Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 3:25

Και ο υιός σου ο ωραιότατος, τον οποίο αγάπησες, θα πέσει από μάχαιρα. Για εκείνους που πρόκειται να ανατραφούν με μοχθηρά ήθη, είναι πολύ πιο ωφέλιμο να αναχωρήσουν από τη ζωή πριν φτάσουν στην ακμή τους, παρά να μολυνθούν περισσότερο από την πονηρή ανατροφή των γονέων. Απέκτησες λοιπόν υιό, είτε ωραιότατο στο σώμα, είτε που φαινόταν τέτοιος στα μητρικά μάτια. Αυτός θα πεθάνει ακριβώς στην ακμή και στο άνθος της ηλικίας του. Και η επιδείνωση της συμφοράς έγκειται στο ότι δεν θα επέλθει αυτόματα, ούτε ως φυσιολογικός θάνατος, αλλά βίαια από εχθρικό χέρι, όντας τραυματισμένος από μάχαιρα. —Και οι ισχυροί σας θα πέσουν από μάχαιρα. Και αφού τα υποστεί αυτά, δεν θα έχει ούτε τη δύναμη να αμυνθεί· διότι αποτελεί παρηγοριά στις συμφορές το να υπερασπίζεται κανείς τους φονευθέντες και να ανταποδίδει τα ίσα σε εκείνους που προκάλεσαν τον πόνο. Σε εσένα όμως ούτε αυτό δεν θα υπάρξει· διότι όλοι όσοι βρίσκονται σε μάχιμη ηλικία θα πεθάνουν στον πόλεμο, με αποτέλεσμα να απομείνει μόνο η ανήμπορη ηλικία, η οποία, εξαιτίας του ότι είναι αβοήθητη, είναι εύκολο να υποστεί τα πάντα, όσα τυχόν αποφασίσουν οι εχθροί.

Και θα ταπεινωθούν και θα πενθήσουν οι θήκες των κοσμημάτων σας. Οι θήκες του χρυσού και του αργύρου, των πολυτελών ενδυμάτων και των πολύτιμων λίθων, όσο μεν περιέχουν τα κειμήλια, αξιώνονται μεγάλης φροντίδας και επιμέλειας, αποθηκευμένες σε οχυρά οικήματα και σε υψηλούς τόπους, με αμπάρες, κλειδαριές, σφραγίδες, φύλακες και με κάθε τι που επινοείται για την ασφάλεια και τη φύλαξή τους. Όταν όμως αποδειχθούν άδειες από τα κειμήλια, παραβλέπονται, εγκαταλελειμμένες και πεταμένες. —Αυτά ας ωφελήσουν και εμάς, διότι οι ψυχές, οι οποίες δέχθηκαν τη δωρεά του θείου λόγου, έγιναν αποθήκες των πολυτίμων αγαθών, άξιες να φυλαχθούν στους θείους θησαυρούς· όταν όμως αποδειχθούν άδειες από τα θεία κοσμήματα, θα ταπεινωθούν και θα απορριφθούν, καταδικασμένες για την αχρηστία τους. Γι’ αυτό «αχρηστεύθηκε», λέγει η Γραφή, «ο Ιεχονίας, σαν σκεύος για το οποίο δεν υπάρχει καμία χρεία». —Για να παραμείνουμε, λοιπόν, στις βασιλικές αποθήκες, ας μην προδώσουμε στους κλέφτες τον πολύτιμο μαργαρίτη που μας εμπιστεύθηκαν.

