Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 28:29

Και αυτά τα θαύματα προήλθαν από τον Θεό Σαβαώθ. Επειδή ο νόμος ήταν ανίσχυρος, λέει, ως προς τον καθαρισμό των αμαρτιών, η σκιά απομακρύνθηκε, και τα τυπικά σύμβολα αποδείχθηκαν άχρηστα, ενώ εισήχθη η ζωοποιός και αληθινά ωφελιμότατη κρίση. Και ποια είναι αυτή; Επειδή δηλαδή δεν ήταν δυνατόν να δικαιωθεί ο άνθρωπος μέσω του νόμου, φανερώθηκε σε εμάς ο μονογενής Λόγος του Θεού, προβάλλοντας ένα τέλειο και συνοπτικό έργο, δηλαδή τη δικαίωση μέσω της πίστεως. Εσύ λοιπόν, λέει, ο Ισραήλ, υποτάσσοντας υπάκουα τον αυχένα στον Σωτήρα των πάντων Χριστό, θα παιδαγωγηθείς από τη δική Του κρίση, δηλαδή με το να μάθεις την οδό της σωτηρίας που προέρχεται από Αυτόν. Διότι έτσι θα βρίσκεσαι σε ευφροσύνη.

Ερμηνεύοντας βεβαίως το αίνιγμα, αναφέρομαι σε αυτό που λέγεται για το κύμινο και το μελάνθιο. Και για να εξηγήσει τι θα μπορούσε να σημαίνει, δηλώνοντας ότι το μελάνθιο τινάζεται με ράβδο, προσθέτει και λέει: «Διότι δεν θα οργιστώ εναντίον σας στον αιώνα, ούτε η φωνή της πικρίας μου θα σας καταπατήσει». Διότι δεν θα κρατήσω βαριά οργή, λέει, αλλά ούτε θα σας καταδικάσω στην έσχατη ποινή, ούτε θα εκφέρω πικρή κρίση εναντίον σας, ώστε να καταπατηθείτε από όσα συμβαίνουν εξαιτίας της οργής. Το γεγονός ότι ο Θεός των όλων έχει φτάσει στο άκρο της ανεξικακίας, φαίνεται και πάλι σε αυτό, και το αποδεικνύει επιπλέον λέγοντας: «Και αυτά τα θαυμαστά σημεία προήλθαν από τον Κύριο Σαβαώθ». Διότι είναι αληθινά θαύμα, και σημείο αξιοθαύμαστο, το να ελεείται ο Ισραήλ ενώ βρίσκεται σε τόσα παραπτώματα, και να αποκομίζει την άφεση αναρίθμητων εγκλημάτων, επειδή ο Θεός τον σπλαχνίζεται. <Βουλευτείτε, υψώστε μάταιη παράκληση.> Υποσχόμενος σε αυτούς αμνηστία για τις παρεκτροπές τους, και έχοντας διασαφηνίσει πολύ καλά ότι δεν θα είναι υπερβολικά σκληρός απέναντί τους, τους προστάζει να λάβουν καλή απόφαση. Τους κατηγορεί όμως, ότι νομίζοντας πως η μάταιη παράκληση είναι κάτι το σπουδαίο και υψηλό, εκτρέπονται από το ορθό. Ποια είναι όμως αυτή η παράκληση που θεωρήθηκε από αυτούς μεγάλη, ενώ στην πραγματικότητα είναι ανώφελη;

Το «ο δε άρτος θα λεπτοκοπεί», σύμφωνα με τον Ακύλα, έχει λεχθεί αντί του «θα φαγωθεί μαζί με άρτο», και αντί του «θα φαγωθεί», ο Ακύλας χρησιμοποίησε το «θα λεπτοκοπεί», ενώ ο Σύμμαχος και ο Θεοδοτίων είπαν «θα λεπτυνθεί». «Αλλά δεν θα τον αλωνίζει μέχρι τέλους», λέει, «ούτε θα τον ταράξει ο τροχός της άμαξάς του, ούτε θα τον λεπτύνει με τις οπλές του». Διότι, λέει, ακόμη και όταν ο «τροχός της άμαξας» περάσει πάνω από το σιτάρι «λεπτύνοντας» το καλάμι που το περιβάλλει και «αλωνίζοντάς» το με τους ίδιους τους «τροχούς» και τις «οπλές» των βοδιών, μετατρέποντας το καλάμι σε λεπτό άχυρο, εντούτοις δεν εξαφανίζει και το ίδιο το σιτάρι. Μέσω αυτού καταδεικνύει ότι η ουσία της ψυχής δεν εξαφανίζεται ούτε χάνεται ολοσχερώς μέσα στις κολάσεις που της επιφέρονται· κατανοώντας το αυτό, είπαν τα εξής: «Διότι δεν θα οργίζομαι απέναντί σας εις τον αιώνα, ούτε η φωνή της πικρίας μου θα σας καταπατήσει». «Διότι δεν στρέφομαι εναντίον των ασεβών με τέτοιο τρόπο», λέει, «ώστε να εξαφανίσω την ουσία τους και να καταστρέψω παντελώς τις ψυχές τους, αφού ούτε, σύμφωνα με το παράδειγμα, "οι τροχοί της άμαξας", αν και κατασκευασμένοι από σίδερο, εξαφανίζουν το σιτάρι, αλλά αφαιρούν όλο το καλάμι γύρω του, με σκοπό να διασώσουν και να καταστήσουν το σιτάρι καθαρό». Και «όλα αυτά», λέει, τα οποία μοιάζουν με «τέρατα [παράδοξα]» για όσους δεν τα κατανοούν, μη νομίζετε ότι τα έχει πει άνθρωπος· διότι είναι απόφαση που έχει εξαγγελθεί «από τον Κύριο Σαβαώθ», για την οποία «βουλευθείτε» εσείς οι ασεβείς, προς τους οποίους έχουν ειπωθεί αυτά.

Διότι το μελάνθιο δεν καθαρίζεται με σκληρότητα, ούτε τροχός άμαξας θα περάσει πάνω από το κύμινο· αλλά με ραβδί τινάζεται το μελάνθιο, και το κύμινο θα φαγωθεί με ψωμί· διότι δεν θα σας οργίζομαι αιώνια, ούτε η φωνή της πικρίας μου θα σας καταπατήσει. Και αυτά τα θαυμαστά σημεία προήλθαν από τον Κύριο Σαβαώθ· σκεφτείτε τα, υψώστε μάταιη παράκληση.