Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 21:9

Λένε ότι υπήρξε κάποιος Ουρίας, από τους πλέον επιφανείς μεταξύ των ιερουργών σύμφωνα με τον νόμο. Πάρε λοιπόν, λέει, ως μάρτυρα της κατασκοπής, δηλαδή της όρασης, που σου αποκαλύπτεται, τον Ουρία, και ας διδαχθεί από εσένα αυτά που πρόκειται να συμβούν. Επειδή, καθώς απειθούσαν στις διηγήσεις των προφητών, έλεγαν: «Άλλα μας λέτε και μας αναγγέλλετε μια άλλη πλάνη», για τον λόγο αυτόν και κατά θεία οικονομία ο Θεός των όλων καθιστούσε αυτούς που ήταν οι πιο αξιότιμοι μεταξύ των Ιουδαίων μάρτυρες όσων αποκαλύπτονταν κατά καιρούς, ως προφητική όραση, σε εκείνους που είχαν το πνεύμα της προφητείας, έτσι ώστε, αν δεν ήθελαν να πειστούν από τους λόγους τους, να εμπιστευθούν τουλάχιστον αυτούς που είχαν τιμηθεί ανάμεσά τους με την κατά νόμον ιεροσύνη. <Και είπε: Στεκόμουν συνεχώς καθ' όλη την ημέρα, και στην παρεμβολή στεκόμουν όλη τη νύχτα· και αυτός έρχεται ως αναβάτης άρματος.> Έχοντας λάβει εντολή ο προφήτης να στήσει για τον εαυτό του σκοπιά και να αναγγείλει σαφώς ό,τι θα του υποδεικνυόταν από τον Θεό, λέει: Στεκόμουν συνεχώς όλη την ημέρα και όλη τη νύχτα· και ιδού, αυτός έρχεται ως αναβάτης άρματος.

Ποιος λοιπόν είναι αυτός; Ο Πέρσης και ο Ελαμίτης, δηλαδή ο αρχηγός του στρατεύματος, τουτέστιν, ο Κύρος. <Και αποκρινόμενος είπε: Έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα αγάλματά της, και τα χειροποίητα έργα της συνετρίβησαν στο χώμα.> Ενώ ο προφήτης έλεγε: Ιδού αυτός έρχεται ως αναβάτης άρματος που σύρεται από ζεύγος ίππων, έχοντας δει πολύ καθαρά με ποιον τρόπο θα διεξαχθούν τα της εφόδου, και μάλιστα ότι δεν θα αργήσουν, αποκρίνεται λοιπόν ο Θεός και λέει: Έπεσε η Βαβυλώνα, τουτέστιν, η αλαζονική, η υβριστική, το σφυρί ολόκληρης της γης, όπως λέει ο Ιερεμίας. Αυτή που καταπατούσε με τρόπο θηριώδη όλα τα έθνη, που σήκωνε υπερήφανα τον αυχένα, που ισοπέδωνε χώρες και πόλεις. Έπεσε, λέει, δηλαδή καταστράφηκε ολοσχερώς. Χάθηκε και καταπατήθηκε, και αφού γκρεμίστηκε παντελώς, φαίνεται πλέον να κείτεται κάτω από τα πόδια εκείνων που την κυρίευσαν. Συνετρίβησαν επίσης και όλα τα αγάλματά της και τα χειροποίητα είδωλά της.

Το να περπατήσει κανείς 〈γυμνός〉 όταν του δοθεί η εντολή και να μη διστάσει, αλλά να το πράξει αυτό αμέσως μπροστά στα μάτια των παρευρισκομένων, θα αποτελούσε δείγμα μέγιστης υπακοής και προθυμίας προς τον Θεό, καθώς και υψηλού παραστήματος και φρονήματος, το οποίο δεν λογαριάζει καθόλου καμία δόξα προερχόμενη από τους ανθρώπους.⌝ Αναζητώντας να διασώσω τα προκείμενα κατά λέξη, θεωρώ ότι λαμβάνω αφορμές από τα λόγια που εμπεριέχονται σε αυτά, στα οποία έχει ειπωθεί: «Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα αγάλματά της και τα χειροποίητα είδωλά της συνετρίβησαν»· διότι αυτά σαφώς έχουν ειπωθεί για τη Βαβυλώνα. Και προχωρώντας πάλι ο λόγος λέει: 〈εναντίον μου έρχονται οι Ελαμίτες, και πρέσβεις των Περσών εναντίον μου〉, αντί του οποίου ο Σύμμαχος ερμήνευσε: 〈σήκω Ελάμ, πολιορκήστε Μήδοι〉. Αλλά και το εβραϊκό κείμενο και οι υπόλοιποι ερμηνευτές μνημόνευσαν 〈Μήδους〉 σε αυτά τα σημεία· αυτοί δε είναι που κατέλυσαν την κυριαρχία των Βαβυλωνίων, όπως δήλωνε προηγουμένως η προφητεία για τη Βαβυλώνα, διά της οποίας λεγόταν: «ιδού, ξεσηκώνω εναντίον σας τους Μήδους». ⌞Οι Πέρσες, λοιπόν, διαδεχόμενοι τους Μήδους όχι πολύ καιρό μετά, κατέστρεψαν τα υπολείμματα της Βαβυλώνας· εύλογα συνεπώς θεωρώ ότι τα προκείμενα έχουν ειπωθεί για τη Βαβυλώνα. Τι θέλει όμως να πει ο λόγος αναφέροντας: 〈το όραμα της ερήμου〉; Ήδη από εδώ ονομάζει τη Βαβυλώνα 〈έρημο〉 εξαιτίας όσων προφητεύθηκαν για την ερήμωσή της.⌟ Επομένως, 〈το όραμα της ερήμου θάλασσας〉 σημαίνει την ερημωμένη 〈θάλασσα〉 της Βαβυλώνας.

Προστάζει λοιπόν ο Κύριος τον προφήτη «να ακούσει με πολλή προσοχή» αυτά που επρόκειτο να ειπωθούν, και έπειτα να καλέσει είτε τη «λέαινα» είτε τον «Αριήλ», ώστε και αυτός, αφού έρθει, να θεαθεί από τον «σκοπό», καθώς ο προφήτης παρατηρούσε μαζί με τον «σκοπό». Αυτό ακριβώς σημαίνει λέγοντας στη συνέχεια: «Στεκόμουν διαρκώς την ημέρα, και στο στρατόπεδο στεκόμουν όλη τη νύχτα»· στεκόταν λοιπόν και ο προφήτης μαζί με τον «σκοπό», περιμένοντας με αγωνία την όψη του «λέοντα» ή της «λέαινας» ή του «Αριήλ» που επρόκειτο να τους εμφανιστεί. Και αφού υπέμεινε καρτερικά «όλο» τον χρόνο της «ημέρας» και της «νύχτας», προσθέτει: «Και ιδού, αυτός έρχεται». Ποιος είναι αυτός, αν όχι ο «Αριήλ» που επιβαίνει σε «συνωρίδα»; Γι' αυτό λέει: «Και ιδού, αυτός έρχεται επιβάτης συνωρίδας». Ποιος άραγε ήταν αυτός, αν όχι κάποιος τιμωρός άγγελος, μέσω του οποίου επρόκειτο να εκπληρωθούν τα γεγονότα της πολιορκίας της Βαβυλώνας; Ίσως ονομαζόταν «Αριήλ» ή ήταν ο ίδιος εκείνος που «περιπατεί ως ωρυόμενος λέων, ζητώντας ποιον να καταπιεί». Και βέβαια, βλέποντάς τον ο προφήτης, κατανόησε ότι, ως τιμωρός άγγελος που ήταν, θα επέφερε την καταστροφή της Βαβυλώνας.

Γι' αυτό αναφωνεί λέγοντας: «Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα αγάλματά της και τα χειροποίητα είδωλά της συνετρίβησαν στη γη»· διότι, σαν να είχε λάβει εντολή ο «Αριήλ» να τα πράξει αυτά, αυτή τη φωνή έβγαζε ο προφήτης. Δύο λοιπόν «σκοποί» παρουσιάζονται μέσω αυτών και δύο οράματα γίνονται αντιληπτά: διότι ο μεν πρώτος «σκοπός» έβλεπε «δύο έφιππους αναβάτες και αναβάτη γαϊδουριού και αναβάτη καμήλας», ο δε δεύτερος, που ήταν ο ίδιος ο προφήτης, δεν έβλεπε πλέον «αναβάτες καμηλών» ούτε «γαϊδουριών», αλλά «επιβάτη συνωρίδας», τον «λέοντα» ή τον «Αριήλ», μέσω του οποίου δήλωνε την πτώση της Βαβυλώνας και τη συντριβή των νομιζόμενων θεών της. Γι' αυτό, σύμφωνα με τον Σύμμαχο έχει ειπωθεί: «Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα αγάλματα των θεών της συνετρίβησαν». Ο μεν πρώτος λοιπόν «σκοπός», όντας κατώτερος από τον προφήτη, έβλεπε το πλήθος των εχθρικών ανδρών που επρόκειτο να επιτεθούν στη Βαβυλώνα, ο δε δεύτερος, που ήταν ο ίδιος ο προφήτης, έβλεπε το πιο μυστικό όραμα, το οποίο νομίζω ότι ήταν αγγελικό, μέσω του οποίου ενεργούνταν τα της πτώσης της Βαβυλώνας. Εύλογα λοιπόν, επειδή το προφητικό πνεύμα επρόκειτο να αναφωνήσει και να πει: «Έπεσε, έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα χειροποίητα είδωλά της συνετρίβησαν», προκαταβολικά είπε ο Κύριος στον προφήτη «άκουσε με πολλή προσοχή», εννοώντας προφανώς αυτήν ακριβώς τη φωνή που ειπώθηκε για τη Βαβυλώνα και τα «αγάλματά» της.

Όπως η καταιγίδα διέρχεται μέσα από την έρημο, ερχόμενη από την έρημο, από τη γη, φοβερό και σκληρό όραμα μου αναγγέλθηκε. Εκείνος που αθετεί, αθετεί, και εκείνος που ανομεί, ανομεί. Εναντίον μου έρχονται οι Ελαμίτες και οι πρέσβεις των Περσών εναντίον μου έρχονται. Τώρα θα στενάξω και θα παρηγορήσω τον εαυτό μου. Εξαιτίας αυτού γέμισε η οσφύς μου από παράλυση, και με έπιασαν ωδίνες σαν της γυναίκας που γεννά. Αδίκησα τον εαυτό μου με το να μην ακούσω, έσπευσα ώστε να μη βλέπω. Η καρδιά μου πλανάται, και η ανομία με βυθίζει, η ψυχή μου έχει περιέλθει σε φόβο. Στήσε σκοπιά, ετοίμασε το τραπέζι, πιείτε, φάγετε. Σηκωθείτε οι άρχοντες, ετοιμάστε τις ασπίδες σας, διότι έτσι μου είπε ο Κύριος: Πήγαινε και στήσε σκοπό για τον εαυτό σου, ... και είδα δύο ιππείς αναβάτες, έναν αναβάτη όνου και έναν αναβάτη καμήλας. Άκουσε με πολλή προσοχή, και κάλεσε τον Ουρία στη σκοπιά του Κυρίου. Και είπε: Στάθηκα διαρκώς όλη την ημέρα και στο στρατόπεδο στάθηκα όλη τη νύχτα, και ιδού αυτός έρχεται, αναβάτης άρματος. Και αποκρίθηκε και είπε: Έπεσε η Βαβυλώνα, και όλα τα αγάλματά της και τα χειροποίητα είδωλά της συνετρίβησαν στη γη. Ακούστε οι εγκαταλελειμμένοι και οδυνώμενοι, ακούστε αυτά που άκουσα από τον Κύριο Σαβαώθ, ο Θεός του Ισραήλ τα ανήγγειλε σε εμάς.