρατηκυίας ἀπιστίας, ὑπ’ αὐτῆς τῶν πραγμάτων ἀληθείας εἰς συναίσθησιν ἐρχόμενοι καταγινώσκουσιν, οἴκοθεν τοὺς ἐλέγχους τῶν οὐχ ὁσίως πεπραγμένων ἐπιφερόμενοι, καὶ αὐθαίρετον τῶν ἀποῤῥήτων τὴν γραφὴν δημοσιεύοντες· ὧν συνετῶς καὶ ἐχεφρόνως τὸ βλαβερὸν καὶ κινδυνῶδες διαπτύοντες, ἐπὶ τὰ κρείττω καὶ συμφέροντα καὶ σωτηρίας ἐχόμενα ταῖς σπουδαῖς χρώμενοι μετατίθενται· ὅτι δὲ οἱ περὶ τὰ χειροποίητα πόνοι καὶ ἡ ἐλπὶς ἐξηφάνισται, καὶ τῶν δι’ αὐτῶν τιμωμένων δαιμόνων ἡ θεραπεία κατήργηται, ἀπὸ προσώπου τῆς δόξης τῆς ἰσχύος τοῦ παραγεγονότος Σωτῆρος, θραύοντος ὥσπερ καὶ καταῤῥηγνύντος τὰ γήϊνα καὶ χοϊκὰ φρονήματα τῶν τοῖς εἰδώλοις προσκειμένων, τὰ μικρὸν ὕστερον ἐπαγόμενα τῷ θεοφόρῳ δηλώσει. Φησὶ γάρ· Καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν, εἰσενέγκαντες αὐτὰ εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου τοῦ Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν· δι’ αὐτῶν γὰρ ἤδη πᾶσιν ἐναργὴς καθέστηκε τοῖς ὀρθὰ φρονεῖν ᾑρημένοις, τῶν δαιμονικῶν ἀγαλμάτων ἥ τε ἀναίρεσις καὶ ἀφάνεια· ὡσαύτως δὲ καὶ τὰ τούτοις ἑπόμενα, τῆς αὐτῆς ἐννοίας ἔχεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα κρίνει ανάμεσα σε πολλά έθνη. Διότι εκείνοι που τώρα προσέρχονται στον λόγο της χάριτος και μαθαίνουν το πρέπον, καταδικάζουν την προηγουμένως επικρατούσα απιστία, ερχόμενοι σε επίγνωση από την ίδια την αλήθεια των πραγμάτων, φέροντας από μέσα τους τον έλεγχο για όσα ανόσια είχαν πράξει, και φανερώνοντας οικειοθελώς την καταγραφή των απόκρυφων έργων τους. Και αφού με σύνεση και σωφροσύνη αποστραφούν τον βλαβερό και επικίνδυνο χαρακτήρα τους, με προθυμία μεταστρέφονται προς τα ανώτερα, τα ωφέλιμα και όσα σχετίζονται με τη σωτηρία. Το γεγονός δε ότι οι κόποι και η ελπίδα στα χειροποίητα είδωλα έχουν εξαφανιστεί και η λατρεία των δαιμόνων που τιμώνταν μέσω αυτών έχει καταργηθεί από το πρόσωπο της δόξας της ισχύος του παρόντος Σωτήρος, ο οποίος συντρίβει και καταστρέφει τα γήινα και χοϊκά φρονήματα όσων είναι προσκολλημένοι στα είδωλα, το δηλώνουν όσα αναφέρονται λίγο αργότερα από τον θεοφόρο. Λέει, δηλαδή: «Και θα κρύψουν όλα τα χειροποίητα, μεταφέροντάς τα μέσα στα σπήλαια, στις σχισμές των βράχων και στις τρύπες της γης, εξαιτίας του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος Του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη». Διότι μέσω αυτών έχει ήδη καταστεί σαφής σε όλους όσοι επιλέγουν να φρονούν ορθά, η καθαίρεση και η εξαφάνιση των δαιμονικών αγαλμάτων. Ομοίως δε, και τα όσα ακολουθούν έχουν το ίδιο νόημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικηφόρος Α΄ Κωνσταντινουπόλεως Ἀπολογητικὸς λόγος ὑπὲρ τῶν ἁγίων εἰκόνων
