Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 33:10

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι·

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Κατεχερσώθη γὰρ ὥσπερ ὁ Ἰσραήλ· καὶ ἡ πάλαι καρπῶν ἡμέρων τροφὸς, καὶ οἷά τις ἀγαθὴ καὶ πίειρα γῆ, τοῦτ᾽ ἔστιν, ἡ τῶν Ἰουδαίων συναγωγὴ γέγονεν ἀκανθοτόκος. «Ἔμεινα γὰρ, φησὶ, τοῦ ποιῆσαι σταφυλὴν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας.» Ἀλλὰ ταυτὶ μὲν τοῖς Ἰουδαίοις συμβήσεται, δεδυσσεβήκασι γὰρ εἰς Χριστόν. Ἡ δέ γε Γαλιλαία, καὶ ὁ Κάρμηλος φανερὰ ἔσται, τοῦτ᾽ ἔστιν, ἐμφανὴς, καὶ περίοπτος τοῖς ἁπανταχῆ. Γαλιλαίαν δέ φησι τὴν τῶν ἐθνῶν χώραν, ἤτοι τὰ ἔθνη. Καὶ τάχα που τὴν ἐξ ἐθνῶν Ἐκκλησίαν, ἣν καὶ τῷ Καρμήλῳ παρεικάζειν ἀξιοῖ. Κάρμηλος δὲ ὄρος ἐστὶ δασύ τε καὶ ὑψηλόν. Τοιαύτη δέ πως ἡ Ἐκκλησία Χριστοῦ. Πλεῖστοι γὰρ ὅσοι τεθήλασιν ἐν αὐτῇ θεοφιλῆ τὴν διάνοιαν ἔχοντες, καὶ παντὸς ἐπίμεστον ἀγαθοῦ, ὑψοῦ τε ἠρμένην, καὶ τῶν ἐπιγείων πραγμάτων ἀνῳκισμένην. Γέγραπται γὰρ ὅτι τοῦ Θεοῦ οἱ κραταιοὶ τῆς γῆς σφόδρα ἐπήρθησαν. Ὄρεσι τε τὴν Ἐκκλησίαν ἐξομοιοῦν ἔθος τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ. <Νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ερημώθηκε όπως ο Ισραήλ· και αυτή που παλαιότερα ήταν τροφός ήμερων καρπών, και σαν κάποια αγαθή και εύφορη γη, δηλαδή η συναγωγή των Ιουδαίων, έχει γίνει αγκαθοφόρα. «Διότι περίμενα, λέει, να κάνει σταφύλια, αλλά έκανε αγκάθια.» Αλλά αυτά μεν θα συμβούν στους Ιουδαίους, διότι ασέβησαν απέναντι στον Χριστό. Η δε Γαλιλαία και ο Κάρμηλος θα γίνουν φανερά, δηλαδή εμφανή και περίβλεπτα σε όλους παντού. Και ονομάζει Γαλιλαία τη χώρα των εθνών, ή τα έθνη. Και ίσως κάπου την Εκκλησία που προέρχεται από τα έθνη, την οποία θεωρεί σωστό να την παρομοιάσει με τον Κάρμηλο. Ο Κάρμηλος είναι όρος δασώδες και ψηλό. Και τέτοια περίπου είναι η Εκκλησία του Χριστού. Διότι πάρα πολλοί είναι αυτοί που έχουν γαλουχηθεί σε αυτήν έχοντας διάνοια θεοφιλή και γεμάτη από κάθε αγαθό, που είναι υψωμένη ψηλά και έχει απομακρυνθεί από τα επίγεια πράγματα. Διότι έχει γραφτεί ότι οι κραταιοί της γης του Θεού υψώθηκαν σφόδρα. Και είναι συνήθεια της θεόπνευστης Γραφής να παρομοιάζει την Εκκλησία με όρη. Τώρα θα αναστηθώ, λέγει ο Κύριος, τώρα θα δοξαστώ, τώρα θα υψωθώ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἐπειδὴ δὲ τὸν ὑπὲρ τῆς ἁπάντων ζωῆς ὑπομείνας σταυρὸν ἀνεβίω πάλιν ὡς Θεὸς, τότε δὴ τότε τοῖς εἰς τοῦτο δυσσεβείας ἐληλακόσιν, ὡς μὴ ἀπειθῆσαι μόνον αὐτῷ, καίτοι καλοῦντι πρὸς ζωὴν, ἀλλὰ γὰρ λοιδορίαις τε καὶ αἰκίσμασι, καὶ αὐτῷ δὲ τῷ θανάτῳ τολμῆσαι περιβαλεῖν, τὴν αὐτοῖς πρέπουσαν ἐπήρτησε δίκην. Κἀκεῖ γὰρ κακῶς διολώλασιν, ἐμπεπρησμένων μὲν αὐτοῖς τῶν πόλεων. Καταδῃωθείσης δὲ εἰς ἅπαν τῆς γῆς, τότε δὴ τότε τὴν τοῦ παθόντος ἐμάνθανον δόξαν, καὶ ταῖς οὕτω δειναῖς καὶ ἀφύκτοις ἐνολισθήσαντες συμφοραῖς, ἔγνωσαν μόλις, ὡς οὐκ εἰς ἕνα τῶν προφητῶν τὰ τῆς δυσσεβείας αὐτοῖς ἀνοσίως ἐξεπράττετο, ἀλλὰ γὰρ εἰς αὐτὸν τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα καὶ Λυτρωτήν. Ὡς μελλούσης αὐτίκα δὴ μάλα τῆς θείας ὀργῆς ἐπιπίπτειν αὐτοῖς· Νῦν ἀναστήσομαι, φησὶ, λέγει Κύριος. Ἀνεξικακήσας γὰρ ὡς Θεὸς πρὸ τοῦ τιμίου σταυροῦ, πεπονθὼς ἤδη τὰ ἐπ᾽ αὐτῷ μονονουχὶ καὶ κατεξανίσταται τῶν ἐχθρῶν. Ἐδοξάσθη δὲ καὶ ὑψώθη παραδοὺς μὲν εἰς ὄλεθρον τοὺς μέχρι παντὸς μεμαχημένους αὐτῷ, κεκληκὼς δὲ τὰ ἔθνη διὰ τῆς πίστεως, καὶ τῷ νοητῷ δὲ καὶ τῷ θείῳ καταφαιδρύνας φωτὶ τοὺς ἐν σκότῳ πάλαι· καὶ τὴν ἐκ τῆς ἀμαθίας ἀχλὺν εἰς νοῦν ἔχοντας, καὶ καρδίαν. Νῦν οὖν δοξασθήσομαι, νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθήσεσθε, ματαία γὰρ ἔσται τοῦ πνεύματος ὑμῶν ἡ ἰσχὺς, τοῦτ᾽ ἔστιν, εἰς οὐδὲν ἐκτελευτήσει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επειδή όμως, αφού υπέμεινε τον σταυρό για τη ζωή όλων, αναστήθηκε πάλι ως Θεός, τότε ακριβώς, σε αυτούς που έφτασαν σε τέτοιο σημείο ασέβειας, ώστε όχι μόνο να μην τον υπακούσουν, καίτοι τους καλούσε στη ζωή, αλλά και να τολμήσουν να τον υποβάλουν σε λοιδορίες και βασανιστήρια, και στον ίδιο τον θάνατο, επέβαλε την πρέπουσα τιμωρία. Διότι εκεί χάθηκαν οικτρά, με τις πόλεις τους να έχουν πυρποληθεί. Και με τη γη τους να έχει ολοκληρωτικά καταστραφεί, τότε ακριβώς κατανοούσαν τη δόξα Εκείνου που έπαθε, και αφού περιέπεσαν σε τέτοιες φοβερές και αναπόδραστες συμφορές, μόλις και μετά βίας συνειδητοποίησαν ότι οι ανόσιες πράξεις της ασέβειάς τους δεν στρέφονταν εναντίον κάποιου από τους προφήτες, αλλά εναντίον του ίδιου του Σωτήρα και Λυτρωτή των πάντων. Επειδή η θεία οργή επρόκειτο αμέσως να πέσει πάνω τους: Τώρα θα εγερθώ, λέει, λέγει ο Κύριος. Διότι, αφού έδειξε ανεξικακία ως Θεός πριν από τον τίμιο σταυρό, έχοντας ήδη υποστεί τα πάθη πάνω σε αυτόν, σχεδόν εξεγείρεται εναντίον των εχθρών του. Και δοξάστηκε και υψώθηκε, παραδίδοντας από τη μια στον όλεθρο εκείνους που τον πολέμησαν μέχρι τέλους, και προσκαλώντας από την άλλη τα έθνη μέσω της πίστεως, και καταλαμπρύνοντας με το νοητό και θείο φως εκείνους που βρίσκονταν άλλοτε στο σκοτάδι, και οι οποίοι είχαν την ομίχλη της αμάθειας στον νου και στην καρδιά. Τώρα, λοιπόν, θα δοξαστώ, τώρα θα δείτε, τώρα θα καταλάβετε, διότι μάταιη θα είναι η ισχύς του πνεύματός σας, δηλαδή, σε τίποτα δεν θα καταλήξει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
εἶτα ἑρμηνεύων τὴν τοῦ λόγου διάνοιαν ἐπιλέγει, ὅταν ἔλθῃ ὁ Ναβουχοδονόσορ εἰς Ἰερουσαλὴμ δηλαυγῶς τὸν μὲν ἀετὸν διασαφῶν εἶναι τὸν τῶν Βαβυλωνίων βασιλέα, τὸν δὲ Λίβανον τὴν Ἰερουσαλήμ. ἀλλὰ καὶ ἡ χώρα φησὶν ἡ καλουμένη 〈Σαρὼν ἢ Ἀσσαρὼν ἕλη〉 φησὶν 〈ἐγένετο 〈ἢ〉 ἀχρεῖος〉, δι᾽ οὗ σημαίνει τὰ πιότατα χωρία τοῦ Ἰουδαίων ἔθνους, δηλαδὴ τὰ ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν νοούμενα ἀφανισθήσεσθαι. τὸ δέ· 〈φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία〉, εἴρηται διὰ τὰ περὶ αὐτῆς ἐν τοῖς ἔμπροσθεν προφητευθέντα κατὰ τὸ «〈Γαλιλαία〉 τῶν ἐθνῶν»· «ὁ λαὸς ὁ καθήμενος ἐν σκότει, ἴδετε φῶς μέγα· τοῖς καθημένοις ἐν σκότει καὶ σκιᾷ θανάτου φῶς ἀνέτειλεν αὐτοῖς»· διὰ ταῦτα γὰρ 〈φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Χερμὲλ〉 δὲ ὁμοίως 〈φανερὸς ἔσται〉 φησίν. ποῖος δὲ οὗτος ἢ περὶ οὗ ἐλέγετο ἀνωτέρω· «καὶ ἔσται ἡ ἔρημος ὡς ὁ 〈Χερμέλ〉»; αὕτη οὖν «ἡ ἔρημος» γενομένη «ὡς ὁ 〈Χερμὲλ〉» μετὰ καὶ τῆς 〈Γαλιλαίας φανερὰ ἔσται〉. ⌜Ὁ μὲν οὖν φιλάνθρωπος θεὸς ‹ἀγγέλους ἀπέστειλεν εἰρήνης› πρὸς τὸν Ἰουδαίων λαὸν ‹πικρῶς κλαίοντας καὶ παρακαλοῦντας› ἀποδέξασθαι τὴν εὐαγγελιζομένην αὐτοῖς ‹εἰρήνην›. ἐπεὶ δὲ οὐκ ἐδέξαντο αὐτούς, ἐπιφέρει φάσκων· 〈νῦν ἀναστήσομαι, λέγει κύριος,⌝ νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι· νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθηθήσεσθε〉, ⌜τὴν δευτέραν αὐτοῦ καὶ ἔνδοξον παρουσίαν ἐπαγγελλόμενος, καθ᾽ ἣν 〈ὄψονται〉⌝ καὶ αἴσθησιν αὐτοῦ τῆς θεότητος λήψονται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα, ερμηνεύοντας το νόημα του λόγου προσθέτει, όταν έλθει ο Ναβουχοδονόσορ στην Ιερουσαλήμ, αποσαφηνίζοντας ξεκάθαρα ότι ο μεν αετός είναι ο βασιλιάς των Βαβυλωνίων, ο δε Λίβανος είναι η Ιερουσαλήμ. Αλλά και η χώρα, αναφέρει, που ονομάζεται «Σαρών ή Ασσαρών», λέει πως «μεταβλήθηκε σε έλη ή έγινε άχρηστη», με το οποίο εννοεί ότι τα πιο εύφορα μέρη του ιουδαϊκού έθνους, δηλαδή όσα νοούνται μέσα στις ψυχές τους, θα αφανιστούν. Το δε χωρίο «θα γίνει φανερή η Γαλιλαία», έχει ειπωθεί εξαιτίας όσων προφητεύθηκαν προηγουμένως γι' αυτήν, σύμφωνα με το «Γαλιλαία των εθνών»: «ο λαός που κάθεται στο σκοτάδι, δείτε φως μέγα· σε αυτούς που κάθονται στο σκοτάδι και στη σκιά του θανάτου, ανέτειλε φως σε αυτούς». Εξαιτίας αυτών, λοιπόν, «θα γίνει φανερή η Γαλιλαία και το Χερμέλ (Κάρμηλο)» ομοίως «θα γίνει φανερό», αναφέρει. Και ποιο είναι αυτό, παρά εκείνο για το οποίο ειπώθηκε πιο πάνω: «και η έρημος θα γίνει σαν το Χερμέλ»; Αυτή λοιπόν «η έρημος», αφού γίνει «σαν το Χερμέλ», θα καταστεί φανερή μαζί με τη Γαλιλαία. Ο φιλάνθρωπος Θεός, λοιπόν, «απέστειλε αγγέλους ειρήνης» προς τον ιουδαϊκό λαό «να κλαίνε πικρά και να παρακαλούν» να αποδεχθούν την «ειρήνη» που τους ευαγγελίζονταν. Επειδή όμως δεν τους δέχθηκαν, προσθέτει λέγοντας: «Τώρα θα εγερθώ, λέει ο Κύριος, τώρα θα δοξαστώ, τώρα θα υψωθώ· τώρα θα δείτε, τώρα θα αισθανθείτε», επαγγελλόμενος τη δεύτερη και ένδοξη παρουσία Του, κατά την οποία «θα δουν» και θα λάβουν αίσθηση της θεότητάς Του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
τότε δὲ 〈δοξασθήσεται〉 αὐτὸς καὶ 〈ὑψωθήσεται〉. καὶ τότε γνώσονται, ὅτι 〈ματαία〉 ἦν ἄρα ἡ 〈ἰσχὺς τοῦ πνεύματος〉 αὐτῶν· 〈πῦρ〉 γὰρ 〈κατέδεται〉 αὐτούς, διὸ εἰς αὐτῶν πρόσωπον εἴρηται· 〈ματαία ἡ ἰσχὺς τοῦ πνεύματος ὑμῶν, πῦρ κατέδεται ὑμᾶς〉. ἀντὶ δὲ τοῦ· 〈καὶ ἔσονται ἔθνη κατακεκαυμένα〉, ἡ Ἑβραϊκὴ λέξις καὶ οἱ λοιποὶ πάντες ἑρμηνευταὶ 〈καὶ ἔσονται λαοὶ ἐμπεπυρισμένοι〉 εἰρήκασι σαφῶς διαστελλομένου τοῦ λόγου λαοὺς πρὸς οὓς ἦν ὁ λόγος· οὗτοι γάρ φησιν 〈ἔσονται ὡς ἄκανθα ἐν ἀγρῷ ἐρριμμένη καὶ καταπεπατημένη〉. ⌜Εἰ καὶ ταῦτα περὶ τῶν μὴ παραδεξαμένων τὴν εὐαγγελισθεῖσαν αὐτοῖς χάριν τοῦ Ἰουδαίων λαοῦ θεσπίζει, ὑμεῖς «ἀκοῇ» τούτων τῶν προφητικῶν λόγων ‹〈ἀκούοντες〉 οὐ συνίετε› γινώσκοντες, ὅτι ταῦτα αὐτὰ πρὸς ὑμᾶς Ἑβραϊκῇ φωνῇ λαλούμενά τε καὶ γραφόμενα, ὅσα τε ἄλλα θαυμαστὰ εἰς ὑμᾶς διεπραξάμην, 〈οἱ πόρρωθεν〉 μέχρι καὶ τῶν ἐσχάτων τῆς γῆς οἰκοῦντες καὶ 〈ἅπερ〉 παρ᾽ ὑμῖν ἐλάλησα καὶ ὑμῶν ὁρώντων 〈ἐποίησα〉, οἱ ἐν τοῖς πέρασι τῆς οἰκουμένης 〈γνώσονται〉. πῶς δὲ 〈γνώσονται〉, ἀλλ᾽ ἢ ‹ἐγγίσαντες τῷ θεῷ› καὶ προσελθόντες αὐτῷ καὶ τὴν 〈ἰσχὺν〉 αὐτοῦ μεμαθηκότες.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τότε δε θα «δοξαστεί» αυτός και θα «υψωθεί». Και τότε θα γνωρίσουν ότι «μάταιη» ήταν τελικά η «ισχύς του πνεύματός» τους· διότι «φωτιά θα τους καταφάγει», γι' αυτό και ελέχθη απευθυνόμενος στο πρόσωπό τους: «μάταιη η ισχύς του πνεύματός σας, φωτιά θα σας καταφάγει». Αντί δε του «και θα υπάρξουν έθνη κατακαυμένα», το εβραϊκό κείμενο και όλοι οι υπόλοιποι ερμηνευτές έχουν πει «και θα υπάρξουν λαοί παραδομένοι στη φωτιά», διαστέλλοντας σαφώς ο λόγος τους λαούς προς τους οποίους απευθυνόταν· διότι αυτοί, λέει, «θα είναι σαν αγκάθια ριγμένα σε αγρό και καταπατημένα». Αν και αυτά τα προφητεύει για εκείνους από τον ιουδαϊκό λαό που δεν αποδέχθηκαν τη χάρη που τους ευαγγελίσθηκε, εσείς με την «ακοή» αυτών των προφητικών λόγων «ακούγοντας δεν κατανοείτε», αν και γνωρίζετε ότι αυτά τα ίδια που λέγονται και γράφονται προς εσάς στην εβραϊκή γλώσσα, και όσα άλλα θαυμαστά διέπραξα σε εσάς, «εκείνοι που βρίσκονται μακριά» και κατοικούν μέχρι τα πέρατα της γης, καθώς και «εκείνα που» σας μίλησα και «έπραξα» μπροστά στα μάτια σας, θα τα «γνωρίσουν» όσοι βρίσκονται στα πέρατα της οικουμένης. Πώς δε θα τα «γνωρίσουν», παρά μόνον εάν «πλησιάσουν τον Θεό» και προσέλθουν σε αυτόν και διδαχθούν την «ισχύ» του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Μαρτυρίαι κατὰ Ἰουδαίων
Ηʹ. Περὶ ἀναστάσεως Χριστοῦ. Δαβὶδ τὴν ἀνάστασιν αὐτοῦ προορῶν ἔλεγεν· «Ἐξεγέρθητι, ἵνα τί ὑπνοῖς, Κύριε; ἀνάστηθι, καὶ μὴ ἀπώσῃ εἰς τέλος.» Καὶ πάλιν, «Ἀνάστα, Κύριε· σῶσόν με, ὁ Θεός μου.» Καὶ πάλιν, «Ἀνάστα, Κύριε, βοήθησον ἡμῖν, καὶ λύτρωσαι ἡμᾶς ἕνεκεν τοῦ ὀνόματός σου.» Καὶ πάλιν, «Ἀνάστα, Κύριε, κρῖνον τὴν γῆν, ὅτι σὺ κατακληρονομήσεις ἐν πᾶσι τοῖς ἔθνεσι.» Ἡσαΐας, «Νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι, νῦν ὄψεσθε, νῦν σωθήσεσθε· ματαία ἔσται ἡ ἰσχὺς τοῦ πνεύματος ὑμῶν.» Ὠσηὲ, «Καὶ ζητήσουσι τὸ πρόσωπόν μου ἐν θλίψει αὐτῶν, καὶ ὀρθριοῦσι πρὸς μὲ, λέγοντες, Πορευθῶμεν καὶ ἐπιστρέψωμεν πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν, ὅτι αὐτὸς ἥρπακε, καὶ ἰάσεται ἡμᾶς· πατάξει, καὶ μοτώσει ἡμᾶς· ὑγιάσει ἡμᾶς μετὰ δύο ἡμέρας· ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ ἀναστησόμεθα ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ γνωσόμεθα, διώξωμεν τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον, ὡς ὄρθρον ἕτοιμον εὑρήσομεν αὐτόν.» Δαβὶδ, «Ὅτι οὐκ ἐγκαταλείψεις τὴν ψυχήν μου εἰς ᾅδην, οὐδὲ δώσεις τὸν ὅσιόν σου ἰδεῖν διαφθοράν.» Καὶ πάλιν, «Ἐγενήθην ὡσεὶ ἄνθρωπος ἀβοήθητος, ἐν νεκροῖς ἐλεύθερος.» Τίς δὲ ἐλεύθερος θανάτου, εἰ μὴ ὁ Θεός;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η'. Περί της αναστάσεως του Χριστού. Ο Δαβίδ, προορώντας την ανάστασή Του, έλεγε: «Εξεγέρσου, γιατί κοιμάσαι, Κύριε; Ανάστηθι και μην απορρίψεις έως τέλους.» Και πάλι: «Ανάστα, Κύριε· σώσε με, ο Θεός μου.» Και πάλι: «Ανάστα, Κύριε, βοήθησέ μας, και λύτρωσέ μας ένεκεν του ονόματός Σου.» Και πάλι: «Ανάστα, Κύριε, κρίνε την γη, διότι Εσύ θα κατακληρονομήσεις όλα τα έθνη.» Ο Ησαΐας: «Τώρα θα αναστηθώ, λέγει ο Κύριος, τώρα θα δοξασθώ, τώρα θα υψωθώ, τώρα θα δείτε, τώρα θα σωθείτε· μάταιη θα είναι η ισχύς του πνεύματός σας.» Ο Ωσηέ: «Και θα αναζητήσουν το πρόσωπό μου μέσα στην θλίψη τους, και θα ορθρίσουν προς εμένα, λέγοντας: Ας πορευθούμε και ας επιστρέψουμε προς τον Κύριο τον Θεό μας, διότι Αυτός άρπαξε, και θα μας ιατρεύσει· θα πατάξει, και θα επιδέσει τις πληγές μας· θα μας θεραπεύσει μετά από δύο ημέρες· κατά την τρίτη ημέρα θα αναστηθούμε ενώπιόν Του, και θα γνωρίσουμε, ας επιδιώξουμε να γνωρίσουμε τον Κύριο, θα Τον βρούμε έτοιμο ως όρθρο.» Ο Δαβίδ: «Διότι δεν θα εγκαταλείψεις την ψυχή μου στον άδη, ούτε θα επιτρέψεις στον όσιό Σου να δει διαφθορά.» Και πάλι: «Έγινα σαν άνθρωπος αβοήθητος, ανάμεσα στους νεκρούς ελεύθερος.» Και ποιος είναι ελεύθερος από τον θάνατο, παρά μόνον ο Θεός;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸ ἅγιον πάσχα (λόγος δ΄)
Φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος. Νῦν ἀναστήσομαι, λέγει κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι. Νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσχυνθήσεσθε.» Πρὸς γὰρ τοὺς Ἰουδαίους τὸν λόγον ἀπετείνετο· 〈νῦν ἀναστήσομαι〉 ὅταν ἐγείρω τὸν Ἀδὰμ ὃν ἡ παράβασις ἔρριψεν, 〈νῦν δοξασθήσομαι〉 ὅταν τοῖς ἔθνεσιν τῶν παθῶν συστήσω τὴν ἀπάθειαν, 〈νῦν ὑψωθήσομαι〉 τὴν ὑμετέραν 〈ἀπαρχὴν〉 εἰς οὐρανοὺς ὑψῶν καὶ εἰς τὴν καθέδραν τῶν χερουβὶν ἐπαίρων «τὴν τοῦ δούλου μορφὴν» ἥνπερ ἐξ ὑμῶν κέκτημαι, 〈νῦν ὄψεσθε〉 παυομένους τοὺς τύπους, ἀνθοῦσαν τὴν ἀλήθειαν, 〈νῦν αἰσχυνθήσεσθε〉 συκοφαντοῦντες ῥήμασιν καὶ ἡττώμενοι πράγμασιν, ὅτι τῷ θεῷ ἡ δόξα, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Φανερή θα γίνει η Γαλιλαία και ο Κάρμηλος. «Τώρα θα αναστηθώ», λέει ο Κύριος, «τώρα θα δοξαστώ, τώρα θα υψωθώ. Τώρα θα δείτε, τώρα θα ντροπιαστείτε». Διότι προς τους Ιουδαίους απηύθυνε τον λόγο: «τώρα θα αναστηθώ», όταν εγείρω τον Αδάμ τον οποίο η παράβαση γκρέμισε, «τώρα θα δοξαστώ», όταν στα έθνη συστήσω την απάθεια απέναντι στα πάθη, «τώρα θα υψωθώ», υψώνοντας τη δική σας απαρχή στους ουρανούς και ανεβάζοντας στον θρόνο των χερουβίμ «τη μορφή του δούλου» την οποία έλαβα από εσάς, «τώρα θα δείτε» τους τύπους να καταργούνται και την αλήθεια να ανθίζει, «τώρα θα ντροπιαστείτε» εσείς που συκοφαντείτε με λόγια και ηττάστε από τα γεγονότα. Διότι στον Θεό ανήκει η δόξα, στον Πατέρα και στον Υιό και στο Άγιο Πνεύμα, νυν και αεί και στους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Ἅγιος ὁ θεὸς ὁ κατοικῶν ἐν ὑψηλοῖς, ... ἐν νόμῳ παραδοθήσονται, ἐν θησαυροῖς ἡ σωτηρία ἡμῶν, ἐκεῖ σοφία καὶ ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια ... ἰδοὺ δὴ ἐν τῷ φόβῳ ὑμῶν αὐτοὶ φοβηθήσονται· οὓς ἐφοβεῖσθε, φοβηθήσονται ἀφ’ ὑμῶν· ἄγγελοι γὰρ ἀποσταλήσονται πικρῶς κλαίοντες, παρακαλοῦντες εἰρήνην. ἐρημωθήσονται γὰρ αἱ τούτων ὁδοί· πέπαυται γὰρ ὁ φόβος τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ πρὸς τούτους διαθήκη αἴρεται, καὶ οὐ μὴ λογίσησθε αὐτοὺς ἀνθρώπους. ἐπένθησεν ἡ γῆ, ᾐσχύνθη ὁ Λίβανος, ἕλη ἐγένετο ὁ Σάρων· φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος. νῦν ἀναστήσομαι, λέγει κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι· νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσχυνθήσεσθε· ματαία ἔσται ἡ ἰσχὺς τοῦ πνεύματος ὑμῶν, πῦρ ὑμᾶς κατέδεται, καὶ ἔσονται ἔθνη κατακεκαυμένα ὡς ἄκανθα ἐν ἀγρῷ ἐρριμμένη καὶ κατακεκαυμένη. ἀκούσονται οἱ πόρρωθεν ἃ ἐποίησα ... ἀπέστησαν οἱ ἐν Σιὼν ἄνομοι ... τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν, ὅτι πῦρ καίεται; τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν τὸν τόπον τὸν αἰώνιον; πορευόμενος ἐν δικαιοσύνῃ, λαλῶν εὐθεῖαν ὁδόν, μισῶν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν, καὶ τὰς χεῖρας ἀποσειόμενος ἀπὸ δώρων ... καμμύων τοὺς ὀφθαλμούς, ἵνα μὴ ἴδῃ ἀδικίαν, οὗτος οἰκήσει ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρας ὀχυρᾶς· ἄρτος αὐτῷ δοθήσεται, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν. βασιλέα μετὰ δόξης ὄψεσθε, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὄψονται γῆν πόρρωθεν, ἡ ψυχὴ ὑμῶν μελετήσει φόβον· ποῦ εἰσὶν οἱ γραμματικοί;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Άγιος είναι ο Θεός που κατοικεί στα ύψη, ... μέσα στον νόμο θα παραδοθούν, στους θησαυρούς βρίσκεται η σωτηρία μας, εκεί υπάρχει σοφία και γνώση και ευσέβεια ... ιδού λοιπόν, μέσα στον φόβο σας αυτοί θα φοβηθούν· αυτούς που φοβόσασταν, θα σας φοβηθούν· διότι άγγελοι θα αποσταλούν κλαίγοντας πικρά, παρακαλώντας για ειρήνη. Διότι θα ερημωθούν οι οδοί τους· διότι έπαψε ο φόβος των εθνών, και η συνθήκη με αυτούς ακυρώνεται, και να μην τους θεωρείτε πλέον ανθρώπους. Πένθησε η γη, ντροπιάστηκε ο Λίβανος, έλη έγινε ο Σαρών· φανερά θα γίνουν η Γαλιλαία και ο Κάρμηλος. Τώρα θα αναστηθώ, λέει ο Κύριος, τώρα θα δοξαστώ, τώρα θα υψωθώ· τώρα θα δείτε, τώρα θα ντροπιαστείτε· μάταιη θα είναι η δύναμη του πνεύματός σας, φωτιά θα σας καταφάει, και τα έθνη θα είναι κατακαμένα σαν αγκάθια πεταμένα σε αγρό και κατακαμένα. Θα ακούσουν οι μακρινοί αυτά που έπραξα ... αποστάτησαν οι άνομοι στη Σιών ... ποιος θα σας αναγγείλει ότι η φωτιά καίει; ποιος θα σας αναγγείλει τον αιώνιο τόπο; Αυτός που πορεύεται με δικαιοσύνη, που ομιλεί την ορθή οδό, που μισεί την ανομία και την αδικία, και που τινάζει τα χέρια του μακριά από δωροδοκίες ... που κλείνει τα μάτια του για να μη βλέπει την αδικία, αυτός θα κατοικήσει σε υψηλό σπήλαιο οχυρού βράχου· άρτος θα του δοθεί, και το νερό του θα είναι εξασφαλισμένο. Βασιλιά με δόξα θα δείτε, και τα μάτια σας θα αντικρίσουν μια γη μακρινή, η ψυχή σας θα στοχαστεί τον φόβο· πού είναι οι γραμματείς;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὸ ἅγιον σάββατον
Τίς ἐγερεῖ αὐτόν; Νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν ὑψωθήσομαι, νὺν δοξασθήσομαι· νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθήσεσθε. λγʹ. Ἀλλ᾽ αἱ γυναῖκες ἐκκαεῖ τοῦ Διδασκάλου τῷ φίλτρῳ πυρούμεναι, ταῦτα πάντα ἀπερικαλύπτως θεώμεναι, καὶ προκινδυνεύειν τοῦ Κυρίου κατεπειγόμεναι, τῶν ἀποστόλων τὴν παῤῥησίαν ἐνίκησαν, παρευδοκιμεῖσθαι μὴ ἀνασχόμεναι. Ἄρα ὅπου ἐπλεόνασεν ἡ ἁμαρτία, ὑπερεπερίσσευσεν ἡ χάρις. Ἔδει γὰρ δὴ δι᾽ ὧν διηκονήθη ὁ θάνατος, διὰ τούτων λειτουργηθῆναι καὶ τὴν ἀνάστασιν. Τί δὲ δήποτε οἱ ἀπόστολοι κρύπτονται; Ἔδει τοὺς τῆς θείας οἰκονομίας φυλάττεσθαι μάρτυρας πιστοτάτους, ἐσομένους τοῖς ἔθνεσι κήρυκας, ὡς αὐτόπτας καὶ ὑπηρέτας τῶν θείων μυστηρίων ὑπάρξαντας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιος θα τον εγείρει; Τώρα θα αναστηθώ, λέγει ο Κύριος, τώρα θα υψωθώ, τώρα θα δοξαστώ· τώρα θα δείτε, τώρα θα καταλάβετε. λγ΄. Αλλά οι γυναίκες, φλεγόμενες από την ένθερμη αγάπη για τον Διδάσκαλο, βλέποντας όλα αυτά φανερά και σπεύδοντας να εκτεθούν στον κίνδυνο για τον Κύριο, ξεπέρασαν το θάρρος των αποστόλων, καθώς δεν ανέχονταν να υστερήσουν. Άρα, όπου πλεόνασε η αμαρτία, υπερπερίσσευσε η χάρη. Διότι έπρεπε βεβαίως, μέσω εκείνων από τις οποίες διακονήθηκε ο θάνατος, μέσω αυτών να υπηρετηθεί και η ανάσταση. Και γιατί άραγε κρύβονται οι απόστολοι; Έπρεπε να προφυλαχθούν οι πιστότατοι μάρτυρες της θείας οικονομίας, οι οποίοι επρόκειτο να γίνουν κήρυκες στα έθνη, εφόσον υπήρξαν αυτόπτες και υπηρέτες των θείων μυστηρίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Εἰς τὸ ᾆσμα τῶν ᾀσμάτων
Ἐν ἡμέρᾳ, φησίν, νυμφεύσεως αὐτοῦ, καὶ ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνης καρδίας αὐτοῦ» «ἐστεφάνωσεν αὐτὸν» ἡ Ἑβραίων συναγωγή, μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἡ παρ’ αὐτῆς ἀτιμία τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ ἐλογίσθη δόξα. «Ὑψωθήσεται», φησὶν ὁ Πατήρ, «ὁ Υἱός μου καὶ δοξασθήσεται». Καὶ ὁ Υἱός· «νῦν ὑψωθήσομαι· νῦν δοξασθήσομαι»· καὶ «νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου» καὶ τὰ ἑξῆς. Τὸ δὲ «λύοντα τῆς ἀκάνθης τὸ ἐπιτίμιον», ἐκεῖνο τὸ «ἀκάνθας καὶ τριβόλους ἀνατελεῖ σοι ἡ γῆ», καὶ τὸ «ἐστράφην εἰς ταλαιπωρίαν» ἐξ ἀφθαρσίας ἐπὶ φθορὰν «ἐν τῷ ἐμπαγῆναί μοι τὴν ἁμαρτίαν ὡς ἄκανθαν», ἣν ἐκσπάσας καὶ τὴν φθορὰν ἀναιρῶν, ἔλυσε τῆς ἀκάνθης τὸ ἐπιτίμιον, «ἐν ἡμέρᾳ νυμφεύσεως αὐτοῦ καὶ ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνης καρδίας αὐτοῦ».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Την ημέρα», λέει, «του γάμου του, και την ημέρα της ευφροσύνης της καρδιάς του» τον «στεφάνωσε» η συναγωγή των Εβραίων, η μητέρα του, και η από μέρους της ατίμωση λογίστηκε ως δόξα για τον Πατέρα και τον Υιό. «Θα υψωθεί», λέει ο Πατέρας, «ο Υιός μου και θα δοξαστεί». Και ο Υιός: «τώρα θα υψωθώ· τώρα θα δοξαστώ»· και «τώρα δοξάστηκε ο Υιός του ανθρώπου» και τα εξής. Το δε «καταργώντας την ποινή των αγκαθιών» αναφέρεται στο γνωστό «αγκάθια και τριβόλια θα σου βλαστήσει η γη», και στο «στράφηκα στην ταλαιπωρία» περνώντας από την αφθαρσία στη φθορά «όταν καρφώθηκε μέσα μου η αμαρτία σαν αγκάθι», την οποία αφού ξερίζωσε και αναίρεσε τη φθορά, κατήργησε την ποινή του αγκαθιού, «την ημέρα του γάμου του και την ημέρα της ευφροσύνης της καρδιάς του».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες