Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 24:9

Διότι οι κατοικούντες σε αυτήν έχουν προσκρούσει στον Δημιουργό με πάρα πολλά παραπτώματα. <Γι' αυτό θα γίνουν φτωχοί όσοι κατοικούν στη γη, και θα απομείνουν λίγοι άνθρωποι.> Επειδή δηλαδή, λέει, η γη έχει καταστεί καταραμένη, εξαιτίας της τεράστιας ανομίας που έλαβε χώρα σε αυτήν, γι' αυτό, βεβαρημένοι με απροσδόκητη φτώχεια, μόλις και μετά βίας θα διασωθούν· διότι θα απομείνουν λίγοι και ευάριθμοι. Και αυτά μεν αφορούν την κατά γράμμα ερμηνεία και το προφανές της ιστορίας. Ως προς το βαθύτερο νόημα όμως, λέμε το εξής, ότι οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο εκείνοι που θα καταδικαστούν μπροστά στο θείο βήμα για πάρα πολλά παραπτώματα θα είναι παντελώς φτωχοί, στερούμενοι τα άνωθεν αγαθά, και γυμνοί από την ελπίδα που έχει ετοιμαστεί για τους αγίους· διότι θα κατέλθουν στον άδη για να κολαστούν, και θα απομείνουν λίγοι, δηλαδή εκείνοι που ευαρέστησαν τον Θεό μέσω της δικαιοσύνης, και έχουν τον πλούτο των αγαθών κατορθωμάτων· αυτοί δε είναι ευάριθμοι, σύμφωνα με τη φωνή του Σωτήρος, ότι «Πολλοί μεν είναι οι κλητοί, λίγοι δε οι εκλεκτοί». <Θα πενθήσει το κρασί, θα πενθήσει το κλήμα, θα στενάξουν όλοι όσοι ευφραίνονται κατά την ψυχή· έπαυσε η ευφροσύνη των τυμπάνων, έπαυσε η αυθάδεια και ο πλούτος των ασεβών· έπαυσε ο ήχος της κιθάρας, ντροπιάστηκαν, δεν ήπιαν κρασί, πικρό έγινε το σίκερα σε όσους πίνουν. Ερημώθηκε κάθε πόλη, θα κλείσει κάθε σπίτι για να μην μπορεί να εισέλθει κανείς.>

Αναφέρει ότι φτάνουν στο τέλος τους και τα αγαθά του πλούτου, και η φωνή της κιθάρας, και το μεθυστικό ποτό γίνεται πικρό σε όσους κάποτε ζούσαν μέσα στην τρυφή, ενώ οι πόλεις και τα σπίτια έχουν ερημωθεί. Διότι έχει παύσει κάθε χαρά της γης, και αν μάλιστα κάποιος αναλογιζόταν τη συντέλεια του αιώνος, κατά την οποία θα έλθει ο καιρός της κρίσεως, θα πει πάλι: ότι θα παρέλθει κάθε τρυφή αυτού του κόσμου, και θα υπάρξει μάλλον στεναγμός και τριγμός οδόντων για εκείνους που θα κατέλθουν στον άδη. Και ο πλούτος δεν θα ωφελήσει καθόλου όσους τον κατείχαν, θα καταργηθεί κάθε τρυφή, και θα παύσουν οι σωματικές απολαύσεις, μάλλον δε θα καταλήξει σε πικρό τέλος για τους φιλαμαρτήμονες η φιλοσαρκία που κάποτε τους ήταν τόσο επιθυμητή. Διότι θα δώσουν λόγο στον Κριτή των πάντων· καθώς γράφει ο σοφότατος Παύλος, όλοι μας πρέπει να φανερωθούμε μπροστά στο βήμα του Χριστού, για να λάβει ο καθένας την ανταπόδοση για όσα έπραξε δια του σώματος, είτε αγαθό είτε φαύλο. <Όπως εάν κάποιος ραβδίσει την ελιά, έτσι θα ραβδιστούν και αυτοί· και εάν παύσει ο τρύγος, αυτοί θα φωνάξουν δυνατά.> Δείχνει πάλι, μέσα από τα ορατά και εμφανέστατα παραδείγματα, την ανελέητη σκληρότητα των εχθρών, οι οποίοι δεν λυπούνται κανέναν, ούτε βεβαίως ανέχονται να αφήσουν κάποιον αμέτοχο από την ωμότητα που τους διακατέχει.

Αντί για το «ο οίνος θα πενθήσει», ο Ακύλας απέδωσε «πένθησε ο οπωρισμός», υποδηλώνοντας μέσω του παραδείγματος της συγκομιδής των οπωρικών το πρόσκαιρο της ομορφιάς των σωμάτων και το βραχύβιο και εύκολα φθειρόμενο της ανθρώπινης τρυφής. Τότε λέει επίσης ότι «όλοι θα στενάξουν», όσοι δηλαδή στον παρόντα βίο πορεύθηκαν την «πλατιά και ευρύχωρη» οδό, και ανάλωσαν τη ζωή τους σε «οινοφλυγίες και ασωτίες»· αυτοί, μη έχοντας πλέον την απόλαυση των ηδονών, αλλά και ελεγχόμενοι για τις αισχρές και «αθέμιτες» πράξεις που έκαναν, θα καλυφθούν από αισχύνη. Γι' αυτό κάπου έχει λεχθεί: «πολλοί από εκείνους που κοιμούνται στο χώμα της γης θα αναστηθούν, άλλοι μεν για ζωή αιώνια, άλλοι δε για ονειδισμό και για αισχύνη αιώνια». Αλλά και ο τωρινός γλυκός «οίνος» και το λεγόμενο «σίκερα», το οποίο από τους άλλους ερμηνευτές έχει ονομαστεί «μέθυσμα», εκείνον τον καιρό θα τους είναι «πικρό». Τότε επίσης «κάθε πόλη θα κλείσει οικία ώστε να μην εισέλθει κανείς»· διότι δεν θα υπάρχουν πλέον πολιτείες όπως οι τωρινές, στις οποίες οι ασεβείς πράττουν τα θελήματα της καρδιάς τους.