Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 32:14

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

πόλις πλουσία, οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι πλοῦτον πόλεως καὶ οἴκους ἐπιθυμήματος ἀφήσουσι· καὶ ἔσονται αἱ κῶμαι σπήλαια ἕως τοῦ αἰῶνος, εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, βοσκήματα ποιμένων,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Πόλις πλουσία, οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι, πλοῦτον πόλεως καὶ οἴκους ἐπιθυμητοὺς ἀφήσουσι. Καὶ ἔσονται αἱ κῶμαι σπήλαια ἕως τοῦ αἰῶνος, εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, καὶ βοσκήματα ποιμένων.> Ὅτι τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ οὐκ ἀζήμιον, μᾶλλον δὲ ἁπάσης αἰκίας καὶ συμφορᾶς ἔσται πρόξενον τὸ μὴ βούλεσθαι παρὰ Χριστοῦ προσέσθαι λόγον, διαδείκνυσιν ἐν τούτοις. Ἔμελλον γὰρ αἱ κατὰ πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν καταδῃωθήσεσθαι πόλεις, καταπιμπράσης ἁπάσας τῆς Ῥωμαίων χειρὸς, ὡς ὁρᾶσθαι μὲν κενάνδρους αὐτὰς, καταχερσωθῆναί τε καὶ τὰ ἐξαίρετα τῶν χωρίων, οἴχεσθαί τε πρὸς φυγὴν τοὺς διαδράναι μόλις ἰσχύσαντας, οἴκου τε καὶ πλούτου διαπεσεῖν, καὶ θηρίων ἐνδιαίτημα τὴν πολυάνθρωπον ποτὲ γενέσθαι πόλιν ἢ κώμην. Εἰ δὲ δή τις βούλοιτο καὶ πνευματικὴν ἐπὶ τοῖς προκειμένοις δέχεσθαι θεωρίαν, ἐκεῖνο συνήσει· Τρυγητὸν, ὥς γε οἶμαι, καὶ σπόρον ἀποκαλεῖ τῆς νοητῆς εὐκαρπίας τὴν δύναμιν, καθ᾽ ἣν ἐσμὲν εὐάρεστοι τῷ Θεῷ, οὐχ οἷον ἄκανθαν τὴν πολυειδῆ τίκτοντες ἁμαρτίαν, ἀλλ᾽ ὡς πίων τε καὶ εὔκαρπος γῆ παρὰ Θεῷ τιμώμενοι. Ἀποπεπτώκασι τοίνυν τῆς νοητῆς εὐκαρπίας οἱ τάλανες Ἰουδαῖοι· καὶ ὁ νοητὸς ἀμπελὼν ἀκανθοτόκος γέγονε γῆ. «Ἐπέμεινε γάρ, φησὶ, τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν, ἐποίησε δ᾽ ἀκάνθας.» Εἴρηται δὲ καὶ διὰ φωνῆς τοῦ προφήτου περὶ τοῦ Ἰσραὴλ, ὅτι ἀνεμοφθόρα ἔσπειραν, καὶ ἡ καταστροφὴ αὐτῶν ἐκδέξεται αὐτά. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Πόλη πλούσια, σπίτια εγκαταλελειμμένα, θα εγκαταλείψουν τον πλούτο της πόλης και τα επιθυμητά σπίτια. Και τα χωριά θα είναι σπήλαια στον αιώνα, χαρά για τα άγρια γαϊδούρια και βοσκοτόπια ποιμένων.» Με αυτά τα λόγια αποδεικνύει ότι δεν θα είναι χωρίς συνέπειες για όσους προέρχονται από τον Ισραήλ, αλλά μάλλον θα γίνει πρόξενος κάθε βασανιστηρίου και συμφοράς η απροθυμία τους να δεχθούν τον λόγο του Χριστού. Διότι επρόκειτο να ερημωθούν οι πόλεις σε όλη την Ιουδαία, με το ρωμαϊκό χέρι να