Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 21:13

Έπειτα, σαν να απαντούν οι ίδιοι: «Φυλάσσω το πρωί και τη νύχτα». «Αλλά εάν ο Κύριος δεν φυλάξει την πόλη, μάταια αγρύπνησε ο φύλακας». Διότι έπρεπε μάλλον να αναζητούν την άνωθεν βοήθεια από τον Θεό, παρά να δείχνουν εμπιστοσύνη στις πέτρες. Επειδή λένε ότι τα τείχη των πόλεών τους συγκλονίστηκαν τόσο πολύ, ώστε να μη βλέπει κανείς πέτρα να στέκεται πάνω σε πέτρα. «Εάν ζητάς, ζήτα, και κατοίκησε κοντά μου· στο δάσος το βράδυ θα κοιμηθείς». Εάν λοιπόν επιθυμείς, λέει, να ζητήσεις βοήθεια, ζήτα την από εμένα που έχω τη δύναμη να διασώζω, και κατοίκησε κοντά μου, δηλαδή, γίνε δικός μου και φρόνει τα δικά μου, απομακρύνοντας τον εαυτό σου από τη λατρεία των ψευδώνυμων θεών. Κάτι τέτοιο λέει και ο Σωτήρας: «Όποιος με αγαπά, ας με ακολουθεί, και όπου είμαι εγώ, εκεί ας είναι και ο δικός μου διάκονος».

Ενώ λοιπόν, λέει, η φάλαγγα των εχθρών κατατρέχει ολόκληρη τη γη των Ιουδαίων, έξω από σπίτια ή και πόλεις, «στο δάσος το βράδυ θα κοιμηθείς», δηλαδή, θα καταλύσεις μαζί με τα άγρια θηρία· και θα κατασκηνώσεις μέσα στους βάλτους, και έτσι λοιπόν θα υποστείς την τιμωρία για τη σκληρότητα απέναντι στους αδελφούς σου. <Στην οδό της Δαιδάν, φέρτε νερό για να προϋπαντήσετε αυτόν που διψά, εσείς που κατοικείτε στη χώρα της Θεμάν, προϋπαντήστε με άρτους αυτούς που φεύγουν εξαιτίας του πλήθους των φυγάδων, και εξαιτίας του πλήθους αυτών που περιπλανώνται, και εξαιτίας του πλήθους της μάχαιρας, και εξαιτίας του πλήθους των τεντωμένων τόξων, και εξαιτίας του πλήθους αυτών που έχουν πέσει στον πόλεμο.> Κατηγορεί τους Ιδουμαίους ότι διέπραξαν ανόσια έργα, όπως ακριβώς προείπα, και μέσω της φωνής του προφήτη Αβδιού. Διότι, αν και έπρεπε, όταν ο λαός του Ισραήλ περιέπεσε σε ανήκεστες συμφορές, να τους βοηθήσουν συμπάσχοντας μαζί τους, αυτό δεν το έκαναν· αντίθετα, φάνηκαν άστοργοι και σκληρόκαρδοι, και πιο άγριοι από τη σκληρότητα των Ασσυρίων, σφαγιάζοντας με ωμότητα αυτούς που είχαν κατορθώσει να ξεφύγουν εντελώς από τα χέρια εκείνων. Αυτό λοιπόν που έπρεπε να κάνουν για να επαινεθούν, επειδή δεν το έκαναν ..... λέγοντας: Στην οδό της Δαιδάν, φέρτε νερό για να προϋπαντήσετε αυτόν που διψά, εσείς που κατοικείτε στη χώρα της Θεμάν, προϋπαντήστε με άρτους αυτούς που φεύγουν.

Αφού ο λόγος ολοκλήρωσε την προφητεία για εκείνον που θα προέλθει ‹από τη ρίζα του Ιεσσαί› ⌜και αφού προφήτευσε όλα όσα επρόκειτο να συμβούν κατά την παρουσία του Χριστού, αρχίζει μια άλλη υπόθεση, αυτήν 〈εναντίον της Βαβυλώνας〉, έπειτα στη συνέχεια παραθέτει μια δεύτερη, την ‹περί των Φιλισταίων› —καθώς έτσι συνηθίζει η Γραφή να ονομάζει τους Παλαιστίνιους—, μετά τους οποίους τρίτο είναι «ο λόγος εναντίον της Μωαβίτιδος», έπειτα και «ο 〈λόγος ο〉 εναντίον της Δαμασκού» και μετά από αυτά η «όραση της Αιγύπτου», ύστερα ως έκτο 〈«το όραμα της ερήμου» και έπειτα〉 «το όραμα της Ιδουμαίας», έπειτα «λήμμα στην Αραβία», το οποίο ακολουθεί «το όραμα της φάραγγας της Σιών» και, τέλος όλων, «ο λόγος για την Τύρο».

Και εγώ θα σας «φυλάξω» κατά τη διάρκεια της ημέρας και «της νύχτας» και μείνετε «κοντά μου». Αν, λοιπόν, κάποιος από εσάς χρειάζεται βοήθεια, ας «ζητήσει» τη βοήθεια από εμένα, και αν κάποιος φροντίζει για τη σωτηρία του, «κοντά μου ας κατοικεί». Αυτά, λοιπόν, θεωρώ ότι έχουν ειπωθεί προς εκείνους που έχουν κυριευθεί από τον φόβο των Ιδουμαίων, τους οποίους ο Θεός προσκαλεί κοντά Του, υποσχόμενος τη δική Του βοήθεια εάν παραμείνουν σε Αυτόν. Στη συνέχεια, ο προφήτης, καταπιανόμενος με ένα άλλο θέμα, ομιλεί καθώς έχει καταληφθεί από το Άγιο Πνεύμα, γι' αυτό και ονόμασε τον λόγο «λήμμα». Αυτό το «λήμμα» δεν αφορούσε πλέον μόνο τους Ιδουμαίους, αλλά και τους υπόλοιπους κατοίκους της Αραβίας, οι οποίοι ήταν επίσης εχθροί και πολέμιοι του Ισραήλ, προς τους οποίους λέει: Εάν ανέκαθεν με το θράσος σας συνηθίζατε να επαίρεστε εναντίον του λαού μου, τώρα τουλάχιστον, αφού μάθετε εκείνα που πολύ σύντομα πρόκειται να σας βρουν, εγκαταλείψτε την αλαζονεία σας. Διότι, καθώς ήδη έχουν επιτεθεί οι εχθροί που θα σας κατακόψουν, οι περισσότεροι από εσάς θα αφανιστούν, και αν τυχόν ένας ή δύο, ή έστω ελάχιστοι, διασωθούν εξασφαλίζοντας τη σωτηρία τους μέσω της φυγής, ακριβώς σε αυτούς εγώ παραγγέλλω –ως φυγάδες που είναι πια εξαντλημένοι και καταβεβλημένοι από τη φυγή– να ετοιμάσουν «άρτο» και «ύδωρ»· αφού δεν θα έχουν πλέον πόλη για να κατοικήσουν, αυτοί «στο δάσος» και σε έρημους τόπους, όταν τους προφθάσει το «βράδυ, θα κοιμηθούν».

Θαιμάν (Ιεζ. 20, 45). Κατά τον Ιεζεκιήλ είναι πόλη της Ιδουμαίας, ενώ κατά τον Ησαΐα στο όραμα της Αραβίας. Απαντά και στον Ιερεμία. Στον δε Αβδιού ονομάζεται πόλη του Ησαύ. Θαιμάν, επίσης, ονομαζόταν και ένας από τους υιούς του Ησαύ. Απαντά και ανωτέρω.

Κεφάλαιο 32. Κλήση των εθνών και πρόρρηση της κοινωνίας των μυστηρίων· και προαγόρευση της απώλειας των ειδωλικών τοξευμάτων. Το όραμα της Ιδουμαίας. Προς εμένα φωνάζετε από τον Σηείρ: Φυλάξτε τις επάλξεις, εγώ φυλάσσω το πρωί και τη νύχτα· εάν ζητάς, ζήτα και κατοίκησε μαζί μου· στον δρυμό θα κοιμηθείς το βράδυ, στην οδό της Δαιδάν. Φέρτε νερό σε συνάντηση αυτού που διψά, εσείς που κατοικείτε στη χώρα Θαιμάν, με άρτους να προϋπαντάτε αυτούς που φεύγουν εξαιτίας του πλήθους των φονευμένων και εξαιτίας του πλήθους των πλανωμένων και εξαιτίας του πλήθους της μάχαιρας και εξαιτίας του πλήθους των τεντωμένων τόξων και εξαιτίας του πλήθους εκείνων που έχουν πέσει στον πόλεμο. Διότι έτσι μου είπε ο Κύριος: Ακόμη ένας χρόνος σαν χρόνος μισθωτού, και θα εκλείψει η δόξα των υιών Κηδάρ, και το υπόλοιπο των τοξευμάτων των ισχυρών υιών Κηδάρ θα είναι λίγο, διότι μίλησε ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ.