Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 32:12

«Δεμάτι που δεν έχει τη δύναμη να κάνει αλεύρι». Καταναλώθηκε λοιπόν, λέει, ο τρύγος, δηλαδή, δεν θα ονομάζεσαι πλέον αμπελώνας. Διότι δεν έχεις τίποτα από τα ώριμα σταφύλια. Σταμάτησε η σπορά, δεν θα είσαι πλέον γη με καλή παραγωγή και τροφή ήμερων καρπών. Γι' αυτόν τον λόγο και πολύ δικαιολογημένα εκπλαγείτε, δηλαδή, μείνετε έκθαμβοι και απορήστε. Λυπηθείτε, εσείς που νιώθατε ασφάλεια. Διότι εσείς που παλαιότερα καυχιόσασταν, λέει, για τον Θεό, όταν θρηνήσετε βλέποντας την καρδιά σας έρημη από κάθε αγαθό, τότε, ακριβώς τότε λυπηθείτε. Ξεντυθείτε, μείνετε γυμνές, δέστε τη μέση σας και χτυπάτε τα στήθη σας. Εξαιτίας του επιθυμητού αγρού και του γεννήματος της αμπέλου. Αιτία του θρήνου, λέει, είναι το ότι χάθηκε και αφανίστηκε εντελώς ο επιθυμητός αγρός και ο αξιοθαύμαστος αμπελώνας.

Τι πρέπει λοιπόν να κάνετε για αυτό εσείς, για τις οποίες έγινε λόγος προηγουμένως; Το προσθέτει λέγοντας: «ταραχθείτε, λυπηθείτε, εσείς που επαναπαύεστε». Ας σας αγγίξει, λέει, «η κατά Θεόν λύπη» και εξέλθετε από την προηγούμενη απιστία, παραδίδοντας τους εαυτούς σας «στη μετάνοια»· διότι «η κατά Θεόν λύπη κατεργάζεται μετάνοια προς σωτηρία, για την οποία κανείς δεν μεταμελείται». Γι' αυτό, αποδείξτε «καρπούς μετανοίας» με τα έργα σας, αποβάλλοντας το ένδυμα του πλούτου, απογυμνώνοντας τους εαυτούς σας από την τρυφή και την αφθονία, και με ανδρικό σχήμα «αφού περιζώσετε τις οσφύες σας, θρηνήστε» για την ερήμωση που κατέλαβε τον άλλοτε «επιθυμητό σας αμπελώνα». Το τι έπαθε ο «αγρός» και τι η πολύφορη «άμπελος», το αναφέρει στη συνέχεια: «η γη του λαού θα βλαστήσει αγκάθια και χόρτα». Αυτό εξάλλου το φανέρωσε και με όσα είπε προηγουμένως: «και περίμενα να κάνει σταφύλια, αλλά έκανε αγκάθια». Και ερμηνεύοντας αυτά, πρόσθεσε λέγοντας: «περίμενα να κάνει δίκαιη κρίση, αλλά έκανε ανομία και όχι δικαιοσύνη, αλλά κραυγή». Για αυτά λοιπόν προέτρεπε να «θρηνείτε», και μάλιστα εξαιτίας της απειλής που ακολουθεί, μέσω της οποίας έχει ειπωθεί: «από κάθε σπίτι θα αφαιρεθεί η χαρά». Και αυτή η άλλοτε «πλούσια πόλη», τα «σπίτια», «θα εγκαταλειφθούν» έρημα, όταν ο «πλούτος» της «πόλεως» και τα σεμνά και τα «επιθυμητά» του ιερού «οίκου εγκαταλειφθούν» από τον Θεό.