Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 32:13

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου, ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Μέγας Αθανάσιος Ὁμιλία εἰς τὸ πάθος καὶ τὸν σταυρὸν τοῦ κυρίου
Γέγραπται γάρ· «Ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι, ἐκδύσασθε, γυμναὶ γένεσθε, περιζώσασθε τὰς ὀσφύας, καὶ ἐπὶ τῶν μασθῶν κόπτεσθε ἀπὸ ἀγροῦ ἐπιθυμήματος, καὶ ἀπὸ ἀμπέλου γενήματος. Ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου ἄκανθα, καὶ χόρτος ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται.» Ἐχλεύαζον τὸν Κύριον, ὡς Υἱὸν Θεοῦ, καὶ οὐκ ἔβλεπον ἀποβαλλόμενοι τὴν υἱοθεσίαν, ὡς αὐτὸς διαμαρτύρεται λέγων· «Υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν·» καὶ, «Ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν.» Ἐπότιζον αὐτὸν ὄξος καὶ χολὴν, ἀλλὰ καὶ τοῦτο σφόδρα τυφλὸν κατ᾽ αὐτῶν. Ὁ μὲν γὰρ Θεὸς ἄμπελον ἐξ Αἰγύπτου μετῆρε, καὶ κατεφύτευσεν αὐτὴν, καὶ περιέμενε τοῦ λαβεῖν παρ᾽ αὐτῶν τὸν καρπὸν, σταφυλὴν καὶ οἶνον· οἱ δὲ ἄφρονες, ἀντὶ οἴνου ὄξος, ἀντὶ δὲ σταφυλῆς χολὴν ἐπεδίδουν, γνώρισμα τῆς κατὰ Σοδομίτας αὐτῶν κακίας ἐμφαίνοντες· καὶ γὰρ αὐτῶν ἡ σταφυλὴ χολή ἐστι, κατὰ τὰ ἐν τῷ Δευτερονομίῳ γεγραμμένα. Διὰ τοῦτο γὰρ ὁ Κύριος καὶ Σωτὴρ ἡμῶν, εἰδὼς τὸν παρ᾽ αὐτῶν ἐσόμενον τοιοῦτον καρπὸν, προέλεγεν αὐτοῖς τὴν παραβολὴν τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ ὅτι ἀρθήσεται ἀφ᾽ ὑμῶν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καὶ δοθήσεται ἔθνει ποιοῦντι τοὺς καρποὺς αὐτῆς.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι είναι γραμμένο: «Τρομάξτε, λυπηθείτε, εσείς που νιώθετε ασφάλεια, γδυθείτε, γίνετε γυμνές, περιζωστείτε τις οσφύες σας, και χτυπήστε τα στήθη σας θρηνώντας για τον επιθυμητό αγρό και για το γέννημα της αμπέλου. Στη γη του λαού μου θα φυτρώσουν αγκάθια και χόρτα, και από κάθε οικία θα αφαιρεθεί η χαρά.» Χλεύαζαν τον Κύριο, ως Υιό του Θεού, και δεν έβλεπαν ότι απέβαλαν την υιοθεσία, όπως ο ίδιος διαμαρτύρεται λέγοντας: «Υιούς γέννησα και μεγάλωσα, αλλά αυτοί με αθέτησαν»· και, «Ιδού, αφήνεται σε εσάς ο οίκος σας». Τον πότιζαν όξος και χολή, αλλά και τούτο αποδείχθηκε ως τεράστια τύφλωση εις βάρος τους. Διότι ο μεν Θεός μετέφερε την άμπελο από την Αίγυπτο, την φύτεψε, και περίμενε να λάβει από αυτούς τον καρπό, σταφύλι και οίνο· οι άφρονες όμως, αντί για οίνο τού προσέφεραν όξος, και αντί για σταφύλι χολή, φανερώνοντας το γνώρισμα της κακίας τους, που ομοιάζει με των Σοδομιτών· διότι και το δικό τους σταφύλι είναι χολή, σύμφωνα με όσα είναι γεγραμμένα στο Δευτερονόμιο. Γι' αυτόν τον λόγο, ο Κύριος και Σωτήρας μας, γνωρίζοντας ότι τέτοιος επρόκειτο να είναι ο καρπός τους, τους προείπε την παραβολή του αμπελώνα, και ότι θα αφαιρεθεί από εσάς η βασιλεία των ουρανών, και θα δοθεί σε έθνος που θα αποδίδει τους καρπούς της.