τις πυρπολεί όλες, ώστε να τις βλέπει κανείς άδειες από ανθρώπους, να χερσωθούν ακόμη και οι εκλεκτότερες από τις περιοχές, να τραπούν σε φυγή εκείνοι που με το ζόρι κατάφεραν να διασωθούν, να στερηθούν τα σπίτια και τα πλούτη τους, και η άλλοτε πολυάνθρωπη πόλη ή χωριό να γίνει κατοικία άγριων θηρίων. Εάν πάλι κάποιος θα ήθελε να δεχθεί και μια πνευματική θεώρηση στα προαναφερθέντα, θα κατανοήσει το εξής: Τρύγο, όπως νομίζω, και σπόρο ονομάζει τη δύναμη της νοητής καρποφορίας, μέσω της οποίας γινόμαστε ευάρεστοι στον Θεό, χωρίς να παράγουμε αγκάθια, δηλαδή την πολυποίκιλη αμαρτία, αλλά τιμώμενοι από τον Θεό ως εύφορη και καρποφόρα γη. Εξέπεσαν λοιπόν από αυτή τη νοητή καρποφορία οι ταλαίπωροι Ιουδαίοι· και ο νοητός αμπελώνας έγινε γη που παράγει αγκάθια. «Διότι περίμενε», λέει, «να βγάλει σταφύλια, αλλά έβγαλε αγκάθια». Έχει ειπωθεί επίσης, δια φωνής του προφήτη για τον Ισραήλ, ότι έσπειραν σπόρους που φθείρονται από τον άνεμο, και η καταστροφή τους θα τα υποδεχθεί. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Σημαίνει δὲ διὰ τούτου τὸν Ἰσραήλ. Καταλευκαίνει δὲ καὶ ἑτέρως αὐτὸ, καί φησιν, ὅτι Ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται. Κατεχερσώθη γὰρ, ὡς ἔφην, ὁ Ἰσραήλ. Ἀνῆκε γὰρ τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ, καὶ ταῖς νεφέλαις ἐνετείλατο τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν. Καὶ γέγονεν εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, καὶ πονηρῶν ποιμένων βοσκήματα, τοῦτ᾽ ἔστι, τῶν ἀκαθάρτων πνευμάτων. Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Δαβὶδ ὡς περὶ ἀμπελῶνος τοῦ Ἰσραὴλ τοὺς λόγους περιποιούμενος πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Θεόν· «Ἄμπελον, φησὶν, ἐξ Αἰγύπτου μετῆρας, ἐξέβαλες ἔθνη, καὶ κατεφύτευσας αὐτήν.» Εἶτα προσεπάγει λέγων· Ἵνα τί καθεῖλες τὸν φραγμὸν αὐτῆς, καὶ τρυγῶσιν αὐτὴν ἅπαντες οἱ παραπορευόμενοι τὴν ὁδόν; Ἐλυμήνατο αὐτὴν ὗς ἐκ δρυμοῦ, καὶ μονιὸς ἄγριος κατενεμήσατο αὐτήν. Ὅνπερ γὰρ τρόπον τὰ τῶν χωρίων κεχερσωμένα παραῤῥιπτοῦσιν οἱ κεκτημένοι, καὶ λόγος αὐτοῖς οὐδεὶς, κἂν εἰ πᾶν αὐτοῖς ἐπιφέροιτο βλάβος· οὕτω καὶ ὁ φιλάρετος ἡμῶν Θεὸς ἀνίησι ψυχὴν, καὶ φειδοῦς ἁπάσης ἀποφαίνει γυμνὴν, εἰ καρπῶν ἐρήμη γένοιτο τῶν εἰς ἀγαθουργίαν. <Ἕως ἂν ἐπέλθῃ ἐφ᾽ ὑμᾶς Πνεῦμα ἀφ᾽ ὑψηλοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με αυτό υποδηλώνει τον Ισραήλ. Το αποσαφηνίζει δε και με άλλον τρόπο και λέει ότι: «Η γη του λαού μου θα βλαστήσει αγκάθια και χόρτα». Διότι χέρσεψε, όπως είπα, ο Ισραήλ. Επειδή ο Θεός εγκατέλειψε τον αμπελώνα του και έδωσε εντολή στα σύννεφα να μη ρίξουν βροχή σε αυτόν. Και έγινε χαρά για τα άγρια γαϊδούρια και βοσκότοπος για τους πονηρούς ποιμένες, δηλαδή για τα ακάθαρτα πνεύματα. Έτσι και ο μακάριος Δαβίδ, μιλώντας για τον Ισραήλ σαν να επρόκειτο για αμπελώνα, απευθύνεται προς τον Σωτήρα Θεό των συμπάντων: «Άμπελο», λέει, «μετέφερες από την Αίγυπτο, έδιωξες τα έθνη και την εφύτευσες». Έπειτα προσθέτει λέγοντας: «Γιατί κατεδάφισες τον φραγμό της και την τρυγούν όλοι οι διαβάτες του δρόμου; Την κατέστρεψε ο αγριόχοιρος από το δάσος και άγριο θηρίο τη βόσκησε». Διότι, όπως ακριβώς οι ιδιοκτήτες εγκαταλείπουν τα χέρσα χωράφια και δεν ενδιαφέρονται γι' αυτά, έστω κι αν υποστούν κάθε λογής ζημιά, έτσι και ο φιλάρετος Θεός μας εγκαταλείπει την ψυχή και την αφήνει γυμνή από κάθε προστασία, εάν αυτή καταστεί έρημη από τους καρπούς της αγαθοεργίας. <Έως ότου έλθει επάνω σας Πνεύμα από τα ύψη.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Τί οὖν χρὴ ἐπὶ τούτῳ πράττειν ὑμᾶς τὰς προλεχθείσας, ἐπιφέρει λέγων· 〈ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι〉. ⌜ἁψάσθω φησὶν ὑμῶν «ἡ κατὰ θεὸν λύπη», καὶ τῆς προτέρας ἀπιστίας 〈ἔκστητε〉 ἐπιδοῦσαι ἑαυτὰς ‹εἰς μετάνοιαν›· «ἡ γὰρ κατὰ θεὸν λύπη μετάνοιαν εἰς σωτηρίαν ἀμεταμέλητον κατεργάζεται».⌝ διὸ ‹καρποὺς μετανοίας› τοῖς ἔργοις ἐνδείξασθε ἀποδυσάμεναι τὴν τοῦ πλούτου περιβολήν, τῆς τε τρυφῆς καὶ τῆς εὐθηνίας ἑαυτὰς ἀπογυμνώσασαι, ἀνδρικῷ δὲ σχήματι 〈περιζωσάμεναι τὰς ὀσφὺς κόπτεσθε〉 τὴν καταλαβοῦσαν ἐρημίαν τὸν πάλαι ὑμῶν ‹ἐπιθυμητὸν ἀμπελῶνα›. τί δὲ πέπονθεν ὁ 〈ἀγρὸς〉 καὶ τί ἡ 〈ἄμπελος〉 ἡ πολυφόρος, ἑξῆς ἐπιλέγει· ἡ 〈γῆ τοῦ λαοῦ ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται〉. ⌞τοῦτο δὲ ἐδήλου διὰ τῶν ἔμπροσθεν εἰπών· «καὶ ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας». καὶ ταύτας διερμηνεύων ἐπῆγε λέγων· «ἔμεινα ἵνα ποιήσῃ κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην ἀλλὰ κραυγήν».⌟ ⌜ἐπὶ τούτοις τοιγαροῦν 〈κόπτεσθαι〉 παρεκελεύετο καὶ μάλιστα διὰ τὴν ἐπιφερομένην ἀπειλήν,⌝ δι᾽ ἧς εἴρηται· 〈ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται〉. καὶ ἡ πάλαι 〈πλουσία πόλις〉 αὕτη, 〈οἶκοι〉 ἔρημοι 〈καταλειφθήσονται〉, ὅτε 〈πλοῦτος〉 τῆς 〈πόλεως〉 καὶ τὰ σεμνὰ καὶ τὰ 〈ἐπιθυμητὰ〉 τοῦ ἱεροῦ 〈οἴκου καταλειφθήσονται〉 ὑπὸ τοῦ θεοῦ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι πρέπει λοιπόν να κάνετε για αυτό εσείς, για τις οποίες έγινε λόγος προηγουμένως; Το προσθέτει λέγοντας: «ταραχθείτε, λυπηθείτε, εσείς που επαναπαύεστε». Ας σας αγγίξει, λέει, «η κατά Θεόν λύπη» και εξέλθετε από την προηγούμενη απιστία, παραδίδοντας τους εαυτούς σας «στη μετάνοια»· διότι «η κατά Θεόν λύπη κατεργάζεται μετάνοια προς σωτηρία, για την οποία κανείς δεν μεταμελείται». Γι' αυτό, αποδείξτε «καρπούς μετανοίας» με τα έργα σας, αποβάλλοντας το ένδυμα του πλούτου, απογυμνώνοντας τους εαυτούς σας από την τρυφή και την αφθονία, και με ανδρικό σχήμα «αφού περιζώσετε τις οσφύες σας, θρηνήστε» για την ερήμωση που κατέλαβε τον άλλοτε «επιθυμητό σας αμπελώνα». Το τι έπαθε ο «αγρός» και τι η πολύφορη «άμπελος», το αναφέρει στη συνέχεια: «η γη του λαού θα βλαστήσει αγκάθια και χόρτα». Αυτό εξάλλου το φανέρωσε και με όσα είπε προηγουμένως: «και περίμενα να κάνει σταφύλια, αλλά έκανε αγκάθια». Και ερμηνεύοντας αυτά, πρόσθεσε λέγοντας: «περίμενα να κάνει δίκαιη κρίση, αλλά έκανε ανομία και όχι δικαιοσύνη, αλλά κραυγή». Για αυτά λοιπόν προέτρεπε να «θρηνείτε», και μάλιστα εξαιτίας της απειλής που ακολουθεί, μέσω της οποίας έχει ειπωθεί: «από κάθε σπίτι θα αφαιρεθεί η χαρά». Και αυτή η άλλοτε «πλούσια πόλη», τα «σπίτια», «θα εγκαταλειφθούν» έρημα, όταν ο «πλούτος» της «πόλεως» και τα σεμνά και τα «επιθυμητά» του ιερού «οίκου εγκαταλειφθούν» από τον Θεό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
καὶ γενήσεται δέ φησιν ἡ πάλαι γαυριῶσα καὶ τοῦ θεοῦ χρηματίζουσα πόλις οἰκητήριον 〈ὄνων ἀγρίων καὶ βοσκήματα ποιμένων〉, ἢ κατὰ τὸν Ἀκύλαν· 〈βοσκήματα ἀγελῶν〉. ⌜τίς δὲ ὁρῶν μετοίκους ἄνδρας οἰκοῦντας τὴν Ἰερουσαλὴμ εἰδωλολάτρας τε ἐκ διαφόρων ἐθνῶν συνειλεγμένους, οὐκ ἂν εὐλόγως εἴποι 〈ὄνους ἀγρίους〉 καὶ διαφόρους 〈ἀγέλας〉 καταβόσκεσθαι αὐτήν; διὸ λέλεκται· 〈εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, βοσκήματα ποιμένων〉.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και θα γίνει, λέει, η πόλη που άλλοτε υπερηφανευόταν και ονομαζόταν πόλη του Θεού, κατοικία «αγρίων όνων και βοσκοτόπια ποιμένων», ή, σύμφωνα με τον Ακύλα: «βοσκοτόπια αγελών». Ποιος άραγε, βλέποντας μετοίκους άνδρες να κατοικούν στην Ιερουσαλήμ και ειδωλολάτρες συγκεντρωμένους από διάφορα έθνη, δεν θα έλεγε εύλογα ότι «άγριοι όνοι» και διάφορες «αγέλες» την καταβόσκουν; Γι' αυτό έχει ειπωθεί: «ευφροσύνη αγρίων όνων, βοσκοτόπια ποιμένων».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες