Χρῆναι δὲ φησὶν ἐποιμώζειν αὐτοὺς ἑαυτοῖς, καὶ ταῖς ἐπενηνεγμέναις αὐτοῖς συμφοραῖς. Ἄμφω δὲ ταῦτα θηλυπρεπῆ, καὶ μειρακίοις μᾶλλον, καὶ τοῖς ἤδη παρηβηκόσιν ἁρμοδιώτερα. Πολέμου μὲν γὰρ περιηγγελμένου, καὶ κατὰ χώρας ἤτοι πόλεως ἔρχεσθαι προσδοκωμένου, ἅπαν μὲν ὅσον ἐστὶν ἐν ἀκμαῖς εὐτρεπίζεται πρὸς μάχην, καὶ γυμνάζει τὰ τακτικὰ, καὶ ταῖς τῶν πολεμίων φάλαγξι, κἂν εἰ μήπω παρεῖεν, τό γε ἧκον εἰς προθυμίας ἐπιμαίνεται. Γύναια δὲ καὶ μειράκια τὰ εἰς φυγὴν μελετᾷ, καὶ ὀλολύζει κλαίοντα. Ἕτοιμα γὰρ ἀεί πως εἰς φόβον καὶ θρήνους μειράκιον καὶ γυνή. Ἐπιμειδιᾷ τοιγαροῦν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ταῖς Τυρίων ἀνανδρίαις. Φεύγουσι γὰρ καὶ ὀλολύζουσιν οἱ πάλαι κρατοῦντες ἐν μάχαις δεινοὶ καὶ δυσάντητοι, θρασεῖς καὶ ἀνάλωτοι. <Οὐχ αὔτη ὑμῶν ἡ ὕβρις ἡ ἀπαρχῆς, πρὶν ἢ παραδοθῆναι αὐτήν; Τίς ταῦτα ἐβούλευσεν ἐπὶ Τύρον; Μὴ ἥσσων ἐστὶν, καὶ οὐκ ἰσχύει;
Μετάφραση
Λέει λοιπόν ότι έπρεπε να θρηνούν για τους εαυτούς τους και για τις συμφορές που τους βρήκαν. Και τα δύο αυτά είναι γυναικείες συμπεριφορές, και αρμόζουν περισσότερο σε μικρά παιδιά και σε αυτούς που έχουν πλέον γεράσει. Διότι, όταν αναγγέλλεται πόλεμος και αναμένεται να έλθει ενάντια σε μια χώρα ή πόλη, όλοι όσοι βρίσκονται στην ακμή της ηλικίας τους ετοιμάζονται για μάχη, εξασκούνται στην τακτική, και δείχνουν μεγάλη προθυμία εναντίον των εχθρικών φαλάγγων, ακόμη και αν αυτές δεν έχουν εμφανιστεί ακόμα. Οι γυναίκες όμως και τα μικρά παιδιά σκέφτονται τη φυγή και οδύρονται κλαίγοντας. Επειδή το παιδί και η γυναίκα είναι πάντα, κατά κάποιον τρόπο, έτοιμα για φόβο και θρήνους. Επομένως, ο Θεός των όλων χαμογελά ειρωνικά με την ανανδρία των Τυρίων. Διότι τρέπονται σε φυγή και οδύρονται αυτοί που παλαιότερα κυριαρχούσαν στις μάχες, οι φοβεροί και ακαταμάχητοι, οι θρασείς και ανίκητοι. <Δεν είναι αυτή η αλαζονεία σας από την αρχή, προτού αυτή παραδοθεί; Ποιος τα αποφάσισε αυτά εναντίον της Τύρου; Μήπως είναι κατώτερος και δεν έχει δύναμη;>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες