Καὶ τὰ ἐνώτια, καὶ τοὺς δακτυλίους. Ἐπαινετὴν μὲν τὴν χρῆσιν ἐνωτίων ἐν τῇ μνηστείᾳ τῆς Ῥεβέκκας ἐδιδάχθημεν, σύμβολον τοῦ ἀγαθὰ μέλλειν αὐτῇ διδάγματα περὶ τῆς ἐν τοῖς νοητοῖς ἀληθείας, ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ Ἀβραὰμ γενομένῃ παραδοθήσεσθαι. —Κατηγορούμενα δὲ αὐτὰ πολλαχοῦ κατειλήφαμεν. Πρῶτον μὲν ἐκ τοῦ, ὅτε ἀναβαίνειν ἔμελλον εἰς Βεθὴλ, προσταχθῆναι παρὰ τοῦ Ἰακὼβ τὰς γυναῖκας περιελέσθαι αὐτὰ μετὰ τῶν θεῶν ἀλλοτρίων, ὡς ἐμποδίου ὄντος ἐκ τῆς εἰδωλολατρείας καὶ τῆς τῶν ἐνωτίων χρήσεως πρὸς τὸ ἀνελθεῖν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Κυρίου.
Μετάφραση
Και τα ενώτια και τους δακτυλίους. Διδαχθήκαμε μεν ότι η χρήση των ενωτίων κατά τη μνηστεία της Ρεβέκκας υπήρξε αξιέπαινη, ως σύμβολο του ότι επρόκειτο να της παραδοθούν αγαθά διδάγματα περί της νοητής αλήθειας, όταν πλέον βρέθηκε στον οίκο του Αβραάμ. Αντιθέτως, έχουμε διαπιστώσει ότι αυτά σε πολλά σημεία κατακρίνονται. Πρώτον μεν από το γεγονός ότι, όταν επρόκειτο να αναβούν στη Βαιθήλ, ο Ιακώβ πρόσταξε τις γυναίκες να τα αφαιρέσουν μαζί με τους ξένους θεούς, καθώς η ειδωλολατρία και η χρήση των ενωτίων αποτελούσαν εμπόδιο για την ανάβασή τους στον οίκο του Κυρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες