Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 24:8

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθαδεία καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρας.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Προσκεκρούκασι γὰρ τῷ Δημιουργῷ διὰ πλείστων ὅσων πλημμελημάτων οἱ κατοικοῦντες αὐτήν. <Διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι.> Ἐπειδὴ γὰρ, φησὶν, ἐπάρατος γέγονεν ἡ γῆ, διά τοι τὸ πλείστην ὅσην ἐν αὐτῇ γενέσθαι τὴν ἀνομίαν, ταύτῃ τοι καὶ ἀδοκήτῳ πτωχείᾳ πεφορτισμένοι, διασωθήσονται μόλις· καταλειφθήσονται γὰρ βραχεῖς τε καὶ εὐαρίθμητοι. Καὶ ταυτὶ μὲν τόγε ἧκον εἰς τὸ γράμμα, καὶ τὸ τῆς ἱστορίας ἐξωφανές. Πρὸς διάνοιαν δὲ τὴν ἐσωτάτω πάλιν ἐκεῖνό φαμεν, ὅτι πάντη τε καὶ πάντως οἱ ἐπὶ τοῦ θείου βήματος ἐπὶ πολλοῖς ἄγαν πλημμελήμασι καταγνωσθησόμενοι πτωχοὶ πάντως ἔσονται, καὶ ἐν ἐνδείᾳ τῶν ἄνωθεν ἀγαθῶν, καὶ γυμνοὶ τῆς ἐλπίδος τῆς τοῖς ἁγίοις ηὐτρεπισμένης· κατοιχήσονται γὰρ εἰς ᾅδου κολασθησόμενοι, καὶ καταλειφθήσονται ὀλίγοι, τοῦτ᾽ ἔστιν, οἱ διὰ δικαιοσύνης εὐαρεστήσαντες τῷ Θεῷ, καὶ πλοῦτον ἔχοντες τὸν ἐξ ἀγαθῶν ἀνδραγαθημάτων· εὐαρίθμητοι δὲ οὗτοι κατά γε τὴν τοῦ Σωτῆρος φωνὴν, ὅτι «Πολλοὶ μὲν κλητοὶ, ὀλίγοι δὲ ἐκλεκτοί.» <Πενθήσει οἶνος, πενθήσει ἄμπελος, στενάξουσι πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν· πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθάδεια καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν· πέπαυται φωνὴ κιθάρας, ᾐσχύνθησαν, οὐκ ἔπιον οἶνον, πικρὸν ἐγένετο τὸ σίκερα τοῖς πίνουσιν. Ἠρημώθη πᾶσα πόλις, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι οι κατοικούντες σε αυτήν έχουν προσκρούσει στον Δημιουργό με πάρα πολλά παραπτώματα. <Γι' αυτό θα γίνουν φτωχοί όσοι κατοικούν στη γη, και θα απομείνουν λίγοι άνθρωποι.> Επειδή δηλαδή, λέει, η γη έχει καταστεί καταραμένη, εξαιτίας της τεράστιας ανομίας που έλαβε χώρα σε αυτήν, γι' αυτό, βεβαρημένοι με απροσδόκητη φτώχεια, μόλις και μετά βίας θα διασωθούν· διότι θα απομείνουν λίγοι και ευάριθμοι. Και αυτά μεν αφορούν την κατά γράμμα ερμηνεία και το προφανές της ιστορίας. Ως προς το βαθύτερο νόημα όμως, λέμε το εξής, ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο εκείνοι που θα καταδικαστούν μπροστά στο θείο βήμα για πάρα πολλά παραπτώματα θα είναι παντελώς φτωχοί, στερούμενοι τα άνωθεν αγαθά, και γυμνοί από την ελπίδα που έχει ετοιμαστεί για τους αγίους· διότι θα κατέλθουν στον άδη για να κολαστούν, και θα απομείνουν λίγοι, δηλαδή εκείνοι που ευαρέστησαν τον Θεό μέσω της δικαιοσύνης, και έχουν τον πλούτο των αγαθών κατορθωμάτων· αυτοί δε είναι ευάριθμοι, σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρος, ότι «Πολλοί μεν είναι οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί». <Θα πενθήσει το κρασί, θα πενθήσει το κλήμα, θα στενάξουν όλοι όσοι ευφραίνονται κατά την ψυχή· έπαυσε η ευφροσύνη των τυμπάνων, έπαυσε η αυθάδεια και ο πλούτος των ασεβών· έπαυσε ο ήχος της κιθάρας, ντροπιάστηκαν, δεν ήπιαν κρασί, πικρό έγινε το σίκερα σε όσους πίνουν. Ερημώθηκε κάθε πόλη, θα κλείσει κάθε σπίτι για να μην μπορεί να εισέλθει κανείς.