Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 28:6

Διότι ως άνθος, το οποίο είναι περίοπτο σαν να βρίσκεται σε βουνό, θα κατανοήσεις πολύ καλά είτε τον Ισραήλ είτε εκείνους που έλαχαν να ηγούνται. Αλλά θα γίνει, λέει, σαν το πρώιμο σύκο. Διότι, ενώ πρόκειται να ωριμάσουν οι καρποί στη συκιά, αν τυχόν κάποιος προηγηθεί από τους άλλους και γίνει έτσι φαγώσιμος, εκείνος που τον βλέπει ορμά με προθυμία και λαχταρά να τον καταπιεί, και ίσως μάλιστα, λόγω της διακαούς ορμής του και της υπερβολικής του όρεξης για αυτό, κατηγορεί το χέρι του που αργοπορεί να εκταθεί, και ανοίγοντας διάπλατα το στόμα του, ορμά στα κλαδιά. Έτσι θα γίνει, λέει, ο Ισραήλ για εκείνους που τον αρπάζουν. Διότι καταβροχθίστηκε, όπως είπα, από τους Ρωμαίους, και έγινε γλυκιά τροφή για εκείνους που τον κυρίευσαν. <Εκείνη την ημέρα ο Κύριος Σαβαώθ θα είναι ο στέφανος της ελπίδας, ο πλεγμένος με δόξα, για το υπόλειμμα του λαού μου. Θα καταλειφθούν με πνεύμα κρίσεως για κρίση, εμποδίζοντας τη δύναμη της εξολόθρευσης.> Το τι και πώς θα συμβεί στους κυριοκτόνους, μας το διασαφήνισε ο λόγος με αυτά. Στη συνέχεια όμως παραθέτει την εξήγηση σχετικά με εκείνους που έχουν πιστέψει. Διότι ο Ισραήλ δεν χάθηκε ολοκληρωτικά. Αλλά διασώθηκε το υπόλειμμα, σύμφωνα με τη φωνή του προφήτη.

Διότι εμείς είμαστε αυτοί που παλαιότερα φωνάζαμε διαμέσου της φωνής των προφητών: «Εξεγέρσου, Κύριε, και πρόσεξε την κρίση μου, ο Θεός μου και ο Κύριός μου, στη δίκη μου.» Επειδή, όταν έγινε δίκαιη κρίση για εμάς, λέμε με ευγνωμοσύνη: «Θα σε δοξάσω, Κύριε, με όλη μου την καρδιά· θα διηγηθώ όλα τα θαυμαστά σου έργα, θα ψάλω στο όνομά σου, Ύψιστε.» Και για ποια αιτία; Διότι εκτέλεσες την κρίση μου και τη δίκη μου. Κάθισες στον θρόνο, εσύ που κρίνεις με δικαιοσύνη, επιτίμησες τα έθνη, και καταστράφηκε ο ασεβής· διότι επιτιμήθηκαν τα στίφη των δαιμόνων, και μαζί με αυτά καταστράφηκε ο ασεβής, δηλαδή ο Σατανάς. Επομένως θα εγκαταλειφθούν (ως υπόλειμμα), δηλαδή θα διασωθούν, εν πνεύματι κρίσεως· διότι έκρινε και δικαίωσε, όπως είπα, με κρίση και ισχύ, δηλαδή με ορθοκρισία και δύναμη, και είναι φανερό ότι με δύναμη θεοπρεπή, εμποδίζοντας την εξόντωση εκείνων που πιστεύουν σε αυτόν. <Διότι αυτοί έχουν πλανηθεί από το κρασί· πλανήθηκαν από το σίκερα, ιερέας και προφήτης έχασαν τα λογικά τους εξαιτίας του κρασιού· συγκλονίστηκαν από τη μέθη του σίκερα· πλανήθηκαν. Αυτό είναι φάσμα.> Υποδεικνύει κατά κάποιον τρόπο αυτούς που έχουν ολισθήσει, και που εξαιτίας της τόσο μακροχρόνιας απείθειας έχουν έρθει σε ρήξη με τον Θεό. Διότι έχουν πλανηθεί οι τοιούτοι, λέει, επειδή ήπιαν κρασί και μεθυστικό ποτό, όχι αισθητό ή σωματικό, αλλά μάλλον επειδή αποδέχθηκαν τον σκοτασμό στον νου, τον οποίο ενσταλάζει ο σκληρότατος δράκοντας σε όσους έχουν συνηθίσει να ραθυμούν.

Γι' αυτό, βλέποντάς τον να γίνεται «πρόδρομος», ο φθονερός προς τα καλά έσπευσε και τον άρπαξε νωρίτερα, σαν «να ήθελε να τον καταπιεί πριν καν τον πιάσει από το χέρι»· έτσι λοιπόν τον «κατάπιε», αφού επικράτησε. Αλλά τα μεν σχετικά με το «στεφάνι της ύβρεως» και τα σχετικά με το «άνθος που έπεσε» είναι αυτής της λογής· για την «ημέρα εκείνη» όμως, λέει, δηλαδή κατά τον ίδιο χρόνο, «θα είναι ο Κύριος Σαβαώθ το στεφάνι της ελπίδας που πλέχτηκε από δόξα για όσους απέμειναν από τον λαό», δηλαδή για εκείνους που «διασώθηκαν» από την απώλεια ολόκληρου του λαού. Αυτοί δε ήταν οι απόστολοι και μαθητές του Σωτήρα, στους οποίους υπόσχεται ότι ο ίδιος ο Κύριος θα γίνει «στεφάνι ελπίδας». Έπειτα, επειδή έχει ειπωθεί ότι θα «καθίσουν σε θρόνους κρίνοντας τις δώδεκα φυλές του Ισραήλ», ο ίδιος ο Κύριος έγινε για αυτούς «και πνεύμα κρίσεως», και επιπλέον ο ίδιος ήταν η «δύναμή» τους, για να υποδέχονται εκείνους που πρόκειται να «επιστρέψουν από τον πόλεμο» στην «πύλη» της Εκκλησίας.