Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 22:24

Επειδή δε οδηγήθηκε και ο ίδιος στην αιχμαλωσία, του αφαιρέθηκε μεν το στέμμα της αρχιερωσύνης του, και πετάχτηκε σαν άχρηστο σκεύος σε μια απέραντη γη, για να πεθάνει εκεί χωρίς κανένα έλεος, χωρίς πλέον να επιβαίνει σε λαμπρά οχήματα όπως πρωτύτερα, αλλά μάλλον έχοντας κλονιστεί και εκδιωχθεί εντελώς από τη διακονία που του είχε ανατεθεί και από τη θέση του, δηλαδή, από το να παρίσταται και να λειτουργεί στον Θεό. <Και θα συμβεί εκείνη την ημέρα, θα καλέσω τον δούλο μου Ελιακείμ, τον γιο του Χελκία, και θα τον ντύσω με τη στολή σου, και θα δώσω σε αυτόν το στέμμα σου, και την εξουσία και τη διαχείριση θα δώσω στα χέρια του· και θα είναι σαν πατέρας για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ και για τους κατοίκους του Ιούδα, και θα του δώσω τη δόξα του Δαβίδ, και θα εξουσιάζει και δεν θα υπάρχει κανείς που να του αντιλέγει· και θα τον εγκαταστήσω άρχοντα σε τόπο ασφαλή, και θα είναι ως θρόνος δόξας του πατρικού του οίκου, και θα έχει πεποίθηση σε αυτόν κάθε ένδοξος στον οίκο του πατέρα του, από μικρό έως μεγάλο, και θα εξαρτώνται από αυτόν εκείνη την ημέρα.> Το αφήγημα δεν απομακρύνεται ακόμη από την ιστορία, διότι στρέφεται ακόμη εναντίον του Σομνά του ταμία, ο οποίος έλαβε μεν τη δόξα της ιερωσύνης, αλλά την καταχράστηκε με τέτοιο τρόπο και επιτέθηκε σε κάθε υποταγμένο του, ώστε να πλεονεκτεί αβάσταχτα και, με μια λέξη, να μην έχει αφήσει κανένα ατόπημα αμεταχείριστο.

Διότι πλέον έχουν ονομαστεί τέκνα της απώλειας, υιοί της γέεννας. Αλλά όταν, λέει, αναδείξω τον Ελιακείμ (του οποίου το όνομα ερμηνεύεται ανάσταση του Θεού· διότι έχει εγερθεί για τη βοήθειά μας ο Λόγος, όντας Θεός, ο οποίος και από παλιά έλεγε: «Εξαιτίας της ταλαιπωρίας των φτωχών και του στεναγμού των πενήτων τώρα θα εγερθώ», λέει ο Κύριος), τότε, λέει, καθένας που είναι ένδοξος μέσα στον οίκο του πατέρα του θα έχει την πεποίθησή του σε αυτόν. Και ποιος άλλος θα μπορούσε να είναι ο οίκος του Πατέρα του Χριστού, παρά η Εκκλησία;

Μάταια, λοιπόν, φρόντιζες να καλλωπίζεσαι, συγκεντρώνοντας εκείνον τον πολύ πλούτο και 〈τα άρματα〉 και την υπόλοιπη ματαιοδοξία, με την οποία ακόμη και τώρα είσαι περιβεβλημένος. ⌝ Διότι όλα αυτά θα γίνουν 〈καταπάτημα〉, όταν καθαιρεθείς και αποβληθείς από την αρχιερωσύνη, της οποίας αποδείχθηκες ανάξιος, εφόσον ο Θεός είναι δίκαιος κριτής και απονέμει στον καθένα το πρέπον σύμφωνα με την αξία του. ⌜ Σε εσένα μεν θα επιφέρει αυτά, ενώ τον άλλον, τον 〈παίδα Ελιακείμ〉 και 〈δούλο〉, αφού δοκίμασε ότι είναι αγαθός δούλος Του, 〈θα τον ντύσει με τη δική σου στολή και με το στέμμα〉 της αρχιερωσύνης θα τον τιμήσει, παραδίδοντάς του την οικονομία, την οποία μέχρι τώρα, επί του παρόντος, έχεις εσύ αναλάβει· διότι ο άνδρας αυτός είναι άξιος αυτών. Επειδή, αν και προήχθη από τον Θεό, δεν θα γίνει σαν εσένα υπερήφανος και αλαζόνας. Αλλά θα επέχει θέση πατέρα απέναντι σε όλους εκείνους που πρόκειται να διοικούνται από αυτόν· γι' αυτό, ως σε ήπιο και πράο, 〈θα του δώσει τη δόξα του Δαβίδ〉, του πραότατου και δικαιότατου βασιλιά, ώστε 〈να άρχει〉 του λαού με πολλή εξουσία, και έτσι 〈κανείς να μην αντιλέγει〉 σε όσα πράττονται από αυτόν. Θα είναι δε ριζωμένος και στηλωμένος και σταθερά θεμελιωμένος στη λειτουργία του, ώστε κανένας 〈ένδοξος〉 μέσα στον λαό να μην αγωνιά, ούτε να υποψιάζεται πως θα προέλθει ποτέ από αυτόν φθόνος ή βασκανία, αλλά 〈να έχει εμπιστοσύνη σε αυτόν〉 όπως σε πατέρα.

Όλοι, λοιπόν, αθρόα 〈από μικρού έως μεγάλου〉 θα εξαρτώνται από αυτόν, έχοντας εμπιστοσύνη στη μέριμνά του για όλους.⌝ Και αυτά μεν θα συμβούν σε τούτον, ενώ τα προλεχθέντα θα γίνουν στον 〈Σομνά· διότι θα μετακινηθεί〉 και θα μετατοπιστεί αυτός ο ίδιος που τώρα είναι 〈στηριγμένος σε τόπο ασφαλή〉, ⌜επειδή δεν διαχειρίστηκε ορθά ούτε πιστά την οικονομία που 〈του εμπιστεύθηκαν〉, γι' αυτό θα μετατεθεί 〈και θα του αφαιρεθεί〉 η τιμή, 〈και θα εκπέσει η δόξα〉 από αυτόν· και αυτά θα συμβούν σε αυτόν, επειδή ο Θεός έκρινε να τα πάθει αυτά.