Διότι γι' αυτούς είναι απόλαυση να τις καταστρέφουν. Όπως ακριβώς και στους κυνηγούς πουλιών φαίνεται αξιοζήλευτο απόκτημα τα πιο όμορφα από τα στρουθία. Έχει γραφτεί κάπου και για τον Σατανά ότι τα φαγητά του είναι εκλεκτά. Επομένως, είναι λογικό εμείς να αγρυπνούμε και να οπλιζόμαστε με θάρρος με τη βοήθεια του Θεού, και να θυμόμαστε τον μακάριο Παύλο που λέει: «Εκείνος που νομίζει ότι στέκεται όρθιος, ας προσέχει μήπως πέσει». Πρέπει δε επιπλέον, προσερχόμενοι στον παντοδύναμο Θεό, να λέμε στις προσευχές: «Κύριε, με το θέλημά σου χάρισε δύναμη στην ομορφιά μου». <Και αντί για ευχάριστη οσμή θα υπάρχει σκόνη· και αντί για ζώνη, θα ζωστείς με σκοινί, και αντί για τον χρυσό στολισμό του κεφαλιού θα αποκτήσεις φαλάκρα εξαιτίας των έργων σου· και αντί για τον χιτώνα τον διακοσμημένο με πορφύρα, θα ζωστείς με σάκο. Και ο πιο όμορφος γιος σου, τον οποίο αγαπάς, θα πέσει από μαχαίρι. Και οι δυνατοί σας θα πέσουν από μαχαίρι, και θα ταπεινωθούν, και θα πενθήσουν οι θήκες των κοσμημάτων σας, και θα εγκαταλειφθείς μόνη, και θα ισοπεδωθείς στο έδαφος.> Δεν πρέπει να νομίζει κανείς ότι μάταια ο προφητικός λόγος αναλύει τόσο λεπτομερώς αυτά, αλλά περιγράφει με ακρίβεια το κάθε τι που προκαλεί ηδονή σε εκείνες που ζουν τρυφηλά, τόσο τα είδη των κοσμημάτων όσο και τις παλιές τους απολαύσεις.

Τους δίνει δε ένδυμα, το οποίο ταιριάζει σε αιχμάλωτες γυναίκες, χοντρό και ευτελές, το οποίο ονομάζει σάκο, και αυτό αντί για τον χιτώνα με την πορφύρα και τα πολυτελή ενδύματα. Και προσθέτει σε αυτά ότι «Και ο υιός σου ο ωραιότατος, τον οποίο αγαπάς, θα πέσει από μάχαιρα». Διότι είναι συνήθεια σε αυτούς που κυριεύουν μια πόλη ή χώρα, να αρπάζουν από αυτήν τις γυναίκες και μέσα από τις αγκαλιές των μητέρων να φονεύουν με ωμότητα τα μικρά και θηλάζοντα βρέφη, ώστε να βαδίζουν οι μητέρες τους χωρίς να είναι φορτωμένες και να μην είναι επιβαρυμένες με τη φροντίδα των νηπίων. Επομένως, ή λέγει ότι με αυτόν τον τρόπο θα πέσει από μάχαιρα ο αγαπητός τους υιός, ή με άλλο τρόπο, ενώ θα μάχεται, και θα βρει τον θάνατο από τα χέρια των εχθρών. Είπε δε ότι θα πενθήσουν οι θήκες των κοσμημάτων τους, όχι επειδή οι υλικές θήκες έχουν την ικανότητα να πενθούν, αλλά όπως ακριβώς αν κάποιος έλεγε ότι και ένα σπίτι πενθεί όταν κανένας δεν κατοικεί σε αυτό.

Διότι είπε ότι «Όλοι οι δυνατοί σας θα πέσουν από μάχαιρα.» Ποια είναι λοιπόν η απόδειξη αυτών που είπα; Είναι πολύ έξυπνα και κομψά διατυπωμένη. Διότι, καθώς ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή έλεγε στους υιούς του Ισραήλ, «Δεν θα υπάρξει ανάμεσά σας άγονος ούτε στείρα», θεωρούνταν από τους Ιουδαίους ως ο έσχατος ονειδισμός το να μην γεννήσει μια γυναίκα, ή το να είναι άγονος κάποιος από τους άνδρες. Διότι αμέσως τους αποδιδόταν η μομφή της αγονίας και της στειρότητας. Και βέβαια ο νόμος ήταν πνευματικός. Διότι ο Θεός των όλων υποσχόταν ότι ο νοητός Ισραήλ, δηλαδή ο νους που βλέπει τον Θεό, δεν θα είναι άκαρπος, ούτε στειρωμένος, αλλά μάλλον καρποφόρος και σαν μια καλή και εξαίρετη γη. Όμως οι Ιουδαίοι τα κατανοούσαν αυτά σαρκικά, επειδή ήταν ψυχικοί άνθρωποι, μην έχοντας πνεύμα. Θα υπάρξει λοιπόν, λέει, τέτοια σπάνη αρρένων στη χώρα, επειδή ο πόλεμος θα έχει καταναλώσει το γένος, ώστε επτά γυναίκες, δηλαδή πολλές, θα πιάσουν έναν άνδρα και θα πουν: «Το δικό μας ψωμί θα τρώμε και το δικό μας ιμάτιο θα φορούμε. Μόνο το όνομά σου ας κληθεί πάνω μας, αφαίρεσε τον ονειδισμό μας.» Βλέπεις πώς φοβούνται τον ονειδισμό της ατεκνίας και πώς αποφεύγουν εντελώς την ονομασία της άγονης και της στείρας; Διότι προσέρχονται χωρίς να ζητούν τα συνηθισμένα και όσα συνηθίζεται να λαμβάνουν οι γυναίκες από τους συζύγους τους. Επειδή λένε ότι θα τα εξασφαλίσουν μόνες τους για τον εαυτό τους, και ζητούν μόνο, όπως είπα, την αφαίρεση του ονειδισμού.

Εύλογα, λοιπόν, η προφητεία διατύπωσε και τις απειλές εναντίον τους λέγοντας ότι θα παραδοθούν στη «μάχαιρα» των πολεμίων και υπονοώντας την έφοδο των Ρωμαίων με τη φράση: «και ο κάλλιστος υιός σου, τον οποίο αγαπάς, θα πέσει από μάχαιρα, και οι ισχυροί σας θα πέσουν από μάχαιρα». Στη θέση αυτών, ο Σύμμαχος απέδωσε το χωρίο με τον εξής τρόπο: «αντί για κάλλος, οι εκλεκτοί από το πλήθος σου θα πέσουν από μάχαιρα, καθώς και οι δυνατοί σου στον πόλεμο», τότε που η πόλη και «θα ερημωθεί» και «θα πενθήσει». Προς αυτήν, άλλωστε, έχει ειπωθεί σύμφωνα με τους Εβδομήκοντα το εξής: «και θα εγκαταλειφθείς μόνη και θα ισοπεδωθείς στη γη».

Και ο ωραιότατος γιος σου, τον οποίο αγαπάς, θα πέσει από ξίφος και οι δυνατοί σας θα πέσουν από ξίφος και θα ταπεινωθούν. Και θα πενθήσουν οι θήκες των κοσμημάτων σας, και θα εγκαταλειφθείς μόνη και θα ισοπεδωθείς στη γη.

Και ο εκλεκτός σου υιός, που αγαπάς, θα πέσει από μάχαιρα, και οι δυνατοί μας θα πέσουν από μάχαιρα, και θα εγκαταλειφθείς μόνη, και θα ριχτείς στο έδαφος.» «Ο Αλέξανδρος ο χαλκουργός μού έκανε πολλά κακά. Θα του ανταποδώσει ο Κύριος σύμφωνα με τα έργα του.» ΤΙΤΛΟΣ ΙΖʹ. — Περί των αδικουμένων: ότι πρέπει να τους βοηθούμε. «Εκείνες τις ημέρες, αφού μεγάλωσε ο Μωυσής, βγήκε προς τους αδελφούς του, τους υιούς Ισραήλ· και βλέποντας τον κόπο τους, αντικρίζει έναν Αιγύπτιο να χτυπάει κάποιον Εβραίο από τους δικούς του αδελφούς, τους υιούς Ισραήλ. Αφού κοίταξε γύρω, εδώ κι εκεί, δεν βλέπει κανέναν· και αφού χτύπησε τον Αιγύπτιο, τον έκρυψε στην άμμο. Βγαίνοντας και τη δεύτερη ημέρα, βλέπει δύο άνδρες να διαπληκτίζονται, και λέει σε εκείνον που αδικούσε: Γιατί χτυπάς τον πλησίον σου;»