Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 21:8

Ονομάζει λοιπόν αναβάτη όνου αυτόν που επιβαίνει σε ημιόνους. Αν και με άλλον τρόπο είναι πιθανό ο προφήτης να είδε το πλήθος των εχθρών να επιβαίνει σε άλογα, και να ακολουθεί πλήθος καμήλων και ημιόνων, τα οποία ήταν ίσως προετοιμασμένα για τη μεταφορά των λαφύρων. Διότι αυτό κάπου αλλού το λέει: «Στη θλίψη και στη στενοχώρια, λιοντάρι και σκύμνος λιονταριού· από εκεί και οχιές και γεννήματα οχιών που πετούν, οι οποίοι μετέφεραν πάνω σε όνους και καμήλες τον πλούτο τους·» Διότι λιοντάρι και σκύμνο λιονταριού ονόμαζε τον Κύρο, και τους υπ' αυτόν Πέρσες και Μήδους. Και οχιές και γεννήματα οχιών που πετούν· δηλαδή αυτούς που έχουν εξασκηθεί να ορμούν οξύτατα και να κινούνται σαν τα πτηνά, αυτούς από τα άλλα έθνη, οι οποίοι είχαν ως συνήθεια και πρακτική να επιβαίνουν σε καμήλες. <Άκουσε με πολλή προσοχή, και κάλεσε τον Ουρία στη σκοπιά του Κυρίου.> Ομολόγησε ο προφήτης ότι είδε δύο αναβάτες, μιας καμήλας και ενός όνου· και ποιοι μπορεί να είναι αυτοί, το προείπαμε ήδη. Και επειδή τους είδε άπαξ, διατάζεται λοιπόν να σπεύσει να μάθει τα αποτελέσματα της επίθεσης, και τις φρικτές διηγήσεις για τη συμφορά των Χαλδαίων. Διότι μια τέτοια είδηση είναι πραγματικά μεγάλη. Γι' αυτό λοιπόν τα όσα συνέβησαν στη Βαβυλώνα ήταν φρικτά, πέρα από κάθε περιγραφή, και είχαν φτάσει στο αποκορύφωμα των κακών.

Λένε ότι υπήρξε κάποιος Ουρίας, από τους πλέον επιφανείς μεταξύ των ιερουργών σύμφωνα με τον νόμο. Πάρε λοιπόν, λέει, ως μάρτυρα της κατασκοπής, δηλαδή της όρασης, που σου αποκαλύπτεται, τον Ουρία, και ας διδαχθεί από εσένα αυτά που πρόκειται να συμβούν. Επειδή, καθώς απειθούσαν στις διηγήσεις των προφητών, έλεγαν: «Άλλα μας λέτε και μας αναγγέλλετε μια άλλη πλάνη», για τον λόγο αυτόν και κατά θεία οικονομία ο Θεός των όλων καθιστούσε αυτούς που ήταν οι πιο αξιότιμοι μεταξύ των Ιουδαίων μάρτυρες όσων αποκαλύπτονταν κατά καιρούς, ως προφητική όραση, σε εκείνους που είχαν το πνεύμα της προφητείας, έτσι ώστε, αν δεν ήθελαν να πειστούν από τους λόγους τους, να εμπιστευθούν τουλάχιστον αυτούς που είχαν τιμηθεί ανάμεσά τους με την κατά νόμον ιεροσύνη. <Και είπε: Στεκόμουν συνεχώς καθ' όλη την ημέρα, και στην παρεμβολή στεκόμουν όλη τη νύχτα· και αυτός έρχεται ως αναβάτης άρματος.> Έχοντας λάβει εντολή ο προφήτης να στήσει για τον εαυτό του σκοπιά και να αναγγείλει σαφώς ό,τι θα του υποδεικνυόταν από τον Θεό, λέει: Στεκόμουν συνεχώς όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα· και ιδού, αυτός έρχεται ως αναβάτης άρματος.

Έπειτα λέει, στάθηκε ο 〈σκοπός〉 σύμφωνα με το πρόσταγμα του Κυρίου 〈και είδε δύο ιππείς αναβάτες〉, ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: 〈και είδε άρμα με ένα ζεύγος ίππων〉. Αυτό λοιπόν είδε πρώτα, και μετά τη 〈συνωρίδα των ίππων〉 βλέπει άλλους 〈δύο ιππείς〉, ο ένας να επιβαίνει σε 〈όνο〉 και ο άλλος σε 〈κάμηλο〉. ⌜Αυτά ήταν σημεία και σύμβολα της παρατάξεως των πολεμίων, από τους οποίους άλλοι επετίθεντο επιβαίνοντας σε 〈άρματα〉, και άλλοι πάνω σε υποζύγια μεταφέροντας τα αναγκαία για τις χρείες τους.⌝ Αυτά λοιπόν 〈είδε ο σκοπός〉, για τον οποίο έδωσε εντολή ο Θεός στον προφήτη· 〈άκουσε〉, λέει, 〈με πολλή προσοχή και κάλεσε τον Ουρία στη σκοπιά〉. Τον προστάζει δηλαδή να τείνει τα αυτιά του για να ακούσει τον λόγο που πρόκειται να ειπωθεί 〈και να καλέσει τον Ουρία στη σκοπιά〉. ⌜Αντί όμως για το 〈Ουρίαν〉, ο μεν Ακύλας απέδωσε 〈λέοντα〉, ο δε Σύμμαχος 〈λέαιναν〉, και ο Θεοδοτίων 〈Αριήλ〉. Κανένας από αυτούς δεν ονόμασε 〈Ουρία〉, επειδή ούτε η εβραϊκή λέξη μνημόνευσε τον 〈Ουρία〉.⌝ Διότι όταν πρωτύτερα έκανε μνεία ‹〈του ιερέα Ουρία〉›, υποδήλωνε τον άνδρα με άλλα γράμματα, τώρα όμως με άλλη φωνή και με διαφορετικά γράμματα η εβραϊκή λέξη σημαίνει τον 〈λέοντα〉 ή τη 〈λέαινα〉 σύμφωνα με τον Σύμμαχο.

Προστάζει λοιπόν ο Κύριος τον προφήτη «να ακούσει με πολλή προσοχή» αυτά που επρόκειτο να ειπωθούν, και έπειτα να καλέσει είτε τη «λέαινα» είτε τον «Αριήλ», ώστε και αυτός, αφού έρθει, να θεαθεί από τον «σκοπό», καθώς ο προφήτης παρατηρούσε μαζί με τον «σκοπό». Αυτό ακριβώς σημαίνει λέγοντας στη συνέχεια: «Στεκόμουν διαρκώς την ημέρα, και στο στρατόπεδο στεκόμουν όλη τη νύχτα»· στεκόταν λοιπόν και ο προφήτης μαζί με τον «σκοπό», περιμένοντας με αγωνία την όψη του «λέοντα» ή της «λέαινας» ή του «Αριήλ» που επρόκειτο να τους εμφανιστεί. Και αφού υπέμεινε καρτερικά «όλο» τον χρόνο της «ημέρας» και της «νύχτας», προσθέτει: «Και ιδού, αυτός έρχεται». Ποιος είναι αυτός, αν όχι ο «Αριήλ» που επιβαίνει σε «συνωρίδα»; Γι' αυτό λέει: «Και ιδού, αυτός έρχεται επιβάτης συνωρίδας». Ποιος άραγε ήταν αυτός, αν όχι κάποιος τιμωρός άγγελος, μέσω του οποίου επρόκειτο να εκπληρωθούν τα γεγονότα της πολιορκίας της Βαβυλώνας; Ίσως ονομαζόταν «Αριήλ» ή ήταν ο ίδιος εκείνος που «περιπατεί ως ωρυόμενος λέων, ζητώντας ποιον να καταπιεί». Και βέβαια, βλέποντάς τον ο προφήτης, κατανόησε ότι, ως τιμωρός άγγελος που ήταν, θα επέφερε την καταστροφή της Βαβυλώνας.

Όπως η καταιγίδα διέρχεται μέσα από την έρημο, ερχόμενη από την έρημο, από τη γη, φοβερό και σκληρό όραμα μου αναγγέλθηκε. Εκείνος που αθετεί, αθετεί, και εκείνος που ανομεί, ανομεί. Εναντίον μου έρχονται οι Ελαμίτες και οι πρέσβεις των Περσών εναντίον μου έρχονται. Τώρα θα στενάξω και θα παρηγορήσω τον εαυτό μου. Εξαιτίας αυτού γέμισε η οσφύς μου από παράλυση, και με έπιασαν ωδίνες σαν της γυναίκας που γεννά. Αδίκησα τον εαυτό μου με το να μην ακούσω, έσπευσα ώστε να μη βλέπω. Η καρδιά μου πλανάται, και η ανομία με βυθίζει, η ψυχή μου έχει περιέλθει σε φόβο. Στήσε σκοπιά, ετοίμασε το τραπέζι, πιείτε, φάγετε. Σηκωθείτε οι άρχοντες, ετοιμάστε τις ασπίδες σας, διότι έτσι μου είπε ο Κύριος: Πήγαινε και στήσε σκοπό για τον εαυτό σου, ... και είδα δύο ιππείς αναβάτες, έναν αναβάτη όνου και έναν αναβάτη καμήλας. Άκουσε με πολλή προσοχή, και κάλεσε τον Ουρία στη σκοπιά του Κυρίου. Και είπε: Στάθηκα διαρκώς όλη την ημέρα και στο στρατόπεδο στάθηκα όλη τη νύχτα, και ιδού αυτός έρχεται, αναβάτης άρματος. Και αποκρίθηκε και είπε: Έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα αγάλματά της και τα χειροποίητα είδωλά της συνετρίβησαν στη γη. Ακούστε οι εγκαταλελειμμένοι και οδυνώμενοι, ακούστε αυτά που άκουσα από τον Κύριο Σαβαώθ, ο Θεός του Ισραήλ τα ανήγγειλε σε εμάς.