Ἐπάγει γοῦν· Τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ, ἃ ἐπεθύμησαν προσκυνεῖν τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι, τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας, καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν, ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου, καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσθέτει λοιπόν: «Διότι κατά την ημέρα εκείνη θα πετάξει ο άνθρωπος τα αργυρά και χρυσά βδελύγματά του, τα οποία επιθύμησαν να προσκυνούν, τα μάταια αυτά είδωλα και τις νυχτερίδες, για να εισέλθουν στις τρώγλες του στερεού βράχου και στις σχισμές των βράχων, από το πρόσωπο του φόβου του Κυρίου και από τη δόξα της ισχύος του, όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νικήτας Χωνιάτης Χρονικὴ διήγησις
Ὡς δὲ τῆς πόλεως ἐξῄειμεν, ἄλλοι μὲν ἄλλως ἀνθωμολογοῦντο θεῷ χαριστήρια καὶ τὰ καθ᾽ αὑτοὺς ἀνωλόλυζον, ἐγὼ δὲ ῥίψας ἐμαυτὸν ὡς εἶχον εἰς τοὔδαφος μόνον οὐκ ἐμεμψιμοίρουν τοῖς τείχεσιν ὡς μόνοις ἀπαθέσι, μηδὲ κατάγουσι δάκρυα, μήτε μὴν εἰς χῶμα κειμένοις, ἀλλ᾽ ὀρθίαν εἰσέτι στάσιν ἔχουσιν. “εἰ γὰρ ὧν ἕνεκα ἔκτισθε„ εἶπον “ἐς τέλος ἤδη ἐξέλιπον, πυρὶ καὶ πολέμῳ ἠμαυρωμένα, τί ὑμῖν ἔτι καὶ τῷ ἑστάναι; καὶ τίνα περιστελεῖτε μετέπειτα, εἰ μή γε τοῖς πολεμίοις ἀποτενεῖτε τὸν ὄλεθρον ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς, ὅταν ἀναστῇ Κύριος θραῦσαι τοὺς ἡμᾶς οὕτω διαθεμένους, ἐπιβεβηκὼς ἴσως ἐπὶ δυσμῶν κατὰ τὴν Δαυιτικὴν προαγόρευσιν; καὶ σὺ δὲ ὦ πόλις„ ἔφην “βασίλεια, πόλις περιοχῆς, πόλις τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου, σκήνωμα Ὑψίστου, αἴνεσις καὶ ὕμνησις τῶν αὐτοῦ θεραπόντων καὶ προσφιλὲς ξενοδόχημα, καὶ βασιλὶς μὲν τῶν βασιλίδων πόλεων, ᾆσμα δὲ ᾀσμάτων καὶ λαμπρότης λαμπροτήτων καὶ τῶν σπανίων πανταχοῦ θεαμάτων σπανιώτερον ὅραμα, τίς ὁ διασπάσας ἡμᾶς ἀπὸ σοῦ ὡς ἐκ μητρὸς φίλης τέκνα φιλούμενα; τίνες γενοίμεθα; ποῖ τραποίμεθα; ποίαν παραψυχὴν εὕροιμεν γυμνοί, ὡς ἐκ κοιλίας μητρὸς τῶν σῶν ἐκσπασθέντες κόλπων;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Καθώς βγαίναμε από την πόλη, άλλοι με διάφορους τρόπους εξέφραζαν ευχαριστίες στον Θεό και θρηνούσαν για τις συμφορές τους, εγώ όμως, ρίχνοντας τον εαυτό μου όπως ήμουν στο έδαφος, σχεδόν παραπονιόμουν στα τείχη ως τα μόνα που έμεναν απαθή, χωρίς να χύνουν δάκρυα, και δεν κείτονταν στο χώμα, αλλά διατηρούσαν ακόμη όρθια τη στάση τους. «Διότι αν τα πράγματα για τα οποία χτιστήκατε», είπα, «έχουν πια χαθεί εντελώς, αμαυρωμένα από τη φωτιά και τον πόλεμο, σε τι σας ωφελεί πλέον να στέκεστε; Και ποιους θα προστατεύσετε στο εξής, εκτός και αν επιφέρετε τον όλεθρο στους εχθρούς κατά την ημέρα της οργής, όταν εγερθεί ο Κύριος για να συντρίψει εκείνους που μας κατέντησαν έτσι, επιβαίνοντας ίσως επί δυσμών, σύμφωνα με την προφητεία του Δαβίδ;» «Και συ, ω πόλη», έλεγα, «βασίλισσα, πόλη οχυρωμένη, πόλη του μεγάλου βασιλιά, σκήνωμα του Υψίστου, αίνος και ύμνος των υπηρετών του και αγαπητό καταφύγιο, βασίλισσα βέβαια των βασιλίδων πόλεων, άσμα ασμάτων και λαμπρότητα λαμπροτήτων, το πιο σπάνιο θέαμα από όλα τα σπάνια θεάματα παντού, ποιος είναι αυτός που μας χώρισε από σένα, όπως τα αγαπημένα τέκνα από την αγαπημένη μητέρα; Τι θα απογίνουμε; Πού θα στραφούμε; Ποια παρηγοριά θα βρούμε, γυμνοί, αποσπασμένοι από τους κόλπους σου, σαν μέσα από την κοιλιά της μητέρας μας;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Βιβλιοθήκη
Ἀπαγγέλλει δὲ τὸν μὲν πρῶτον σεισμὸν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ διὰ τῶν ῥημάτων τούτων· «Ἀπὸ προσώπου κυρίου ἐσαλεύθη ἡ γῆ, ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Ἰακώβ»· ἐπάγει γάρ· «Τὰ εἴδωλα τῶν ἐθνῶν, ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων». Καὶ τὸν δεύτερον δὲ ἐν τῷ λέγειν· «Ἐνέγκατε τῷ κυρίῳ αἱ πατριαὶ τῶν ἐθνῶν, καὶ εἰσπορεύεσθε εἰς τὰς αὐλὰς αὐτοῦ», ἀλλ᾽ οὐκ εἰς τὴν ἰουδαϊκὴν καὶ μίαν αὐλήν· συνάπτει γὰρ αὐτίκα· «Σαλευθήτω ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ πᾶσα ἡ γῆ· εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν ὅτι κύριος ἐβασίλευσε». Καὶ πάλιν· «Ὁ κύριος ἐβασίλευσεν, ἀγαλλιάσθω ἡ γῆ, εὐφρανθήτωσαν νῆσοι πολλαί». Εἶτα· «Ἔφαναν αἱ ἀστραπαί σου τῇ οἰκουμένῃ· εἶδε καὶ ἐσαλεύθη ἡ γῆ». Καὶ πολλὰ τοιαῦτά ἐστι παρ᾽ αὐτῷ. Καὶ ὁ Ἠσαΐας φησίν· «Ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν». Ὁ δὲ θεσπέσιος Παῦλος ἅμα τόν τε δεύτερον καὶ τὸν τρίτον ἀναγράφει σεισμὸν ἐν τῷ τὰ τοῦ προφήτου Ἀγγαίου ἀναβοᾶν· «Οὗ ἡ φωνὴ τὴν γῆν ἐσάλευσε τότε· νῦν δὲ ἔτι ἐγὼ ἅπαξ σείω οὐ μόνον τὴν γῆν, ἀλλὰ καὶ τὸν οὐρανόν». Τὰ αὐτὰ δὲ καὶ τὸν θεολόγον ἀναγράφειν εἰσάγει Γρηγόριον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναγγέλλει δε τον πρώτο σεισμό ο θεσπέσιος Δαβίδ με τούτα τα λόγια: «Από το πρόσωπο του Κυρίου σαλεύτηκε η γη, από το πρόσωπο του Θεού του Ιακώβ»· διότι προσθέτει: «Τα είδωλα των εθνών είναι ασήμι και χρυσάφι, έργα ανθρώπινων χεριών». Και τον δεύτερο τον αναγγέλλει λέγοντας: «Προσφέρετε στον Κύριο οι πατριές των εθνών, και εισέλθετε στις αυλές του», αλλά όχι στην ιουδαϊκή και μοναδική αυλή· διότι αμέσως συνάπτει: «Ας σαλευτεί από το πρόσωπό του όλη η γη· πείτε στα έθνη ότι ο Κύριος εβασίλευσε». Και πάλι: «Ο Κύριος εβασίλευσε, ας αγαλλιάσει η γη, ας ευφρανθούν πολλά νησιά». Έπειτα: «Έλαμψαν οι αστραπές σου στην οικουμένη· είδε και σαλεύτηκε η γη». Και υπάρχουν πολλά τέτοια χωρία σε αυτόν. Και ο Ησαΐας λέει: «Όταν εγερθεί για να συντρίψει τη γη». Ο δε θεσπέσιος Παύλος καταγράφει ταυτόχρονα και τον δεύτερο και τον τρίτο σεισμό, όταν αναφωνεί τα λόγια του προφήτη Αγγαίου: «Του οποίου η φωνή σάλευσε τότε τη γη· τώρα όμως "ακόμη μία φορά εγώ θα σείσω όχι μόνο τη γη, αλλά και τον ουρανό"». Τα ίδια παρουσιάζει να γράφει και ο θεολόγος Γρηγόριος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες