Τὸ δέ γε σωτήριον κήρυγμα τελειοτάτην ἔχει καὶ συντετμημένην ὁδόν· ἀποφέρει γὰρ διὰ πίστεως εἰς δικαιοσύνην καὶ ἁγιασμόν. Καὶ ὁ μὲν νόμος μόνοις ἐδόθη τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ, διακονοῦντος Μωσέως. Ἡ δὲ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο, καὶ οὐκ ἔτι μόνον τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ, ἀλλὰ τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν ὑπ᾽ οὐρανόν. Μωσῆς μὲν γὰρ ὁ θεσπέσιος προσεφώνει τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ οὕτω λέγων· Ἄκουε, Ἰσραήλ· ὁ δὲ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς διὰ τῆς ψάλλοντος λύρας· «Ἀκούσατε,» φησὶ, «ταῦτα, πάντα τὰ ἔθνη· ἐνωτίσασθε, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην.» <Ἐνωτίζεσθε, καὶ ἀκούετε τῆς φωνῆς μου προσέχετε, καὶ ἀκούετε τοὺς λόγους μου.> Ἐν τουτοισὶ πάλιν τὸ αὐτοῦ τοῦ Σωτῆρος εἰσφέρεται πρόσωπον, μονονουχὶ κατεπᾴδοντος τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ, ἀναπείθοντός τε καὶ μάλα σαφῶς τὸν τῶν εὐαγγελικῶν κηρυγμάτων προσέσθαι λόγον, καὶ τὰς αὐτοῦ φωνὰς, μὴ κατόπιν παραῤῥίπτειν τῆς διὰ Μωσέως ἐντολῆς. Ὅτι δὲ οὐκ ἠμελημένως, οὔτε μὴν ἀτημελῶς προσέρχεσθαι δεῖ τοῖς θείοις τε καὶ εὐαγγελικοῖς ἐμφανίζει λέγων· Προσέχετε, καὶ ἀκούετε τοὺς λόγους μου. Προσοχῆς γὰρ χρεία, καὶ μέν τοι καὶ εὐπειθείας τοῖς εἰς τοῦτο ἥκουσι λογισμῶν ἀγαθῶν, ὡς τῆς ἑαυτῶν διανοίας τὸ πλάτος κατεμπλῆσαι ζητεῖν τῆς ὑπὲρ νόμον εἰσηγήσεως, δῆλον δὲ ὅτι τῆς διὰ Χριστοῦ.
Μετάφραση
Το δε σωτήριο κήρυγμα έχει τελειότατη και συντομευμένη οδό· διότι οδηγεί μέσω της πίστεως στη δικαιοσύνη και τον αγιασμό. Και ο μεν νόμος δόθηκε μόνο στους Ισραηλίτες, με τη διακονία του Μωυσή. Η δε χάρις και η αλήθεια ήλθε διά του Ιησού Χριστού, και όχι πλέον μόνο για τους Ισραηλίτες, αλλά για όλους όσους βρίσκονται κάτω από τον ουρανό. Διότι ο μεν θεσπέσιος Μωυσής απευθυνόταν στους Ισραηλίτες λέγοντας τα εξής: «Άκουε, Ισραήλ»· ο δε Κύριός μας Ιησούς Χριστός διά της λύρας του Ψαλμωδού λέει: «Ακούστε αυτά, όλα τα έθνη· δώστε προσοχή, όλοι οι κατοικούντες την οικουμένη». <Δώστε προσοχή, και ακούστε τη φωνή μου· προσέξτε, και ακούστε τα λόγια μου.> Σε αυτά πάλι εισάγεται το πρόσωπο του ίδιου του Σωτήρος, ο οποίος σχεδόν νουθετεί επίμονα τους Ισραηλίτες, πείθοντάς τους με μεγάλη σαφήνεια να αποδεχθούν τον λόγο των ευαγγελικών κηρυγμάτων, και να μην παραγκωνίσουν τα δικά του λόγια βάζοντάς τα πίσω από την εντολή που δόθηκε μέσω του Μωυσή. Το ότι δε δεν πρέπει κανείς να προσέρχεται με αμέλεια, ούτε με απροσεξία, στα θεία και ευαγγελικά ρήματα το φανερώνει λέγοντας: «Προσέχετε, και ακούετε τα λόγια μου». Διότι χρειάζεται προσοχή, και βεβαίως ευπείθεια, από εκείνους που έχουν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο αγαθών λογισμών, ώστε να επιζητούν να γεμίσουν το πλάτος της διανοίας τους με τη διδασκαλία που είναι ανώτερη του νόμου, δηλαδή προφανώς αυτήν που δόθηκε διά του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες