Καὶ τὸν κόσμον τοῦ προσώπου αὐτῶν. Ἔστι τινὰ καὶ χρώματα πρὸς κόσμον ταῖς γυναιξὶν ἐπιτετηδευμένα τοῦ προσώπου· λευκόν τε καὶ ἐρυθρὸν καὶ ἕτερον μέλαν ὄν. Τὸ μὲν λευκότητα τοῦ σώματος καταψεύδεται, τὸ δὲ ἐρυθρὸν ταῖς παρειαῖς ἐπανθεῖ, τὸ δὲ μέλαν μηνοειδῶς τὰς ὀφρῦς τοῖς ὀφθαλμοῖς περιγράφει. Ὃν καὶ αὐτὸν περιαιρήσειν ὁ Κύριος ἀπειλεῖ, ἵνα μὴ κλέπτηται (φησὶν) ἡ σωφροσύνη τῶν ἀνδρῶν, μηδὲ ταῖς ζωγραφίαις ταύταις ἐλεεινοὶ νεωτέρων ὀφθαλμοὶ συναρπάζωνται. —Ἢ τότε ἀφαιρεθήσεται ταῦτα, ὅταν γυμνὰ πάντα παρίσταται τῷ Κριτῇ, ὅτε ὀφρὺς συμπεπτωκυῖα, παρειὰ κατηφὴς, χρῶμα πελιδνὸν ὑπὸ τοῦ φόβου. —Ἀφαιρεῖ οὖν καὶ τὸν κόσμον ὁ Κύριος. Καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου τῆς δόξης, οἱονεὶ καὶ τὴν ὕλην τὴν κοσμοῦσαν καὶ αὐτὴν τὴν ἐκ τέχνης ἐπίνοιαν. Καὶ ἐπειδὴ ἑνὶ μὲν οὐκ ἔστιν ἐπαρθῆναι τοσοῦτον, οὐδὲ φυσιωθῆναι ἐπ᾽ αὐτῷ, ὁμοῦ δὲ πᾶσι συγκειμένοις τὸ ἀλαζονικὸν ἐπιγίνεται φρόνημα, καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου ἀφαιρήσειν ὁ Κύριος ἀπειλεῖ. Ὁποῖος δὲ ὁ κόσμος, τοιαύτη δηλονότι καὶ ἡ ἐπ᾽ αὐτῷ δόξα· σωματικὸς δὲ ὁ κόσμος καὶ μάταιος· φθαρτὴ οὖν καὶ ἡ ἐπ᾽ αὐτῷ δόξα καὶ ἀνυπόστατος.
Μετάφραση
Και τον καλλωπισμό του προσώπου τους. Υπάρχουν μάλιστα και κάποια χρώματα που έχουν επινοηθεί από τις γυναίκες για τον καλλωπισμό του προσώπου: λευκό και κόκκινο, καθώς και ένα άλλο που είναι μαύρο. Το μεν (λευκό) δημιουργεί μια ψεύτικη λευκότητα στο σώμα, το δε κόκκινο ανθίζει στα μάγουλα, ενώ το μαύρο σχεδιάζει τα φρύδια στα μάτια σε σχήμα μισοφέγγαρου. Ακόμη και αυτόν τον καλλωπισμό απειλεί ο Κύριος ότι θα τον αφαιρέσει, ώστε, όπως λέγει, να μην κλέβεται η σωφροσύνη των ανδρών, ούτε να παρασύρονται από αυτές τις ζωγραφιές τα αξιοθρήνητα μάτια των νεοτέρων. —Ή θα αφαιρεθούν αυτά τότε, όταν τα πάντα θα παρασταθούν γυμνά ενώπιον του Κριτή, όταν το φρύδι θα έχει πέσει, το μάγουλο θα είναι σκυθρωπό, και το χρώμα πελιδνό από τον φόβο. —Αφαιρεί λοιπόν και τον καλλωπισμό ο Κύριος. Ακόμη και τη σύνθεση του καλλωπισμού της δόξας, δηλαδή και το ίδιο το υλικό που στολίζει και την ίδια την έντεχνη επινόηση. Και επειδή με ένα μόνο στοιχείο δεν είναι δυνατόν να επαρθεί κάποιος τόσο πολύ, ούτε να υπερηφανευτεί γι' αυτό, ενώ όταν συνδυαστούν όλα μαζί γεννιέται το αλαζονικό φρόνημα, γι' αυτό ο Κύριος απειλεί ότι θα αφαιρέσει και τη σύνθεση του καλλωπισμού. Ανάλογος δε με το τι είδους είναι ο καλλωπισμός, τέτοια είναι προφανώς και η δόξα που προέρχεται από αυτόν· επειδή όμως ο καλλωπισμός είναι σωματικός και μάταιος, φθαρτή επομένως και ανυπόστατη είναι και η δόξα που βασίζεται σε αυτόν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες