ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΕΚ ΤΟΥ Δ ΤΟΜΟΥ ΤΗΣ ΠΡΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΟΥΣ ΚΥΡΙΛΛΟΥ. <Δοῦλος ἐκλήθης; μή σοι μελέτω.> ἘΠΕΙΔΗ τινες τῆς τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀξιούμενοι χάριτος, τὸν τῆς κατὰ σάρκα δουλείας ἀπεσείοντο ζυγὸν, ἐπιστέλλει μὲν καὶ δι᾽ ἑτέρων “Μόνον μὴ τὴν ἐλευθερίαν εἰς ”ἀφορμὴν τῇ σαρκὶ,” καταγοητεύει δὲ ὥσπερ καὶ διὰ τούτων αὐτοὺς ἀστειότατα λέγων Δοῦλος ἐκλήθης; μή σοι μελέτω· ἀλλ᾽ εἰ καὶ δύνασαι ἐλεύθερος γενέσθαι, μᾶλλον χρῆσαι· τουτέστι κἂν εἰς τὸν τῆς δουλείας τῆς κατὰ σάρκα ζυγὸν ἐπηρτημένον ἔχων ἐκλήθης διὰ τῆς πίστεως εἰς ἐλευθέραν υἱότητα, κἂν εἰ τῆς θείας φύσεως γέγονας κοινωνὸς, ἄμεινον ἔσο μικροψυχίας, οὐκ ἄμισθον εὑρήσεις τὸν ἐπὶ τῇ δουλείᾳ πόνον· οἶδεν μὲν γὰρ ἐλευθέραν τὴν φύσιν ὁ δημιουργός· πεποίηται γὰρ οὕτως παρ᾽ αὐτοῦ· πλεονεξία δέ τις παρεισδραμοῦσά πως κατὰ καιροὺς τῷ τῆς ἐλευθερίας κάλλει διελυμήνατο. δεῖ δὲ δὴ πάντως τοὺς πεπονθότας, ἀποφορτίσασθαι τὸ κακὸν, μεταστοιχειοῦντος ἅπαντα πρὸς τὸ ἐν ἀρχαῖς τοῦ Χριστοῦ· καινὴ γὰρ κτίσις τὰ ἐν αὐτῷ καὶ οὔτε δοῦλος οὔτε “ἐλεύθερος ἀλλὰ τὰ πάντα καὶ ἐν πᾶσιν” αὐτός. καὶ γοῦν ὁ Ἡσαΐας τοῦ προσδοκωμένου καὶ τοῦ μέλλοντος ἔσεσθαι βίου τὴν κατάστασιν καὶ τὴν ἰσότητα τὴν παρὰ Θεῷ προανακέκραγεν λέγων “Καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ”ὁ ἱερεὺς, καὶ ὁ παῖς ὡς ὁ κύριος, καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ “κυρία.”
Μετάφραση
Του ιδίου, από τον Δ' τόμο του υπομνήματος του Κυρίλλου προς τους Κορινθίους. <Κλήθηκες όντας δούλος; Να μην σε απασχολεί.> Επειδή μερικοί, έχοντας αξιωθεί τη χάρη του Αγίου Πνεύματος, αποτίναζαν τον ζυγό της κατά σάρκα δουλείας, γράφει μεν και μέσω άλλων: «Μόνο να μην γίνει η ελευθερία αφορμή για τη σάρκα», τους γοητεύει όμως, τρόπον τινά, και μέσω αυτών, λέγοντας με πολύ κομψό τρόπο: Δούλος κλήθηκες; Μην σε απασχολεί· αλλά αν μπορείς να γίνεις ελεύθερος, μάλλον χρησιμοποίησέ το. Δηλαδή, ακόμη κι αν κλήθηκες μέσω της πίστεως σε ελεύθερη υιοθεσία ενώ είχες κρεμασμένο πάνω σου τον ζυγό της κατά σάρκα δουλείας, ακόμη κι αν έχεις γίνει κοινωνός της θείας φύσεως, μείνε ανώτερος από τη μικροψυχία. Δεν θα βρεις χωρίς μισθό τον κόπο στη δουλεία. Διότι ο Δημιουργός γνωρίζει τη φύση ως ελεύθερη, επειδή έτσι έχει δημιουργηθεί από αυτόν. Αλλά κάποια πλεονεξία, που παρεισέφρησε με κάποιο τρόπο ανά τους καιρούς, κατέστρεψε το κάλλος της ελευθερίας. Πρέπει όμως οπωσδήποτε εκείνοι που το έχουν υποστεί να αποβάλουν το κακό, καθώς ο Χριστός μεταστοιχειώνει τα πάντα προς την αρχική τους κατάσταση. Διότι αποτελούν νέα κτίση τα εν αυτώ, και δεν υπάρχει ούτε δούλος ούτε ελεύθερος, αλλά τα πάντα και εν πάσιν είναι αυτός. Γι' αυτό και ο Ησαΐας προανήγγειλε την κατάσταση του προσδοκώμενου και μέλλοντος βίου, καθώς και την ισότητα ενώπιον του Θεού, λέγοντας: «Και θα είναι ο λαός όπως ο ιερέας, και ο υπηρέτης όπως ο κύριος, και η υπηρέτρια όπως η κυρία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες