Ἐπειδὴ δὲ ἀπεκομίσθη καὶ αὐτὸς εἰς αἰχμαλωσίαν, ἀφῄρηται μὲν ὁ τῆς ἀρχιερωσύνης αὐτοῦ στέφανος, ἔῤῥιπται δὲ ὡς σκεῦος ἄχρηστον εἰς γῆν ἀμέτρητον, ἐκεῖ τεθνηξόμενος ἐλέου δίχα παντὸς, οὐκέτι λαμπροῖς ὀχήμασι καθὰ καὶ πρώην ἐμβεβηκὼς, σεσαλευμένος δὲ μᾶλλον καὶ ἐξωσθεὶς εἰς ἅπαν τῆς ἐγχειρισθείσης οἰκονομίας αὐτῷ καὶ τῆς στάσεως, τοῦτ᾽ ἔστι, τοῦ παρεστάναι καὶ λειτουργεῖν τῷ Θεῷ. <Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καλέσω τὸν παῖδά μου Ἐλιακεὶμ τὸν τοῦ Χελκίου, καὶ ἐνδύσω αὐτὸν τὴν στολήν σου, καὶ τὸν στέφανόν σου δώσω αὐτῷ, καὶ τὸ κράτος καὶ τὴν οἰκονομίαν δώσω εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ· καὶ ἔσται ὡς πατὴρ τοῖς ἐνοικοῦσιν ἐν Ἱερουσαλὴμ, καὶ τοῖς ἐνοικοῦσιν Ἰούδα, καὶ δώσω τὴν δόξαν Δαβὶδ αὐτῷ, καὶ ἄρξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀντιλέγων· καὶ στήσω αὐτὸν ἄρχοντα ἐν τόπῳ πιστῷ, καὶ ἔσται εἰς θρόνον δόξης τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ ἔσται πεποιθὼς ἐπ᾽ αὐτὸν πᾶς ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ ἔσονται ἐπικρεμάμενοι ἐν αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.> Οὔπω τῆς ἱστορίας ἀποφοιτᾷ τὸ διήγημα, φέρεται γὰρ ἔτι κατὰ Σομνᾶ τοῦ ταμίου, λαχόντος μὲν τῆς ἱερωσύνης τὴν δόξαν, κατακεχρημένου δὲ οὕτως αὐτῇ καὶ κατὰ παντὸς ἰόντος τοῦ κατεζευγμένου, ὡς καὶ ἀφορήτως πλεονεκτεῖν καὶ ἅπαξ ἁπλῶς οὐδὲν ἔχειν τῶν ἐκτόπων ἀνεπιτήδευτον.
Μετάφραση
Επειδή δε οδηγήθηκε και ο ίδιος στην αιχμαλωσία, του αφαιρέθηκε μεν το στέμμα της αρχιερωσύνης του, και πετάχτηκε σαν άχρηστο σκεύος σε μια απέραντη γη, για να πεθάνει εκεί χωρίς κανένα έλεος, χωρίς πλέον να επιβαίνει σε λαμπρά οχήματα όπως πρωτύτερα, αλλά μάλλον έχοντας κλονιστεί και εκδιωχθεί εντελώς από τη διακονία που του είχε ανατεθεί και από τη θέση του, δηλαδή, από το να παρίσταται και να λειτουργεί στον Θεό. <Και θα συμβεί εκείνη την ημέρα, θα καλέσω τον δούλο μου Ελιακείμ, τον γιο του Χελκία, και θα τον ντύσω με τη στολή σου, και θα δώσω σε αυτόν το στέμμα σου, και την εξουσία και τη διαχείριση θα δώσω στα χέρια του· και θα είναι σαν πατέρας για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ και για τους κατοίκους του Ιούδα, και θα του δώσω τη δόξα του Δαβίδ, και θα εξουσιάζει και δεν θα υπάρχει κανείς που να του αντιλέγει· και θα τον εγκαταστήσω άρχοντα σε τόπο ασφαλή, και θα είναι ως θρόνος δόξας του πατρικού του οίκου, και θα έχει πεποίθηση σε αυτόν κάθε ένδοξος στον οίκο του πατέρα του, από μικρό έως μεγάλο, και θα εξαρτώνται από αυτόν εκείνη την ημέρα.> Το αφήγημα δεν απομακρύνεται ακόμη από την ιστορία, διότι στρέφεται ακόμη εναντίον του Σομνά του ταμία, ο οποίος έλαβε μεν τη δόξα της ιερωσύνης, αλλά την καταχράστηκε με τέτοιο τρόπο και επιτέθηκε σε κάθε υποταγμένο του, ώστε να πλεονεκτεί αβάσταχτα και, με μια λέξη, να μην έχει αφήσει κανένα ατόπημα αμεταχείριστο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες