Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 28:27

Διότι το μελάνθιο δεν καθαρίζεται με σκληρότητα, ούτε ο τροχός της άμαξας περιστρέφεται πάνω από το κύμινο, αλλά το μελάνθιο τινάζεται με ραβδί, το δε κύμινο θα καταναλωθεί μαζί με ψωμί· διότι δεν θα είμαι οργισμένος μαζί σας εις τον αιώνα, ούτε η φωνή της πικρίας μου πρόκειται να σας καταπατήσει.

Επειδή δε άπαξ και έκανε λόγο για το μελάνθιο και το κύμινο, δέχεται κάτι χρήσιμο από αυτά και λέει: Δεν καθαρίζεται το μελάνθιο με σκληρότητα, και τα εξής. Διότι ο Ισραήλ ήταν μεν ένοχος για παραβάσεις, και συλλαμβανόταν να έχει γίνει ράθυμος ως προς την ίδια την τήρηση του νόμου. Είπε λοιπόν ο Θεός των όλων: «Αυτός ο λαός με τιμά με τα χείλη, αλλά η καρδιά τους απέχει πολύ από εμένα». Μάταια δε με σέβονται, διδάσκοντας διδασκαλίες που είναι εντάλματα ανθρώπων.

Άραγε λοιπόν δεν θα τιμωρούνταν, και μάλιστα πολύ εύλογα, για την αμέλειά του απέναντι στον νόμο; Ναι, λέει. Αλλά ο σκοπός του νομοθέτη είναι φιλάνθρωπος. Διότι, όπως λέει, το μελάνθιο δεν καθαρίζεται με σκληρό τρόπο, ούτε βέβαια περνάει τροχός άμαξας πάνω από το κύμινο, για να το αλωνίσει δηλαδή και να το λιώσει, όπως ακριβώς γίνεται στην περίπτωση του σιταριού, αλλά μάλλον καθαρίζεται, δηλαδή τινάζεται, με ραβδί· έτσι και προς εκείνους που έχουν αμαρτήσει ως προς τον νόμο θα συμπεριφερθεί ο νομοθέτης, μη επιβάλλοντας σκληρές τιμωρίες, αλλά μάλλον με ραβδί και με σύμμετρες κινήσεις καθαρίζοντάς τους.

Ερμηνεύοντας βεβαίως το αίνιγμα, αναφέρομαι σε αυτό που λέγεται για το κύμινο και το μελάνθιο. Και για να εξηγήσει τι θα μπορούσε να σημαίνει, δηλώνοντας ότι το μελάνθιο τινάζεται με ράβδο, προσθέτει και λέει: «Διότι δεν θα οργιστώ εναντίον σας στον αιώνα, ούτε η φωνή της πικρίας μου θα σας καταπατήσει». Διότι δεν θα κρατήσω βαριά οργή, λέει, αλλά ούτε θα σας καταδικάσω στην έσχατη ποινή, ούτε θα εκφέρω πικρή κρίση εναντίον σας, ώστε να καταπατηθείτε από όσα συμβαίνουν εξαιτίας της οργής. Το γεγονός ότι ο Θεός των όλων έχει φτάσει στο άκρο της ανεξικακίας, φαίνεται και πάλι σε αυτό, και το αποδεικνύει επιπλέον λέγοντας: «Και αυτά τα θαυμαστά σημεία προήλθαν από τον Κύριο Σαβαώθ». Διότι είναι αληθινά θαύμα, και σημείο αξιοθαύμαστο, το να ελεείται ο Ισραήλ ενώ βρίσκεται σε τόσα παραπτώματα, και να αποκομίζει την άφεση αναρίθμητων εγκλημάτων, επειδή ο Θεός τον σπλαχνίζεται. <Βουλευτείτε, υψώστε μάταιη παράκληση.> Υποσχόμενος σε αυτούς αμνηστία για τις παρεκτροπές τους, και έχοντας διασαφηνίσει πολύ καλά ότι δεν θα είναι υπερβολικά σκληρός απέναντί τους, τους προστάζει να λάβουν καλή απόφαση. Τους κατηγορεί όμως, ότι νομίζοντας πως η μάταιη παράκληση είναι κάτι το σπουδαίο και υψηλό, εκτρέπονται από το ορθό. Ποια είναι όμως αυτή η παράκληση που θεωρήθηκε από αυτούς μεγάλη, ενώ στην πραγματικότητα είναι ανώφελη;

Το δε: «και θα τον διδάξει σε κρίση ο Θεός του» σύμφωνα με τον Σύμμαχο, ή σύμφωνα με τους Εβδομήκοντα: «και θα παιδαγωγηθείς με την κρίση του Θεού», διδάσκει ότι από κάποια φυσική διδασκαλία που παραχωρήθηκε τρόπον τινά από τον Θεό σε όλους τους ανθρώπους μέσω των φυσικών λογισμών, ο γεωργός χρησιμοποιεί ορθή κρίση, ώστε να μην προσεγγίζει με τον ίδιο τρόπο τον καθαρισμό των σπόρων, αλλά άλλους μεν να «τους καθαρίζει με ράβδο», άλλους δε με σκληρή μεταχείριση, πάνω στους οποίους θα επιφέρει τον «τροχό» της «άμαξας»· διότι αυτά δεν τα εννόησε από ανθρώπινα μαθήματα ο ασχολούμενος με τη γεωργία, αλλά από τη διδασκαλία του Θεού, αφού «ο Θεός τον παιδαγώγησε» και τον δίδαξε να χρησιμοποιεί αυτή την «κρίση».

Διότι το μελάνθιο δεν καθαρίζεται με σκληρότητα, ούτε τροχός άμαξας θα περάσει πάνω από το κύμινο· αλλά με ραβδί τινάζεται το μελάνθιο, και το κύμινο θα φαγωθεί με ψωμί· διότι δεν θα σας οργίζομαι αιώνια, ούτε η φωνή της πικρίας μου θα σας καταπατήσει. Και αυτά τα θαυμαστά σημεία προήλθαν από τον Κύριο Σαβαώθ· σκεφτείτε τα, υψώστε μάταιη παράκληση.