Ἰδοὺ δὴ Κύριος Σαβαὼθ ἐκβαλεῖ καὶ ἐκτρίψει ἄνδρα, καὶ ἀφελεῖ τὴν στολήν σου, καὶ τὸν στέφανόν σου τὸν ἔνδοξον, καὶ ῥίψει σε εἰς χώραν μεγάλην καὶ ἀμέτρητον, καὶ ἐκεῖ ἀποθανῇ· καὶ θήσει τὸ ἅρμα σου τὸ καλὸν εἰς ἀτιμίαν, καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἄρχοντός σου εἰς καταπάτημα, καὶ ἀφαιρεθήσῃ ἐκ τῆς οἰκονομίας σου καὶ ἐκ τῆς στάσεώς σου.> Σομνὰς ἐγένετο ταμίας χρημάτων, καὶ ποίων οὔπω σαφὲς, πότερόν ποτε τῶν ἱερῶν, καὶ ἐκνεμηθέντων τῷ ναῷ, ἤγουν τῶν βασιλικῶν, ἔοικε δὲ μᾶλλον τῇ τῶν ἱερῶν χρημάτων ἐπικεῖσθαι συγκομιδῇ, καὶ τοῖς ἀναγκαίως καὶ χρειωδῶς δαπανωμένοις ἔσθ᾽ ὅτε πρὸς ἐπανόρθωσιν σκευῶν ἱερῶν. Φασὶ δὲ αὐτὸν καὶ ἐξ αἵματος ὄντα τοῦ Λευὶ τοῖς τῆς ἀρχιερωσύνης αὐχήμασιν ὁρᾶσθαι διαπρεπῆ. Μεγαλόφρων δέ τις καὶ ὑπέροφρυς ἄγαν ἦν, καὶ τοῖς λυποῦσι δυσάντητος, καὶ πλεονεξίαις ἐπιπηδῶν, καὶ λημμάτων αἰσχρῶν ἡττώμενος, καὶ φιλοκομπίας ἐραστὴς, καὶ τὰς ἐξ ἀνθρώπων τιμὰς ἀεὶ θηρώμενος. Ταύτῃτοι καὶ μάλα εἰκότως Θεῷ κατεστυγμένος, μελλούσης τοίνυν ὅσον οὐδέπω καταδῃοῦσθαι τῆς Ἰουδαίας, ἁλῶναι δὲ καὶ αὐτῆς τῆς Ἱερουσαλὴμ, ὅτε καὶ νενικηκότες οἱ Βαβυλώνιοι μετεκόμισαν εἰς τὴν ἑαυτῶν αἰχμάλωτον τὸν Ἰσραὴλ, μνημεῖον ἑαυτῷ περιφανὲς ὁ Σομνὰς εἰργάζετο, καὶ πολυτελεστάτην αὐτῷ τὴν κατασκευὴν ἐνετίθει. Ἐν ἤθει τοίνυν ὁ παρὰ Θεοῦ πρὸς αὐτὸν ἐγένετο λόγος. Τί γὰρ τῷ προφήτῃ φησί;
Μετάφραση
«Ιδού, ο Κύριος Σαβαώθ θα εκδιώξει και θα συντρίψει άνδρα, και θα αφαιρέσει τη στολή σου, και το ένδοξο στεφάνι σου, και θα σε ρίξει σε χώρα μεγάλη και αχανή, και εκεί θα πεθάνεις· και θα παραδώσει το ωραίο σου άρμα σε ατιμία, και τον οίκο του άρχοντά σου σε καταπάτηση, και θα καθαιρεθείς από το αξίωμα του οικονόμου και από τη θέση σου.» Ο Σομνάς έγινε ταμίας χρημάτων, και ποιών ακριβώς δεν είναι ακόμη σαφές, εάν δηλαδή των ιερών, που είχαν αφιερωθεί στον ναό, ή των βασιλικών. Φαίνεται όμως μάλλον ότι ήταν υπεύθυνος για τη συγκέντρωση των ιερών χρημάτων, καθώς και για εκείνα που ξοδεύονταν αναγκαία και όπου χρειαζόταν ενίοτε για την επισκευή των ιερών σκευών. Λένε μάλιστα ότι αυτός, ορμώμενος από το αίμα του Λευί, διέπρεπε με τα καυχήματα της αρχιερωσύνης. Ήταν όμως άνθρωπος υπερόπτης και πάρα πολύ αλαζόνας, σκληρός σε όσους τον δυσαρεστούσαν, έρρεπε προς τις πλεονεξίες, υποκύπτοντας σε αισχρά κέρδη, εραστής της επίδειξης και κυνηγώντας πάντοτε τις ανθρώπινες τιμές. Εξαιτίας αυτών, και πολύ δικαιολογημένα, ήταν μισητός στον Θεό, κι ενώ η Ιουδαία επρόκειτο από στιγμή σε στιγμή να λεηλατηθεί και να αλωθεί η ίδια η Ιερουσαλήμ –τότε που οι Βαβυλώνιοι, αφού νίκησαν, μετέφεραν αιχμάλωτο τον Ισραήλ στη χώρα τους– ο Σομνάς κατασκεύαζε για τον εαυτό του ένα περίλαμπρο μνημείο, προσδίδοντάς του πολυτελέστατη κατασκευή. Με αυτό το ύφος λοιπόν απευθύνθηκε σε αυτόν ο λόγος του Θεού. Διότι τι λέει στον προφήτη;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες