Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 24:20

5 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἔκλινεν ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς ἡ ἀνομία.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–5 από 5

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἔκλινεν καὶ σεισθήσεται ἡ γῆ πᾶσα ὡς ὀπωροφυλάκιον, ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ πεσεῖται, καὶ οὐ μὴ δύνανται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾽ αὐτῆς ἡ ἀνομία.> Ἀποδίδωσι τὴν αἰτίαν τῶν ἔσεσθαι προαπηγγελμένων, καὶ ὅτι πικραῖς καὶ ἀνεξιτήτοις περιπεσοῦνται συμφοραῖς. Ἔφη γὰρ ὅτι φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ᾽ ὑμᾶς· καὶ ὅτι τὸν βόθυνον εἴ τις διαφύγοι ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος. Ποία τοίνυν ἡ τοῦδε πρόφασις;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Έκλινε και θα σειστεί ολόκληρη η γη σαν οπωροφυλάκιο, σαν τον μεθυσμένο που κραιπαλά, και θα πέσει, και δεν θα μπορέσει να σηκωθεί, διότι υπερίσχυσε πάνω της η ανομία». Αποδίδει την αιτία όσων προαναγγέλθηκαν ότι θα συμβούν, και τον λόγο που θα περιπέσουν σε πικρές και αναπόφευκτες συμφορές. Διότι είπε ότι φόβος και λάκκος και παγίδα είναι πάνω σας, και ότι αν κάποιος διαφύγει από τον λάκκο, θα πιαστεί από την παγίδα. Ποια είναι λοιπόν η αιτία αυτού;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Θυρίδες, φησὶν, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, τοῦτ᾽ ἔστιν, ἐπεσκέψατο ὁ Θεὸς τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς. Ἕως μὲν γὰρ ἀνεξικακεῖ τοῖς εἰωθόσι πλημμελεῖν, οἱονεί πως δοκεῖ καὶ μὴ ἐφορᾷν, κεκλεῖσθαι δὲ μᾶλλον ὁ οὐρανός. Ἐπειδὴ δὲ κατασκέπτεται τῶν ἐπὶ γῆς τὰς ὁδοὺς, τότε δὴ τότε, καθάπερ θυρίδων ἀνεῳγμένων, ἐν ὀφθαλμοῖς ποιεῖται τοὺς ὄντας ἐπὶ τῆς γῆς· ἐπιφέρων δὲ τὰς αἰτίας τοῖς ἑκάστου πλημμελήμασιν ἀναλόγως, θορύβου τὰ πάντα· καὶ δέους ἀναμεστοῖ, καὶ οἷον ἐκ μέθης ἅπαντες οἱ ἐπὶ τῆς γῆς πρὸς πᾶν εἶδος διαῤῥιπτοῦνται κακῶν. Ἐπενήνεκται δὲ χρησίμως τὸ φάναι καθάπερ τι τῶν ἐν ἀγροῖς ὀπωροφυλακίων σεσαλεῦσθαι τὴν γῆν· τὸ ὅτι κατίσχυσεν ἐπ᾽ αὐτῆς ἡ ἀνομία. Ἕως μὲν γὰρ φορητὰ πλημμελοῦσιν οἱ ἐπ᾽ αὐτῆς ἀναδύεται τὰς δίκας, καὶ χαλινοῖ τὴν κίνησιν ὁ τῶν ὅλων Θεός. Ἀσχέτου γε μὴν τῆς ἁπάντων δυσσεβείας γεγενημένης πᾶσά πως ἀνάγκη, καὶ ἐποπτεύεσθαι παρὰ Θεοῦ τὴν γῆν, καὶ κατισχυούσης ἐπ᾽ αὐτῆς ἀνομίας, μεθύειν τρόπον τινὰ καὶ κραιπαλᾷν, καὶ πρὸς πᾶν εἶδος καταδονεῖσθαι συμφορᾶς. <Καὶ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα, καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς. Καὶ συνάξουσι καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα καὶ εἰς δεσμωτήριον, διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν, καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος, καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος.> Λαμπρὸν καὶ τοῦτο κατόρθωμα τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Μονογενοῦς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Οι θυρίδες, λέει, του ουρανού άνοιξαν, δηλαδή, επισκέφθηκε ο Θεός αυτούς που βρίσκονται πάνω στη γη. Διότι, όσο μακροθυμεί προς εκείνους που έχουν συνηθίσει να αμαρτάνουν, φαίνεται κατά κάποιον τρόπο σαν να μην επιβλέπει, και μάλλον ότι ο ουρανός είναι κλειστός. Επειδή όμως παρατηρεί τις οδούς των ανθρώπων στη γη, τότε ακριβώς, σαν να έχουν ανοίξει θυρίδες, θέτει ενώπιον των οφθαλμών του αυτούς που βρίσκονται πάνω στη γη· και επιφέροντας τις ποινές ανάλογα με τα παραπτώματα του καθενός, γεμίζει τα πάντα με ταραχή και δέος, και σαν από μέθη όλοι οι κάτοικοι της γης ρίχνονται σε κάθε είδους συμφορές. Και έχει προστεθεί ωφέλιμα το να ειπωθεί ότι η γη κλονίστηκε σαν κάποιο από τα φυλάκια των οπωρώνων στους αγρούς· (αυτό σημαίνει) ότι επικράτησε πάνω της η ανομία. Διότι, όσο αμαρτάνουν οι κάτοικοί της σε υποφερτό βαθμό, ο Θεός των όλων αναβάλλει τις τιμωρίες και συγκρατεί τον κλονισμό. Όταν όμως η ασέβεια όλων γίνει ακράτητη, είναι απόλυτη ανάγκη και να επιβλέπεται η γη από τον Θεό, και, καθώς επικρατεί σε αυτήν η ανομία, να μεθάει κατά κάποιον τρόπο και να ζαλίζεται, και να συγκλονίζεται από κάθε είδους συμφορά. <Και θα απλώσει ο Θεός το χέρι του επί τον κόσμο του ουρανού, και επί τους βασιλείς της γης. Και θα τους συνάξουν και θα τους κλείσουν σε οχύρωμα και σε δεσμωτήριο, ύστερα από πολλές γενεές θα γίνει η επίσκεψή τους, και θα λιώσει η πλίνθος, και θα πέσει το τείχος.> Λαμπρό είναι και αυτό το κατόρθωμα της ενανθρωπήσεως του Μονογενούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
καὶ ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ〉. ⌜καὶ ταῦτα πάντα πείσεται ἡ γῆ τῶν ποτε κατοικησάντων αὐτὴν οὕτως δηλουμένων· τοιαῦτα δέ φησι πείσεσθαι αὐτοὺς ὡς ἐοικέναι μεθύουσι καὶ κραπαιλῶσιν ἐκ τῆς τῶν κακῶν ὑπερβολῆς.⌝ ἔσται δὲ πρὸς τοῖς εἰρημένοις ἡ δηλωθεῖσα γῆ, δῆλον δ᾽ ὅτι ἡ τῶν ἀσεβῶν ψυχὴ 〈ὡς ὀπωροφυλάκιον〉. τοῦτο δὲ καὶ διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐρημίαν ἐδήλου, ἐν οἷς ἐλέγετο· «Σιὼν ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται, καὶ Ἰερουσαλὴμ 〈ὡς ὀπωροφυλάκιον〉 ἔσται». ταῦτα δὲ συμβήσεται τῇ γῇ, λέγω δὲ τοῖς πάλαι τὴν γῆν οἰκήσασιν, ἐπειδήπερ 〈κατίσχυσεν ἐπ᾽ αὐτῆς ἡ ἀνομία〉.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
και με ταραχή θα ταραχθεί η γη, και με απορία θα απορήσει η γη〉. ⌜Και όλα αυτά θα τα υποστεί η γη, υποδηλώνοντας με αυτόν τον τρόπο αυτούς που κάποτε την κατοίκησαν· λέει δε ότι θα υποστούν τέτοια δεινά, ώστε να μοιάζουν με μεθυσμένους και να παραπαίουν εξαιτίας της υπερβολής των κακών.⌝ Επιπροσθέτως των προειρημένων, η εν λόγω γη, δηλαδή προφανώς η ψυχή των ασεβών, θα γίνει 〈ως οπωροφυλάκιο〉. Αυτό δε υποδήλωνε ερήμωση και στα προηγούμενα, όπου λεγόταν: «Η Σιών θα οργωθεί σαν αγρός, και η Ιερουσαλήμ θα γίνει 〈ως οπωροφυλάκιο〉». Αυτά δε θα συμβούν στη γη, εννοώ δηλαδή σε όσους στο παρελθόν κατοίκησαν τη γη, επειδή 〈υπερίσχυσε πάνω της η ανομία〉.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
διὸ ἐπὶ τέλει τοῦ λόγου φησί· 〈καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι〉· ⌜ἅπαξ μὲν γὰρ 〈πεσοῦσα〉 κατὰ τὴν τοῦ θνητοῦ βίου τελευτὴν ἡ γῆ ἤτοι σὰρξ γεώδης ἢ φιλοσώματος ψυχὴ ἢ οἱ πάλαι τὴν γῆν οἰκήσαντες τῆς καθολικῆς ἀναστάσεως τεύξονται ‹εἰς τὸ παραστῆναι› «τῷ βήματι τοῦ Χριστοῦ» ‹καὶ κομίσασθαι ἕκαστον› «τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν, εἴτ᾽ ἀγαθὸν εἴτε κακόν», ἐπειδὰν δὲ κριθέντες ἐκπέσωσι πάσης ἀγαθῆς ἐλπίδος καὶ ταῖς ἠπειλημέναις κολάσεσι παραδοθῶσι τὸ τηνικαῦτα τοῦ θεοῦ ἐκπεσόντες 〈οὐκέτ᾽ ἀναστῆναι δυνήσονται〉.⌝ Ἀλλὰ γὰρ πληρώσασα ἡ προφητεία τὸν λόγον τὸν περὶ τῶν οἰκητόρων τῆς γῆς ἑξῆς μεταβαίνει ἐπὶ τὸν 〈οὐρανὸν〉 καὶ τὰ οὐράνια λέγων· 〈τῇ〉 δὲ 〈ἡμέρᾳ ἐκείνῃ〉, ⌜λέγω δὲ κατὰ τὸν δηλούμενον τῆς τοῦ θεοῦ κρίσεως καιρόν,⌝ 〈ἐπάξει ὁ θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα〉, ⌜ἐν οἷς τὴν συντέλειαν αἰνίττεται τοῦ παντός, ἐν ᾗ «ὁ 〈οὐρανὸς〉 καὶ ἡ γῆ παρελεύσεται».⌝ τότε γὰρ διὰ τὴν σωτήριον διδασκαλίαν «ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ πεσοῦνται, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται. ὅτε καὶ φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό στο τέλος του λόγου λέγει: «και θα πέσει και δεν θα μπορέσει να σηκωθεί»· διότι, αφού πέσει μία φορά κατά το τέλος του θνητού βίου η γη, δηλαδή η γεώδης σάρκα ή η φιλοσώματη ψυχή ή εκείνοι που κατοίκησαν παλαιά τη γη, θα τύχουν της καθολικής αναστάσεως για να παραστούν «στο βήμα του Χριστού» και «να λάβει ο καθένας την ανταπόδοση για όσα έπραξε μέσω του σώματος, είτε αγαθό είτε κακό». Όταν όμως κριθούν και εκπέσουν από κάθε αγαθή ελπίδα και παραδοθούν στις επαπειλούμενες κολάσεις, τότε, έχοντας εκπέσει από τον Θεό, «δεν θα μπορέσουν πλέον να αναστηθούν». Αφού όμως η προφητεία ολοκλήρωσε τον λόγο της για τους κατοίκους της γης, στη συνέχεια μεταβαίνει στον ουρανό και στα επουράνια λέγοντας: «κατά την ημέρα εκείνη», εννοώ δε κατά τον δηλούμενο καιρό της κρίσεως του Θεού, «θα απλώσει ο Θεός το χέρι του πάνω στον κόσμο του ουρανού», λόγια με τα οποία υπαινίσσεται τη συντέλεια των πάντων, κατά την οποία «ο ουρανός και η γη θα παρέλθουν». Διότι τότε, σύμφωνα με τη σωτήρια διδασκαλία, «ο ήλιος θα σκοτεινιάσει, και η σελήνη δεν θα δώσει το φως της, και τα άστρα του ουρανού θα πέσουν, και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευθούν. Τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό, και θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης και θα δουν τον Υιό του ανθρώπου να έρχεται πάνω στις νεφέλες του ουρανού με δύναμη και πολλή δόξα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Πρὸς Θεόδωρον ἐκπεσόντα
Καὶ πάλιν· «Θυρίδες, φησίν, ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἀνοιχθήσονται καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆς γῆς, ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ· ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ· κλινομένη κλιθήσεται ἡ γῆ· σάλῳ σαλευθήσεται ἡ γῆ· ὡς ὁ μεθύων καὶ ὡς ὁ κραιπαλῶν σεισθήσεται, ὡς ὀπωροφυλακίον ἡ γῆ πεσεῖται, καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι· κατίσχυσεν γὰρ ἐπ᾽ αὐτὴν ἡ ἀνομία. Καὶ ἐπάξει ὁ θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ ἐν τῷ ὕψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐπὶ τὰς βασιλείας τῆς γῆς· καὶ συνάξει συναγωγὴν αὐτῆς εἰς δεσμωτήριον καὶ ἀποκλείσει εἰς ὀχύρωμα.» Καὶ ὁ Μαλαχίας συνῳδὰ τούτοις φθεγγόμενος ἔλεγεν· «Ἰδοὺ ἔρχεται Κύριος παντοκράτωρ, καὶ τίς ὑπομενεῖ ἡμέραν εἰσόδου αὐτοῦ, ἢ τίς ὑποστήσεται ἐν τῇ ὀπτασίᾳ αὐτοῦ; Διότι αὐτὸς εἰσπορεύεται ὡς πῦρ χωνευτηρίου καὶ ὡς πόα πλυνόντων καὶ καθιεῖται χωνεύων καὶ καθαρίζων ὡς τὸ ἀργύριον καὶ ὡς τὸ χρύσιον.» Καὶ πάλιν· «Ἰδού, φησίν, ἡμέρα ἔρχεται Κυρίου καιομένη ὡς κλίβανος καὶ καταφλέξει αὐτοὺς καὶ ἔσονται πάντες οἱ ἀλλογενεῖς καὶ πάντες οἱ ποιοῦντες τὰ ἄνομα ὡς καλάμη, καὶ ἀνάψει αὐτοὺς ἡ ἡμέρα ἡ ἐρχομένη, λέγει Κύριος παντοκράτωρ καὶ οὐ μὴ ὑπολειφθῇ ῥίζα οὐδὲ κλῆμα.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι: «Θυρίδες, λέει, από τον ουρανό θα ανοιχθούν και θα σειστούν τα θεμέλια της γης· με ταραχή θα ταραχθεί η γη, με αμηχανία θα βρεθεί σε αδιέξοδο η γη, γέρνοντας θα κλίνει η γη, με σάλο θα σαλευθεί η γη· σαν τον μεθυσμένο και σαν αυτόν που κραιπαλά θα σειστεί, σαν καλύβα φύλακα οπωρώνα θα πέσει η γη, και δεν θα μπορέσει πια να σηκωθεί· διότι υπερίσχυσε πάνω της η ανομία. Και θα επιβάλει ο Θεός το χέρι του πάνω στη στρατιά του ουρανού στο ύψος κατά την ημέρα εκείνη και πάνω στα βασίλεια της γης· και θα τους συγκεντρώσει όλους μαζί σε δεσμωτήριο και θα τους κλείσει σε οχύρωμα». Και ο Μαλαχίας, μιλώντας σε απόλυτη συμφωνία με αυτά, έλεγε: «Ιδού, έρχεται ο Κύριος ο παντοκράτορας, και ποιος θα υπομείνει την ημέρα της ελεύσεώς του, ή ποιος θα σταθεί όρθιος κατά την εμφάνισή του; Διότι αυτός εισέρχεται σαν φωτιά χωνευτηρίου και σαν αλισίβα αυτών που πλένουν, και θα καθίσει για να χωνέψει και να καθαρίσει, όπως γίνεται με το ασήμι και το χρυσάφι». Και πάλι: «Ιδού, λέει, έρχεται ημέρα Κυρίου, που καίει σαν καμίνι, και θα τους καταφλέξει· και θα γίνουν όλοι οι αλλογενείς και όλοι οι πράττοντες την ανομία σαν την καλαμιά, και θα τους αναφλέξει η ημέρα που έρχεται, λέει ο Κύριος ο παντοκράτορας, και δεν θα τους απομείνει ούτε ρίζα ούτε κλαδί».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες