Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 3:15

Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου και ντροπιάζετε το πρόσωπο των φτωχών; Είναι συνήθεια σε αυτούς που αδικούν και αποστερούν, όταν εγκαλούνται από τους αδικημένους, να τους ντροπιάζουν με ύβρεις και λοιδορίες, εξευτελίζοντάς τους, απειλώντας τους με βιαιοπραγίες και διαβάλλοντάς τους ως ταραχοποιούς. Όχι μόνο λοιπόν, λέει, αδικείτε τον φτωχό (ο οποίος γίνεται εύκολα αντικείμενο αρπαγής και εύκολος στόχος επιβουλής εξαιτίας της απροστασίας του), αλλά και ντροπιάζετε τα πρόσωπα των φτωχών. Την ντροπή που αρμόζει σε εσάς εξαιτίας της αδικίας, αυτήν, μέσω της τυραννικής σας συμπεριφοράς, την μεταθέτετε στους φτωχούς, παρασύροντας μάρτυρες, μισθώνοντας συνηγόρους και παραπλανώντας τους δικαστές, μέχρις ότου, μαζί με την υπόλοιπη αδικία, να περιβάλετε τους φτωχούς και με την ντροπή της συκοφαντίας.

Το έγκλημα όμως γίνεται δικό μας και με άλλον τρόπο, όταν, στα ίδια σφάλματα, επιτιθέμεθα σφοδρώς στους φτωχούς, δημοσιοποιώντας μεν τα σφάλματά τους χωρίς να φειδόμαστε κανενός ονειδισμού, επιδεικνύοντας δε τον ζήλο του Θεού επάνω στους φτωχούς, καταντροπιάζοντας εξαιτίας αυτού τα πρόσωπά τους. Επειδή όμως υπάρχουν ορισμένοι φτωχοί που μακαρίζονται, αυτοί οι οποίοι χάριν της ευσέβειας περιφρόνησαν τα πάντα και (με την ελπίδα του κατά Θεόν πλούτου) αδιαφόρησαν για την κοσμική περιουσία, όσοι κακώς προΐστανται του λαού, αντί να μακαρίζουν εκείνους που έφτασαν σε τέτοια πτωχεία, τους διαβάλλουν, τους εξουθενώνουν και εξευτελίζουν την αξιέπαινη ταπεινοφροσύνη τους. Γι' αυτό δικαίως εγκαλούνται, μάλιστα εάν είναι πρεσβύτεροι ή άρχοντες, καθώς ντροπιάζουν τα πρόσωπα των αγίων φτωχών. Τέτοιος φτωχός ήταν ο Ιωάννης, ο οποίος δεν είχε σπίτι, δεν είχε υπηρέτη, δεν είχε βόδι για όργωμα, ούτε μικρό χωράφι, ούτε κρεβάτι, ούτε τραπέζι, ούτε ψωμί. Τέτοιος ήταν ο Ηλίας. Τέτοιος ήταν καθένας από τους Αγίους, οι οποίοι περιπλανήθηκαν με μηλωτές και με δέρματα αιγών, στερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι.

Έχει κατακαεί, λοιπόν, ο αμπελώνας, αφού δεν ωφελείται ούτε από τον βίο εκείνων που έλαχαν να τον καθοδηγούν, ούτε βεβαίως διαπαιδαγωγείται από τις προσταγές του Νόμου προς μια ορθή και ανεπίληπτη ζωή, δηλαδή προς την επίγνωση του Χριστού, και μάλιστα ενώ Εκείνος έχει ήδη επιλάμψει στους ανθρώπους της γης και λέγει ξεκάθαρα: «Εγώ είμαι το φως του κόσμου, εγώ είμαι η οδός, και εγώ είμαι η αλήθεια». Ας ακούσουν, λοιπόν: Και εσείς γιατί κατακάψατε τον αμπελώνα μου, και ό,τι αρπάξατε από τον πτωχό βρίσκεται μέσα στους οίκους σας; Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου και καταισχύνετε τα πρόσωπα των πτωχών; Διότι παρέσυραν τους πτωχούς ως προς τη σύνεση προς αυτό που οι ίδιοι θεωρούσαν ορθό, και προκαλούσαν την καταισχύνη στα πρόσωπά τους.

«Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου και καταντροπιάζετε το πρόσωπο των φτωχών;»· εάν δηλαδή τα όσα δίνονται για την ανακούφιση των πενήτων τα κρατάμε στα σπίτια μας, αποστερώντας τους ενδεείς. Είναι συνήθεια σε εκείνους που αδικούν και αποστερούν, όταν εγκαλούνται από τους αδικημένους, να τους ντροπιάζουν με ύβρεις και λοιδορίες, εξευτελίζοντάς τους και απειλώντας τους με χτυπήματα. Αυτό λοιπόν λέει: την ντροπή που σας αρμόζει εξαιτίας της αδικίας, εσείς, μέσω της τυραννίας σας, την μεταθέτετε στους φτωχούς. «Λαό» του δε, και τώρα αποκαλεί, και «αμπελώνα» του «πυρπολημένο», αυτούς που έχουν εξαπατηθεί από την αρπαγή και τη διαστροφή των διδασκάλων, τους οποίους, αφού τους ανακαλέσει και τους επιστρέψει προς τον εαυτό του, τους αποτρέπει από τη διεστραμμένη διδασκαλία των προαναφερθέντων. Και με μεγάλη συνέπεια, αφού προφήτευσε την πρώτη παρουσία του Σωτήρος και τη διαστροφή των αρχόντων του λαού, παραδίδει τα σχετικά με τη δεύτερη έλευσή του, λέγοντας: «ο ίδιος ο Κύριος θα έλθει σε κρίση μαζί με τους πρεσβυτέρους του λαού και με τους άρχοντές του». Αντί της λέξης «κοσύμβων», ο Ακύλας μετέφρασε «τελαμώνας», και αντί για το «τους μηνίσκους», ο Σύμμαχος [μετέφρασε] «μανιάκας», το «κάθεμα» ο Ακύλας «κροκυφάντους», ο Σύμμαχος «τα χαλαστά», και πάλι για το «τους χλιδώνας» ο Σύμμαχος «τα εγκομβώματα».

Αλίμονο στον άνομο... λαέ μου, οι πράκτορές σας σάς απογυμνώνουν... αλλά τώρα ο Κύριος θα εγερθεί για να κρίνει και θα στήσει σε κρίση τον λαό του· ο ίδιος ο Κύριος θα προσέλθει σε κρίση με τους πρεσβυτέρους του λαού και με τους άρχοντές του· εσείς, λοιπόν, γιατί κατακάψατε τον αμπελώνα μου, και η αρπαγή του φτωχού βρίσκεται μέσα στα σπίτια σας; Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου και καταντροπιάζετε το πρόσωπο των φτωχών; Αυτά λέει ο Κύριος: Επειδή υψώθηκαν οι θυγατέρες της Σιών και περπάτησαν με ψηλά τον τράχηλο και με νεύματα των ματιών, και στο περπάτημά τους έσερναν τους χιτώνες τους και βημάτιζαν επιτηδευμένα με τα πόδια τους, ... ο Κύριος θα αποκαλύψει τη μορφή τους εκείνη την ημέρα· και θα αφαιρέσει ο Κύριος τη δόξα του ιματισμού τους και τα κοσμήματά τους, τα πλέγματα των μαλλιών και τα δίχτυα και τα μηνισκόσχημα κοσμήματα, το περιδέραιο και τον στολισμό του προσώπου τους και τη σύνθεση του ένδοξου διακόσμου τους, τα βραχιόλια και τα ψέλια και το διάδημα και τα κοσμήματα του δεξιού βραχίονα και τα δαχτυλίδια και τα σκουλαρίκια, τα ενδύματα με πορφυρές παρυφές και εκείνα με πορφυρές λωρίδες και τα ενδύματα του σπιτιού και τα διαφανή λακωνικά, τα λινά και τα κυανά και τα κόκκινα, καθώς και το λινάρι που είναι συνυφασμένο με χρυσό και υάκινθο, και τα θερινά πέπλα.

«Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου;» Στον ίδιο τρόπο έκφρασης επέμεινε πάλι, όπως ακριβώς εκεί που είπε: «Τον αμπελώνα μου», έτσι και εδώ λέγοντας: «Τον λαό μου». «Και τα πρόσωπα των ταπεινών καταντροπιάζετε;» Εκείνους που έπρεπε να ανορθώσουν, αυτούς καταπίεζαν· εκείνους που έπρεπε να σηκώσουν, αυτούς συνέτριβαν. Διότι, παράλληλα με την αρπαγή, περιφρονούσαν βαθύτατα τους πιο αδύναμους και τους μεταχειρίζονταν χειρότερα και από δούλους, εντείνοντας μαζί με την πλεονεξία και την αλαζονεία τους, και αποκτώντας μεγάλη έπαρση από την αδικία αυτού του πλούτου. Διότι με την πλεονεξία είναι συζευγμένο το νόσημα της υπερηφάνειας· και όσο περισσότερο αυξάνει κανείς τον πλούτο, τόσο περισσότερο επιδεινώνει και αυτό το νόσημα.

«Διότι η θλίψη μας θα έρθει από μακριά, και σε ποιον θα καταφύγετε για να βοηθηθείτε;» «Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου και ντροπιάζετε το πρόσωπο των φτωχών; λέει ο Κύριος.» «Αλίμονο σε εκείνους που αποκαλούν το κακό καλό, και το καλό κακό· σε αυτούς που θέτουν το φως ως σκοτάδι, και το σκοτάδι ως φως· σε αυτούς που θέτουν το πικρό ως γλυκό, και το γλυκό ως πικρό.» «Στα χέρια σου βρέθηκαν αίματα αθώων ψυχών.» «Δεν εκδίκασαν δίκαια την υπόθεση του ορφανού, και την υπόθεση της χήρας δεν έκριναν. Μήπως για αυτά δεν θα ζητήσω λόγο, λέει ο Κύριος; Ή την ψυχή ενός τέτοιου έθνους δεν θα την εκδικηθώ;» «Τα μάτια τους δεν είναι καλά, ούτε η καρδιά τους ευθεία, αλλά στρέφονται προς την πλεονεξία, και προς την έκχυση του αθώου αίματος, και προς τη συκοφαντία, και στο να διαπράττουν αδικίες και φόνους.» «Ταπείνωσες τον υψηλό, και ύψωσες τον ταπεινό.

Εκείνος που επιδιώκει κακή πλεονεξία για τον οίκο του, και για να στήσει τη φωλιά του.» «Αλίμονο σε εκείνους που συνδέουν οικία με οικία και ενώνουν αγρό με αγρό, για να αφαιρέσουν κάτι από τον πλησίον τους.» «Τα αρπαγμένα από τον φτωχό βρίσκονται στους οίκους σας. Γιατί εσείς αδικείτε τον λαό μου και καταντροπιάζετε το πρόσωπο των φτωχών, λέγει ο Κύριος;» —«Εγώ τους παρέδωσα στο χέρι σου· εσύ όμως δεν τους έδειξες έλεος.» —«Όταν απλώνετε τα χέρια σας, θα αποστρέφω τους οφθαλμούς μου από εσάς. Διότι τα χέρια σας είναι γεμάτα αίμα.» —«Εξαιτίας σας το όνομά μου βλασφημείται ανάμεσα στα έθνη.» —«Οι άδικοι θα κλυδωνίζονται όπως η ταραγμένη θάλασσα, και δεν θα μπορούν να αναπαυθούν.» —«Απέχε από το άδικο, και δεν θα φοβηθείς, και ο τρόμος δεν θα σε πλησιάσει.» «Αυτό ήταν το ανόμημα των Σοδόμων, ότι ζούσε σπαταλώντας με υπερηφάνεια και αφθονία άρτων και με ευμάρεια οίνου, αυτή και οι θυγατέρες της, και δεν στήριξαν το χέρι του φτωχού και του πένητα, αλλά μεγαλαυχούσαν και διέπραξαν ανόμημα ενώπιόν μου.» «Λαός που καταπιέζει αδικώντας και αρπάζει λεία, καταδυναστεύοντας τον φτωχό και τον πένητα, και δεν συμπεριφέρεται προς τον προσήλυτο με δικαιοσύνη.» «Η μητέρα σου ήταν μικρό λιονταριών, βρέθηκε ανάμεσα σε λιοντάρια· πλήθυνε τα μικρά της, και όταν μεγάλωσε το μικρό της, έγινε λιοντάρι· έμαθε να αρπάζει λεία.» «

Και ενώ αυτά και όλα τα παρόμοια παράδοξα και θαυμαστά σας συνέβησαν και τα είδατε κατά καιρούς, ελέγχεστε και από τους προφήτες μέχρι του σημείου ότι έχετε θυσιάσει και τα ίδια σας τα τέκνα στα δαιμόνια, και επιπλέον όλων αυτών, τέτοια έχετε τολμήσει εναντίον του Χριστού και τολμάτε ακόμη, για τα οποία όλα μακάρι να σας δοθεί, αφού λάβετε έλεος από τον Θεό και τον Χριστό Του, να σωθείτε. Διότι, μέσω του προφήτη Ησαΐα, ο Θεός, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι πρόκειται να τα κάνετε αυτά, σας καταράστηκε ως εξής: Αλίμονο στην ψυχή τους· βουλεύτηκαν πονηρή βουλή εναντίον του εαυτού τους, λέγοντας: Ας δέσουμε τον δίκαιο, διότι μας είναι ενοχλητικός. Επομένως, θα γευτούν τους καρπούς των έργων τους. Αλίμονο στον άνομο· κακά θα του συμβούν σύμφωνα με τα έργα των χεριών του. Λαέ μου, οι καταδυνάστες σας σας λεηλατούν και οι απαιτητές θα σας εξουσιάσουν. Λαέ μου, αυτοί που σας μακαρίζουν σας πλανούν και διαταράσσουν την πορεία των δρόμων σας. Αλλά τώρα θα φέρει σε κρίση τον λαό Του, και ο ίδιος ο Κύριος θα έρθει σε κρίση με τους πρεσβυτέρους του λαού και τους άρχοντές του: Εσείς όμως γιατί κατακάψατε τον αμπελώνα μου, και η αρπαγή του φτωχού βρίσκεται στους οίκους σας; Εσείς γιατί αδικείτε τον λαό μου και καταισχύνατε το πρόσωπο των ταπεινών;