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἐπιτάττει δὲ μὴ παρειμένως μήτε μὴν ἀμελῶς τοῦτο δρᾷν, ἀλλ᾽ ὡς ἐν σπουδῇ καὶ μετὰ φροντίδος· κατορθοῦται γὰρ οὕτω τὰ ἀγαθά. <Ἀνήλωται ὁ τρυγητὸς, πέπαυται ὁ σπόρος, οὐκέτι μὴ ἔλθῃ· ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι, ἐκδύσασθε, γυμναὶ γένεσθε, περιζώσασθε τὰς ὀσφύας, καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν κόπτεσθε. Ἐπὶ ἄγρου ἐπιθυμήματος, καὶ ἀμπέλου γενήματος, ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και προστάζει να μην το πράττουν αυτό χαλαρά ούτε με αμέλεια, αλλά με προθυμία και φροντίδα· διότι έτσι κατορθώνονται τα αγαθά. <Έχει εξαντληθεί ο τρυγητός, έχει σταματήσει η σπορά, δεν πρόκειται πλέον να έρθει· εκπλαγείτε, λυπηθείτε, εσείς που νιώθετε ασφαλείς, απεκδυθείτε, γίνετε γυμνές, περιζώστε τις οσφύες σας και χτυπήστε τα στήθη σας. Στον επιθυμητό αγρό και στο γέννημα της αμπέλου, στη γη του λαού μου θα φυτρώσουν αγκάθια και χόρτα, και από κάθε οικία θα αφαιρεθεί η ευφροσύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Σημαίνει δὲ διὰ τούτου τὸν Ἰσραήλ. Καταλευκαίνει δὲ καὶ ἑτέρως αὐτὸ, καί φησιν, ὅτι Ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται. Κατεχερσώθη γὰρ, ὡς ἔφην, ὁ Ἰσραήλ. Ἀνῆκε γὰρ τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ, καὶ ταῖς νεφέλαις ἐνετείλατο τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν. Καὶ γέγονεν εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, καὶ πονηρῶν ποιμένων βοσκήματα, τοῦτ᾽ ἔστι, τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων. Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Δαβὶδ ὡς περὶ ἀμπελῶνος τοῦ Ἰσραὴλ τοὺς λόγους περιποιούμενος πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Θεόν· «Ἄμπελον, φησὶν, ἐξ Αἰγύπτου μετῆρας, ἐξέβαλες ἔθνη, καὶ κατεφύτευσας αὐτήν.» Εἶτα προσεπάγει λέγων· Ἵνα τί καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς, καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν ἅπαντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν; Ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν. Ὅνπερ γὰρ τρόπον τὰ τῶν χωρίων κεχερσωμένα παραῤῥιπτοῦσιν οἱ κεκτημένοι, καὶ λόγος αὐτοῖς οὐδεὶς, κἂν εἰ πᾶν αὐτοῖς ἐπιφέροιτο βλάβος· οὕτω καὶ ὁ φιλάρετος ἡμῶν Θεὸς ἀνίησι ψυχὴν, καὶ φειδοῦς ἁπάσης ἀποφαίνει γυμνὴν, εἰ καρπῶν ἐρήμη γένοιτο τῶν εἰς ἀγαθουργίαν. <Ἕως ἂν ἐπέλθῃ ἐφ᾽ ὑμᾶς Πνεῦμα ἀφ᾽ ὑψηλοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με αυτό υποδηλώνει τον Ισραήλ. Το αποσαφηνίζει δε και με άλλον τρόπο και λέει ότι: «Η γη του λαού μου θα βλαστήσει αγκάθια και χόρτα». Διότι χέρσεψε, όπως είπα, ο Ισραήλ. Επειδή ο Θεός εγκατέλειψε τον αμπελώνα του και έδωσε εντολή στα σύννεφα να μη ρίξουν βροχή σε αυτόν. Και έγινε χαρά για τα άγρια γαϊδούρια και βοσκότοπος για τους πονηρούς ποιμένες, δηλαδή για τα ακάθαρτα πνεύματα. Έτσι και ο μακάριος Δαβίδ, μιλώντας για τον Ισραήλ σαν να επρόκειτο για αμπελώνα, απευθύνεται προς τον Σωτήρα Θεό των συμπάντων: «Άμπελο», λέει, «μετέφερες από την Αίγυπτο, έδιωξες τα έθνη και την εφύτευσες». Έπειτα προσθέτει λέγοντας: «Γιατί κατεδάφισες τον φραγμό της και την τρυγούν όλοι οι διαβάτες του δρόμου; Την κατέστρεψε ο αγριόχοιρος από το δάσος και άγριο θηρίο τη βόσκησε». Διότι, όπως ακριβώς οι ιδιοκτήτες εγκαταλείπουν τα χέρσα χωράφια και δεν ενδιαφέρονται γι' αυτά, έστω κι αν υποστούν κάθε λογής ζημιά, έτσι και ο φιλάρετος Θεός μας εγκαταλείπει την ψυχή και την αφήνει γυμνή από κάθε προστασία, εάν αυτή καταστεί έρημη από τους καρπούς της αγαθοεργίας. <Έως ότου έλθει επάνω σας Πνεύμα από τα ύψη.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Τί οὖν χρὴ ἐπὶ τούτῳ πράττειν ὑμᾶς τὰς προλεχθείσας, ἐπιφέρει λέγων· 〈ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι〉. ⌜ἁψάσθω φησὶν ὑμῶν «ἡ κατὰ θεὸν λύπη», καὶ τῆς προτέρας ἀπιστίας 〈ἔκστητε〉 ἐπιδοῦσαι ἑαυτὰς ‹εἰς μετάνοιαν›· «ἡ γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται».⌝ διὸ ‹καρποὺς μετανοίας› τοῖς ἔργοις ἐνδείξασθε ἀποδυσάμεναι τὴν τοῦ πλούτου περιβολήν, τῆς τε τρυφῆς καὶ τῆς εὐθηνίας ἑαυτὰς ἀπογυμνώσασαι, ἀνδρικῷ δὲ σχήματι 〈περιζωσάμεναι τὰς ὀσφὺς κόπτεσθε〉 τὴν καταλαβοῦσαν ἐρημίαν τὸν πάλαι ὑμῶν ‹ἐπιθυμητὸν ἀμπελῶνα›. τί δὲ πέπονθεν ὁ 〈ἀγρὸς〉 καὶ τί ἡ 〈ἄμπελος〉 ἡ πολυφόρος, ἑξῆς ἐπιλέγει· ἡ 〈γῆ τοῦ λαοῦ ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται〉. ⌞τοῦτο δὲ ἐδήλου διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἰπών· «καὶ ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας». καὶ ταύτας διερμηνεύων ἐπῆγε λέγων· «ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην ἀλλὰ κραυγήν».⌟ ⌜ἐπὶ τούτοις τοιγαροῦν 〈κόπτεσθαι〉 παρεκελεύετο καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἐπιφερομένην ἀπειλήν,⌝ δι᾽ ἧς εἴρηται· 〈ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται〉. καὶ ἡ πάλαι 〈πλουσία πόλις〉 αὕτη, 〈οἶκοι〉 ἔρημοι 〈καταλειφθήσονται〉, ὅτε 〈πλοῦτος〉 τῆς 〈πόλεως〉 καὶ τὰ σεμνὰ καὶ τὰ 〈ἐπιθυμητὰ〉 τοῦ ἱεροῦ 〈οἴκου καταλειφθήσονται〉 ὑπὸ τοῦ θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι πρέπει λοιπόν να κάνετε για αυτό εσείς, για τις οποίες έγινε λόγος προηγουμένως; Το προσθέτει λέγοντας: «ταραχθείτε, λυπηθείτε, εσείς που επαναπαύεστε». Ας σας αγγίξει, λέει, «η κατά Θεόν λύπη» και εξέλθετε από την προηγούμενη απιστία, παραδίδοντας τους εαυτούς σας «στη μετάνοια»· διότι «η κατά Θεόν λύπη κατεργάζεται μετάνοια προς σωτηρία, για την οποία κανείς δεν μεταμελείται». Γι' αυτό, αποδείξτε «καρπούς μετανοίας» με τα έργα σας, αποβάλλοντας το ένδυμα του πλούτου, απογυμνώνοντας τους εαυτούς σας από την τρυφή και την αφθονία, και με ανδρικό σχήμα «αφού περιζώσετε τις οσφύες σας, θρηνήστε» για την ερήμωση που κατέλαβε τον άλλοτε «επιθυμητό σας αμπελώνα». Το τι έπαθε ο «αγρός» και τι η πολύφορη «άμπελος», το αναφέρει στη συνέχεια: «η γη του λαού θα βλαστήσει αγκάθια και χόρτα». Αυτό εξάλλου το φανέρωσε και με όσα είπε προηγουμένως: «και περίμενα να κάνει σταφύλια, αλλά έκανε αγκάθια». Και ερμηνεύοντας αυτά, πρόσθεσε λέγοντας: «περίμενα να κάνει δίκαιη κρίση, αλλά έκανε ανομία και όχι δικαιοσύνη, αλλά κραυγή». Για αυτά λοιπόν προέτρεπε να «θρηνείτε», και μάλιστα εξαιτίας της απειλής που ακολουθεί, μέσω της οποίας έχει ειπωθεί: «από κάθε σπίτι θα αφαιρεθεί η χαρά». Και αυτή η άλλοτε «πλούσια πόλη», τα «σπίτια», «θα εγκαταλειφθούν» έρημα, όταν ο «πλούτος» της «πόλεως» και τα σεμνά και τα «επιθυμητά» του ιερού «οίκου εγκαταλειφθούν» από τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες