Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 22:16

«Ανάμεσα στην κρηπίδα και το θυσιαστήριο θα κλάψουν οι ιερείς που λειτουργούν στον Κύριο, και θα πουν: Σπλαχνίσου, Κύριε, τον λαό σου, και μην παραδώσεις την κληρονομιά σου σε ονειδισμό, ώστε να την εξουσιάσουν τα έθνη, για να μην πουν ανάμεσα στα έθνη: Πού είναι ο Θεός τους;» Ενώ λοιπόν ο Θεός εκείνον τον καιρό καλούσε σε κλάμα και θρήνο, και σε ξύρισμα του κεφαλιού και ζώσιμο με σάκκους, αυτοί επιδίδονταν σε διασκεδάσεις, εξάπτοντας εναντίον τους ακόμη περισσότερο σε ακάθεκτη οργή Εκείνον που έχει τη δύναμη και να καταστρέψει και να διασώσει. <Αυτά λέει ο Κύριος Σαβαώθ: Πήγαινε στο παστοφόριο προς τον Σομνά τον ταμία, και πες του: Τι κάνεις εσύ εδώ, και τι δουλειά έχεις εδώ; Διότι λάξευσες για τον εαυτό σου εδώ μνημείο, και έφτιαξες για τον εαυτό σου μνημείο σε ψηλό μέρος, και χάραξες για τον εαυτό σου κατοικία σε πέτρα;>

Πήγαινε στο παστοφόριο, ο οποίος είναι χώρος μέσα στον ναό, προς τον Σομνά τον ταμία, και πες του: Τι δουλειά έχεις εσύ εδώ; Και τι δικό σου υπάρχει εδώ; Δηλαδή, ποιον κλήρο έχεις εδώ; Ή πώς μένεις εδώ; Διότι γιατί έχεις λατομήσει για τον εαυτό σου μνήμα και έχεις χαράξει σε πέτρα την κατοικία σου;

Το ότι δε, στη θέση των λίθων που αφαιρέθηκαν, εισάγονται πάλι άλλοι λίθοι, καθαροί και λαξευμένοι, δηλώνει ότι κατά καιρούς αναδεικνύονται ορισμένοι με το θέλημα του Θεού, οι οποίοι στηρίζουν τον οίκο του Ισραήλ και τον συγκρατούν σε άφθαρτη κατάσταση, δηλαδή είτε βασιλείς, είτε προφήτες, είτε άγιοι. Όπως ακριβώς ειπώθηκε από τον Θεό προς τον μακάριο Ησαΐα: «Αυτά λέγει ο Κύριος Σαβαώθ: Πήγαινε στο παστοφόριο, προς τον ταμία Ομνά, και πες του: Τι γυρεύεις εσύ εδώ; Και τι δουλειά έχεις εδώ; Διότι λατόμησες εδώ μνημείο για τον εαυτό σου, και έφτιαξες για τον εαυτό σου μνημείο σε υψηλό μέρος, και λάξευσες στον βράχο κατοικία για τον εαυτό σου. Ιδού, ο Κύριος Σαβαώθ θα σε εκβάλει για να σε συντρίψει ως άνθρωπο, και θα αφαιρέσει τη στολή σου και το ένδοξο στεφάνι σου, και θα σε ρίξει σε χώρα μεγάλη και αχανή, και εκεί θα πεθάνεις».

Επειδή ο Σομνάς και ο Ελιακείμ, οι οποίοι αναφέρονται στο προκείμενο χωρίο, υπήρξαν σύγχρονοι του βασιλιά Εζεκία, όπως μαρτυρεί η ιστορική διήγηση, αλλά και ο ίδιος ο προκείμενος προφήτης, διδάσκοντας μέσω των όσων παρατίθενται στη συνέχεια, ότι όταν ο Ασσύριος έφτασε στην πόλη και «στεκόταν μπροστά στο υδραγωγείο της άνω δεξαμενής, στον δρόμο του αγρού του γναφέα, βγήκαν προς αυτόν ο Ελιακείμ, ο γιος του Χελκία, ο οικονόμος, και ο Σομνάς ο γραμματέας», είναι επόμενο να εφαρμόσουμε τα προκείμενα στην ιστορία. Έλεγε λοιπόν ο Εβραίος ότι ο Σομνάς είχε γίνει αρχιερέας, ένας άνθρωπος τρυφηλός και με άσεμνο βίο· ότι μάλιστα πρόδωσε τον λαό και αυτομόλησε στον Σενναχειρείμ, τον βασιλιά των Ασσυρίων, προς τον οποίο διατάσσεται να μεταβεί ο προφήτης «στο παστοφόριο», ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «προς αυτόν που κατασκευάζει σκηνή», ή σύμφωνα με τον Ακύλα: «προς αυτόν που κατοικεί σε σκηνή» —διότι έτσι ερμήνευσαν αυτοί το «παστοφόριο»— και να του πει: Μάταια, άνθρωπέ μου, και περιττά λατόμησες εδώ για τον εαυτό σου μνημείο στον «υψηλό βράχο», χαράσσοντας σε αυτό με γράμματα τα σύμβολα της δικής σου μνήμης, αγνοώντας ότι έχει εκδοθεί απόφαση εναντίον σου από τον «Κύριο Σαβαώθ», η οποία διατάσσει, αφού καθαιρεθείς από το αξίωμα το οποίο απολαμβάνεις επί του παρόντος, και αφού απογυμνωθείς από τη «στολή» που σε περιβάλλει, «από το στεφάνι» και από την υπόλοιπη δόξα, να πεθάνεις πολύ μακριά από τη γη αυτή, σε κάποια ξένη και πολύ απομακρυσμένη «χώρα».