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Πεπένθηκεν ἡ ἄμπελος, καὶ οὐκ αὐτὸ τὸ φυτὸν, ἀλλ᾽ οἱ τὸν ἐξ αὐτοῦ πίνοντες καρπὸν, οἱ πάλαι, φησὶν, εὐφραινόμενοι τὴν ψυχὴν κατοιμώξουσι, καὶ ὀλολυγὴ μᾶλλον αὐτοῖς ἔσται τὸ ἐπιτήδευμα. Πέπαυται γὰρ εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθάδεια καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν. Αὐθάδειαν δέ φησι τὴν ὑπεράγαν ὀφρὺν, ἤτοι τὴν ἀλαζονείαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πένθησε η άμπελος, και όχι το ίδιο το φυτό, αλλά εκείνοι που πίνουν τον καρπό της. Εκείνοι που άλλοτε, λέει, ευφραίνονταν στην ψυχή, θα θρηνήσουν γοερά, και η ασχολία τους θα είναι πλέον ο οδυρμός. Διότι έπαψε η χαρά των τυμπάνων, έπαψε η αυθάδεια και ο πλούτος των ασεβών. Και αυθάδεια ονομάζει την υπερβολική υπεροψία, δηλαδή την αλαζονεία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καταλήγει δὲ καὶ τὰ ἐκ τοῦ πλούτου φησὶ, καὶ φωνὴ κιθάρας, καὶ πικρὸν τὸ σίκερα τοῖς τρυφῶσι ποτὲ, ἔρημοί τε πόλεις καὶ οἶκοι γεγόνασι. Πέπαυται γὰρ πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς, εἰ δὲ δὴ καὶ ἐπ᾽ αὐτῆς διαλογίζοιτό τις τοῦ αἰῶνος συντελείας, καθ᾽ ἣν ὁ τῆς κρίσεως ἔσται καιρὸς, ἐρεῖ δὴ πάλιν· ὅτι παρελάσει πᾶσα τῶν ἐν κόσμῳ τρυφὴ, καὶ στεναγμὸς ἔσται μᾶλλον καὶ βρυγμὸς ὀδόντων τῶν εἰς ᾅδου κατοιχησομένων· καὶ ὠφελήσει μὲν ὁ πλοῦτος οὐδὲν τοὺς ἐσχηκότας αὐτὸν, ἀργήσει δὲ πᾶσα τρυφὴ, καὶ πεπαύσεται τὰ σωματικὰ, μᾶλλον δὲ καὶ εἰς πικρὸν τοῖς φιλαμαρτήμοσι ἐκβήσεται τέλος, ἡ τριπόθητος αὐτοῖς φιλοσαρκία ποτέ. Ἀποτίσουσι γὰρ λόγος τῷ πάντων κριτῇ· ὡς γὰρ ὁ σοφώτατος γράφει Παῦλος, τοὺς πάντας ἡμᾶς δεῖ φανερωθῆναι ἔμπροσθεν τοῦ βήματος τοῦ Χριστοῦ, ἵνα κομίσηται ἕκαστος τὰ διὰ τοῦ σώματος πρὸς ἃ ἔπραξεν εἴτε ἀγαθὸν, εἴτε φαῦλον. <Ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτω καλαμηθήσονται αὐτούς· καὶ ἐὰν παύσῃ ὁ τρυγητὸς, οὗτοι φωνῇ βοήσονται.> Δείκνυσι πάλιν ὡς ἐκ τῶν ἐν ὄψει καὶ ἐμφανεστάτων παραδειγμάτων τῆς τῶν πολεμίων δυστροπίας τὸ ἀπηνὲς φειδομένων οὐδενὸς, οὔτε μὴν ἀνασχομένων ἄμοιρον τῆς ἐνούσης αὐτοῖς ὠμότητος διαφεῖναι τινά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αναφέρει ότι φτάνουν στο τέλος τους και τα αγαθά του πλούτου, και η φωνή της κιθάρας, και το μεθυστικό ποτό γίνεται πικρό σε όσους κάποτε ζούσαν μέσα στην τρυφή, ενώ οι πόλεις και τα σπίτια έχουν ερημωθεί. Διότι έχει παύσει κάθε χαρά της γης, και αν μάλιστα κάποιος αναλογιζόταν τη συντέλεια του αιώνος, κατά την οποία θα έλθει ο καιρός της κρίσεως, θα πει πάλι: ότι θα παρέλθει κάθε τρυφή αυτού του κόσμου, και θα υπάρξει μάλλον στεναγμός και τριγμός οδόντων για εκείνους που θα κατέλθουν στον άδη. Και ο πλούτος δεν θα ωφελήσει καθόλου όσους τον κατείχαν, θα καταργηθεί κάθε τρυφή, και θα παύσουν οι σωματικές απολαύσεις, μάλλον δε θα καταλήξει σε πικρό τέλος για τους φιλαμαρτήμονες η φιλοσαρκία που κάποτε τους ήταν τόσο επιθυμητή. Διότι θα δώσουν λόγο στον Κριτή των πάντων· καθώς γράφει ο σοφότατος Παύλος, όλοι μας πρέπει να φανερωθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να λάβει ο καθένας την ανταπόδοση για όσα έπραξε δια του σώματος, είτε αγαθό είτε φαύλο. <Όπως εάν κάποιος ραβδίσει την ελιά, έτσι θα ραβδιστούν και αυτοί· και εάν παύσει ο τρύγος, αυτοί θα φωνάξουν δυνατά.> Δείχνει πάλι, μέσα από τα ορατά και εμφανέστατα παραδείγματα, την ανελέητη σκληρότητα των εχθρών, οι οποίοι δεν λυπούνται κανέναν, ούτε βεβαίως ανέχονται να αφήσουν κάποιον αμέτοχο από την ωμότητα που τους διακατέχει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες