Περιέσομαι γὰρ, καὶ οὐχ ἑκόντων ὑμῶν, καὶ πυρὸς ἔσεσθε τροφὴ, καθάπερ ἄκανθα ἐν ἀγρῷ κατακεκαυμένη, καὶ ἐῤῥιμμένη. Δεδαπάνηνται γὰρ, ὡς ἔφην, μονονουχὶ παμφάγῳ φλογὶ περιπεπτωκότες τοῖς ἐκ θείας ὀργῆς κινήμασιν. Ὡς γάρ φησιν ὁ μακάριος Μωσῆς· «Ὁ Θεὸς ἡμῶν πῦρ καταναλίσκον ἐστίν.» <Ἀκούσονται οἱ πόῤῥωθεν ἂ ἐποίησα, γνώσονται οἱ ἐγγίζοντες τὴν ἰσχύν μου. Ἀπέστησαν οἱ ἐν Σιὼν ἄνομοι, λήψεται γὰρ τρόμος τοὺς ἀσεβεῖς.> Ἀπεστάλη μὲν παρὰ Θεοῦ καὶ Πατρὸς ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς εἰς τὰ ἀπολωλότα πρόβατα οἴκου Ἰσραήλ. Καὶ γὰρ ἦσαν αὐτῶν αἱ ἐπαγγελίαι, ἡ νομοθεσία, καὶ ἡ διαθήκη, καὶ οἱ πατέρες, καὶ διατετέλεκε μὲν τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν Ἰουδαίαν ἐμφανῆ καθιστὰς ἑαυτόν· καὶ τοῦτο μὲν διδασκαλίαις ταῖς ὑπὲρ νόμον χρώμενος, τοῦτο δὲ ταῖς ὑπὲρ λόγον καταπλήττων θεοσημείαις. Ἀλλὰ γέγονεν ἀνόνητον τοῖς Ἰουδαίοις παντελῶς τὸ χρῆμα διὰ πολλὴν σκαιότητα νοῦ. Ἐδίδασκε μὲν γὰρ ὁ Κύριος· οἱ δὲ Γραμματεῖς τε καὶ Φαρισαῖοι τοῖς ἀκροωμένοις ἐπιπλήττοντες ἔλεγον· «Δαιμόνιον ἔχει, καὶ μαίνεται, τί ἀκούετε αὐτοῦ;» Πονηροῖς καὶ ἀκαθάρτοις ἐπετίμα πνεύμασι, καὶ τοῦτο μετ᾽ ἐξουσίας, ὡς Θεός· οἱ δὲ τὴν οὕτως ὑπερφυᾶ καὶ ἀπόῤῥητον συκοφαντοῦντες ἰσχὺν ἀληθῶς, ἀπετόλμων λέγειν· Οὗτος οὐκ ἐκβάλλει τὰ δαιμόνια, εἰ μὴ ἐν Βεελζεβοὺλ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων.
Μετάφραση
Διότι θα επικρατήσω, ακόμη και παρά τη θέλησή σας, και θα γίνετε τροφή για τη φωτιά, σαν αγκάθι σε αγρό που έχει κατακαεί και απορριφθεί. Επειδή έχουν αναλωθεί, όπως είπα, σαν να έχουν πέσει σε παμφάγο φλόγα από τις εκφράσεις της θείας οργής. Διότι, όπως λέει ο μακάριος Μωυσής: «Ο Θεός μας είναι πυρ καταναλίσκον.» <Θα ακούσουν όσοι είναι μακριά αυτά που έκανα, θα γνωρίσουν όσοι πλησιάζουν τη δύναμή μου. Αποστάτησαν οι άνομοι στη Σιών, διότι τρόμος θα καταλάβει τους ασεβείς.> Απεστάλη βεβαίως από τον Θεό και Πατέρα ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός στα απολωλότα πρόβατα του οίκου Ισραήλ. Διότι δικές τους ήταν οι επαγγελίες, η νομοθεσία, η διαθήκη και οι πατέρες, και συνέχισε να καθιστά τον εαυτό του εμφανή σε όλους ανά την Ιουδαία· και αυτό, αφενός χρησιμοποιώντας διδασκαλίες ανώτερες από τον νόμο, αφετέρου καταπλήσσοντας με θεοσημείες που ξεπερνούν τη λογική. Αλλά το γεγονός κατέστη εντελώς ανώφελο για τους Ιουδαίους εξαιτίας της μεγάλης στρεβλότητας του νου τους. Επειδή δίδασκε ο Κύριος· οι Γραμματείς όμως και οι Φαρισαίοι, επιπλήττοντας τους ακροατές, έλεγαν: «Έχει δαιμόνιο και είναι παράφρων, γιατί τον ακούτε;» Επιτιμούσε τα πονηρά και ακάθαρτα πνεύματα, και μάλιστα με εξουσία, ως Θεός· εκείνοι όμως, συκοφαντώντας την τόσο υπερφυή και ανέκφραστη δύναμη, τολμούσαν να λένε: Αυτός δεν εκβάλλει τα δαιμόνια παρά μόνο μέσω του Βεελζεβούλ, του άρχοντα των δαιμονίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες