Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 24:7

Διότι οι κατοικούντες σε αυτήν έχουν προσκρούσει στον Δημιουργό με πάρα πολλά παραπτώματα. <Γι' αυτό θα γίνουν φτωχοί όσοι κατοικούν στη γη, και θα απομείνουν λίγοι άνθρωποι.> Επειδή δηλαδή, λέει, η γη έχει καταστεί καταραμένη, εξαιτίας της τεράστιας ανομίας που έλαβε χώρα σε αυτήν, γι' αυτό, βεβαρημένοι με απροσδόκητη φτώχεια, μόλις και μετά βίας θα διασωθούν· διότι θα απομείνουν λίγοι και ευάριθμοι. Και αυτά μεν αφορούν την κατά γράμμα ερμηνεία και το προφανές της ιστορίας. Ως προς το βαθύτερο νόημα όμως, λέμε το εξής, ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο εκείνοι που θα καταδικαστούν μπροστά στο θείο βήμα για πάρα πολλά παραπτώματα θα είναι παντελώς φτωχοί, στερούμενοι τα άνωθεν αγαθά, και γυμνοί από την ελπίδα που έχει ετοιμαστεί για τους αγίους· διότι θα κατέλθουν στον άδη για να κολαστούν, και θα απομείνουν λίγοι, δηλαδή εκείνοι που ευαρέστησαν τον Θεό μέσω της δικαιοσύνης, και έχουν τον πλούτο των αγαθών κατορθωμάτων· αυτοί δε είναι ευάριθμοι, σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρος, ότι «Πολλοί μεν είναι οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί». <Θα πενθήσει το κρασί, θα πενθήσει το κλήμα, θα στενάξουν όλοι όσοι ευφραίνονται κατά την ψυχή· έπαυσε η ευφροσύνη των τυμπάνων, έπαυσε η αυθάδεια και ο πλούτος των ασεβών· έπαυσε ο ήχος της κιθάρας, ντροπιάστηκαν, δεν ήπιαν κρασί, πικρό έγινε το σίκερα σε όσους πίνουν. Ερημώθηκε κάθε πόλη, θα κλείσει κάθε σπίτι για να μην μπορεί να εισέλθει κανείς.>

Πένθησε η άμπελος, και όχι το ίδιο το φυτό, αλλά εκείνοι που πίνουν τον καρπό της. Εκείνοι που άλλοτε, λέει, ευφραίνονταν στην ψυχή, θα θρηνήσουν γοερά, και η ασχολία τους θα είναι πλέον ο οδυρμός. Διότι έπαψε η χαρά των τυμπάνων, έπαψε η αυθάδεια και ο πλούτος των ασεβών. Και αυθάδεια ονομάζει την υπερβολική υπεροψία, δηλαδή την αλαζονεία.

Αντί για το «ο οίνος θα πενθήσει», ο Ακύλας απέδωσε «πένθησε ο οπωρισμός», υποδηλώνοντας μέσω του παραδείγματος της συγκομιδής των οπωρικών το πρόσκαιρο της ομορφιάς των σωμάτων και το βραχύβιο και εύκολα φθειρόμενο της ανθρώπινης τρυφής. Τότε λέει επίσης ότι «όλοι θα στενάξουν», όσοι δηλαδή στον παρόντα βίο πορεύθηκαν την «πλατιά και ευρύχωρη» οδό, και ανάλωσαν τη ζωή τους σε «οινοφλυγίες και ασωτίες»· αυτοί, μη έχοντας πλέον την απόλαυση των ηδονών, αλλά και ελεγχόμενοι για τις αισχρές και «αθέμιτες» πράξεις που έκαναν, θα καλυφθούν από αισχύνη. Γι' αυτό κάπου έχει λεχθεί: «πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα αναστηθούν, άλλοι μεν για ζωή αιώνια, άλλοι δε για ονειδισμό και για αισχύνη αιώνια». Αλλά και ο τωρινός γλυκός «οίνος» και το λεγόμενο «σίκερα», το οποίο από τους άλλους ερμηνευτές έχει ονομαστεί «μέθυσμα», εκείνον τον καιρό θα τους είναι «πικρό». Τότε επίσης «κάθε πόλη θα κλείσει οικία ώστε να μην εισέλθει κανείς»· διότι δεν θα υπάρχουν πλέον πολιτείες όπως οι τωρινές, στις οποίες οι ασεβείς πράττουν τα θελήματα της καρδιάς τους.

Και πάλι: Θα πενθήσει ο Κάρμηλος, θα πενθήσει ο οίνος, θα πενθήσει η άμπελος. Και τα μεν άψυχα πενθούν, στενάζουν και αγανακτούν μαζί με τον Δεσπότη· εσύ όμως, το λογικό ον, δεν πονάς; Δεν επιπλήττεις, δεν γίνεσαι αυστηρός τιμωρός για χάρη των νόμων του Θεού, αλλά αντίθετα γίνεσαι συμμέτοχος; Και ποια συγγνώμη θα μπορούσες να δικαιούσαι; Διότι, μήπως ο Θεός έχει ανάγκη από εκδικητή; Μήπως χρειάζεται βοηθούς; Απεναντίας, θέλει να γίνεις εσύ υπηρέτης αυτού του έργου, για να μην υποπέσεις και εσύ στα ίδια σφάλματα, γινόμενος πιο σώφρων μέσα από την αγανάκτησή σου εναντίον του άλλου, ώστε και με αυτόν τον τρόπο να αποδείξεις τη φιλοθεΐα σου.

Διότι η μεν θάλασσα και ο Ιορδάνης στράφηκαν προς τα πίσω με προσταγή του Θεού, τα δε όρη και οι λόφοι δεν σκίρτησαν· αλλά, όπως ανέφερα προηγουμένως, θέλοντας να παραστήσει την υπερβολική χαρά και την ανακούφιση που τους δόθηκε μετά την κακουχία από τους Αιγυπτίους, έλεγε ότι και αυτά τα ίδια τα άψυχα σκιρτούν και αναπηδούν για τα αγαθά που τους συνέβησαν. Όπως ακριβώς, όταν θέλει να αναγγείλει κάτι λυπηρό που γεννιέται από τη δική μας αμαρτία, λέει: «Θα πενθήσει ο οίνος, θα πενθήσει και η άμπελος»· και αλλού: «Οι οδοί της Σιών πενθούν»· αλλά λέει ότι δακρύζουν ακόμη και τα αναίσθητα πράγματα: «Τείχος της θυγατέρας Σιών, χύσε δάκρυα», λέει· και για αυτήν την ίδια τη γη και την Ιουδαία λέει ότι πενθεί και μεθά από τη λύπη, όχι επειδή τα φυσικά στοιχεία αισθάνονται αυτά τα πράγματα, αλλά, όπως προείπα, επειδή καθένας από τους προφήτες θέλει να παραστήσει την υπερβολή των αγαθών που μας χορηγούνται από τον Θεό, καθώς και των τιμωριών που μας επιφέρονται εξαιτίας της δικής μας κακίας. Γι' αυτό ακριβώς και ο μακάριος Παύλος παρουσιάζει και αυτός την κτίση να στενάζει και να οδυνάται, ώστε να μπορέσει να παραστήσει το μέγεθος των δωρεών του Θεού που πρόκειται στη συνέχεια να μας δοθούν.

ΤΙΤΛΟΣ Γ΄. — Περί γαστριμαργίας και κόρου· ότι η γαστριμαργία προξενεί θάνατο. «Πούλησε ο Ησαύ τα πρωτοτόκια στον Ιακώβ, και ο Ιακώβ έδωσε στον Ησαύ άρτο και μαγειρεμένη φακή· και έφαγε, και ήπιε, και σηκώθηκε και έφυγε, και περιφρόνησε ο Ησαύ τα πρωτοτόκια.» «Κάθισε ο λαός να φάει και να πιει, και σηκώθηκε για να διασκεδάσει. Και μίλησε ο Κύριος στον Μωυσή λέγοντας: Πήγαινε και κατέβα γρήγορα από εδώ. Διότι αμάρτησε ο λαός σου, αυτούς που έβγαλα από την Αίγυπτο, και έφτιαξαν χωνευτό μοσχάρι.» «Η δύναμη του Σατανά βρίσκεται στον ομφαλό της κοιλιάς.» «Μην είσαι άπληστος στο τραπέζι, μήπως και σκοντάψεις.» «Η χορτασμένη ψυχή περιπαίζει την κηρήθρα· στην πεινασμένη όμως ψυχή, ακόμη και τα μικρά φαίνονται γλυκά.» «Όποιος σπαταλά από παιδί, θα καταλήξει δούλος.» «Μέσα στην κοιλιά, ο Ιακώβ υποσκέλισε τον αδελφό του.» «Αλίμονο σε εκείνους που σηκώνονται το πρωί και αναζητούν τα μεθυστικά ποτά, σε εκείνους που παραμένουν μέχρι αργά! Διότι το κρασί θα τους κατακάψει.» «Όλοι όσοι πίνουν το κρασί, θα ντροπιαστούν.» «Πλανήθηκαν από τα μεθυστικά ποτά, ιερέας και προφήτης· βγήκαν εκτός εαυτού από το κρασί.» «Στενάζουν όλοι εκείνοι που εύφραιναν την ψυχή τους.» «Κάλεσε ο Κύριος εκείνη την ημέρα σε κλάμα και κοπετό, σε ξύρισμα του κεφαλιού και σε ένδυση με σάκους· αυτοί όμως έστησαν γιορτή, σφάζοντας μοσχάρια και θυσιάζοντας πρόβατα, λέγοντας: Ας φάμε και ας πιούμε, γιατί αύριο πεθαίνουμε.» «