Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 23:17

Διότι θα γίνει σαν άσμα λησμονημένης πόρνης, μη διατηρώντας πλέον το αρχικό της στολίδι. Θα αποτελεί ωδή και μέλος για πολλούς. Διότι θα θυμούνται τα όσα παλαιότερα κατείχε. Εσύ δε, ω Τύρο, σαν γερασμένη πόρνη που έχασε τη νεότητά της, πάρε την κιθάρα, περιπλανήσου ως πόλη που έχει καταντήσει σαν κάποια λησμονημένη πόρνη. Διότι όταν μαραίνεται, όπως είπα, η γυναικεία ομορφιά, τη λησμονούν ακόμη και εκείνοι που κάποτε είχαν συναρπαστεί και είχαν γίνει εραστές της. Παίξε, λοιπόν, καλά την κιθάρα και τραγούδησε πολλά, ώστε τουλάχιστον να σε θυμηθούν. <Και μετά από εβδομήντα χρόνια, ο Θεός θα επισκεφθεί την Τύρο, και θα αποκατασταθεί πάλι στην αρχική της κατάσταση, και θα γίνει εμπορικό κέντρο για όλα τα βασίλεια της οικουμένης. Και το εμπόριό της και ο μισθός της θα είναι άγια στον Κύριο, και δεν θα συγκεντρωθούν για τους ίδιους, αλλά για εκείνους που κατοικούν ενώπιον του Κυρίου· όλο το εμπόριό της θα είναι για να φάνε και να πιουν και να χορτάσουν σε πλησμονή, ως μνημόσυνο ενώπιον του Κυρίου.> Με δίκαιη απόφαση ο Θεός, όπως είπα, έκανε την ερήμωση των Τυρίων ισόχρονη με την αιχμαλωσία των Ισραηλιτών. Όταν δε ο Κύρος, μαζί με τους Πέρσες και τους Μήδους, κατέλαβε κατά κράτος την πόλη των Βαβυλωνίων και λεηλάτησε ολόκληρη τη χώρα των Χαλδαίων, ο Ισραήλ ελευθερώθηκε από την αιχμαλωσία, επέστρεψε πάλι στην πατρίδα του και κατοίκησε την αγία πόλη.

Και εσύ η ίδια περιπλανήσου κατά τον χρόνο της ερήμωσής σου ρεμβόμενη και μετακινούμενη από τόπο σε τόπο και εκπορνευόμενη στα υπόλοιπα έθνη, σαν να είσαι πλέον λησμονημένη από τον Θεό. Εάν όμως μπορείς, λαμβάνοντας την κιθάρα σου, να χρησιμοποιήσεις το όργανό σου όχι πλέον πορνικά, αλλά με την κατάλληλη γνώση, τότε κιθάρισε πολλά και ψάλε πολλά δι' ευχών και ικεσιών προς τον Θεό. Διότι έτσι θα υπάρξει κάποτε μνεία για σένα ενώπιον του Θεού, εάν χρησιμοποιήσεις τα μέλη του σώματος και τα ίδια τα αισθητήριά σου, καλά συναρμοσμένα δίκην κιθάρας, με δεξιότητα, ζώντας σώφρονα και ψάλλοντας αρεστά στον Θεό· διότι έτσι θα γίνει μνεία για σένα, αφού ο Θεός θα σε καταξιώσει της δικής Του ενθύμησης. Αμέσως λοιπόν, όταν συμπληρωθεί ο προειπωμένος χρόνος, θα τύχεις επισκοπής από Αυτόν και θα αποκατασταθείς και πάλι στην αρχαία σου κατάσταση, ώστε να συσταθεί και πάλι σε σένα εμπόριο και να συρρέουν από παντού σπεύδοντας προς εσένα και κομίζοντάς σου τα εμπορεύματά τους. Αφού ο λόγος εξέθεσε αυτά και τα παρεπόμενά τους με το ίδιο νόημα σχετικά με την ερήμωση που κατέλαβε την Τύρο, καθώς και για την ανανέωσή της, η οποία υφίσταται ακόμη και σήμερα, προσθέτει: «και θα είναι η εμπορία της και ο μισθός άγιος στον Κύριο». Εξετάζοντας δε την ακρίβεια της ανάγνωσης, στάθηκα στην ερμηνεία του Ακύλα που λέει: «και θα είναι το εμπόριό της και το μίσθωμα αγιασμένο στον Κύριο».

Θρηνήστε ολολύζοντας, πλοία της Καρχηδόνας, διότι καταστράφηκε το οχυρό σας. Και θα συμβεί εκείνη την ημέρα, να εγκαταλειφθεί η Τύρος για εβδομήντα χρόνια, όσο διαρκεί ο χρόνος ενός βασιλιά... και μετά από εβδομήντα χρόνια, η Τύρος θα γίνει σαν το άσμα της πόρνης. Πάρε κιθάρα, περιπλανήσου, πόλη πόρνη ξεχασμένη, παίξε καλά την κιθάρα, τραγούδησε πολλά, για να σε θυμηθούν πάλι. Και μετά από εβδομήντα χρόνια, ο Θεός θα επισκεφθεί την Τύρο και θα αποκατασταθεί πάλι στην αρχαία της κατάσταση... Και το εμπόριό της και ο μισθός της θα είναι άγια αφιερωμένα στον Κύριο, δεν θα συγκεντρωθούν για τους ίδιους ούτε θα αποθηκευτούν σε θησαυροφυλάκιο, αλλά θα δοθούν σε όσους κατοικούν ενώπιον του Κυρίου, όλο το εμπόριό της για να φάνε και να πιουν και να χορτάσουν, ως συμβολή και μνημόσυνο ενώπιον του Κυρίου.

Τον πολλαπλασιασμό αυτών των δύο αριθμών, του επτά, εννοώ, και του δέκα, φανερώνουν ομοίως τα ιερά κείμενα· για παράδειγμα, ο Μωυσής μαζί με τον λαό βρήκε στην έρημο εβδομήντα φοίνικες· και μετά από αυτό αναδεικνύει εβδομήντα πρεσβυτέρους· και ο Κύριος επίσης, μετά τους δώδεκα, ανέδειξε και πάλι άλλους εβδομήντα μαθητές· και εβδομήντα εβδομάδες ορίστηκαν από την καταστροφή του ναού και τον εμπρησμό των Ιεροσολύμων μέχρι την έλευση του Χριστού ως ηγουμένου, για να μιλήσουμε σύμφωνα με τον μακάριο Δανιήλ· και εβδομήντα έτη παρήλθαν έως την επιστροφή από τη Βαβυλώνα στην Ιερουσαλήμ· αλλά και για την Τύρο λέει ο Ησαΐας ότι θα εγκαταλειφθεί από τον Κύριο για εβδομήντα έτη· και πάλι μετά από τέτοιον αριθμό ετών θα την επισκεφθεί ο Κύριος και θα αποκατασταθεί σε αυτό που ήταν εξαρχής· και ο ίδιος ο Κύριος, όντας ο εβδομηκοστός έβδομος από τον παλαιό Αδάμ, ο νέος Αδάμ, ήλθε στην επίγεια ζωή μας· και προσέταξε να συγχωρούμε εβδομήντα φορές το επτά, και να αφήνουμε τα αμαρτήματα των αδελφών που μετανοούν· και θα ήταν χρονοβόρο για την παρούσα μελέτη να σταχυολογήσουμε τις σχετικές με αυτά μαρτυρίες από τη Γραφή· διότι ολόκληρη είναι γεμάτη από αυτά, και κηρύσσει σαφώς τον μυστικό και τέλειο χαρακτήρα αυτών των αριθμών.