Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 30:32

Αλλά ο άθλιος έχει εκπέσει από αυτά, επειδή ο Χριστός τον κατακρήμνισε στο απροσδόκητο και τον απομάκρυνε από την εναντίον μας τυραννία. Έπαυσε, λοιπόν, κάθε χαρά και ευφροσύνη του· σταμάτησε τον εναντίον μας χορό του, και η φύση των πραγμάτων μεταβλήθηκε εντελώς στο αντίθετο. Διότι εμείς έχουμε κάνει τέρψη και απόλαυση τη σωτηρία διά του Χριστού, τη δικαίωση διά της πίστεως και τον αγιασμό διά του Πνεύματος. Εκείνος δε, που απέτυχε να εξουσιάζει, βρίσκεται σε ατελείωτες θλίψεις και θρηνεί για την καταστροφή της δικής του δυναστείας. <Διότι με τη φωνή του Κυρίου θα ηττηθούν οι Ασσύριοι, με την πληγή που θα τους καταφέρει. Και θα είναι γύρω του από εκεί όπου προερχόταν η ελπίδα της βοήθειάς τους, στην οποία αυτός είχε στηριχθεί· αυτοί με αυλούς και κιθάρες θα τον πολεμήσουν εκ μεταβολής.> Το «με τη φωνή του Κυρίου», λέει, τίθεται αντί του «με την προσταγή του Κυρίου». Διότι πράγματι οι Ασσύριοι ηττήθηκαν και υπέστησαν την πληγή που τους επιφέρθηκε, όταν ο Κύρος και οι Πέρσες και οι Μήδοι τους καταλεηλατούσαν, όπως είπα, και τους κυρίευσαν ολοκληρωτικά και κατά το θέλημα του Θεού. Αλλά πριν από αυτά, είχαν εναποθέσει σε αυτά την ελπίδα ότι θα μπορούσαν να κατορθώσουν να κατακτήσουν εύκολα όποιες χώρες και λαούς θα επέλεγαν.

Έπειτα, αφού είπε αυτά προς εκείνους που με υποκρισία προσποιούνται τους θεοσεβείς, στη συνέχεια προσθέτει: «και θα κάνει ο Κύριος ακουστή τη φωνή του, και θα δείξει τον θυμό του βραχίονά του με θυμό και οργή και φλόγα πυρός». Και συμπληρώνει: «διότι μέσω της φωνής του Κυρίου θα ηττηθούν οι Ασσύριοι από την πληγή με την οποία θα τους πατάξει. Ως "Ασσύριους" δε εδώ δεν εννοεί καθόλου το έθνος, αλλά εκείνους που κατατυράννησαν παρόμοια με τους Ασσύριους και χρησιμοποίησαν την εξουσία πάνω στους ανθρώπους με υπερηφάνεια, παραπλήσια προς εκείνους». Έτσι εξάλλου και οι γιοι των Εβραίων στους διαλόγους προς αυτούς παρέδωσαν να το εννοούμε, λέγοντας ότι με την ερμηνεία των «Ασσυρίων» υποδηλώνονται εκείνοι που ευημερούν και προκόβουν, τους οποίους ο παρών λόγος διδάσκει ότι θα κολαστούν κατά τον καιρό της κρίσεως από την «πληγή» που θα τους επιβληθεί. Τότε, λέει, οι τιμωροί δαίμονες που τους πατάσσουν και τους χτυπούν, αφού τους περικυκλώσουν ολόγυρα, θα τους επιφέρουν τις τιμωρίες. Το ποιοι είναι αυτοί το διασαφηνίζει λέγοντας: «από εκεί από όπου είχαν την ελπίδα της βοήθειας, στην οποία ο ίδιος είχε πεποίθηση· αυτοί με τύμπανα και κιθάρες θα τον πολεμήσουν». Η δε «ελπίδα βοήθειας» για τους ασεβείς προερχόταν από τους θεούς τους, δηλαδή από τις αντικείμενες δυνάμεις και τα πονηρά πνεύματα.

Διότι σε αυτούς προσέτρεχαν ως σε θεούς και έτρεφαν την ελπίδα ότι θα λάβουν βοήθεια από εκείνους, μη γνωρίζοντας ότι αυτοί οι ίδιοι θα γίνουν οι τιμωροί τους· διότι η οργή και ο θυμός που αποστέλλεται εναντίον των ασεβών θα εκδηλωθεί μέσω πονηρών αγγέλων, οι οποίοι θα τους πολεμήσουν με τύμπανα και κιθάρες, καθώς είναι επιχαιρέκακοι. Έτσι άλλωστε αναφερόταν και πρωτύτερα: «Γίγαντες έρχονται να εκπληρώσουν τον θυμό μου, χαιρόμενοι συγχρόνως και υβρίζοντας»· θα πολεμήσουν, λοιπόν, τους ασεβείς οι προαναφερθέντες ύστερα από μεταστροφή· διότι αντί για φίλοι θα γίνουν εχθροί τους. Τότε δε και θα τους ζητηθούν ευθύνες, πληρώνοντας για όλα όσα αμάρτησαν. Αυτά, λέει, περιμένουν εσένα, τον άλλοτε τρυφηλό και υπερήφανο· εκτός εάν βέβαια, εξαπατώντας τον εαυτό σου, προσδοκάς ότι έχει ετοιμαστεί και για σένα να βασιλεύσεις όμοια με εκείνους που βάδισαν την στενή και τεθλιμμένη οδό και έγιναν φτωχοί για τον Θεό και διώχθηκαν ένεκα δικαιοσύνης· διότι για όλους εκείνους έχει ετοιμαστεί η βασιλεία, αλλά όχι και για σένα που έχεις πορευθεί την πλατιά και ευρύχωρη οδό. Γι' αυτό έχει προετοιμαστεί για σένα η προδηλωθείσα βαθιά φάραγγα του ορμητικού νερού, γεμάτη ξύλα και αναμμένο πυρ, ώστε όλη η φάραγγα να μην έχει γεμίσει με τίποτε άλλο παρά με θυμό και οργή, που αναφλέγει θειάφι και πυρ για την κόλαση εκείνων που θα καταδικαστούν εκεί.