Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 22:3

Διότι η Σιών είναι όρος, ή μάλλον βρίσκεται σε όρος· η δε Ιερουσαλήμ εκτείνεται από κάτω στους πρόποδες, γι' αυτό και την ονομάζει φάραγγα της Σιών. <Όλοι οι άρχοντές σου τράπηκαν σε φυγή, και όσοι αιχμαλωτίστηκαν είναι σκληρά δεμένοι, και οι δυνατοί σου έφυγαν μακριά.> Επειδή τα πλήθη των Ιουδαίων, όπως είπα, εγκατέλειψαν τον Θεό και Σωτήρα των πάντων και στηρίχθηκαν στην ανθρώπινη βοήθεια, προσδοκούσαν ότι θα σωθούν.

Γι' αυτό η προφητεία, υποδηλώνοντας την έσχατη αποβολή τους, κατέγραψε «τον λόγο της φάραγγας της Σιών». Έπειτα, επειδή «μάταια υπερηφανεύονται» βρισκόμενοι στον βυθό της κακίας, λέει προς αυτούς: «Τι σου συνέβη, που ανεβήκατε όλοι σε μάταια δώματα;». Βλέποντας δε με το Πνεύμα ο προφήτης τις κραυγές τους εναντίον του Σωτήρα και τις άθεες δυσφημίες τους εναντίον Του, εξαιτίας των οποίων αποβλήθηκαν, προσθέτει: «Η πόλη γέμισε από αυτούς που κραυγάζουν», και επειδή «υπάρχει αμαρτία που οδηγεί στον θάνατο», σύμφωνα με την οποία «η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει», υποδηλώνοντας τον θάνατο της ψυχής τους προσθέτει: «οι τραυματίες σου δεν είναι τραυματίες από ρομφαία, ούτε οι νεκροί σου νεκροί πολέμου». Και συμπληρώνει: «όλοι οι άρχοντές σου τράπηκαν σε φυγή ή αναστατώθηκαν» σύμφωνα με τον Σύμμαχο, ενώ σύμφωνα με τον Θεοδοτίωνα: «μετακινήθηκαν». Γι' αυτό πλέον δεν υπάρχει σε αυτούς, όπως στο παρελθόν, ούτε βασιλιάς, ούτε ηγέτες, ούτε αρχιερείς, ούτε προφήτες, αλλά ούτε Φαρισαίοι, ούτε Σαδδουκαίοι, ούτε όσοι στο παρελθόν είχαν τιμηθεί με αξιώματα μεταξύ τους. Διότι όλοι «μετακινήθηκαν», ενώ όσοι έχουν μέχρι και σήμερα «αιχμαλωτιστεί» από τον πολιορκητή αυτών των ψυχών είναι «πικρά δεμένοι», επειδή «ο καθένας σφίγγεται από τα δεσμά των δικών του αμαρτιών».

Γι' αυτό έχει λεχθεί: «και όσοι αιχμαλωτίστηκαν είναι πικρά δεμένοι». Ο προφήτης, βλέποντάς τα αυτά εν Πνεύματι και οδυρόμενος για την πτώση του ιουδαϊκού λαού από τόσο μεγάλο ύψος στην έσχατη κακία, σαν σε κάποια φάραγγα, λέει: «Γι' αυτό είπα: Αφήστε με, θα κλάψω πικρά· μην επιμένετε να με παρηγορείτε για τη συντριβή της θυγατέρας του γένους μου», ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «μη με παρηγορείτε για την ταλαιπωρία της θυγατέρας του λαού μου». Διότι, λέει, γνωρίζω με ακρίβεια και προνοώ εν Πνεύματι ότι, εξαιτίας όλων όσων προαναφέρθηκαν, και η πόλη που είναι αφιερωμένη στον Θεό «θα αλωθεί», και όλοι όσοι βρίσκονται σε αυτήν θα παραδοθούν στα χέρια των εχθρών. Γι' αυτό, από τώρα κιόλας οδύρομαι και θρηνώ σαν για τα δικά μου γνήσια σπλάχνα. Διότι, εκτός από όσα προαναφέρθηκαν: «ημέρα ταραχής και απώλειας και καταπατήματος και πλάνη από τον Κύριο Σαβαώθ» επήλθε στη «φάραγγα της Σιών». Και νομίζω ότι αυτά λέγονται για εκείνους που συγκεντρώθηκαν μαζί στη συνωμοσία κατά του Σωτήρος μας, για τους οποίους προσθέτει: «πλανώνται στα όρη, από τον μικρότερο έως τον μεγαλύτερο από αυτούς», υποδηλώνοντας τον λαό μαζί με τους άρχοντες. Στη συνέχεια, επιφέρει την απειλή εναντίον τους, λέγοντας: «Οι δε Ελαμίτες έλαβαν φαρέτρες, αναβάτες ίππων και συγκέντρωση πολεμικής παράταξης». Με αυτό φανερώνει τις αντικείμενες και αόρατες δυνάμεις, εχθρούς και πολεμίους, στους οποίους παραδόθηκαν από τον Θεό.