Καταλήγει δὲ καὶ τὰ ἐκ τοῦ πλούτου φησὶ, καὶ φωνὴ κιθάρας, καὶ πικρὸν τὸ σίκερα τοῖς τρυφῶσι ποτὲ, ἔρημοί τε πόλεις καὶ οἶκοι γεγόνασι. Πέπαυται γὰρ πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς, εἰ δὲ δὴ καὶ ἐπ᾽ αὐτῆς διαλογίζοιτό τις τοῦ αἰῶνος συντελείας, καθ᾽ ἣν ὁ τῆς κρίσεως ἔσται καιρὸς, ἐρεῖ δὴ πάλιν· ὅτι παρελάσει πᾶσα τῶν ἐν κόσμῳ τρυφὴ, καὶ στεναγμὸς ἔσται μᾶλλον καὶ βρυγμὸς ὀδόντων τῶν εἰς ᾅδου κατοιχησομένων· καὶ ὠφελήσει μὲν ὁ πλοῦτος οὐδὲν τοὺς ἐσχηκότας αὐτὸν, ἀργήσει δὲ πᾶσα τρυφὴ, καὶ πεπαύσεται τὰ σωματικὰ, μᾶλλον δὲ καὶ εἰς πικρὸν τοῖς φιλαμαρτήμοσι ἐκβήσεται τέλος, ἡ τριπόθητος αὐτοῖς φιλοσαρκία ποτέ. Ἀποτίσουσι γὰρ λόγος τῷ πάντων κριτῇ· ὡς γὰρ ὁ σοφώτατος γράφει Παῦλος, τοὺς πάντας ἡμᾶς δεῖ φανερωθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν εἴτε ἀγαθὸν, εἴτε φαῦλον. <Ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτω καλαμηθήσονται αὐτούς· καὶ ἐὰν παύσῃ ὁ τρυγητὸς, οὗτοι φωνῇ βοήσονται.> Δείκνυσι πάλιν ὡς ἐκ τῶν ἐν ὄψει καὶ ἐμφανεστάτων παραδειγμάτων τῆς τῶν πολεμίων δυστροπίας τὸ ἀπηνὲς φειδομένων οὐδενὸς, οὔτε μὴν ἀνασχομένων ἄμοιρον τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ὠμότητος διαφεῖναι τινά.
Μετάφραση
Αναφέρει ότι φτάνουν στο τέλος τους και τα αγαθά του πλούτου, και η φωνή της κιθάρας, και το μεθυστικό ποτό γίνεται πικρό σε όσους κάποτε ζούσαν μέσα στην τρυφή, ενώ οι πόλεις και τα σπίτια έχουν ερημωθεί. Διότι έχει παύσει κάθε χαρά της γης, και αν μάλιστα κάποιος αναλογιζόταν τη συντέλεια του αιώνος, κατά την οποία θα έλθει ο καιρός της κρίσεως, θα πει πάλι: ότι θα παρέλθει κάθε τρυφή αυτού του κόσμου, και θα υπάρξει μάλλον στεναγμός και τριγμός οδόντων για εκείνους που θα κατέλθουν στον άδη. Και ο πλούτος δεν θα ωφελήσει καθόλου όσους τον κατείχαν, θα καταργηθεί κάθε τρυφή, και θα παύσουν οι σωματικές απολαύσεις, μάλλον δε θα καταλήξει σε πικρό τέλος για τους φιλαμαρτήμονες η φιλοσαρκία που κάποτε τους ήταν τόσο επιθυμητή. Διότι θα δώσουν λόγο στον Κριτή των πάντων· καθώς γράφει ο σοφότατος Παύλος, όλοι μας πρέπει να φανερωθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να λάβει ο καθένας την ανταπόδοση για όσα έπραξε δια του σώματος, είτε αγαθό είτε φαύλο. <Όπως εάν κάποιος ραβδίσει την ελιά, έτσι θα ραβδιστούν και αυτοί· και εάν παύσει ο τρύγος, αυτοί θα φωνάξουν δυνατά.> Δείχνει πάλι, μέσα από τα ορατά και εμφανέστατα παραδείγματα, την ανελέητη σκληρότητα των εχθρών, οι οποίοι δεν λυπούνται κανέναν, ούτε βεβαίως ανέχονται να αφήσουν κάποιον αμέτοχο από την ωμότητα που τους διακατέχει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες